Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1110</h2> <h2 style="text-align: center;">(ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးမဲ့ကပ်ဘေးကြီးလား)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ..ဒါဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့် အလွန်အံ့သြစွာမေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူချက်ချင်းပဲ လောထျန်းကို အော်ဟစ်တော့သည်။</p> <p>“သခင်လေး..ရပ်တော့၊ မြန်မြန်ရပ်တော့”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်..</p> <p> </p> <p>သို့သော် မျက်စိအရှေ့က အရာအားလုံးကို ကြည်လင်စွာမြင်လိုက်ရသည်နှင့် လောထျန်းပင် အံ့သြသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ၊ မင်းဘာလို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်လာတာလဲ”</p> <p>လောထျန်း မေးလိုက်တာပင်။</p> <p> </p> <p>အမေးခံလိုက်ရသော နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ခဗျာ ပြောစရာမရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါတွေအားလုံးကို ဒီလောထျန်းက လုပ်နေတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး မြင်နေပါရက်နှင့်..</p> <p> </p> <p>အခုသူ့ကို ဘာလုပ်နေတာလဲ ပြန်မေးလိုက်တာလား..</p> <p> </p> <p>ဘယ်သူကများ အားအားယားယား ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်သွားကြလို့လဲ။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ခဗျာ စိတ်ဆိုးလွန်း၍ လောထျန်းကို ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအတွက် အချိန်မကျသေးပါချေ.. ထို့ကြောင့် အလွန်ခါးသက်နေသော မျက်နှာနှင့် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်..ကျုပ်လဲ မထွက်ချင်ပါဘူး၊ သခင်လေး.. မင်းလုပ်ခဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အံ့သြစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အာ.. ကျုပ်လုပ်လိုက်မိတာလား”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ကျုပ်တင်မဟုတ်ဘူး.. ဟိုကိုလဲ ကြည့်လိုက်အုံး”</p> <p> </p> <p>ထိုသူကပြောပြီးတာနှင့် လက်ညိုးထိုးလိုက်သည့်အတွက် လောထျန်း.လိုက်ကြည့်လိုက်ပါသည်</p> <p> </p> <p>လောထျန်းတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် မထိန်းနိုင်အောင် မျက်နှာကြီး တွန့်လိမ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အဝေးတစ်နေရာက မိစ္ဆာအုပ်လိုက်ကြီးက မြေပြင်ပေါ်မှာ အပြားလိုက်ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုခန္ဓာကိုယ်တွေအပေါ်မှာ သူတို့ဝိညာဥ်တွေက ဝဲပျံနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ချက်ချင်း ခေါင်းမွှေးထောင်သွားပြီး တစ်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ.. ဝေ့လင်ယွီတို့ အုပ်စုလဲ ဝိညာဥ်တွေထွက်ကုန်မှန်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်လုပ်ခဲ့မိတာလား” သူ ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောပြလာ၏။</p> <p> </p> <p>“အတိအကျပါပဲ.. ကံကောင်းလို့ သူတို့တွေက ဝေးနေကြလို့.. မဟုတ်ရင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မြစ်ကမ်းပါးကိုတောင် ရောက်နေလောက်ပြီ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ကျုပ်မှားတာ.. သေးငယ်တဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးလေးဖြစ်သွားတယ် ဟဲဟဲ၊ အခုပြန်ထည့်ပေးမယ်နော်”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ခေါင်းရမ်းကာ ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မလိုဘူး..ရတယ်၊ ကျုပ်ဘာသာ လုပ်မယ်”</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ချက် ထွက်လာပြီး.. ဝိညာဥ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုပဲဆိုဆို.. သူက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းပဲ၊ လောထျန်း မန္တာန်မရွတ်သရွေ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်ဖို့က လွယ်ကူသောအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝေ့လင်ယွီနဲ့ ကျန်သူများကတော့ ထိုအရည်အချင်းမျိုး မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့အားလုံး လောထျန်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းဘက်မှ ဝိညာဥ်အစွမ်းဖြင့် ဝိညာဥ်တွေကို ပြန်ရောက်စေမှသာ အကုန်လုံး အဆင်ပြေသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝိညာဥ်ပြန်ရောက်လာခဲ့ပေမဲ့ ထိုသူတွေအားလုံးခဗျာ သေလောက်တဲ့ကပ်ဘေးကြီးကို ကြုံတွေ့လိုက်ရသလို ရုပ်မျိုးဖြစ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီတိုက်ပွဲက ဒီလောက်အန္တာရာယ်များမယ် မထင်ထားခဲ့မိဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်.. ဒီလောက်ဆိုးဝါးတဲ့တိုက်ပွဲမျိုး ကျုပ်တစ်သက်လုံး ကြားတောင်မကြားခဲ့ဖူးဘူး”</p> <p> </p> <p>ထိုခပ်တိုးတိုး စကားသံများကို လောထျန်း ကြားလိုက်ရသော်လည်း ဘာပြန်ပြောရမည် မသိသောကြောင့် အနေခက်စွာပဲ ပြုံးပြလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အော်သံကြမ်းရှရှကြီးကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>“ဟိုသူတောင်းစား..