Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1102</h2> <h2 style="text-align: center;">(အုတ်ဂူ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် လောထျန်း ဘယ်လောက်စဥ်းစား၊ စဥ်းစား၊ အဖြေမထွက်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်ပါသည်.. အသံကိုရင်းနီးနေလျှင်တောင်မှ ဒီလောကမှာ တူညီသောအသံနှင့် လူပေါင်းများစွာ ရှိသည်မလား။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မြူခိုးအရှင်၁ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူက လက်ရှိမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဆင့်ခေါ်နေဟန်ပဲ။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မနှောက်ယှက်ချင်ပါပေ.. ထိုအစား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် တွေ့ရမည့်အတွက်ပင် ပျော်ရွှင်ပါသေး၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရောက်လာခဲ့လျှင် သူ့စိတ်ထဲက ပဟေဋ္ဌိတွေကို အဖြေရှာနိုင်သွားမည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူနှင့်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဘယ်တုန်းကမှ မသိကျွမ်းခဲ့ဘဲ သာမာန် ဆင်တူသော အသံတစ်ခုသာဆိုလျှင်တောင်၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်ခြင်းက ဝူရန်စီရင်စုအတွက် အကျိုးမယုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မြူခိုးအရှင်၁ ကို လောထျန်း စိမ်ပြေနပြေ ထိုင်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝေ့လင်ယွီတို့ အုပ်စုကတော့ ဖြူဖွေးနေသော မျက်နှာများဖြင့် အသက်ကို မရှုဝံ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁၏ အဆက်မပြတ်လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် သူ့အနောက်က လေထုက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးပါ တုန်ယင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြန်ဆုတ်”</p> <p> </p> <p>အဝေးမှာရှိနေသော လဲ့ထျန်တို့အုပ်စုက အချင်းချင်း အကြည့်ဖလှယ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖေးကူရင်း လောထျန်းအနောက်ကို သွားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာ လောထျန်းဘေးမှာ ရှိနေခြင်းက အလုံခြုံဆုံးပဲ။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးလဲ့ထျန်၊ အဲ့ဒီမြူခိုးအရှင်၁ က ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဆင့်ခေါ်မလို့ဆို.. လူတစ်ယောက်ကို ဆင့်ခေါ်တာ ဒီလိုရှည်ရှည်ဝေးဝေးတွေ လုပ်ဖို့လိုလို့လား”</p> <p>လဲ့ထျန်တို့ အုပ်စုအတွင်းမှ လူတစ်ယောက်က ထမေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁က လူတစ်ယောက်ကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ရန်အတွက် ကြီးမားသော လေဟာနယ်ကို ဖန်တီးရန်ကြိုးစားနေ၏။ ဒါက ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့်၊ လူတစ်ယောက်ထဲကို ဆင့်ခေါ်ဖို့နှင့် မတူညီပါချေ။</p> <p> </p> <p>“ဖြစ်နိုင်တာ သူက နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ချွေးသိပ်ပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ဆင့်ခေါ်ပြီးမှ ပုန်ကန်ဖို့ကြံစည်နေတာ များလား” လဲ့ထျန် ခဏတာ စဥ်းစားပြီး ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါကတစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းချက်ပင်..</p> <p> </p> <p>ကျန်တဲ့သူတွေလည်း ထောက်ခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လောထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်နှင့် ခေါင်းယမ်းပြလိုက်၏။</p> <p>“မဟုတ်ဘူး၊ သူတကယ်ပဲ လူတစ်ယောက်ထဲကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်”</p> <p>လဲ့ထျန်တို့ မှင်သက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်ထဲကိုဟုတ်လား..</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်ထဲအတွက် ဒီလောက်ထိအလုပ်ရှုတ်ခံဖို့ လိုတယ်လား..</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏စကားကို သူတို့ လက်မခံချင်ကြသော်လည်း မငြင်းရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ဆန့်ကျင်နိုင်သော တိုက်ကွက်ကြီးများကို မျက်မြင်တွေ့ထားရသည်ပဲမလား။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မြူခိုးအရှင်၁က နောက်ဆုံးသော ဆင့်ခေါ်မှုအစီအရင်ကို ပြီးမြှောက်သွားခဲ့သည်။ အစကနေအဆုံးအထိ သူ.