Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1103</h2> <h2 style="text-align: center;">(ဝိညာဉ်တစ်သောင်းလမ်းစဉ်)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာသော ပုံရိပ်သည် သုံးကျန်းခန့်မြင့်မားသော အရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပိန်ခြောက်နေသော အသားအရေ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာ အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်လျှင် နီရဲနေသော အရိုးစုများဖြင့်သာ တည်ဆောက်ထားမှန်း တွေ့ရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဦးခေါင်းပါမကျန် တစ်ကိုယ်လုံးက အရိုးစုသာ ရှိတော့သည်။ ထိုသူ၏မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကနေ မြေအောက်လောက၏ ဝိညာဥ်မီးတောက်တို့ လောင်ကျွမ်းနေသည့်အတွက် အလွန်ကျောချမ်းဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုပါပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်ကို မည်းနက်နေသော တစ္ဆေစွမ်းအင်များက အမဲရောင်ခြုံထည်တစ်ခုနှယ် ဝန်းရံထား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုခြုံထည်အနက်ကြီးဆီကနေ ခြောက်ခြားဖွယ် ညည်းသံတို့က မပြတ် ကြားနေရပြန်သေးသည်.. မသိလျှင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဝိညာဥ်များကို မကျွတ်မလွတ်အနေအထားဖြင့် ဖမ်းဆီးထားသည့်အတိုင်း။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ထိုသူကိုကြည့်နေရင်း ပါးစပ်ဟဖို့ ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ လဲ့ထျန်ထံမှ တုန်ယင်နေသော အသံကိုသာ ဦးစွာကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါ..ဒါဘာကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ မင်းတို့ပြောတော့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ခေါ်မှာဆို..သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>လောထျန်း ချက်ချင်းပဲ လဲ့ထျန်ကို လှမ်းမေးလိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>လဲ့ထျန်က အလျင်စလို ခေါင်းယမ်းပြလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမဟုတ်ဘူး.. ကျုပ်သူ့ရဲ့ ပုံတူပန်းချီကိုမြင်ဖူးတယ်။ သူက ကျော့မော့သန့်ရှင်းပြီး အမျိုးကောင်းသားနဲ့ တူတဲ့ ရုပ်ရှည်ရှိတယ်.. သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာအသွင်ကတောင်မှ ဒီလိုကြီး ကြည့်ရမဆိုးဘူး”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ရှုတ်ထွေးလာသော မျက်နှာနှင့် ထိုသေရာမှထလာသော မိစ္ဆာကောင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ မြူခိုးအရှင်၁က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်ဗျ၊ နတ်ဘုရားအစွမ်းကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်တဲ့အတွက်လည်း ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ အခုဆို ကျိလန်ဒေသက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အလိုကျ ခစားပေးရပါတော့မယ်”</p> <p> </p> <p>“ဂုဏ်ယူပါတယ် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား” အနောက်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေထံမှ တညီတညွတ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့မျက်စိထဲမှာ လက်ရှိကျိလန်ဒေသ၏ အုပ်ချုပ်သူ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အရေးမပါတော့ဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက လက်တစ်ဖက်ကို အသာဝေ့ယမ်းပြလိုက်သောကြောင့် ကျန်မိစ္ဆာတွေ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ခေါင်းစောင်းပြီး သူ့လက်ဖဝါးကိုသူ ပြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက်မှာ သူ့အကြည့်က လက်ဖဝါးမှ တစ်ဆင့် ပုခုံးအထိ ရောက်လာသည်။.</p> <p> </p> <p>အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကို ရှုစားနေသည့်နှယ် သူ့မျက်လုံးက အလွန်အသက်ဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဟ.. ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေပဲ။ ဒီသန်မာမှုက စောက်ရမ်းကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ ဒေါသထွက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ မင်းက မကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းကိုအသုံးပြုပြီး နတ်ဆိုးသိုင်းကို.ကျင့်ကြံရဲတယ်လား”</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကိုကြားမှသာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်ပေါ်က နေလုံးနီကို သတိထားမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အရိုးခြောက်မျက်နှာပေါ်မှာ ရုပ်ဆိုးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ မင်းငါ့ကို မနာလိုဖြစ်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>“ငါကမင်းကို မနာလိုရမယ်..