Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1105</h2> <h2 style="text-align: center;">(ကျုပ် မှတ်မိပြီ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒေသကိုးခုလုံးက အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်အသီးသီး ထိတ်လန့်သွားကြသလို.. ကျိလန်ဒေသရှိ ပေတစ်သောင်းမြင့်သော တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထက်မှာ ရပ်နေသည့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက်လည်း ခရမ်းနေမင်း မသေမျိုးဘုရင်ကို အလွန်မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အကြာကြီး နေပြီးနောက်မှသာ သူ တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း.မင်းက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို အဆင့်တက်သွားပြီလား”</p> <p> </p> <p>ဒီလောက်နှစ်တွေ အများကြီးအတွင်းမှာ ဒေသကိုးခုထဲက ဘယ်သူကများ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ခဲ့လို့လဲ</p> <p> </p> <p>လောကအရေးတွေကို လျစ်လျူရှုထားတဲ့ ဒီနေမင်းကိုးသွယ်မသေမျိုးဘုရင်က တကယ်ကြီး အဆင့်တက်သွားမည်ဟု မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဘယ်လိုမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ” သူအလျင်စလို မေးလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်လေ..</p> <p> </p> <p>ဒါက သူ့ရဲ့အိပ်မက်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ တောင်းတလာခဲ့ရတဲ့ အရာပဲ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာနိုင်ဖို့ရန်အတွက် အလွန်ကြိုးစားခဲ့ပါ၏.. ဒါမှသာ သူက ကျိလန်ဒေသမှာ အင်အားအကြီးဆုံးသူ ဖြစ်လာနိုင်မည်လေ</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဘယ်လိုမှ မတိုးတက်လာခဲ့သော သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကြောင့် လျို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းတွေကနေ အခွင့်အရေး ရှာခဲ့မိသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကိုပင် တူးဆွပြီး အရင်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဟောင်းရဲ့ အုတ်ဂူကို ရှာဖွေခဲ့တာတောင်မှ သူ အကျိုးမထူးခဲ့ဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုနဲ့ အဆုံးမှာ သူက အနန္တဝိညာဉ်သခင်ကြီးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်.. ထိုနတ်ဆိုးကောင်နှင့် အပေးအယူလုပ်ပြီးနောက်မှသာ အနန္တဝိညာဉ်အစွမ်းကို အငှားယူပြီး တစ်ဖက်သူ၏ ကိုယ်ပွားအဖြစ် အခုလို သန်မာလာခဲ့ခြင်းပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က သူ့ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုနဲ့ပဲ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ကို ရောက်သွားမည်လို့ သူလုံးဝမထင်ခဲ့မိတာ ဖြစ်သည်။..</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ကြည့်နေရတာက သူ့နှလုံးသားထဲကို မကျေနပ်ချက်တွေ ဝင်ရောက်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါဘယ်လို အဆင့်တက်ခဲ့တာလဲဟုတ်လား.. လွန်ခဲ့တဲ့လပိုင်းက ငါ အောက်ကမ္ဘာက လူတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သေးတယ်၊ အဲ့ဒီလူနဲ့တိုက်ခိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့အစွမ်းကို အကန့်အသတ်ရောက်တဲ့အထိ အသုံးပြုလိုက်ရတော့ အဲ့ဒီတုန်းကတည်းက အဆင့်တက်ချင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပြနေခဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒါကပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု မဟုတ်တာမလို့ ငါ့ရဲ့အစွမ်းတွေကို ကိုယ်ပွားတွေလုပ်ပြီး ခွဲထားခဲ့တယ်၊ အခု ကိုယ်ပွားတွေပေါင်းစည်းလိုက်လို့ အဆင့်တက်သွားတာ”</p> <p> </p> <p>ထိုရှင်းပြချက်က အကုန်လုံးကို အံ့သြသွားစေပါသည်။</p> <p> </p> <p>“အောက်ကမ္ဘာက ဘယ်သူကများ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အစွမ်းအစ ရှိသွားတာလဲ” ဝေ့လင်ယွီ အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ချက်ချင်းပဲ လောထျန်းကို လှည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်လေးလောထျန်း၊ ကျွန်မကတစ်ခါမှ ကျိလန်ဒေသအပြင်ကို မထွက်ဘူးတော့ ရှင့်ကိုပဲ မေးရပါတော့မယ်၊ အောက်ကမ္ဘာမှာ အဲ့ဒီလိုအင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ရှိတာ သခင်လေးကြားဖူးပါသလား”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အံ့သြစွာဖြင့် ခဏလောက်စဉ်းစားလိုက်ပြီး