Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1109</h2> <h2 style="text-align: center;">(အတင်းအကျပ် ကယ်ဆယ်ခြင်း)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောထျန်း ရွတ်ဆိုနေခဲ့သော မန္တာန်က တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံအာရုံပြုနည်း စာအုပ်ထဲက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမန္တာန် ပဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဥ်ကိုအသုံးပြုရသည့် သိုင်းပညာတိုင်းကို ကောင်းကင်ဘုံအာရုံပြုနည်း စာအုပ်ထဲက သိုင်းတွေနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့်ပဲ.. မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဥ်တစ်သောင်းလက်ညိုးသိုင်းကို မြင်တဲ့အချိန်မှာ လောထျန်း သတိရသွားပြီး မန္တာန်ရွတ်ခဲ့လိုက်သည်.. တကယ်ပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ အစွမ်းကို လျော့ပါးစေခဲ့တာပင်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဘက်က လွတ်မြောက်သွားသော ဝိညာဥ်တွေကို အတင်းအကျပ် ပြန်ခေါ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူ၏မန္တာန်က ဝိညာဥ်တွေကိုအရင်လို မလွတ်မြောက်စေတော့မှန်း လောထျန်း သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဘက်က အစွမ်းကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့မန္တာန်နဲ့ ဝိညာဥ်တွေကြားကို အကာအကွယ်တစ်ခု ခြားလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး မန္တာန်က ဝိညာဥ်တွေကို မလွတ်မြောက်စေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လောထျန်းက မန္တာန်ရွတ်ဆိုတဲ့အချိန်မှာ သူ့ဝိညာဥ်အစွမ်းကိုပါ အနည်းငယ် အသုံးပြုကြည့်ခဲ့သည်.. ထိုအရာက တကယ်ကို အလုပ်ဖြစ်သွားပုံရပြီး ရလဒ်က အလွန်သိသာနေခဲ့သည်လေ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပိုများသောဝိညာဥ်တွေ လွတ်မြောက်သွားသောကြောင့် လောထျန်း၏ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့အစွမ်းရဲ့ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ သုံးထားခဲ့တာကို ဝိညာဥ်တွေကို လွတ်မြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ.. ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါအစွမ်းပိုသုံးလိုက်ရင် ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲ”</p> <p>လောထျန်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကတော့ လောထျန်း၏ ပြောင်းလဲသွားသော မျက်နှာကို ကြည့်နေရင်း ကျောရိုးတစ်လျှောက်လုံး ချမ်းစိမ့်သွားလေရဲ့။</p> <p> </p> <p>“မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ” သူတုန်ယင်စွာ မေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလောထျန်းက တကယ်ကိုထူးဆန်းတဲ့သူပင်..</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ထိုလောထျန်း အခုလိုမျိုး လှလှလေး ပြုံးလိုက်တာနဲ့ သူ အလွန်အမင်း မသက်မသာခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>“ခဏစောင့်၊ ကျုပ်ဒီတစ်ခေါက် အစွမ်းကို တစ်ရာပုံတစ်ပုံ သုံးကြည့်ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်” မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လုံးဝရှုတ်ထွေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို သူနားမလည်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် ချက်ချင်း.နားလည်သွားခဲ့ရပါသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းက ချက်ချင်းပဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ပြီး မန္တာန်စရွတ်တော့သည်.. မန္တာန်စရွတ်တာနဲ့ လောထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်မှာ အင်အားတစ်ခု ဝန်းရံလာတာကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအင်အားကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မဝေခွဲနိုင်ခင်မှာပဲ</p> <p> </p> <p>ဘိဘိဘိ</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ဓာတ်မီးတစ်လုံးလို အလင်းရောင်များ စူးရှစွာထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သောဝိညာဥ်များ လွတ်မြောက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ပြန်လာကြမင်းတို့ ပြန်လာကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျလေပြီ..</p> <p> </p> <p>ဝိညာဥ်တွေထွက်သွားတဲ့နှုန်းက အရင်ကထက် ဘာကြောင့် ပိုများလာရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီတိုင်းဆက်ဖြစ်နေရင်.. စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ သူ့အစွမ်းတွေ အကုန်ကုန်သွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“စောက်ချီးတဲ့မှ.. ငါမင်းကို အသေသတ်ပစ်မယ်ကွ’</p> <p> </p> <p>ဝိညာဥ်တွေ လွတ်မြောက်နေတာ မြင်လေလေ၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား.ပိုဒေါသထွက်လေလေပင်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကို ချက်ချင်း ဆွဲဖြဲတော့မတတ် စူးစူးရဲရဲကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်.. ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း.. ရလဒ်က သိသာသားပဲ၊ ဒါဆို ဆယ်ပုံတစ်ပုံအစွမ်း သုံးကြည့်မယ်ကွာ’</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ပြန်လည်ရွတ်ဆိုပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ဒီတစ်ခေါက်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသော ဝိညာဥ်အစွမ်းကြောင့် မန္တာန်စာလုံးများက အပြင်ဘက်ကိုပါ သဏ္ဍာန်ထင်စေပြီး အဘက်ဘက်ကို ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ သေလိုက်စမ်း”</p> <p>ထိုအချိန်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကလည်း အော်ဟစ်ရင်းမှ လောထျန်းကို အသေတိုက်ဖို့ ဒုန်းဆိုင်းပြေးလာနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း စဥ်းတောင်မစဥ်းစားနဲ့” တစ်ဖက်က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကလည်း အော်ဟစ်ရင်း ပြေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း တစ်ယောက် ဘာနည်းလမ်းတွေ သုံးနေလဲတော့ သူမသိပါချေ။ သို့ပေမဲ့ သူသိတာတစ်ခုက လောထျန်းသာ မန္တာန်ရွတ်နေသရွေ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဝိညာဥ်အစွမ်းတွေ ယုတ်လျော့ကုန်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဖျက်ဆီးခွင့် လုံးဝပေးမှာမဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြလေကာ..</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ လက်သီးချက်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို တိုက်ရိုက်ပဲ ထိုးဖောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဂျွတ်</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အနီရဲရဲအရိုးစုထဲက အပိုင်းတစ်ချို့ ထင်ရှားစွာ ကျိုးကြေသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်.. ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ပင် အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူအရင်တုန်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏သန်မာမှုကို စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးပါသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအနီရောင်အရိုးများက မူလအဆင့်မသေမျိုးလက်နက်ထက်ပင် မာကြော၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့အရင်တုန်းက တိုက်ခိုက်ခဲ့စဥ်ကဆိုလျှင် သူ့လက်တွေ နာကျင်ကိုက်ခဲလာသည်အထိ ထိုးကြိတ်ခဲ့တာတောင်မှ ထိုအရိုးက တုတ်တုတ်တောင် လှုတ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ အခုတော့ လက်သီးတစ်ချက်ထဲနဲ့ ကျိုးကြေသွားတယ်တဲ့လား ဘယ်လိုလုပ်ပြီးလဲ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလည်း အံ့သြနေပါ၏.. သို့ပေမဲ့ သူ့၏အာရုံစိုက်မှုက ကျိုးကြေသွားသော နံရိုးအပေါ်မှာ ရှိမနေဘူး..</p> <p> </p> <p>အခုချိန်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ဝိညာဥ်အစွမ်းတွေက ရေတံခွန်ကရေတွေ အမြင့်ကနေပြုတ်ကျသလိုမျိုး အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ကို ထွက်သွားနေတာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်ဘူး.. မဖြစ်ဘူး” သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အစွမ်းတွေက ကြောက်ဖို့ကောင်းလှတဲ့ အရှိန်နှုန်းနဲ့ ထွက်သွားကုန်သည့်အတွက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် သွေးရူးသွေးတန်း အော်ဟစ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဘိ</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတော့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ကိုယ်ထဲက နောက်ဆုံးအကာအကွယ်စည်း ကျိုးပျက်သွားလေကာ.. သူ့အရောင်အဝါများပင် လျင်မြန်သော နှုန်းထားဖြင့် လျော့ကျလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်”</p> <p>အရှေ့က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အရင်ဆုံးသတိပြုမိသူပင်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအင်သာမက.. ကျင့်ကြံဆင့်ပါ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျလာမှန်း သူခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အရင်က မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းထက် ကျော်လွန်ခဲ့သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ကျင့်ကြံမှုက မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်ကိုးကို ပြန်ကျသွားခဲ့သည်.. ထိုအဆင့်က ဟိုးအရင်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ကျင့်ကြံဆင့်အမှန်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုမျှနှင့်မပြီးသေချေ။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်ကိုးကို ရောက်နေသည့်တိုင်အောင် ရပ်တန့်မသွားသေပဲ ထိုမှ အဆင့်ရှစ်.. အဆင့်ခုနှစ်..