ဖွီ၊ မင်းကတန်လို့လား” နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ရယ်သွေးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“မင်းက ဒီကျိလန်ဒေသကို အုပ်စိုးလာတာ ကြာပြီ၊ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေအားလုံးက မင်းကို အထူးအလေးပေးပြီး နာခံခဲ့ကြတယ်.. ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ မသိတာက ငါတို့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကမှ ကျိလန်ဒေသရဲ့ စစ်မှန်တဲ့အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်ဆိုတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ ဒီနှစ်တွေအများကြီးမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းရဲ့လက်အောက်မှာ နေပြီး အရှက်ကွဲခံခဲ့တယ်.. ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချပြီး သည်းခံခဲ့တယ်။ ကျိလန်တာအိုစည်းကြောင်းကိုတောင်မှ မင်းက ထိန်းချုပ်ခဲ့တယ်.. ငါတို့ကို နှစ်ရာချီကြာမှ တစ်ခါပဲအသုံးပြုခွင့်ပေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အရာအားလုံးပြောင်းလဲသွားပြီ။ ငါကျိလန်တာအိုစည်းကြောင်းရဲ့ အစွမ်းကို ဖမ်းဆုတ်နိုင်တဲ့အတွက် ငါကမင်းကို ကျော်လွန်သွားပြီကွ။ မင်းကို ရင်ဆိုင်ရရင်လား.. ဟဟ၊ ငါလက်ချောင်းတစ်ချက်ထဲနဲ့ မင်းကို သတ်ပစ်လို့ရတယ်။ မင်းငါ့ကိုမနာလိုနေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ရယ်သံက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားလုံးများကြောင့် မိစ္ဆာအုပ်ကြီးလည်း တက်ကြွသွား၏။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အစွမ်းအကြီးဆုံးပဲ၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အစွမ်းအကြီးဆုံးပဲ”</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က လဲ့ထျန်တို့ အုပ်စုခဗျာမှာတော့ ပျက်ယွင်းသွားသော မျက်နှာများကို ဟန်ဆောင်ပြီးတောင် မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အခုဆိုရင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက နေမင်းကိုးသွယ် ဘုရင်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီလို့ ပြောတာမလား..</p> <p> </p> <p>ကျိလန်ဒေသက အပြောင်းအလဲကြီး ကြုံရတော့မှာလား..</p> <p> </p> <p>ကျိလန်ဒေသ၏ လက်ရှိအုပ်ချုပ်သူ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က မိစ္ဆာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ရက်စက်ရင်တောင်မှ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိပါသေး၏။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအုပ်ချုပ်ရင်တော့လား..</p> <p> </p> <p>သူက လူသားတွေအားလုံးကို.တိုက်ရိုက်ပဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အားလုံး အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပဲ..</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>လေထဲကနေလုံးနီထံမှ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>နေလုံးနီကြီးဆီမှ အလွန်ကြောက်ဖို့ကောင်းသော အင်အားက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရှိရာကို တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာ၏။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ဘက်က တိုက်ခိုက်လိုက်တာပင်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အနည်းငယ်ပြုံးနေရင်းပဲ လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လက်တစ်ချောင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အိုး</p> <p> </p> <p>တအီအီ ညည်းနေသော တစ္ဆေအော်သံများက ပိုမိုကျယ်လောင်လာကာ နေလုံးကြီးအနားကိုပါ ရိုက်ခတ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဘုတ်</p> <p> </p> <p>ထိုအသံအစွမ်းက နေလုံး၏အစွမ်းနဲ့ ရိုက်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင်အောင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ လက်ညိုးက ထုတ်နေသော အစွမ်းက မလျော့သွားဘဲ နေလုံးနီကြီဆီ တိုးဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုအစွမ်းက နေလုံးကြီးကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ဝက်ခန့် ပျောက်ကွယ်စေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက..”</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မိစ္ဆာတွေ အစက အံ့သြသွားကြသော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့နိုင်ပြီ..</p> <p> </p> <p>သူတို့၏မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက နေမင်းကိုးသွယ် ဘုရင်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် နိုင်ခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ပေါ်က နေလုံးနီက နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် အစစ် မဟုတ်ပေမဲ့လည်းပေါ့..