အသက်ရှုချိန် တစ်ရာမျှ အချိန်ကို ယူထားရ၏။ ဆင့်ခေါ်မှုက သူ့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ မောပန်းစေဟန်ပင်။ မြူခိုးအရှင်၁၏ ပုံစံက ဆီကုန်သွားသော ဂျက်ကားကြီးလို ဖွတ်ချက်ဖွတ်ချက်နဲ့ ဟိုက်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မြူခိုးအရှင်၁၏ မျက်နှာထက်မှာ ဖုံးမရသော အပြုံးတစ်ခုရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ထွက်ခဲ့”</p> <p>သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖိချရင်းပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁၏ ပတ်ပတ်လည်က ထွင်းစာတွေက အချင်းချင်းချိတ်ဆတ် သွားကာ အစီအရင်တစ်ခု အသက်ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ ပတ်ဝန်ကျင်၏ လေထုက ရှုတ်ထွေးသွားသည်.. အကုန်လုံး၏ အမြင်အာရုံတွေ ဝေဝါးပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာမှာ အလွန်ကြီးမားခံ့ထည်သော ဧရာမ အဆောက်အဦးကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ကြရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအဆောက်အဦးက ချက်ချင်းပဲ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျလာလေရာ၊ ကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး မခံနိုင်စွာ တုန်ယင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်း၍ လဲ့ထျန်တို့အုပ်စုက ထိုအဆောက်အဦးကိုမြင်တာနှင့် မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ထွက်ပြေးဖို့ အသင့်ပြင်ထားကြလို့ပင်။ မဟုတ်ပါက အဆောက်အဦး၏ လေးလံသောဖိအားကြောင့် သူတို့တွေ အဆောက်အဦးအောက်မှာ ပြားကပ်သွားဖို့ လုံလောက်သည်လေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်..အကြီးကြီးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်သူအများကြီး အစီအရင်ချနေရတာကိုး” လူတစ်ယောက်က အံ့သြစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ဘာလို့ ဒါကြီးလဲ။ သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဆင့်ခေါ်တာမဟုတ်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>လဲ့ထျန်က အဆောက်အဦးကို မျက်လုံးများ ကျဥ်းမြှောင်းပြီး သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးမှ ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်လေ၏။</p> <p>“နေအုံး.. ကြည့်လိုက်၊ ဒီအဆောက်အဦးက အုတ်ဂူတစ်လုံးနဲ့ မတူဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“ဘာ၊ အုတ်ဂူဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံး လန့်ဖြန့်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှသာ ထိုကြီးမားသော အဆောက်အဦးက တကယ်ကို အုတ်ဂူတစ်လုံးပုံစံဖြစ်နေမှန်း သတိထားမိ လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံး.အံ့သြသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်နေတာလဲ.. သူမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဆင့်ခေါ်တဲ့ဟာကို.ဘာကိစ္စ အုတ်ဂူတစ်လုံး ထွက်လာရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သေပြီးအုတ်ဂူထဲ ရောက်နေတာလား။ ဒီကောင်က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက်နဲ့ မသာတစ်ကောင်ကို သွားခေါ်ထားတာလားဟ”</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံး ရှုတ်ထွေးနေကြသော်လည်း</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁၏ မျက်လုံးက အုတ်ဂူကြီးကို ကြည့်နေရင်း ပျော်ရွှင်မှုတွေ မဖုံးနိုင်စွာ ဝင်ရောက်လာသည့်အပြင် ယုံကြည်ချက်လည်း မြင့်တက်လာဟန် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခေါင်းမော့ပြီး အပေါ်က နေလုံးနီကို အပြုံးတစ်ခုနှင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ ကျွန်တော် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို.ဆင့်ခေါ်ပြီးပါပြီ။ ခင်ဗျား နောင်တမရဖို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>သူက ပေါ်တင်ကို.