Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1106</h2> <h2 style="text-align: center;">(ကျုပ်လဲအဆင့်တက်သွားတယ်လေ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝုန်း..</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ရောက်သွားသောအချိန်မှာ အပေါ်ကနှစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်ထားသော အရှိန်ကြောင့် ကျန်းတစ်ရာလောက် ဝေးကွာနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လူသတ်အရိပ်အငွေ့အပြည့်ဖြင့် လောထျန်းက အလယ်ကနေ ထီးထီးကြီး ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ ဟမ်၊ မင်းကဘယ်သူလဲ” မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက လောထျန်းကို ကြောင်အမ်းအမ်း လှည့်မေးလိုက်သည်.. ငရဲမီးတောက်တို့ လောင်ကျွမ်းနေသော သူ့မျက်လုံးများက လောထျန်းကို မမှတ်မိဟန်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဝူး</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ချက်ချင်းပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ကျောပေးလိုက်ကာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ ငါမင်းကို ဒီနေ့ပဲ သတ်မယ်”</p> <p>လောထျန်း အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားပင် မှင်သက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဘယ်လိုအခြေအနေကြီးလဲ..</p> <p> </p> <p>သူ ဘယ်တုန်းက ဒီလူကို ရန်စမိသွားတာလဲ.. ဘာလို့ သူတောင် မမှတ်မိရတာလဲ..</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ အောက်က မြူခိုးအရှင်၁က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လာသည်။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ ဒီလူက အပြင်ဒေသက မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်ပဲ.. လက်မောင်းအရှင်ခြောက်နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေကိုလဲ သူပဲသတ်လိုက်တာ”</p> <p> </p> <p>“ဘာ” မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကြောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်းပဲ လောထျန်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းသူတို့ကို သတ်လိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ</p> <p>“အင်း”</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက လက်တစ်ဖက်ဆုပ်လိုက်သည်.. ချက်ချင်းပဲ သူ့လက်ဖဝါးထက်မှာ လေမုန်တိုင်းငယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>လေမုန်တိုင်းက အဘက်ဘက်ကို သက်ရောက်လိုက်ပြီး ပေတစ်သောင်းအထက်က တိုက်ပွဲနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ထပ်မံဖြိုချဖို့ရန် ကြံစီပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက လောထျန်းကို စူးရဲစွာ ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းကများ ငါ့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ လူကို ထိပါးရဲတယ်.. မင်းဘာကောင်ကြီး ဖြစ်နေနေ၊ ငါစောက်ဂရုမစိုက်ဘူး။ သေဖို့သာ ပြင်ပေတော့”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပဲ အနောက်က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ ဒါမင်းဆုံးဖြတ်ရမဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်” ထိုစကားကြောင့် လောထျန်း ချက်ချင်းပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို စိတ်မရှည်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတော့၏။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က တစ်ခုခု ပြန်ပြောလိုက်ချင်သော်လည်း လောထျန်း မျက်နှာကို မြင်တာနဲ့ တွန့်သွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း အနောက်ဆုတ်လိုက်လေကာ..</p> <p>မင်းလား</p> <p> </p> <p>“ဟမ်” လောထျန်း ကြောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလူက သူ့ကိုသိတယ်လား</p> <p> </p> <p>မဟုတ်သေးဘူး၊ သူကအခုမှ ကျိလန်ဒေသကို ပထမဆုံးရောက်ဖူးတာလေ။</p> <p> </p> <p>ဒီလူကသူ့ကိုဘာလို့ သိနေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကတော့ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ချက်ချင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ ဒီလူက မင်းခေါ်လာတဲ့ အကူလား..ဟဟ၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ”</p> <p> </p> <p>သို့သော် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အသက်တစ်ချက်ရှုသွင်းပြီးတာနဲ့ လျင်မြန်စွာ ပြောလာခဲ့၏။</p> <p>“မဟုတ်ဘူး၊ သူကငါခေါ်လာတဲ့ အကူမဟုတ်ဘူး၊ သူက ..