Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1101</h2> <h2 style="text-align: center;">(ရင်းနီးကျွမ်းဝင်နေသောအသံ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင် ဟုတ်လား”</p> <p>လောထျန်း အနည်းငယ် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နာမည်ကြည့်ရသလောက် ထိုသူက ကျိလန်ဒေသ၏ ထိုဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်တန်ရာသည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၏ မျက်နှာမှာလည်း ထိတ်လန့်ရိပ်တို့ ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာရပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>သူတို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က အချိန်ကိုတွက်ချက်ပြီးမှ ဝူရန်စီရင်စုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပင်။.အခုလောက်ဆိုရင် နေမင်းကိုးသွယ်ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုမှာပဲ ရှိနေသင့်သေး၏။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီလူတကယ်ကြီး ပေါ်လာလိမ့်မည်လို့ ဘယ်သူ ထင်ခဲ့မိမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>အခုချိန်မှာ ရောက်လာတာက အနီရောင်နေလုံးတစ်ခုထဲပဲ ဆိုပေမဲ့..</p> <p> </p> <p>ဒီအချက်ကပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ကျိလန်ဒေသကို.စောင့်ကြည့်နေဆဲဆိုတာ သိသာစေပါသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူသာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ လုပ်ရပ်ကို သံသယဝင်သွားခဲ့ရင် အကုန်ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘက်ကလည်း အစီအစဥ်ကို စတင်လိုက်ခဲ့ပြီ..</p> <p> </p> <p>ဒါက လေးပေါ်တင်ကာချိန်ရွယ်ပြီးသော လေးမြှားတစ်ခုလိုမျိုး နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ မရတော့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p> နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ရောက်လာခဲ့ရင်တောင်မှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁၏ မျက်လုံးထဲ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု တစ်ချို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဦးညွတ်အရိုအသေပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ မြူခိုးအရှင်၁ က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို အရိုအသေပေးပါတယ်။ မသေမျိုးဘုရင် ဘာကြောင့်ရောက်လာသလဲ မေးလို့ရမလားဗျ”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ နေလုံးနီဆီမှ အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်၊ ငါ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောခဲ့ဖူးမယ် ထင်တယ်။ ဝူရန်စီရင်စုကို ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး။ မင်းတို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က ကောင်တွေ ကန့်သတ်ထားတာတွေ ဖယ်ပြီး ကိုယ့်နေရာကိုယ် ပြန်လိုက်ကြစမ်း။ ပြီးသွားတဲ့ကိစ္စတွေကို ငါပြန်မပြောဘူး”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ အသံက မဟာခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုလို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>စကားတစ်ခွန်းဆီတိုင်းမှာ ပါနေသော ဖိအားက လူတွေကို မနာခံဘဲမနေနိုင်အောင်.ပြုလုပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လဲ့ထျန်နှင့် တစ်ခြားသူတွေအားလုံး တုန်ယင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ..နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို တကယ်ကြီး ပြန်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့ ဝူရန်စီရင်စုက မဖျက်ဆီးခံရတော့ဘူးပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>သူတို့တွေအနေနဲ့ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အခုလိုမျိုး သူတို့ဘက်က တရားမျှတမှုရှာဖွေပေးမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ရဲခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါက သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးသော.သတင်းကောင်းပဲ။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ တစ်ဖက်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေခဗျာ ထိုစကားကိုကြားပြီး မိုးကြိုးထိမှန်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ ဒါဘာကိုပြောတာပါလဲ”</p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်က အနည်းငယ် အာခံချင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကလည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပါရက်နဲ့ ဘာကြောင့်များ လူသားတွေအစား ပြောပေးနေရတာလဲ”</p> <p>တစ်ခြားမိစ္ဆာ၏ ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်သံလည်း ထွက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က မမျှတဘူး”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မကျေနပ်ကြောင်း ပြောလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ အနီရောင်နေလုံးဆီမှ အေးစက်သော နှာမှုတ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေပေါ်ကို ဖိအားလှိုင်းတစ်ခု ရုတ်ချည်းပြုတ်ကျလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုတ်</p> <p> </p> <p>ထိုဖျော့တော့သော ဖိအားနှင့်ပင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေအကုန် မခံနိုင်စွာ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချို့အားနည်းသူများဆိုလျှင် နေရာမှာတင် သွေးအန်ပြီး လဲကျသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁ အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ ဒါဘာကိုဆိုလိုတာပါလဲ”</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်ကလူက အေးစက်စွာ မဲ့လိုက်ရင်း.ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ဟုတ်လား။ မင်းတို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က ဒီဘုရင်ရဲ့အမိန့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းကြီး ငြင်းဆန်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိနေတယ်ပေါ့လေ။ ငါကလတစ်ချို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလိုက်မိတာ။ ကျိလန်ဒေသတစ်ခုလုံးကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က ပိုင်သွားမှန်း မသိခဲ့ဘူးပဲ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် မြူခိုးအရှင်၁ အနည်းငယ် မျက်နှာပျက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ဘက်က တုံးအခဲ့တာပါ။ အပြစ်မမြင်ပါနဲ့.. ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာပဲ တောင်းပန်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်းပဲ ခါးကိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ခါးပြန်မတ်ပြီးတာနဲ့ သူက တစ်ဆတ်ထဲ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ရဲ့ ပြန်ဆုတ်မိန့်ကို လက်မခံနိုင်မှာ စိုးရပါတယ်ဗျ”</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာပြောတယ်ကွ”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ အသံက ပိုမိုအေးစက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ မြူခိုးအရှင်၁အပေါ် လေးလံသော လူသတ်ဖိအားတွေ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ မြူခိုးအရှင်၁က မကြောက်ရွံ့သွားပဲ ဂုဏ်ယူဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ ဝူရန်စီရင်စုကြားမှာ အမြဲတမ်း ကတောက်ကဆတွေ ရှိနေခဲ့တာပါ။ အခု သူတို့ဘက်က အရင်ရန်စခဲ့တာမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ပါဘူးဗျ”</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကျိလန်ဒေသရဲ့ စည်းမျဥ်းနဲ့အညီ ကျိလန်ဖယ်ထုတ်ခြင်းပွဲကိုလည်း လုပ်ဆောင်ပြီးပါပြီ။ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့ နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား”</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁က စည်းမျဥ်းဆိုသော စကားလုံးကို အသုံးပြု၍ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ချည်တုတ်ဖို့ကြိုးစားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ နေမင်းကိုးသွယ်ဆယ်ဘွဲ့ရ မသေမျိုးဘုရင်က ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကတောက်ကဆ အခြေအနေ.. တရားမျှတမှုအတွက်.. ဟုတ်လား။ဟဟ၊ အဲ့ဒါသာ အမှန်ဆိုရင် ဒီ စတေးခံအစီအရင်တွေက ဘာတွေလဲ”</p> <p> </p> <p>စတေးခံအစီအရင်တွေဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားသည်နှင့် မြူခိုးအရှင်၁ မျက်နှာကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်သူက အခုလောက် လျှင်မြန်စွာ သိသွားမည်ဟု မထင်ခဲ့သောကြောင့် သူ့မျက်လုံးထဲ အံ့သြရိပ်တစ်ချို့ စွန်းထင်းလာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစတေးခံအစီအရင်များသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်၏.အကြီးဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်သာ သိသွားခဲ့ရင် ဒုက္ခများကုန်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ.လုံးဝ ဝန်ခံလို့ မရပါချေ။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ဘာပြောနေလဲ ကျွန်တော်မသိပါဘူး”</p> <p>မြူခိုးအရှင်၁က မျက်လုံးများကျဥ်းမြှောင်းရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အေးစက်စွာ မဲ့လိုက်တော့သည်။</p> <p>“အေး၊ ငါပြောတာကိုနားမလည်ရင် စောက်စကားအပိုတွေ တစ်ခွန်းမှ ဟဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ငါမင်းကို.နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ပေးမယ်။ ဒီနေရာက လစ်လိုက်တော့၊ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကိုအခုပဲ သတ်ပစ်မယ်”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ လေသံထဲက လူသတ်ငွေ့များကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်သူ၏ လူသတ်အရိပ်အငွေ့က မသေမျိုးဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ကိုး ရှိသော အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ မြူခိုးအရှင်၁ အတွက်ပင် ခုခံဖို့ မစွမ်းသာခဲ့ဘူး။</p> <p> </p> <p>ခုခံဖို့လည်း ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ..</p> <p> </p> <p>ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းက သာမာန်မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်နဲ့ တူညီမတဲ့လား..</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ မြူခိုးအရှင်၁က လက်မလျော့ချင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ လူသတ်အရိပ်အငွေ့တွေကို တောင့်ခံရင်း အံကြိတ်ကာပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီကိစ္စက.. ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါဗျ။ ကျွန်တော်သူ့ကို မဆက်သွယ်ပဲ မနေရဲပါဘူး”</p> <p> </p> <p>သူသည် အပြစ်အားလုံးကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအပေါ် လွှဲချလိုက်တော့သည်။</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ဘက်က စာနာမှုတစ်ချို့ ပြပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရပါ၏။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက သနားစရာကောင်ကိုသုံးပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။ ကောင်းပြီ၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဒီခေါ်လိုက်စမ်းပါ။ ငါနဲ့တိုက်ရိုက်ပြောခိုင်းလိုက်။ အဲ့ကောင် ဆန့်ကျင်ရဲသလား ငါကြည့်မယ်”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ စကားကိုနားထောင်ပြီးမှ မြူခိုးအရှင်၁ က စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါဆိုခဏစောင့်ပါဗျ”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ တစ်ဖက်က လေ့လာနေသော လောထျန်းကို မြင်သွား၍ မြူခိုးအရှင်၁၏ လက်လှုပ်ရှားမှုက ပို၍ပင် မြန်ဆန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘိ</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ မြူခိုးအရှင်၁၏ ပတ်ပတ်လည်မှာ ထွင်းစာတစ်ချို့ ဝဲပျံလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ပင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ချို့ ကြုံတွေ့လိုက်ရသလို လှုပ်ရှားသွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဆင့်ခေါ်သိုင်းပဲ.. သူ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဒီနေရာကို ဆင့်ခေါ်မလို့လား”</p> <p>လောထျန်းဘေးက ဝေ့လင်ယွီက ဖြူဖွေးသွားသော မျက်နှာနှင့် ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း သူမကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ</p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p> </p> <p>ဝေ့လင်ယွီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ယင်နေချေပြီ</p> <p> </p> <p>“သခင်လေး မသိဘူး..အဲ့ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရား နန်းတော်ရဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ။ ကျွန်မတို့ ဝူရန်စီရင်စုမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သူ့အကြောင်းကို ငယ်ငယ်တည်းက လူကြီးတွေက ပြောပြခဲ့ကြတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဝူရန်စီရင်စု.. မဟုတ်ဘူး ကျိလန်ဒေသရဲ့ ဘယ်လူသားအိမ်မှာမဆို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြားတာနဲ့ အဲ့ဒီအိမ်ရဲ့ ကလေးတိုင်း ကြောက်ပြီးငိုကြွေးကုန်ကြတယ်ရှင့်”</p> <p> </p> <p>ဝေ့လင်ယွီတစ်ယောက် စကားပြောနေစဥ်မှာပဲ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေရှာသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်တောင် တဖြတ်ဖြတ် ခတ်လိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား.. ငါအဲ့နာမည်ကို ဘယ်မှာ ကြားဖူးနေပါလိမ့်” သူဘယ်လိုမှ စဥ်းစားမရခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လောထျန်းက နေလုံးနီဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်နှင့် တွေးလိုက်ပြန်၏။</p> <p>“ပြီးဒီကောင့်အသံရောပဲ.. ငါဘယ်မှာ ကြားဖူးနေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save