အဆုံးတွင် ခေါင်းရမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တော့ မသိဘူးပဲ.. ထျန်းမင်နယ်မြေ၊ ရှေးမိစ္ဆာနယ်မြေ အဲ့လိုမျိုး အင်အားကြီးဂိုဏ်းတွေ ရှိတာမှန်ပေမဲ့လဲ ဘယ်သူကများ မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာမလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း တစ်ယောက် စတင်စဉ်းစားပါတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ မင်းမပြောချင်လဲ မပြောနဲ့၊ ဘာကိစ္စ လာလိမ်နေတာလဲကွ</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ပြန်မေး၏။</p> <p>“ငါက ဘာကိစ္စလိမ်ရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကလည်း ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။</p> <p>“ငါ့ကိုစောက်ရူးထင်နေသလား၊ အောက်ကမ္ဘာရဲ့ သန်မာမှုကို ငါမသိဘူး ထင်နေသလား၊ ငါတို့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ မြင့်မြတ်နေရာက အောက်ကမ္ဘာထဲမှာ ရှိတာမမေ့နဲ့”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်ပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“မင်းပါမင်း ယုံချင်ယုံ၊ မယုံချင်နေ၊ အောက်ကမ္ဘာက အဲ့ဒီကောင်က ကောင်ကင်တံခါးကနေ ဆင်းချလာပြီး ငါနဲ့တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ယူပြီးတာနဲ့ ကောင်းကင်တံခါးကြီးဖွင့်ပြီး အောက်ကမ္ဘာကို ပြန်သွားလိုက်တာပဲ ဟုတ်ပြီလား”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အံကြိတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“မင်းဟာက ပြောလေပြောလေ..လွဲလေပဲ၊ မင်းပြောတာအရဆို အဲ့ဒီအောက်ကမ္ဘာက ကောင်က မင်းဆီကို အရင်ရောက်လာပြီး တိုက်တယ်၊ ပြီးသူ့ဘာသာ ပြန်သွားတယ်..အဲ့လိုလား”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“အေး အမှန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>သို့သော် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် အသက်တစ်ချက်ရှုပြီးတာနဲ့ ဒေါသတကြီး ဆဲရေးပါတော့၏။</p> <p>“ငါ့ကိုယုံမယ်ထင်နေလား.. တော်စမ်း၊ ငါဆက်မမေးတော့ဘူး။ မင်းဘာသာ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ငါကလဲအခု အနန္တဝိညာဉ်သခင်ကြီးရဲ့ ကိုယ်ပွားဖြစ်လာခဲ့ပြီ၊ ငါမင်းကိုသတ်ပြီးတာနဲ့ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ထဲကိုရှာဖွေပြီး ငါအမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ချက်ချင်းပဲ တဟုန်ထိုး ပြေးသွားလေ၏.. တစ်ဖက်က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကလည်း အေးစက်စွာနှာမှုတ်ပြီး သူ၏ ပထမဆုံးတိုက်ကွက်ကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြားမှာ မြေကြီးပင် အကြမ်းပတမ်း တုန်ယင်သွားပြီး လေထုက ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားကာ လေဟာနယ်မုန်တိုင်းတွေ စတင်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံး ကြောက်ရွံ့စွာ အနောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးလောထျန်း၊ အနောက်ဆုတ်.. အန္တာရယ်များတယ်”</p> <p>ဝေ့လင်ယွီ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မတုန်မလှုပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သော လောထျန်းကိုသာ သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း..</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းက လောထျန်းကို လွှမ်းခြုံဖို့ရန် အနားရောက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သတိထား” ဝေ့လင်ယွီ တစ်ယောက် အပြေးပြန်သွားလို့ ကူညီချင်ပါသော်လည်း.. သူမအနေနှင့် အော်ဟစ်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းက အလွန်ကြောက်ဖို့ကောင်းသည်..</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အခုက အလွန်အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်း ဖြစ်သည်ပင်.. ထိုထဲမှာသာ ပိတ်မိသွားပါက မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သေဆုံးသွားပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ထိုအချိန်မှာပဲ..</p> <p> </p> <p>ဝှီး</p> <p> </p> <p>လောထျန်းနှင့် သုံးပေလောက်အကွာကို ရောက်လာပြီဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းက မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုကြောင့် အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကတော့ နေရာမှာ ဘာမှမဖြစ်သလို ရပ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်”</p> <p> </p> <p>ဝေ့လင်ယွီသာမက လဲ့ထျန်တို့ပါ အံ့သြသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းကို သူဒီလိုမျိုး အလွယ်လေးရှင်းလိုက်တာလား၊ ဒါဘယ်လို သန်မာမှုကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p>“မသေမျိုးဘုရင်လား..