Book List

<h2 style="text-align:center">Ch 1099</h2> <h2 style="text-align:center">(နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟမ်လူဘယ်ရောက်သွားတာလဲဟ”</p> <p>လောထျန်း အံ့သြသွားပြီး လှည့်ပတ်ရှာဖွေသည့်တိုင်အောင် လက်မောင်းအရှင်၆ကို ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။</p> <p> </p> <p>သူ မနေနိုင်စွာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှုလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်က.. အရည်အချင်းတော့ ရှိသားပဲ၊ ပြေးတာ အရမ်းမြန်တယ်။ ငါတွေ့တောင် မတွေ့လိုက်ရဘူး”</p> <p>လောထျန်း စိတ်ထဲမှ အံသြစွာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေလေရဲ့</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က မိစ္ဆာတွေရော.. ဝေ့လင်ယွီတို့ အုပ်စုရော၊ တစ်ယောက်မကျန် လောထျန်းကို အလွန်ဆွံ့အမှင်သက်နေသော မျက်နှာများဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အခု.. ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”</p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လက်မောင်းအရှင်၆က ရိုက်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ သေသွားတာလား။ ငါ မြင်လိုက်ရတာ မှန်ရဲ့လား”</p> <p>နောက်ထပ်မိစ္ဆာတစ်ယောက်၏ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံပင်။</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်၊ မင်းမြင်တာမမှားဘူး။ ငါလဲ မျက်လုံးသုံးလုံးနဲ့ ရှင်းရှင်းကြီးမြင်လိုက်ရတယ်။ လက်မောင်းအရှင်၆က တိုက်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာ.. ဒါတင်မကဘူး။ သူ့ရဲ့ဝိညာဥ်တောင် မကျန်အောင် အရှင်းခံလိုက်ရပြီ”</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော မိစ္ဆာနောက်တစ်ကောင်က တုန်ယင်စွာ ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေအားလုံး ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ကြပြီး အနောက်ကို ဆုတ်လိုက်ကာ သူတို့နှင့်လောထျန်းကြားက အကွာအဝေးကို မသိမသာ တိုးမြင့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က ကံကြမ္မာအရှင်၇ နှင့် ကျို့ကုန်းတို့လဲ တပြိုင်နက်ထဲ ရပ်တန့်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြကာ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ချို့ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ.. ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p>ကံကြမ္မာအရှင် ၇ ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက ပဟွမ်တစ်ယောက် တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ ရန်သူကိုအထင်သေးပြီး တိုက်ခိုက်ခွင့် ဦးစွာ ပေးခဲ့လို့ဟု သူတို့တွေ ယူဆခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့အခု လက်မောင်းအရှင်၆က မတူဘူး..</p> <p>သူက ဒီတိုက်ချက်မှာ အစွမ်းကုန်အသုံးပြုထားတာ ဖြစ်ပြီး ထိုစွမ်းအားကလည်း သူတို့တောင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့အထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုလည်း တစ်ချက်ထဲနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ပြန်တာလား..</p> <p> </p> <p>ဒါကြီးက ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းလှသည်..</p> <p> </p> <p>ကျို့ကုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ကံကြမ္မာအရှင်၇ကို စိတ်ထဲမှ ဆက်သွယ်လိုက်၏။</p> <p>“ကံကြမ္မာအရှင်၇၊ ဒီကောင်ကမင်းကို သတိမထားမိသေးဘူး။ မြန်မြန်တိုက်လိုက်”</p> <p> </p> <p>“အာ” ကံကြမ္မာအရှင်၇ ကြောင်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>မြန်မြန်တိုက်ခိုက်ရမယ်</p> <p> </p> <p>အခုလား..</p> <p> </p> <p>ဒါကသေလမ်းရှာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာကျို့ကုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို သုံးလိုက်.. ချောင်းတိုက်တာ အောင်မြင်သရွေ့ သူ့ကို မီးလောင်ပြာချနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က လောထျန်းမပြောနှင့်၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကိုတောင် မီးလောင်ပြာချနိုင်သည်</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ အသိစိတ်ကပ်သွားတော့၏။ သူ၏နှလုံးသားကို အားတင်းလိုက်ပြီးသည်နှင့် လက်တစ်ဖက်ဆန့်ထုတ်ကာ ခေါင်းပေါ်က မီးတောက်ကို တိတ်တဆိတ် ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်တင် ကံကြမ္မာအရှင်၇၏ လက်ဖဝါးက အမည်းရောင်ပြောင်းသွားသလို သူ့အရောင်အဝါကလည်း မတည်ငြိမ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ ခပ်တိုးတိုး ညည်းလိုက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖွေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို အပြည့်မထိန်းချုပ်နိုင်သေးသောကြောင့် တန်ပြန် အစွမ်းသက်ရောက် ခံလိုက်ရတာ သေချာပါသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ဒီလိုအရေးကြီးအခြေအနေမှာ သေးငယ်သော တန်ပြန်အစွမ်းကို လျစ်လျူရှုထားလို့ ရပါ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူး</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ ထိုမီးတောက်ကို လောထျန်း၏ ဦးတည်ရာဘက်ကို ပစ်ချလိုက်တော့သည်.. လောထျန်း သိသွားမှာစိုး၍ ဖြစ်စဥ်တစ်ခုလုံးမှာ သူ အသံတစ်ချက်တောင် မထွက်ရဲခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံးစောင့်ကြည့်နေသည့် ကြားမှာပဲ မီးလုံးက လောထျန်းဆီ ရောက်လာတော့သည်.. ထိုအချိန်မှာ လောထျန်းက လက်မောင်းအရှင်၆ကို လှည့်ပတ်ရှာဖွေလို့ ကောင်းနေတုန်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ဟီးဟီး၊ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က အရာအားလုံးကို.ပြာချပစ်တယ်။ အဲ့ဒါက သူ့ကိုသာ ထိသွားသရွေ့ ငါတို့နိုင်ပြီပဲ”</p> <p>လောထျန်း ရှောင်လိုက်မှာ စိုး၍ ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် မျက်တောင်မခတ်စတမ်း ကြည့်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကံကောင်းစွာပဲ.. အရမ်းမမြန်သော အရှိန်ဖြင့် မီးလုံးက လောထျန်း၏တည့်တည့်ကို သတိမထားမိခင်မှာ စိုက်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူး</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကိုယ်ပေါ် မီးစွဲသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် စတင် လောင်ကျွမ်းလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးမှ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ရယ်မောလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား လူသားမျိုးနွယ်မှာ မင်းလို ဉာဏ်ကြီးရှင်မျိုးရှိနေမယ် ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ ငါမင်းကို အရင်က အထင်သေးခဲ့မိတယ်.. မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ထိပ်သီးစာရင်း ဝင်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သနားဖို့ကောင်းတာက အခု အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>သူ ရယ်မောနေရင်းမှ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကြားလိုက်မှသာ လောထျန်းက ရှုတ်ထွေးနေသော မျက်နှာဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကျုပ်ကို စကားပြောနေတာလား”</p> <p>သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>“အေးလေ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ဆက်မေးသည်။</p> <p>“အားလုံးပြီးသွားပြီလို့ မင်း ပြောလိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇က ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေလာ၏။</p> <p>“ဒါပေါ့.. မင်းငါ့ကိုမယုံရင် ကိုယ့်ပုခုံးကိုယ် ပြန်ကြည့်လိုက်လေ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အံ့သြပြီး ပုခုံးကိုငုံ့ကြည့်လိုက်မှသာ သူ့ကိုယ်မှာ စွဲနေသော နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို ရှာတွေ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဒီ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ဖန်တီးထားတဲ့ ထိပ်သီးအဆင့် သိုင်းတစ်ခုပဲ။ ဧကရာဇ်မီးတောက်က ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုရင် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်ပြီး ဘယ်လိုမှငြိမ်းသတ်လို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့အရေပြားပေါ် မီးစလေး နဲနဲစွဲသွားရင်တောင်မှ မသေမျိုးဧကရာဇ်.ဖြစ်နေရင်တောင် မင်းသေရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“မင်း.. မင်းက သန်မာပေမဲ့ အလွန်ဆုံးရှိ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်လောက်ရှိမှာပေါ့။ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ဆီမှာ လောင်ကျွမ်းခံရရင် မင်း ဘယ်လိုမှ”</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇က အထင်သေးစွာ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ပုခုံးပေါ်က နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ဆိုသော အရာကို မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာ ပုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုတ်</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်း မီးငြိမ်းသွားပြီး အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့တစ်ချို့ပင် လှိုက်တက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ ဒါဘာမီးအမျိုးအစားလဲ၊ ငါ့အကာအကွယ်အရောင်အဝါ နဲနဲတောင် လောင်ကျွမ်းသွားတယ်.. အင်း တော်တော် သန်မာတာပဲဟ”</p> <p>လောထျန်း မနေနိုင်စွာ ချီးကျူးလိုက်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က ကံကြမ္မာအရှင်၇ ကတော့ ထိုမြင်ကွင်းကို ဦးနှောက်မပါတော့တဲ့သူလိုမျိုး ဆွံ့အစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဘာအခြေအနေကြီးလဲ..</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က တစ်ချက်ပုတ်လိုက်ရုံနဲ့ငြိမ်းသွားတာလား</p> <p> </p> <p>ဒါကသူ့ရဲ့ အသန်မာဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းအကွက်လေ</p> <p> </p> <p>ဒါကို တစ်ဖက်လူက ဘာမှမတုံ့ပြန်လိုက်ရဘဲ ပုခုံးတစ်ချက်ပုံရုံနဲ့ ပြီးသွားတယ်လား..</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ဘူး..</p> <p> </p> <p>သူ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမည်..</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် ကိုယ့်ပါးကိုယ် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖြန်း</p> <p> </p> <p>ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ချက်အပြီးမှာ သူအနည်းငယ် မူဝေးသွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါကနာကျင်တာပဲ.. ဒါဆို သူ အိပ်မက်မက် နေတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့..</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ကံကြမ္မာအရှင်၇ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>“အစောက မီးကို မင်း ပစ်လိုက်တာမလား”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်”</p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ တုန်ယင်သွားပြီး ငြင်းဆိုချင်ခဲ့သည်.. သို့သော် အရာအားလုံး နောက်ကျသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>လောထျန်းက ကံကြမ္မာအရှင်၇ အရှေ့ကို ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းက မီးနဲ့ကစားရတာ ကြိုက်တယ်ပေါ့လေ၊ မင်းကငါ့ကို မီးနဲ့ပစ်ပေါက်ခဲ့တာဆိုတော့ ငါလဲမင်းကို ပြန်ပေးမယ်”</p> <p>လောထျန်း လက်တစ်ဖက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲကနေ မီးတောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက မသေမျိုးဧကရာဇ် အမွေအနှစ်ထဲက မီးသိုင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော မီးတောက်ဖြစ်ပြီး လောထျန်းအသိစိတ် ပင်လယ်ထဲမှာ အားဖြည့်ခံထားရ၍ နဲနဲလောက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်တောင်မှ အလွန်ကြောက်ဖို့ကောင်းသော ဖိအားကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းက အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မီးလုံးကို ကံကြမ္မာအရှင်၇ ၏ တည့်တည့်ကို ပစ်လိုက်ပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း.. မင်းငါ့ကိုတကယ်ကြီး မီးနဲ့တိုက်ခိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ အနည်းငယ်.မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးမှ သူ့ရင်ထဲ ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေ စီးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ လက်သီးနှင့် ဓားချက်ကို သူအစောပိုင်းက မြင်ဖူးထားပြီးပြီ.. လောထျန်းသာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ပါက.. သူ ရှင်သန်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ လောထျန်းက မီးကိုသာ အသုံးပြုခဲ့လေသည်.. ဒါဆိုရင် ထိုမီးကို သူရင်ဆိုင်နိုင်လောက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြောရရင် သူက မီးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ.. မီးကျင့်ကြံသူတွေထဲကမှ ထိပ်သီးမီးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးကြောင့် ကံကြမ္မာအရှင်၇ ချက်ချင်းပဲ အတွင်းစွမ်းအားတွေစုဝေးကာ မီးတောက်ကို.တားဆီးဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် လျင်မြန်စွာလောင်ကျွမ်းသွားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဥ်ကြောင့် ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် အံ့သြရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ.. ဒါ ဘာမီးအမျိုးအစားကြီးလဲ။ ငါမသေချင်..ငါမသေချင်သေး..”</p> <p>ကံကြမ္မာအရှင်၇ ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ စကားသံမဆုံးခင်မှာပဲ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save