သူက ငါပြောခဲ့တဲ့ ငါနဲ့တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အောက်ကမ္ဘာက လူဆိုတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“မင်း.ဘာပြောလိုက်တယ်..” မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အံ့သြသွားပြီးမှ လောထျန်းကို တစ်လှည့်၊ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို တစ်လှည့် ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းငါ့ကို လာလိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ဒေါသတကြီး ပြန်တုံ့ပြန်လာ၏။</p> <p>“ငါကဘာကိစ္စလိမ်ရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>သူကချက်ချင်းပဲ လောထျန်းကို မျက်လုံးများ မှေးစင်းကာ ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေး၊ ဒီနေရာကိုဘာလို့ ရောက်လာခဲ့တာလဲ။ သခင်လေးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ”</p> <p> </p> <p>သူ့အနေနှင့် လောထျန်းကို သေချာမသိသေးသောကြောင့် အရင်ဦးဆုံး ရန်သူလား၊ မိတ်ဆွေလား အတည်ပြုဖို့ လိုပါသေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လောထျန်းက မျက်မှောက်ကြုတ်ဖြင့် အရှေ့ကမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကိုပဲ လက်ညိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်ဒီကောင့်ကို သေတဲ့အထိရိုက်ချင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဘာကွ” မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ချက်ချင်း ဒေါခွီးသွားလေပြီ..</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်ဖက်က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကတော့ စိတ်သက်သာစွာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်း၍ ထိုသူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် တစ်ဖက်ထဲ ဟုတ်မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးရှိခဲ့ပုံရသောကြောင့် ဒီနေ့သူ့အတွက် အနိုင်ရမည့်အခွင့်အရေး ပိုများသွားပြီမလား။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ချက်ချင်းပဲ ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေး..ကျုပ်ပြောမယ်၊ မင်းရဲ့သန်မာမှုက အထင်သေးလို့မရဘူးဆိုပေမဲ့ မင်းက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့ကိုကျုပ်နဲ့ အပ်ခဲ့ပြီး မင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေကိုပဲ ရှင်းလင်းလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အကြံကောင်းနှင့် ပြောလိုက်တာပင်။</p> <p> </p> <p>သူနဲ့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတို့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းမှာ လောထျန်းက ကျန်မိစ္ဆာအုပ်စုကို ရှင်းပေးမည် ဆိုပါက.. ဒါကရန်သူရဲ့ အင်အားကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းက လျော့ချနိုင်လိမ့်မည်.. ထို့အပြင် ထိုမိစ္ဆာအုပ်လိုက်ကြီး၏ ဝင်ရှုတ်ခြင်းကိုလဲ တားဆီးနိုင်သွားပြီမလား။.</p> <p> </p> <p>သို့သော် မထင်ထားစွာပင် လောထျန်းတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ပက်ခနဲ ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“သူက ကျုပ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်တာ မင်း ဘယ်လိုသိလဲ၊ မင်းက ကျုပ်နဲ့ရင်းနီးလို့လား”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ပထမကြောင်သွားပြီးမှ ထို့နောက် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်လေကာ..</p> <p>“ဒါဆိုမင်းက ကျုပ်ကိုမှတ်တောင် မမှတ်မိဘူးပေါ့လေ၊ ဒီလိုဆိုမှတော့”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားသံဆုံးသည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းများက လေထုထဲ စုဝေးလာကာ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ ပုံစံအစစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ အနောက်မှာ အလွန်ခံ့ညားသော ရွှေခြင်္သေ့တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ မှတ်မိသင့်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ထိုမှသာ လောထျန်းတစ်ယောက် အံ့သြတကြီး ရုပ်ဖြစ်သွားပြီး တစ်ဖက်သူကို မှတ်မိသွားဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> “အဲ့ဒါတကယ်ပဲမင်းလား”</p> <p>သူ အံ့သြစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက သူ ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်းသခင်ကြီးကို တောင်ပေါ်မှာ လိုက်ဖမ်းစဥ်က ကောင်းကင်တံခါးကို ဖြတ်သွားရင်းနှင့် တွေ့ခဲ့ရသည့် မိစ္ဆာသားရဲမလား..