Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1098</h2> <h2 style="text-align: center;">(တိုက်ပွဲကြားမှာ လေ့ကျင့်ခြင်း)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁ နှင့် ကျန်နှစ်ယောက် အချင်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျို့ကုန်းက တကယ်ကို သူတို့ကို သတိပေးခဲ့ပါ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့အရှေ့က လူက အရမ်းကိုသန်မာတာမလို့ အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြရန် အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘယ်သူကမှ ကျို့ကုန်းကို မယုံခဲ့ကြဘူး။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဒါကယုတ္တိမရှိတာတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျိလန်ဒေသ၏မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ အမြင်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ဆိုတာ အလွန်အားနည်းသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခုသာ..</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပဲ လောထျန်းကို မြင်တာနှင့် ဘာမှမစဥ်းစားပဲ အထင်သေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အဖြစ် အခုတော့မသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက် အလကား သေဆုံးသွားရပေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဟွန့်.. အခုဒါတွေ ပြောရမဲ့အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ဟိုကောင်က အခုထိ အလတ်ကြီးရှိနေသေးတယ်။ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားရမယ်”</p> <p> </p> <p>လက်မောင်းအရှင်၆က ပြောပြီးတာနှင့် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ပုံစံအမှန် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း</p> <p> </p> <p>လက်မောင်းကြီး ခြောက်ဖက်ထဲမှာ ကိုင်ထားသော အဆင့်ကိုးမသေမျိုးဓားတွေကနေ အချင်းချင်း ရိုတ်ခတ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ လည်း လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူ့ဦးခေါင်းမှာ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်ကို များစွာ.မြင့်တက်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါကိုမြင်တော့ ကျို့ကုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အရှင်တို့.. ငါတို့တွေကြည့်ပဲဆိုရင် ဒီကောင့်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ခက်ခဲမှာ စိုးရတယ်”</p> <p> </p> <p>လက်မောင်းအရှင်၆ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ  ပြန်ပြောလိုက်ချင်ပေမဲ့ ပဟွမ်၏ မြန်ဆန်သော သေဆုံးမှုကို မြင်ယောင်လိုက်သောကြောင့် ပါးစပ် ပြန်ပိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ ဘေးက မြူခိုးအရှင်၁က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့သုံးယောက် ငါ့ကိုကူညီပြီး သူ့ကို အချိန်ဆွဲထားပေး”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်”</p> <p> </p> <p>ကျို့ကုန်း လန့်သွားပြီး မြူခိုးအရှင်၁ ကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁ ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ငါ့အစား အသက်ရှုချိန်တစ်ရာလောက် အချိန်ဆွဲပေးထားရင် ရပြီ၊ ဒီကောင်ဘာကောင်လဲ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ရန်စရဲတဲ့ အတွက် ဒီနေ့သေချာပေါက် သေဆုံးရမယ်”</p> <p> </p> <p>ကျို့ကုန်း တစ်ယောက် ချက်ချင်းပဲ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေကာ</p> <p>“ဒါဆို အောင်မြင်ခဲ့တယ်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်.. ငါဒီကို မလာခင်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ငါ့ကို စထားဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်”</p> <p> </p> <p>ကျို့ကုန်း၏ မူလက မသက်မသာ.ဖြစ်နေသော မျက်နှာက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဟဟ၊ ကောင်းတယ်။ ဒါဆိုဒီကောင် ဒီနေ့သေချာပေါက် သေပြီပဲ၊ ငါသူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ယုံကြည်ချက်မရှိပေမဲ့ အချိန်ဆွဲတာကတော့ မခက်ဘူးထင်တာပဲ”</p> <p>ကျို့ကုန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်မောင်းအရှင်ခြောက် လည်း စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ရတယ်၊ အချိန်ဆွဲတာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါအရင်တိုက်မယ်..