Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1104</h2> <h2 style="text-align: center;">(ဒေသကိုးခု၏ထိတ်လန့်ဖွယ်သတင်း)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ထိုနာမည်ကြောင့် လောထျန်းအနည်းငယ်.အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး၏ ဝိညာဥ်တစ်သောင်းစုဝေးခြင်းသိုင်းက ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှာ တော်တော်လေး မွှေနှောက်ခဲ့သည်မလား..</p> <p> </p> <p>ဒီနေ့မထင်ထားစွာပဲ အပေါ်ကမ္ဘာမှာ ထိုနာမည်ကို ထပ်ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိုနာမည်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်နှင့် ပတ်သတ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကိစ္စတွေ မဆိုးရွားသွားခင် ဝင်ထိန်းသည့်အနေနှင့် လောထျန်း ချက်ချင်းပဲ ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ရိုက်သတ်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ အသံကိုကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား.. မင်း ဝူရန်စီရင်စုကို လာခဲ့တာ လက်စားချေဖို့မဟုတ်ဘူးမလား”</p> <p> </p> <p>“မင်းက ဒီဝူရန်စီရင်စုကလူ.. မဟုတ်သေးဘူး၊ လူသားမျိုးနွယ်တွေအားလုံးကို အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးအတွက် စတေးမလို့မလား”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလာသည်။</p> <p>“အမှန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>“ပြီးဒါတင်မကသေးဘူး.. ဝူရန်စီရင်စုက ပထမခြေလှမ်းပဲရှိသေးတယ်။ ဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးပြီးတာနဲ့ ကျိလန်ဒေသတစ်ခုလုံးကို ငါစတေးပစ်မှာ”</p> <p> </p> <p>“ငါသာအဲ့လိုလုပ်ပေးရင် ငါ့ကိုမသေမျိုးဘဝ ရစေရမယ်လို့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက ကတိပေးထားတယ်”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ဒေါသတကြီးအော်တော့သည်။</p> <p>“မင်းဘယ်လိုတောင် လုပ်ရဲတာလဲ”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ရယ်မောလိုက်ပြန်ကာ</p> <p>“အေးငါလုပ်ရဲတယ်”</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးတာနဲ့ သူက လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူ့ဘေးမှာ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတံခါးပေါက်အတွင်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဥ်များစိမ့်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက လောဘကြီးစွာပဲ ထိုဝိညာဥ်တွေအားလုံးကို စုပ်ယူပစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါက ထိပ်ဆုံးမှတ်ကို ရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက..” နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် လွန်စွာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ မင်းက ယောင်ခြောက်ဆယ်နဲ့ အလုပ်ကောင်းကောင်း.မလုပ်ဘူးလေ၊ တစ်နေကုန် ကျင့်ကြံနေပြီး ကျိလန်ဒေသရဲ့ ပြည်အရေးတွေကို လက်အောင်ငယ်သားတွေအပေါ်ပဲ လွှဲထားခဲ့တယ်မလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့သုံးစားမရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက နဲနဲလောက် ပေးကမ်းလိုက်တာနဲ့ မိုးမမြင်လေမမြင် အပျော်ပါးလိုက်စားကြတော့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“သက်ရှိသိန်းပေါင်းများစွာရဲ့ ဝိညာဥ်တွေကို ငါစုဆောင်းထားပြီးမှန်းတောင် သူတို့တွေ မသိကြဘူး”</p> <p> </p> <p>“မင်းဘာပြောလိုက်တယ်” နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် မထိန်းနိုင်အောင် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ချို့အတွင်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာလား..</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ လန့်ဖြန့်သွားသော မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ပိုမိုဂုဏ်ဆာသွားကာ ဆက်လက်ရယ်မော လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ငါမင်းကို နောက်တစ်ခု ပြောပြအုံးမယ်”</p> <p> </p> <p>“မင်း ကျိလန်ဒေသကို ဂရုမစိုက်တဲ့ နေ့ရက်တွေအတွင်းမှာ ငါတို့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က ဝိညာဥ်တစ်သောင်းအစီအရင်ကို ဖန်တီးပြီးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့မင်းကိုသတ်ပြီးတာနဲ့ ငါတို့ရဲ့ပူဇော်ပွဲကြီး စတင်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“နှစ်ပေါင်းများစွာ အားနည်းလာခဲ့တဲ့ အပေါ်ကမ္ဘာမှာ အပြောင်းအလဲကြီး ကြုံရပြီး