Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1096</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအံ့သြသံများကို နားထောင်နေရင်း မိစ္ဆာအဖိုးအိုက ခပ်ပြတ်ပြတ် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဓိပ်ပ္ပါယ်မရှိတာ”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေ ချက်ချင်းပဲ အဖိုးအိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်.. အဖိုးအိုက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“မြူခိုးအရှင်၁ ရဲ့ အစွမ်းက ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် ဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့အထိ ကောင်းမွန်တယ်။ သူကဘာကြောင့် မရှိရတော့မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာအိုကြီး.. ခင်ဗျားတစ်ခုခု သိထားတယ်မလား “</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအဖိုးအိုက မုတ်ဆိတ်မွှေးရှည်ကြီးကို လက်နဲ့သပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ငါ့ရဲ့အဖိုးက အရှင်၁ ရဲ့ လက်အောက်က စစ်သူကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်”</p> <p> </p> <p>“အိုး”</p> <p>အားလုံးက နားလည်သော အကြည့်များဖြင့် ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို အရှင်၁က နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာလေ။ သူ ဘယ်ကို သွားခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>အဖိုးအိုက အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါသိသလောက်တော့ အရှင် ၁ ရဲ့ ပျောက်ကွယ်မှုက အကြောင်းတရား နှစ်မျိုးဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ပထမတစ်ခုက အဆုံးမဲ့တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းထဲ ဝင်သွားတာပဲ”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာငယ်တွေအားလုံး အံ့သြတကြီး ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ အဆုံးမဲ့တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းဟုတ်လား။ မြူခိုးအရှင်၁က ကြီးမြတ်တဲ့ မသေမျိုးဘုရင်ကိုးယောက်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေပြီးသားလေ။ သူက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်တော့မှာမလို့များလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို.. ဒါဆိုရင် အခုသူက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာက ပြန်ထွက်လာပြီဆိုတော့ အောင်မြင်သွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူတို့အားလုံး မြူခိုးအရှင်၁ကို ပြူးပြဲပြီး ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသူ၏အရောင်အဝါက ခံ့ညားဖို့ကောင်းတာ မှန်သော်လည်း မသေမျိုးဘုရင်ထက်တော့ မကျော်လွန်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကိုးမှာ ရှိနေတုန်းဖြစ်ပြီး မသေမျိုးဧကရာဇစ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံး အဖိုးအိုကို ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“အဲ့ဒီယူဆချက်ကို ငါအရင်ကတွေးခဲ့မိပေမဲ့ အဲ့ဒါက မှားနေခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ဒုတိယ ယူဆချက်က ဘာလဲ မိစ္ဆာအိုကြီး”</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယယူဆချက်က..”</p> <p> </p> <p>“ မြူခိုးအရှင်၁က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ အမိန့်နဲ့ အထူးပစ္စည်းတစ်ခုကို သွားရှာခဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“အထူးပစ္စည်းဟုတ်လား၊ အဲ့ဒါဘာကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p>အဖိုးအို၏ မျက်နှာကချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အေး ငါသိနေရင် မင်းတို့နဲ့အတူ ဒီမှာရပ်နေအုံးမယ် ထင်လား။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲသွားလုပ်နေမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက ခဏလောက်နားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ငါသေချာမသိပေမဲ့ အကြမ်းဖျဥ်းတော့ မှန်းနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒါက အရမ်းကိုထူးခြားတဲ့ သိုင်းကျင့်စဥ်.. ဒါမှမဟုတ် မသေမျိုးလက်နက် တစ်ခုခု ဖြစ်ရမယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျိလန်တာအိုစည်းကြောင်းလဲ ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဘာကြီးပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အခု မြူခိုးအရှင်၁ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ သူ့တာဝန်ပြီးသွားလို့ပဲ မလား။ မင်းတို့အားလုံး မကြာခင် သိရမှာပါ”</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁၏ ပြန်ရောက်မှုက အများကြီး ရှင်းပြပေးသွားလေသည်.. မိစ္ဆာငယ်တွေအားလုံး နားလည်စွာ ခေါင်းတဆတ်ဆတ် ငြိမ့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မသေမျိုးဘုရင်လေးယောက်က ကျို့ကုန်းဘေးကို ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျို့ကုန်း၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက မင်းကို သူများတွေအပေါက်ပိတ်သွားအောင်လို့ပဲ ကျိလန်ဖယ်ထုတ်ခြင်းပွဲကို ဆောင်ရွက် ခိုင်းခဲ့တာနော်။ ဘာကိစ္စ ဒီလောက်အရစ်ရှည်ပြီး ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖန်တီးခဲ့ရတာလဲ”</p> <p>ပဟွမ်က အနားကို လျှောက်လာရင်း မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အချိန်မှာ ပဟွမ် အခုလို လေသံနှင့် ပြောလာလို့ကတော့ ကျို့ကုန်း ရိုက်သတ်ပစ်မှာပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ သူ ဒေါသထွက်ဖို့ စိတ်မကူးရဲဘူး။</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်းပဲ လေးယောက်လုံးကို ဝေ့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ရောက်လာကြတာ ကောင်းတယ်။ သူ့ကို ကူသတ်ပေးအုံး”</p> <p> </p> <p>ကျို့ကုန်းက ချက်ချင်းပဲ အဝေးမှာရပ်နေသော လောထျန်းကို လက်ညိုးထိုးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် လေးယောက်သား အံ့သြစွာပဲ ကျို့ကုန်းလက်ညိုးညွှန်ရာကို ကြည့်လိုက်ကြပါ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် အခိုးငွေ့တွေ ထွက်နေသော ခေါင်းလောင်းကြီးကို ကိုင်ပြီး အေးတိအေးစက် ကြည့်နေသော လောထျန်း သာရှိသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကို အပေါ်အောက် စစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် ပဟွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ကျို့ကုန်းကို လှမ်းမာန်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျို့ကုန်း၊ မင်းဦးနှောက်ထဲ ရေဝင်နေလို့လား။ ဟိုသူတောင်းစားမှာ မသေမျိုးချီစွမ်းအင် တစ်စက်တောင်မရှိဘူး။ အဆုံးအစမဲ့နယ်ပယ်ပဲ ရှိတဲ့ အမှိုက်ကောင်ကို ငါတို့လေးယောက်ကို ပေါင်းတိုက်စေချင်တာလား”</p> <p> </p> <p>ကျန်သုံးယောက်၏.မျက်နှာကလည်း မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် မြူခိုးအရှင်၁၏ မျက်နှာက မြှောင်းပုတ်ရေလို မည်းညစ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျို့ကုန်း၊ မင်း ဘာအဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ လာပြောနေတာလဲ” သူ ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျို့ကုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျက်ရည်ကျတော့မတတ် ပြောလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ မဟုတ်တာမပြောဘူး။ ဒီကောင့်ရဲ့ သန်မာမှုအစစ်က မသေမျိုးဘုရင်ပဲ.. သူက တစ်ခြားဒေသက မသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက်”</p> <p> သူ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကြောင့် လေးယောက်လုံး လောထျန်းကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သေချာစစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် ကျို့ကုန်းကို ပိုဒေါသထွက်စွာ ဝိုင်းကြည့်လာပါတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ကျို့ကုန်း၊ မင်းကိုယ်မင်း မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်လို့ ယူဆသေးတာလား..  