Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၀) အံ့ဩစရာ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ဒီနေရာက လှတယ် မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... လှပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သမီး ဒီကို အရင်က အကြိမ်အနည်းငယ် ရောက်ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ရှုခင်းက အလှဆုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရှုခင်းက ဘာကြောင့် ဒီလောက်လှနေရတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမချစ်ရတဲ့ ဖခင်က သူမအနားမှာ ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သမီး အသက် (၁၈) နှစ် ပြည့်တော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အချိန်တွေ ကုန်မြန်လိုက်တာ။ ကလေးလေးကနေ ခဏလေးအတွင်းမှာတင် မိန်းမချောလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လူတိုင်းက ကြီးပြင်းလာကြရတာပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ အတူတူ ရှုခင်းများကို ခံစားခဲ့ကြပြီး အလွန် ကြည်နူးပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တောင်ပေါ်တောအုပ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် မုန့်မုန့်၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လမ်းတွင် သူတို့ သတင်းတစ်ခု ကြားခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လူအများအပြားက ၎င်းကို ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လေစုန်းမကန္တာရမှာ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းမယ့်အကြောင်း ကြားပြီးပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... အဲဒီမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်အုပ်စု ပေါ်လာတယ်လို့ ကြားတယ်။ အစစ်အမှန်သိုင်းပညာဂိုဏ်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေး တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အရင်ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ (၁၁) ခုကို သိမ်းပိုက်ပြီး ရတနာတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်တဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လေစုန်းမကန္တာရမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ အိုမိုခရိုင်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် (၃၀) ကလို့ ငါ မှတ်မိတယ်။ အဲဒီတုန်းက အသေးစား လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စုစုပေါင်း (၁၅၆) ခု ပေါ်လာပြီး ရေတွက်လို့မရတဲ့ ရတနာတွေ... အဋ္ဌမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေတောင် ပါသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားရေ... အဋ္ဌမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်... အဲဒီတုန်းက ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်လေးယောက်တောင် လန့်သွားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲမားနဲ့ တခြားတစ်ယောက် စကားပြောနေတာ ငါကြားတာတော့ ဒီတစ်ခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အခု (၅၀) လောက် ရှိတယ်တဲ့။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေရဲ့ အဆင့်က အလယ်အလတ်အဆင့်မှာ ရှိတယ်ဆိုတော့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေ လေ့ကျင့်ဖို့ သိပ်ကို သင့်တော်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အစစ်အမှန်သိုင်းပညာဂိုဏ်းတင်မကဘူး... ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းတို့ကလည်း လူအများကြီး စေလွှတ်ကြလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ပါရမီရှင်လူငယ် တော်တော်များများရဲ့ အိမ်ကွင်းပဲ။ သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေမှာ အတွေ့အကြုံတွေ ရနိုင်ရုံတင်မကဘူး... တခြားဂိုဏ်းတွေက အလိုရှိနေတဲ့သူတွေကိုပါ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်နိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ကျောက်တစ်လုံးတည်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်တာပဲ။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေစဉ်မှာ သူတို့ကို စိန်ခေါ်ပြီး ရွေးချယ်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့သည် ဤလေ့ကျင့်ရေးအကြောင်း များစွာ ကြားသိခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က မုန့်မုန့်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ကျန်း... လေစုန်းမကန္တာရကို ခရီးထွက်တာက ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်တိုင်း အတွေ့အကြုံရဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ မင်းက ဆေးလုံးသန့်စင်ရာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပေမဲ့ မင်းရဲ့ခွန်အားက အရမ်းကြီးချင်မှကြီးမှာ။ ငါတို့နဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး သွားရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ မင်းက ကြိုတင်ပြီး ဆေးလုံးအလုံအလောက် ပြင်ဆင်ထားသရွေ့ ငါတို့ မင်းကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ ရတနာတွေ ဆုချီးမြှင့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ် ညီငယ်ကျန်း... ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လူအနည်းငယ်က မုန့်မုန့်ကို လာရောက်ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် မလိုက်တော့ဘူး။ အခြေအနေကိုပဲ စောင့်ကြည့်လိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က အကြိမ်တိုင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖိတ်ခေါ်မှုကို အသာတကြည် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ တောင်ထွတ်သို့ ပြန်ရောက်လုနီးပါးတွင် တပည့်တိုင်း၏ ဆက်သွယ်ရေးလက်ပတ်များပေါ်၌ ဂိုဏ်း၏ ကြေညာချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ တာဝန်ခန်းမမှ ပေးပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လေစုန်းမကန္တာရမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတွေ ရှိနိုင်တယ်။ တောင်ထွတ်တစ်ခုစီကနေ လူတစ်သောင်းစီကို လေစုန်းမကန္တာရဆီ စေလွှတ်ပြီး အတွေ့အကြုံယူဖို့ ဂိုဏ်းက ဆုံးဖြတ်ထားတယ်... ပြီးတော့ သွားချင်တဲ့သူတွေက ကြိုတင်စာရင်းသွင်းရမယ်။ တိကျတဲ့ စာရင်းကို မထွက်ခွာခင် တစ်ရက်အလိုမှာ ထုတ်ပြန်ပေးပါမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ယခင်ကဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော တာဝန်မျိုးကို သုံးရက်ကြိုတင် ထုတ်ပြန်လေ့ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ယင်းအတွက် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ တောင်ထွတ်သခင်များ သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်အရာရှိများက ထူးချွန်သော တပည့်တစ်စုကို ဦးစွာ ရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် သူတို့က တပည့်တစ်ဦးဦးကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးလိုပါက ကြိုတင်ရွေးချယ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့က ဖြစ်သလို ရွေးချယ်ရုံသာ... သို့မဟုတ် စနစ်က တပည့်များကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်ခွင့်ပြုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... သမီးတို့ မပြန်ခင် သွားကြည့်ကြမလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ပြီး စမ်းကြည့်ချင်စိတ် အနည်းငယ် ပြင်းပြနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးပြီး သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စာရင်းသွင်းကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... စာရင်းသွင်းကြစို့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် စာရင်းသွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် စာရင်းထွက်လာသောအခါ ကျန်းဟန်၏ နာမည်ကို မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်ယန်က စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်သည်။ အဲဒါ မုန့်မုန့်ပင် ဖြစ်သည်... ဒါပေမဲ့ ယဲ့ဖုန်းရဲ့ နာမည်က အဲဒီမှာ မပါဝင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ဘာလို့ ဖေဖေ့နာမည် မပါတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“တောင်ထွတ်သခင်ကို သွားပြောလိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ထားလိုက်ပါ။ သူ့အကူအညီတောင်းရတာ အရမ်းဒုက္ခများလိမ့်မယ်။ ဖေဖေ သမီးနောက်ကနေပဲ လိုက်ခဲ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခေါင်းခါပြီး တားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က သူမဖခင်၏ စွမ်းရည်ကို သံသယမဝင်ပေ။ သူပြောသရွေ့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်။ သူက အမြဲတမ်း အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဝူး...ဝူး... ဝူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော့်နာမည်လည်း အဲဒီမှာပါတယ်။ ရှုန်းဖုန်းရန်တဲ့။ ဘယ်လောက်တောင် ညစ်ပတ်တဲ့ နာမည်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“တာဟေး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် မုန့်မုန့်လက်ထဲတွင် ကျောင်းလွယ်အိတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမက ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်း လွမ်းနေပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော့် မူလပုံစံကို ပြန်ပြောင်းလို့ရပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက အံ့ဩဝမ်းသာသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ၎င်းက ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး ကျန်းဟန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ သိပ်ကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာဟေး ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ၎င်း၏ မူလပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားပြီး မီတာဝက်ခန့်မြင့်သော လူဝံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် တုံးအတဲ့ လူသားတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် တုံးအတဲ့ ရှုန်းဖုန်းရန် မဖြစ်ချင်ရုံပါပဲ။ အဟမ်း... ထွီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာဟေး စကားပြောပြီးနောက် မုန့်မုန့်၏ ကျောင်းလွယ်အိတ်ဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး အထဲရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ၎င်းက ထပ်မှာလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သခင်... ညစာစားချိန်ရောက်ရင် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်ပါဦး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ။ အိပ်တော့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ တာဟေးသည် တစ်ရက်နဲ့တစ်ညလုံး အိပ်မောကျသွားပြီး ထွက်ခွာရန် အချိန်နီးကပ်လာမှသာ နိုးလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဝူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ တောအုပ်ကို ဖြတ်လျှောက်ကာ စုဝေးရန် သွားခဲ့ကြသည်။ တာဟေးက ခေါင်းကို ထုတ်ကာ နှုတ်ခမ်းစူပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သခင်... ကျွန်တော့်ကို မချစ်တော့ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ထွက်သွားစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ဆန်းကြယ်သားရဲ၏ အတွင်းအမြုတေတစ်ခုကို တာဟေးထံ ပစ်ပေါက်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက အတွင်းအမြုတေကို