မင်းတို့ နှစ်ယောက်က သူ့ကို ဘေးကနေ တုတ်နှောင်ဖို့ ကြိုးစားကြ”</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>လက်မောင်းအရှင် ၆ က လောထျန်းရှိရာကို ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်..</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်ထဲမှာပဲ ဓားခြောက်ချောင်း၏ အရောင်အဝါက ထိုးတက်လာပြီး အရိပ်တွေအဖြစ် တစ်ချောင်းတည်းစုဝေး သွားကာ လောထျန်းရှိရာ ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အိုး.. ကောင်းကင်ဘုံတစ္ဆေဓားသွားလား၊ လက်မောင်းအရှင်၆က အသန်မာဆုံး ဓားသိုင်းကို ထုတ်သုံးနေမှတော့ ငါ နောက်ကောက်ကျ ကျန်ခဲ့လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ”</p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ က ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို စုဝေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ကနေ ထွင်းစာတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်ခုံးစပ်ကြားကို စုဝေးဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဦးခေါင်းထက်က မီးတောက်က သေးငယ်သွားပြီး ထုတ်လွှတ်သည့်ဖိအားက အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်”</p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေ ကြားထဲက မိစ္ဆာအိုကြီး လန့်ဖြန့်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်လား.. ကံကြမ္မာအရှင်၇ က နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့တာလား”</p> <p> </p> <p>“နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က ဘာမလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>အဖိုးအိုက တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“အဲ့ဒါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဧကရာဇ်ရဲ့ အကောင်းဆုံးသိုင်းပဲ.. သူ့ရဲ့ကြောက်ဖို့ ကောင်းတဲ့ မီးတောက်က မသေမျိုးဧကရာဇ်ကိုတောင် မီးလောင်ပြာချလိုက်လို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဘာ..မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ယောက်ကို မီးလောင်ပြာချမယ် ဟုတ်လား။ ကံကြမ္မာအရှင်၇က ဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေအားလုံး ကံကြမ္မာအရှင် ၇ ကို မတူကွဲပြားစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဖိုးအိုက ပါးစပ်အပြည့် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြော၏။</p> <p> </p> <p>“ သေချာပေါက် ကံကြမ္မာအရှင်၇က အဲ့လောက် မသန်မာသေးဘူး။ သူ ထုတ်တဲ့ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က အရမ်းသေးတယ်.. ဒါပေမဲ့ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို ဖန်တီးနိုင်တာကိုက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီ။ ဒါကိုကြည့်လိုက်ရင် သူက မသေမျိုးဧကရာဇစ်တစ်ပိုင်း.. မဟုတ်ဘူး မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့အထိ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပဲ”</p> <p> </p> <p>ထိုမှသာ ခံစားချက်တွေ ပြည့်နေသော မျက်နှာများဖြင့် သူတို့တွေ သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကံကြမ္မာအရှင်၇ နဲ့ လက်မောင်းအရှင်၆ကို ကြည့်နေသော ကျို့ကုန်း၏ မျက်လုံးထဲ အံ့သြမှုတစ်ချို့ ထင်ဟပ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ ဒီနှစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် သန်မာကြတာလား။ ငါ့ကိုငါ သူတို့နဲ့ အတူတူပဲ ထင်နေတာ.. ငါအများကြီး နောက်ကျနေပြီမှန်း အခုမှသိတော့တယ်”</p> <p> </p> <p>သူ့ နှလုံးသားထဲမှာ အမုန်းတရားတစ်ချို့ ဝင်ရောက်လာသလိုပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီနှစ်ယောက်က လူမသိအောင် စွမ်းအားကြီးသိုင်းပညာတွေ ခိုးကျင့်ထားပြီး သူတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကို ကြီးမားအောင် လုပ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ကောင်သန်မာတာလဲ ကောင်းသွားပါတယ် သူတို့နဲ့ဆိုရင် လောထျန်းကို အသက်ရှုချိန်တစ်ရာ အချိန်ဆွဲဖို့ မပြောနဲ့။ သတ်လို့မရနိုင်ရင်တောင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးကြောင့် ကျို့ကုန်း၏ နှလုံးသားက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ လက်မောင်းအရှင်၆က အရှေ့ပြေးဝင်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့ကောင်၊ မင်းင့ါရဲ့ ဒေသ ကိုးခုလုံးမှာ အသန်မာဆုံး ဓားတိုက်ကွက်ကို လက်ခံရဲလား”</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားအသီးသီး ရှိကြသော သူ့ဓားခြောက်ချောင်း၏ အရိပ်တွေက လောထျန်းရှိရာ ကျလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်လုံးက တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တို့ဖြင့် လောင်မြိုက်နေပြီး လောထျန်းကို ဖိနှိပ်ဖို့သာ စိတ်အားထက်သန်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကတော့ တစ်ဖက်ကိုကြည့်နေရင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒေသကိုးခုရဲ့ အသန်မာဆုံးဓားတိုက်ကွက် ဟုတ်လား”</p> <p>သူ့မျက်လုံးက အနည်းငယ် နိုးကြားသွား၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ၊ ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းရဲ့ အဆုံးအစမဲ့နယ်ပယ်အတွက် လေ့ကျင့်မှုကို မင်းနဲ့စရတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လက်မောင်းအရှင်၆၏ ဓားအရိပ်တွေက ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဓားရိုက်ချက်မှာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရောင်အဝါတွေ ပြည့်နေပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဓားက နောက်ဆုံးတော့ လောထျန်းကို ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ကိုးရိုးကားယား.လက်တစ်ဖက်မြှောက်ကာ မျက်လုံးပိတ်လိုက်သည်။ အဆုံးအစမဲ့နယ်ပယ်အတွက် ရရှိထားသော ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းကို ပြန်စဥ်းစားရင်း တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်း ပထမပုံစံ</p> <p> </p> <p>ဖြန်း</p> <p> </p> <p>ဒလဟော စီးဝင်လာသော ရေစီးကြောင်း တစ်ခုလိုမျိုး ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားစွမ်းအင်က လက်မောင်းအရှင်၆ ရှိရာ အပြေးရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်နှင့် ဓားအရှင်၆၏ ဧရာမ ဓားအရိပ်က အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲကြေသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ”</p> <p> လက်မောင်းအရှင်၆ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့သြနေလေရာ၊ တုံ့ပြန်ချိန်ကို မရခဲ့လိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>အွတ်</p> <p> </p> <p>မရပ်တန့်သေးသော လောထျန်း၏ ဓားစွမ်းအင်က နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကိုပါ ရိုက်ခတ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်..</p> <p> </p> <p>သူ့ဝိညာဥ်ကွဲကြေသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ ငါ့တိုက်ကွက်က မမှန်သေးဘူးပဲ။ အေးကွာ..သေချာမကျင့်ရသေးတော့ အမှားတွေ ပါနေတာ”</p> <p>လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လက်ထဲက ဓားကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်လဲ စဥ်းစားကြည့်လိုက်လျှင် အဆုံးအစမဲ့နယ်ပယ်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းကို ရရှိပြီးကတည်းက သူလေချာ မလေ့ကျင့်ရသေးဘူး။</p> <p> </p> <p>အခုမှသာ သူ ပထမဆုံးလေ့ကျင့်ဖူးတာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပထမအကြိမ်လေ့ကျင့်မှုက သူ့ကို မကျေနပ်စေဘူး..</p> <p> </p> <p>သူ ခန့်မှန်းထားတာထက် ဆယ်ဆလောက် နိမ့်နေသေးသည်..</p> <p> </p> <p>“နောက်တစ်ခေါက် လုပ်ရအောင်.. နောက်တစ်ခေါက်ကျ သေချာပေါက် အဆင်ပြေလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ခေါင်းမော့ကာ လက်မောင်းအရှင်၆ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့မျက်စိရှေ့က မြင်ကွင်းက ဗလာဖြစ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုဝိညာဥ်.. ဘယ်လိုလက်မောင်းအရှင်၆ကိုမှ မတွေ့ရတော့ဘူး။</p> <p> </p> <p>ဘာမှကို မကျန်တော့တာပင်..</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ လူရော”</p> <p>လောထျန်း အံ့သြသွားပြီး ခေါင်းလှည့်ရှာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သူ အရမ်းမြန်ပြီး ငါ့နောက်မှာ ပုန်းနေတာများလား”</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ အနောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့နေသော မျက်နှာနှင့် ဝေ့လင်ယွီမှအပ တစ်ခြားဘယ်သူမှ မရှိနေခဲ့ဘူး။</p> <p> </p> <p>တကယ်ကို ဘာမှမရှိတော့တာပင်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save