</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းကဆိုရင် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်းနှင့် သူတို့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို အမှုန့်ချေဖို့ လုံလောက်သည်မလား။</p> <p> </p> <p>ဒီနေ့တော့ သူတို့ဘက်က အနိုင်ရခဲ့လေပြီ..</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ မင်းရှုံးသွားပြီ။ ငါပြောမယ်.. ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံပြီး မဟာမိတ်လုပ်ဖို့ တောင်းဆိုပါ။ ဒါဆို မင်းကိုအသက်ရှင်ခွင့်ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ နေလုံးနီဆီမှ အေးစက်သော နှာမှုတ်သံတစ်ခုကိုသာ ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>“မင်းကတန်လို့လား”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏မျက်နှာက ပြိုတော့မဲ့မိုးလို မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်စံအိမ်ထဲက တစ္ဆေမီးတောက်တွေက ကြောက်ဖို့ကောင်းအောင် အရှိန်တက်လာပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက အခွင့်အရေးကိုငြင်းပစ်ပြီး အာခံချင်တယ်ပေါ့.. ကောင်းပြီလေ၊ ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါဒီနေ့ပဲမင်းကိုသတ်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ လက်မောင်းရိုးကြီးက ရှည်ထွက်လာပြီး နေလုံးနီကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလက်ရိုးကြီးက နေလုံးကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်တစ်ဖက်ခြမ်းက တိကျသော ဦးတည်ရာတစ်ခုကို.ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ မင်းရဲ့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ ပုန်းနေတာနဲ့ ငါ့ဆီကလွတ်မယ် ထင်နေလားကွ၊ ငါကအခု ဘယ်သူမှအနိုင်မယူနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်.ဖြစ်လာပြီ.. ငါမင်းကို ရေဆုံးမြေဆုံးထိ လိုက်ဖမ်းမယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ..</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ရှည်ထွက်နေသော လက်ကြီးက ရပ်တန့်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံက နေလုံးကိုဖြတ်၍ ပုံရိပ်တစ်ခုကိုပါ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ”</p> <p> </p> <p>ထိုရင်းနီးလွန်းသော ပုံရိပ်ကြောင့် မိစ္ဆာအုပ်လိုက်ကြီး လန့်ဖြန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ကျိလန်ဒေသရဲ့ အသန်မာဆုံး နေမင်းကိုးသွယ် ဆယ်ဘွဲ့ရ မသေမျိုးဘုရင်မှအပ တစ်ခြားမဖြစ်နိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက မိုင်ပေါင်းသိန်းချီအဝေးကနေ ဆွဲခေါ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက ဘာကိုဆိုလိုတာဖြစ်မလဲ..</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏သန်မာမှုက ထိုသူကို လုံးဝကျော်လွန်နေပြီလို့ ပြောလိုက်တာပင်။</p> <p> </p> <p>“မင်း..”</p> <p>တစ်ဖက်သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို တကယ်ဆွဲခေါ်နိုင်မည်ဟု မထင်ခဲ့သောကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ် ဘုရင် အနည်းငယ် လန့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟီးဟီး..သေပေတော့” မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ပြောပြီးတာနှင့် လက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့လက်က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲဖောက်ဝင်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟီးဟီး”</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှာသွေးတွေ လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အားးး”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က မနေနိုင်စွာ ညည်းညူလိုက်ပြီး မသေမျိုးစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရင်း ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားသည့်တိုင်အောင် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ ရုန်းမနေနဲ့။ အခုငါ့ကိုအနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါမပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါကမှအစွမ်းအစစ်အမှန်ပဲ.. အနန္တဝိညာဥ်တာအိုအစွမ်း”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“မင်းယုတ်ညံ့တဲ့ကောင်၊ မင်းက အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးလိုမျိုး မကောင်းတဲ့လမ်းစဥ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်.. ငါမင်းကို သေချာပေါက်သတ်မယ်”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save