ပျော်ရွှင်စွာ ကိုင်ထားပြီး အကိုက်ခံရရန် အသင့်ဖြစ်နေသော မုန့်မုန့်၏ ကျောင်းလွယ်အိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ စုဝေးရာနေရာသို့ လျှောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်္ဂလာပါ စီနီယာအစ်မ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က စီနီယာအစ်မကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ သဘာဝကျကျ အဆင်ပြေနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်... သူမက အနည်းငယ် အထင်သေးနေပုံရသည်။ သူမက မုန့်မုန့်ကို ဂရုတောင်မစိုက်ခဲ့ပေ။ နှာခေါင်းရှုံ့သံနှင့်အတူ သူမက မုန့်မုန့်နှင့် မျက်နှာလွှဲသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘သူမက လှပေမဲ့လည်း ဖာသည်မတစ်ယောက်ပဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက စိတ်ထဲမှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၏ လှပသော မျက်နှာကို သူမ အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ မောင်လေးကျန်းဟန်ယန်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူမက ဤမျှလောက် အလွန်လှပလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘သူမက စွမ်းအားကြီးတယ်။ သူမက ဆေးလုံးသန့်စင်ရာမှာ ပါရမီပါပြီး အောင်မြင်မှုတွေ ရထားတယ်’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါပေမဲ့ သူမက လူကောင်းမဟုတ်ဘူး’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘ရှုန်းဖုန်းရန်ကို သဘောကျမယ့် ဘယ်မိန်းမမဆို ရွံစရာကောင်းတယ်’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ရှုန်းဖုန်းရန်က လူသားတစ်ယောက် လုံးဝမဟုတ်တော့ကြောင်းကို သူမ ဘယ်တော့မှ မျှော်လင့်ထားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မမှားဘူးဆိုရင်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဂိုဏ်းတူမောင်လေးယဲ့ဖုန်း... မင်းနာမည်က စာရင်းထဲမှာ မပါဘူး။ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မင်းက ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ချင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ သဘောထား ပြောင်းလဲမှုကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းက မလှမ်းမကမ်းမှ လူနှစ်ယောက်ကို လှောင်ပြောင်စေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟား... သစ်ခွတောင်ထွတ်ရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေးကို ကြည့်စမ်း။ သူမရဲ့ အမူအရာက သိပ်တုပလွန်းတယ်။ သူမ ဘယ်လိုသရုပ်ဆောင်ရမလဲဆိုတာတောင် မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ စီနီယာအစ်ကိုရွှမ်ချန်က ကျန်းဟန်ယန်ကို နှိမ်နင်းတော့မယ်ဆိုတာကို သူမ ကြားပြီးပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူမ ကြားပြီးပြီလို့ ငါ မထင်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က သတင်းပို့လိုက်တာများလား။ ဒါကြောင့် သူမက သူမရဲ့ ချစ်သူလေးကို ကာကွယ်ဖို့ ကျန်းဟန်ယန်အပေါ် အေးစက်သလို ဟန်ဆောင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စကားပြော ဆင်ခြင်။ သူမနဲ့ ကျန်းဟန်ယန်ကြားမှာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ရှိရင်တောင် အဲဒါက ငါတို့ပြောလို့ရတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး... နားလည်လား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမှန်တရားကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအချိန်တွင် စီနီယာအစ်မက သူမလုပ်နေသောအရာကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကလဲ့စားချေချင်နေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့နာမည် မပါဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြတ်ပြတ်သားသား မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ မျက်လုံးများ တစ်စက္ကန့်ခန့် တောင့်တင်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူမ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ ငါ မင်းကို မကြိုက်ရုံတင်ပါ။ ဟမ့်... မင်းက တပည့်သစ်လေးပါပဲ။ ဒီလိုလေ့ကျင့်မှုမျိုးမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပါဝင်ရဲတာလဲ။ မင်း ကိုယ့်နေရာကိုယ်မသိဘူးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမလည်း အဲဒီလိုပဲ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမ လှည့်ပြီး တခြားနေရာသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကျန်းဟန်ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ အတွေးများကို လွှမ်းမိုးရန် လှည့်ကွက်ငယ်လေးတစ်ခု အသုံးပြုခြင်းက သူ့အတွက် အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် သွားချင်သည့်နေရာကို သွားရန် တားဆီးဖို့ အခြားသူများအတွက် မည်မျှခက်ခဲမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် လွယ်ကူသည်။ သူတို့က သူ့ကို ခဲယဉ်းစွာ တားဆီးနိုင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အသိပညာသည် အဖိုးတန်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်သည် ကြီးမားသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလေယာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရန် မုန့်မုန့်နောက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ လိုက်သွားခဲ့သည်။ လူသိန်းပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော ယာဉ်အုပ်စုက လေစုန်းမကန္တာရဆီသို့ အစွမ်းကုန် အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေစုန်းမကန္တာရ၏ အချက်အလက်များကို လေ့ကျင့်မှုတွင် ပါဝင်မည့် တပည့်များစွာထံသို့ ပေးပို့ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း(၁၉၃၀)ပြီး</p> <p style="text-align:justify">-စာစဉ်(၁၇၁)ပြီး။</p>


Save