မသေမျိုးဧကရာဇ်အသစ်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာမယ်လို့ ရှေ့ဖြစ်ဟော ရှိခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီမသေမျိုးဧကရာဇ်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ဒီအရှင်ပဲကွ”</p> <p> </p> <p>“နှစ်တစ်ချို့ကြာပြီးရင် ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဒေသကိုးခုလုံးရဲ့ အသန်မာဆုံးဖြစ်လာလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အရောင်အဝါတွေက မိုးထိုးတော့မတတ်ကို မြင့်မားလာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအုပ်လိုက်ကြီးကလည်း အားပေးစွာ အော်ဟစ်ကြလေရာ.. ထိုအသံများနှင့်ပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လှုပ်ခတ်ပစ်လိုက်သလို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူရင်း ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ မင်းမှာဒီလိုဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ၊ ငါမင်းကိုသေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ရွံရှာဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သတ်မယ်..”</p> <p> </p> <p>“မင်းတစ်ယောက်ထဲနဲ့လား”</p> <p> </p> <p>“အရင်ကတော့ ငါလိုကောင်က ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်ကို ဘယ်ရန်စနိုင်ပါ့မလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အခုမင်းက ငါ့ရှေ့မှာ နာမည်ပြောဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ကောင်တောင် မဟုတ်တော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့လက်ရှိသန်မာမှုက နေမင်းကိုးသွယ်ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်ထက် သာလွန်နေတာ သေချာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် သူက ကြွားဝါဟန်အပြည့်ဖြင့် ထိုနေရာမှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မသေမျိုးဘုရင်ဟုတ်လား</p> <p> </p> <p>“ဒီသခင်ကြီးက မသေမျိုးဘုရင်လို့ မင်းကို ဘယ်သူပြောလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ မင်းဘာပြောချင်တာလဲ” မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အံ့သြစွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က မသေမျိုးဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုးရောက်နေပြီမှန်း အကုန်လုံး သိကြသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဒါကို ထိုသူကဘာကြောင့် အခုလို ပြောခဲ့ရတာလဲ..</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်ရင်း ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“နတ်ဘုရားတွေအားလုံး စုဝေးစမ်း”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားသံဆုံးသည်နှင့် ဆယ့်နှစ်လုံးထက်ကျော်သော နေလုံးနီတွေက သူ့ခေါင်းထက်မှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ ဒါက..”</p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် ထိုနေလုံးတွေကြောင့် ရှုတ်ထွေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ..</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံက နေလုံးကြီးက ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်နေလုံးတွေလည်း တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲကုန်ကာ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ ကိုယ်ပွားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပုံရိပ်အစစ်မှာ လာပေါင်းစည်းကြ၏။</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်တစ်ခု လာပေါင်းတိုင်း ထိုသူ၏အရှိန်အဝါက တစ်ဆင့်တက်သွားပြီး နောက်ဆုံးပုံရိပ်အပြီးတွင်..</p> <p> </p> <p>ဒုန်း</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ မသေမျိုးအလင်းတွေ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ဖြာထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက နေလုံးအစစ်လိုမျိုး ပြောင်းလဲလာပြီး ကြည့်နေသူတိုင်းကို မနေနိုင်အောင် အကြည့်လွှဲစေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်ထဲမှာပဲ ကျိလန်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးပါ တုန်ယင်လာသည်.. များစွာသော ဂိုဏ်းများသည် ပြဿနာဖြစ်ပွားရာ ဦးတည်ချက်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>တောင်တန်းတစ်နေရာက ကျန်းပေါင်းများစွာ မြင့်သော ဧရာမမြွေကြီးတစ်ကောင်သည် ခွေနေရာမှ ခပ်ဖြည်းဖြည်း ခေါင်းထောင်ကြည့်လာပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်နေရာအရောက်မှာ မျက်လုံးတွေ ကျဥ်းမြှောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ..က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် များလား” ထိုမြွေက ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လှိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်အလယ်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကလည်း သုံးခွမှိန်းကြီးကို ကိုင်ထားရက်နှင့် ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ် တက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူ အဆင့်တက်သွားပြီလား”</p> <p>ထိုသူက ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်ထဲမှာပဲ လှိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်းမှာ မျက်စိမှိတ်လှဲလျောင်းနေသော လှပသည့် မိန်းမပျိုတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးအစုံဟာ ဖြတ်ခနဲ ပွင့်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးက မိုင်းပေါင်းသိန်းချီအဝေးမှာ ရပ်နေလောက်သည့် ဂုဏ်ယူမှုအပြည့်မျက်နှာကြီးကို မြင်ယောင်ရင်း တုန်ယင်လာပြီး မနေနိုင်စွာပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်တာ..”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ ကျိလန်ဒေသတစ်ခုလုံးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိလန်ဒေသမှမဟုတ်ပေ.. မျက်စိမှိတ်အနားယူနေသော ဒါလောင်မသေမျိုးဘုရင်ပင် ကမ္ဘာ့အကာအကွယ်စည်းရှိရာဘက်ကို မနေနိုင်စွာ လှည့်ကြည့်မိသွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစွမ်းအင်တုံ့ပြန်မှုက အလွန်သေးငယ်ပေမဲ့ သူသေချာပေါက် အာရုံခံမိလိုက်သည်..</p> <p> </p> <p>ထိုစွမ်းအင်သည် သူ့အတွက်အလွန်နီးစပ်ခဲ့ပြီးမှ ကျရှုံးခဲ့ရသော စွမ်းအင်နှင့် ဆင်တူလှသည်..</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ မင်းက တကယ်သွက်တာပဲ”</p> <p>ဒါလောင်မသေမျိုးဘုရင် ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အတူ သီးသန့်နေရာတစ်ခု၏ အထီးကျန်ဆန်သော အုတ်ဂူများကြားက သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်လည်း ကျိလန်ဒေသရှိရာဘက်ကို မျက်နှာမူရင်း နှုတ်ခမ်းတလှုပ်လှုပ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>ခံစားချက်များသွားသောကြောင့် ထိုသူခမျာ လက်ထဲမှာကိုင်ထားသည့် အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ကိုပင် ဖျက်ဆီးမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့လဲ.. တကယ်ပဲသူလား” ထိုသူက ဒေါသထွက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်ထဲမှာပဲ ကြီးမားသောခန်းမတစ်ခုအတွင်းက ပုလ္လင်ကိုမှီပြီး ဇိမ်ကျကျ နားနေသော လူတစ်ယောက်က မျက်လုံးကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ ထိုသူ၏ အရောင်အဝါတွေက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်..သေချင်နေတာလား” သူ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သီးခြားဖြစ်နေသော ကျွန်းပေါ်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဖြစ်စဥ်ကို ထိန်းချုပ်နေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက အံ့သြစွာဖြင့် ကျိလန်ဒေသဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>“အိုး၊ ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတဲ့သူ ရှိသေးတာလား”</p> <p> </p> <p>“စိတ်မကောင်းစရာပဲ၊ ဒီလိုမှန်းသိရင် ငါအရင်ဆုံးကျိလန်ဒေသကို သွားပြီး အဲ့ကောင်ကို ဖမ်းခဲ့ပါတယ်ကွာ”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုသူက မျက်စိရှေ့က ကျောက်တုံးကြီးမှာ သံမှိုစွဲခံထားရသော လူကို မျက်မှောင်တင်းတင်းကြုတ်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်၊ မင်းကလဲဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်ပါရက်နဲ့ ဒီလောက်စောက်သုံးမကျရလား”</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ပြောပြီးသည်နှင့် လက်ညိုးကိုအားထည့်ပြီး အဖမ်းခံထားရသူကို လက်နက်မသုံးဘဲ လက်ညိုးဖြင့် အသားထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖောက်ဝင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးများစိမ့်ထွက်လာတော့၏..</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်း ထိုသူက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အခု စထားပြီမှတော့ ငါကျိလန်ဒေသကို သွားလို့မရသေးတာ စိုးတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“မင်းကို သန့်စင်ပြီးတာနဲ့ ငါအဲ့ဒီ  နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို သွားဖမ်းရမယ်”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save