</p> <p> </p> <p>သူ မတော်တဆ အလွန်အားကောင်းသည့် လျို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်မိပြီး ထိုမျှကြောက်ဖို့ကောင်းသည့် သားရဲကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည် ဟူ၍ပင် တွေးခဲ့မိသေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်ဖက်သူက မသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့မိဘူး.. ထို့အပြင် ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုး ဘုရင်တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏.ပုံစံက မှတ်မိသွားပုံ ရသောကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က လူပုံစံ ပြန်ပြောင်းပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်လေး၊ ကျုပ်တို့အရင်တုန်းက တစ်ခါတိုက်ခဲ့ဖူးတာမလို့ မင်းရဲ့သန်မာမှုကို ကျုပ်ကောင်းကောင်းသိပါတယ်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>“သန်မာမှုအကြောင်းပြောရရင် မင်းက ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်တွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးဖြစ်မှာ သေချာပေါက်ပဲ။ အရင်တုန်းက ကျုပ်ကသေချာပေါက် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အခုက..”</p> <p> </p> <p>သူက ပြောနေရင်းမှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး တည်တံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမကောင်းဆိုးဝါးက အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးရဲ့ အစွမ်းကို ရထားတာမလို့ သူ့ရဲ့သန်မာမှုကလည်း မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ၊ သခင်လေး ကိုင်တွယ်လို့ ရမဲ့အနေအထား ဟုတ်မနေဘူး “</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။</p> <p>“ကျုပ် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းကိုဘယ်သူ ပြောလဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ပုံစံက အလျော့ပေးမည့်ပုံ မပေါ်သောကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်လိမ်နေတယ်ထင်နေသလား၊ မင်းနဲ့ကျုပ်နဲ့အရင်က တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်..မင်းလဲကျုပ်ရဲ့ သန်မာမှုကို နားလည်သင့်တယ်၊ အခုကျုပ်က အဆင့်တစ်ဆင့်တက်သွားတယ်.. အဲ့ဒါရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ကျုပ်က အရင်ကနဲ့လုံးဝမတူညီတဲ့ အနေအထားမှာပဲ၊ အေး..ဒီလိုကျုပ်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်နေရလဲ မင်းမတွေ့ဘူးလား၊ သူကမင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်းလဲ ကြားရတာ နားဝင်မချိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဟေး.. မင်းပြောချင်ရာကြည့် ဇွတ်ပြောမနေနဲ့ကွ၊ ကျုပ်လဲအဆင့်တက်ခဲ့တယ်..ဟုတ်ပြီလား”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ မင်းလဲ အဆင့်တက်ခဲ့တာလား”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် အလွန်အံ့သြသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက လောထျန်းက မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာလေ.. သူက အဆင့်ထပ်တက်မယ်ဆိုတော့..</p> <p> </p> <p>အချိန်တစ်ခုကြာသည်အထိ သူ့နှလုံးသားက တုန်လှုပ်နေတာ မရပ်တန့်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကလဲ ခေါင်းညိတ်ကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“အမှန်ပဲ၊ ကျုပ်အဆင့်တက်ခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်းခဏရပ်သွားပြီး စတင်ရေတွက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်အခု အဆင့်တက်သွားပြီး အဆုံးအစမဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ.. ကျုပ် အဆင့်လေးငါးဆင့်လောက်ကို တက်ထားတာဗျ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သော နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်ကို လာနောက်မနေနဲ့”</p> <p>သူ မကျေမနပ် ပြောလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းက ထိုအချိန်ကတည်းက သေချာပေါက် မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကိုးကို ရောက်နေပြီးသားပင်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်လေးငါးဆင့်လောက် ထပ်တက်မယ်ဆိုရင်.. သူက ဘယ်အဆင့်ထိများ သွားမလို့လဲ။</p> <p> </p> <p>ဒါက အဓိပ္ပါယ်ရှိနေလို့လား..</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save