</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးအဆင့်ငါးဖြစ်သွားကာ..</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ မသေမျိုးဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ကို လျော့သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား” မြူခိုးအရှင်တစ် ခဗျာ အဝေးကကြည့်နေရင်းမှ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တင်းကျပ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သူတို့ဂိုဏ်း၏ အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို.. သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ဆိုလည်း မမှားပေ။</p> <p> </p> <p>အခုတော့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ သန်မာမှုက သူ့ထက်ပင် နိမ့်ကျနေခဲ့ပြီ</p> <p> </p> <p>သူဘာဆက်လုပ်ရတော့မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုဆိုရင် သူတို့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က နောက်ဆုံးမှာ အင်အားနည်းသွားပြီပဲမလား..</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ဘူး၊ ဒါတင်မကသေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က ဒီနေ့ပြဿနာအကြီးကြီး ရှာထားခဲ့တာပင်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကော၊ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကောက သူတို့ကို လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး..</p> <p> </p> <p>ဒါဆို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်တစ်ခုလုံး ကျိလန်ဒေသကနေ မောင်းထုတ်ခံရတော့မှာပဲ။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးအရှင်၁ စိတ်ထဲမှာတော်တော်လေး ဆိုးရွားလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ လျင်မြန်စွာပဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ အကုန်လုံးက တိုက်ပွဲမှာပဲ အာရုံစိုက်နေပြီး သူ့ကိုသတိမထားမိသောကြောင့် လူအုပ်အနောက်ကနေ လျှိုလျှိုလေး ထွက်သွားလိုက်ကာ အရှိန်အဝါကိုပိတ်သိမ်းလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် လစ်ထွက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ လေထဲက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကတော့ လောထျန်းကို ဒေါသတကြီးကြည့်ပြီး စိတ်တိုစွာပြောလိုက်၏။</p> <p>“ မင်း..ဘာလို့”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် သူ့အခြေအနေသူ နားလည်ပါသော်လည်း.. လောထျန်းကို တိုက်ခိုက်ချင်ဆဲပင်။ သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်မှာပဲ.. မူမမှန်သောတစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်.. ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အဲ့မှာဘာလုပ်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>မျက်စိရှေ့မှာနောက်ထပ် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်လိုမှ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချွမ်း..</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ အမဲရောင်ချိန်းကြိုးကြီးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ပိတ်လှောင်လိုက်၏။.</p> <p> </p> <p>သူ လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းသတိဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း.. မင်းငါ့ရဲ့ဝိညာဥ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တာလား” သူ ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဘယ်လိုအခြေအနေကြီးလဲ။</p> <p> </p> <p>သူကခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး ရှိနေခဲ့တာလေ.. ဒါကို လောထျန်းက သူ့ဝိညာဥ်ကို အတင်းအကျပ် ဖယ်ထုတ်လိုက်တာလား။ အသက်ရှင်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဥ်ကို ဒီလိုကြီး ဆွဲထုတ်လို့ရလား</p> <p> </p> <p>ဒါဘယ်လို သဘောတရားကြီးလဲ။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး မျက်နှာကိုခပ်မဲ့မဲ့လုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ ဒါမင်းလုပ်တာ မင်းခံရတာပဲ။ ငါပြော..”</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ.. ခန္ဓာကိုယ်ကနေ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာနေသော သူ့ဝိညာဥ်ကိုပါ သတိထားမိသောကြောင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save