စိန်ခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ဒေါသထွက်ဟန်မပြဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် အုတ်ဂူကြီးကို လေ့လာနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ.မြူခိုးအရှင်၁က လောထျန်းကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မျိုးမစစ်ကောင်၊ မင်းကငါတို့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ မသေမျိုးဘုရင်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ပဲ စာရင်းရှင်းကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ပြီးတာနှင့် သူက ချက်ချင်းပဲ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ချကာ အုတ်ဂူကြီးကို လှမ်းအော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာတဲ့အတွက် လေးစားစွာ ကြိုဆိုပါတယ်ဗျ”</p> <p> </p> <p>အနောက်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေလည်း ချက်ချင်းဒူးထောက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>အုတ်ဂူအနက်ပိုင်းမှ မိုးခြိမ်းသံလိုမျိုး.အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်..ဘာသံ..ဘာသံကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်းအနောက်က ဝူရန်စီရင်စုသားတွေရဲ့ မျက်နှာက တော်တော်လေး ကြည့်ရဆိုးလာပြီပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံတစ်ခုထဲနှင့်တင် သူတို့၏.အရိုးထဲထိ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ဆိုးရွားသော သေဆုံးမှုကို မျက်စိတမှိတ်အတွင်း ကြုံတွေ့ရတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုတောင်ကြောက်ဖို့ ကောင်းတဲ့အစွမ်းလဲ။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ နောက်ထပ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အုတ်ဂူကြီးက ပြိုကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p>အကုန်လုံး အံ့သြရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁ ပင် မျက်နှာကိုမထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အုတ်ဂူက အဘယ်ကြောင့် ပြိုကျသွားရသနည်း။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အဆင့်တက်တာ မအောင်မြင်ခဲ့လို့လား။</p> <p> </p> <p>သူတို့တွေ ရှုတ်ထွေးနေကြစဥ်မှာပဲ</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ပြိုကျသွားသော အုတ်ဂူအလည်တည့်တည့်ကနေ ချင်းချင်းတောက် နီရဲနေသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်ချည်းထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်အလင်းတန်း၏ အောက်ခြေမှာ သွေးလွှမ်းနေသော ခေါင်းတလားတစ်ခု ရှိနေသည်.. မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဥ်များက ခေါင်းတလားကို ဝန်းရံရင်း ခြောက်ခြားစရာကောင်းအောင် အော်ဟစ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အဆောက်အဦး၏ လက်ကျန်အစိတ်အပိုင်းများက လုံးဝ ပြိုကျသွားကာ တစစီပျံ့ကျဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ ထိုအရာတွေကို ဂရုမစိုက်နိုင်ပေ သူတို့အကြည့်က အရှေ့က ခေါင်းတလားအပေါ်မှာပဲ ကပ်ညှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ..</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလားထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်လာပြန်သည့်အတွက် အကုန်လုံး မသက်မသာခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ခေါင်းတလားအတွင်းကလူက အပြင်ထွက်ဖို့ ခေါက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကုန်လုံးသဘောပေါက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု အပြီးမှာ သွေးလွှမ်းနေသော ခေါင်းတလားက အပေါက်ဖြစ်သွားပြီး အနီရောင်လက်တစ်ဖက် ဆန့်ဆန့်ကြီး ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလက်ကြီးကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးစည်းမျဥ်းများပင် လှုပ်ခတ်ကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>ထိုလက်ကြီးက ခေါင်းတလားကို ပြန်ရိုက်ချလိုက်တာမို့ ခေါင်းတလားတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် အထဲကပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ကြရ၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save