ဟိုအကောင့်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း၊ ဘယ်နားက မသေမျိုးချီစွမ်းအင်ကို တွေ့နေရလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် ကျို့ကုန်း၊ မင်းဘာတွေ စဥ်းစားနေလဲ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအချိန်မှာ လာနောက်မနေနဲ့ကွ”</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အပြစ်တင်သံများကြောင့် ကျို့ကုန်း၏ မျက်နှာက အလွန်မတရားခံရသလိုမျိုး ပျက်ယွင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါပြောတာ တကယ်အမှန်တွေပဲ.. မင်းတို့ မယုံရင် ကိုယ်တိုင်စမ်းကြည့်လိုက်” သူ အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် ပဟွမ် အေးစက်စွာ မျက်နှာကိုမဲ့ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ.. ဒီကောင်က ဘာကြောင့်များ ကျို့ကုန်းကို ဒီလိုကြောက်အောင် လုပ်ထားနိုင်လဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>လက်မောင်အရှင်၆ကလည်း ဘေးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကဲ မြန်မြန် အဆုံးသတ်ကြတာပေါ့။ မြူခိုးအရှင်၁က အချိန်မဖြုန်းဖို့ ပြောထားတယ်”</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁က ထောက်ခံကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပဟွမ်က ရယ်မောနေရင်းမှ ပြောလာ၏။</p> <p>“စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီကောင့်ကိုသတ်ရတာ ဘယ်လောက်မှမကြာဘူး”</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်းပဲ လောထျန်းဘက်ကို လမ်းလျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ပဟွမ်၊ သူ့ကိုအထင်မသေးနဲ့”</p> <p>ကျို့ကုန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ပဟွမ်က ရွံရှာစွာ နှုတ်ခမ်းတွန့်ရင်း ပြန်ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်နေစမ်းပါ”</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>သူ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်နှင့် အရောင်အဝါတွေ စုဝေးလာခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်ကြောင့် ပဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သိသာစွာ သန်မာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဒုတိယခြေလှမ်းမှာ နောက်ထပ် ဗုဒ္ဓပုံရိပ်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ခြေတစ်လှမ်းတိုးတိုင်းမှာ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်ပြီး သူ၏ အရောင်အဝါကလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။</p> <p> </p> <p>ခြေလှမ်းရှစ်လှမ်းအပြီးမှာ လောထျန်းအရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓပုံရိပ်ရှစ်ခုက အနောက်မှာရှိနေကာ သူ၏အရောင်အဝါက အမြင့်ဆုံးအနေအထားမှာ အသက်ဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက..ဒါက ဘာကြီးလဲ” ချီဖုန်း တစ်ယောက် အလွန်အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လဲ့ထျန်က တံတွေးမြိုချပြီး ပြောလာ၏။</p> <p>“ပျက်ဆီးခြင်းအရှင်၈..”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်”</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံး လှည့်ကြည့်လာကြသောကြောင့် လဲ့ထျန် ရှင်းပြပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပျက်ဆီးခြင်းအရှင်၈က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သူပဲ။ ပဟွမ်ကို ပျက်ဆီးခြင်းအရှင်၈ လို့ ခေါ်ရတဲ့အကြောင်းအရင်းက သူက ပျက်ဆီးခြင်းရှစ်သွယ်ကို ကျင့်ကြံထားလို့ပဲ”</p> <p> </p> <p>ချီဖုန်းက တံတွေးအပြည့်မြိုချလိုက်ပြီး ဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ပျက်ဆီးခြင်းအရှင်၈က ဘာထူးခြားတာလဲ”</p> <p> </p> <p>လဲ့ထျန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှုသွင်းလိုက်ပြီးမှ ဆက်ရှင်းပြလာသည်။</p> <p>“ဘာထူးခြားတာလဲဆိုရင် သူ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ခု ဖန်တီးတိုင်း သူ့ရဲ့ သန်မာမှုက နှစ်ဆ တိုးသွားတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ချီဖုန်း.လန့်သွားပြီး ပဟွမ်အနောက်က ပုံရိပ်တွေကို ချက်ချင်း ရေတွက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ထိတ်လန့်တကြား ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“သူ့မှာ ပုံရိပ်ရှစ်ခုတောင် ရှိနေပြီ.. ဒါဆို သူက ရှစ်ဆ ပိုသန်မာသွားတဲ့ သဘောလား”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save