ငါ့ကို အခုလွှတ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်းသေချာပေါက် အသေမကောင်းစေရဘူး”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ဝိညာဥ်ကို အမဲရောင်ချိန်းကြိုးကြီးများက တုတ်နှောင်ထားသောကြောင့် သူ့သန်မာမှုကလည်း သိသာစွာ လျော့ကျလာခဲ့သည်..</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မန္တာန်ရွတ်တာ ရပ်လိုက်တာတောင်မှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်မဝင်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းမဲမှောင်သွားကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ကျုပ်မင်းကို မေ့တောင်နေတာ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်းက ခရမ်းနေမင်းဘုရင်နဲ့ တစ်ခြားသူတွေကိုပါ လှည့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျန်တဲ့သူတွေ ဝေးဝေးသွားနေကြပါ”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က အပိုစကားတစ်ခွန်း မဆိုတော့ပဲ.. ချက်ချင်းပဲ မီတာပေါင်းများစွာ တိုက်ရိုက်အနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီနေရာကအရမ်းအန္တာရယ်များလှသည်.. သူဘယ်လိုမှ ဆက်မနေနိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ ပုံစံကြောင့် ဝေ့လင်ယွီတို့အုပ်စုလဲ ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာကို ဆုတ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမှသာ လောထျန်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို လှည့်ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ကောင်းပြီ.. အခုမင်းကိုကိုင်တွယ်ရမဲ့ အချိန်ရောက်ပြီ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်းက မန္တာန်ပြန်စဖို့ လုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးထဲ အမုန်းတရားတစ်ချို့ ဖြတ်ပြေးသွားကာ အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြောသံကိုကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ ခွေးကောင်..မင်းငါ့ကို တွန်းအားပေးလိုက်တာပဲ။ ငါသေရမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းကိုပါ ဆွဲချသွားမှာ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက နောက်ဆုံးအကွက် ကျန်နေသေးတာလား။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဝိညာဥ်ကနေ အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘိ</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ သူ့ဝိညာဥ်ထက်မှာ အနီရောင်နေတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးက သခင်ကြီးကို အပြည့်အဝခစားလိုပါတယ်။ သခင်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအော်သံအပြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှာရှိနေသော နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်လည်း ထိုစကားကိုကြားသည်နှင့် အကြီးအကျယ် မျက်နှာပျက်သွားကာ ချက်ချင်းအော်ဟစ်တော့၏။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးလောထျန်း၊ သူ့ကိုမြန်မြန်သတ်လိုက်၊ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကို မခေါ်စေနဲ့”</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ခပ်မဲ့မဲ့ ပြောလာသည်။</p> <p>“နောက်ကျသွားပြီ.. မင်းတို့နောက်ကျသွားပြီကွ”</p> <p> </p> <p>သူကချက်ချင်းပဲ လောထျန်းဘက်ကို ပြန်လှည့်ပြီး မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါအစပိုင်းတုန်းက အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးဆီကနေ စွမ်းအင်ကို အငှားတောင်းပြီး သူ့အစားဝိညာဥ်တွေ စုဆောင်းပေးဖို့ ကတိပေးခဲ့တယ်.. ဒါကြောင့် ငါသူ့ရဲ့ကိုယ်ပွားဖြစ်လာရင်တောင် ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေ မပျက်ဆီးသွားဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ မင်းကအားလုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်မှတော့ ငါ့မှာရွေးစရာမရှိတော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို အပြီးတိုင်ဖျက်ဆီးပြီး အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီကွ”</p> <p> </p> <p>“သူအားလုံးကိုသတ်လိမ့်မယ်.. ဟီးဟီး၊ သူငါ့အတွက် အားလုံးကို သတ်ပေးလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သွေးရူးသွေးတန်း အော်ဟစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါသေရင် ငါနဲ့အတူ အပေါ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားမယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ခေါင်းထက်ကနေ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ် လက်တစ်ဖက်မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး ထွက်လာခဲ့ပါ</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်ခြမ်းက ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်ပါ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး ထိုအထဲမှ နှိုင်းယှဥ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းသော တစ္ဆေအငွေ့အသက်များ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံး.တုန်ယင်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုမျိုး အဆုံးသတ်လိမ့်မည်လို့ သူလုံးဝ မထင်ထားမိဘူး။</p> <p> </p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးဆိုတာ ဘယ်သူမလို့လဲ..</p> <p> </p> <p>ဒါကဒဏ္ဍာရီလာမကောင်းဆိုးဝါးပဲ..</p> <p> </p> <p>ထိုသူက အကျွင်းအကျန် ရှေးနတ်ဘုရားတစ်ပါးလို့တောင် ပြောကြသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ ကျင့်ကြံမှုက မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေထက်ပင် သာလွန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုအရင်ကတည်းကနေ အခုထိ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ ကိစ္စတိုင်းက သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ စစ်ပွဲတွေပဲ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အခု.. ထိုပုဂ္ဂိုလ်က တကယ်ကြီး ရောက်လာတော့မည်။</p> <p> </p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ် ရောက်လာခဲ့ရင်.. ကျိလန်ဒေသတစ်ခုလုံး သေချာပေါက် ပျက်ဆီးသွားမှာပဲ။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ဘူး.. ကျိလန်ဒေသတင် မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>အပေါ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး အဆုံးသတ်သွားမှာပဲ။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ သွေးစွမ်းအင်တွေ အဆုံးမရှိအောင် ဝန်းရံခြင်းခံထားရသော ဧရာမ လက်သည်းကြီးတစ်ဖက်က ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်ကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလက်သည်းနှင့်အတူ အလွန်ကြောက်ဖို့ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါတွေပါ ကပ်ပါလာသောကြောင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားပင် ဝိညာဥ်တစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ပြဲတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုမျှ နာကျင်နေသည့်တိုင်အောင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာထက်မှာ ကြောက်ရွံ့မှု တစိုးတစိတောင် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့၏မျက်လုံးထဲမှာ ရူးသွပ်မှုတွေပဲ ပြည့်လျှံနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်း..သေပေတော့၊ ဟားဟားဟား၊ မင်းရဲ့နည်းလမ်းတွေက အရမ်းမိုက်နေတော့ကော ဘာဖြစ်သလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းလဲငါနဲ့အတူ သေရတာပဲမလား လူသားကောင်။ ငါ့လို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲ ဘယ်တော့မှ အသေမခံဘူးကွ”</p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက တငိုငိုတရယ်ရယ်ဖြင့် ခံစားချက်အပြည့်နဲ့ ပြောနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်ကနေ ခြောက်ခြားစရာ ပုံရိပ်ကြီးက ထွက်လာပြီးပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံရိပ်ကို မြင်တာနဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက စူးနေအောင် အော်ဟစ်တော့၏။</p> <p> </p> <p>“အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး.. ဒီသူတောင်းစားကို ကျွန်တော်မျိုးအစား သတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ဝိညာဥ်ကို သခင်ကြီးဆီ ဆက်သပါ့မယ်”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save