မဟုတ်သေးဘူး၊ မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်က ဒီလောက် မသန်မာဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>“ဖြစ်နိုင်တာ သခင်လေးလောထျန်းကလည်း မသေမျိုးဧကရာဇစ်တစ်ပိုင်းလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို.. သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကုန်လုံးချက်ချင်းပင် မဖြစ်နိုင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းက သန်မာတာမှန််သော်လည်း ဘယ်သူက ဒီလောက်သန်မာနိုင်မှာ မလို့လဲလေ..</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပဲ အတွေးလွန်နေဆဲဟန်ရှိသော လောထျန်းက ရုတ်ချည်း လက်ခုတ်လက်ဝါးထတီးကာ အော်လိုက်လေ၏။</p> <p>“ကျုပ်မှတ်မိပြီ”</p> <p> </p> <p>“မှတ်မိပြီ.. သခင်လေး ဘာကိုမှတ်မိလို့လဲ”</p> <p>လဲ့ထျန် အလျင်စလို မေးလိုက်တာပင်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက မှတ်မိပြီလို့ ပြောလာမှတော့ ထိုကိစ္စက သေချာပေါက် ပေါ့သေးသေး မဖြစ်တန်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ ပါးစပ်ကထွက်လာမဲ့ မဟာ လျို့ဝှက်ချက်ကြီးကို အကုန်လုံး မျှော်လင့်တကြီး နားစွင့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လောထျန်းတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်နှင့် ထပ်ပြောချလိုက်သည့် တစ်ခွန်းတည်းသောစကားက..</p> <p>“အဲ့ဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ဘယ်နေရာမှာ ကြားဖူးတာလဲမှတ်မိပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဘာကြီး..” အကုန် ကြောင်သွားပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နေပါအုံး.. ဒီကိစ္စက အခုလို သည်းကြီးမည်းကြီး စဉ်းစားပြီး အခုလို ဟိတ်ကြီးဟန်ကြီးဖြင့် ပြောလို့ လိုအပ်လို့လား။</p> <p> </p> <p>ကျိလန်ဒေသအပြင်ဘက်မှာတောင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က လူသိများတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲလေ။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုက ဘယ်တုန်းတည်းက စတင်ခဲ့ပြီး မျိုးဆက်ဘယ်လောက်ရှိပြီမှန်း ဘယ်သူက အတိအကျ ပြောနိုင်တော့မှာမလို့လဲ..</p> <p> </p> <p>သို့သော် လောထျန်း၏ မျက်လုံးထဲ၌ ဒေါသရိပ်တစ်ချို့ဝင်ရောက်လာတာကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူကချက်ချင်းပဲ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းနေအောင်စုတ်လိုက်ပြီး အံကြိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတော့ အပေါ်ကမ္ဘာရဲ့ ကျိလန်ဒေသမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပေါ့လေ”</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီတုန်းက ကျိလန်ဒေသရဲ့ကောင်က ကျုပ်ကို တကယ်လှည့်စားသွားတာပဲ၊ ဒါဘယ်လိုမှ ခွင့်လွှတ်မပေးနိုင်ဘူး”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သံကြောင့် လဲ့ထျန်တို့ အချင်းချင်း ကြောင်အစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက.. သခင်လေးလောထျန်းနဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကြားမှာ ပြဿနာတက်ခဲ့ဖူးတာလား”</p> <p> </p> <p>“အေးလို့.. သခင်လေးလောထျန်းရဲ့ မျက်နှာကိုပဲကြည့်လိုက်၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ဘက်က ဘာတွေ သွားလုပ်ထားခဲ့လဲ မသိဘူး”</p> <p> </p> <p>“ သေချာပေါက် ပြဿနာအကြီးကြီး ရှာထားတာပဲ”</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံး ထောက်ခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ရုတ်တရက် အပေါ်ကတိုက်ခိုက်နေသော နှစ်ယောက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အလျင်စလို ပြေးသွားလိုက်သည်။ တစ်ဆတ်ထဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အမှိုက်ကောင်၊ သေစမ်း”</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လဲ့ထျန်တို့ ထပ်မံ ရင်ခုန်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ.. ကြည့်လိုက်၊ သခင်လေးလောထျန်းက သူတို့နဲ့ အဆင့်အတူတူပဲနေမယ်”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save