Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1111</h2> <h2 style="text-align: center;">(အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး လွတ်မြောက်လာပြီ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝါး</p> <p> </p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် အဆုံးမရှိတဲ့ဖိအားတွေ ပျံ့လွင့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအော်သံတစ်ခုထဲနှင့်တင် လူတိုင်း၏ဝိညာဥ်ကို လှုတ်ရမ်းလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အွတ်..</p> <p> </p> <p>အဝေးက ဝေ့လင်ယွီတို့အုပ်စု ချက်ချင်းကို သွေးအန်ရလေပြီ..</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်လည်း ဒဏ်ရာတော့ မရသွားပေမဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူစုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေကတော့ တော်တော်လေး အခြေအနေဆိုးပါ၏ အစောပိုင်းက လောထျန်း မန္တာန်ရွတ်ဆိုစဥ်တွင် သူတို့၏ ဝိညာဥ်က ခန္ဓာကိုယ်မှဆုတ်ခွာထားကြပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး၏ အော်သံကြားမှာ ခန္ဓာကိုယ်အကာအကွယ် မရှိတော့သောကြောင့် ဝိညာဥ်အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားပြီး အသေးငယ်ဆုံးမြူမှုန်အဖြစ် ပြိုကွဲသွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထွက်ပြေးနေပြီဖြစ်သော မြူခိုးအရှင်၁ တောင် ချွင်းချက်မရှိ.. သေဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် ကျောရိုးတစ်လျှောက်လုံး ချမ်းစိမ့်သွားလေကာ၊ ကတုန်ကယင် ပြောလိုက်တော့၏။</p> <p>“တစ်ချက်..တစ်ချက်ထဲနဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်တစ်ခုလုံး ပျက်ဆီးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ဆိုတာ ကျိလန်ဒေသ၏ ထိပ်သီးဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ..</p> <p> </p> <p>ထိုမိစ္ဆာတွေအားလုံးက လောထျန်းကြောင့် ဝိညာဥ်လွင့်မြောနေသည်ဆိုလျှင်တောင် အကုန်လုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှင်းသွားသည့် အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကိုလည်း လျှော့တွက်လို့မရပါချေ။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် စိတ်ဓာတ်အကြီးအကျယ် ကျသွားတော့သည်..</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စောစော ရှာမတွေ့ခဲ့သည့်အတွက် ကြီးစွာနောင်တရပါ၏။</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ အရာအားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ..”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကတော့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကို ကြည့်နေရင်း သူ့မျက်လုံးက ပိုမိုအရိုင်းဆန်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“လောထျန်း၊ မင်းကအရမ်းတွေ တော်တတ်နေတာမလား.. အခုဇရှိရင် အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကို တိုက်ခိုက်ကြည့်စမ်း”</p> <p>သူက ခပ်ပြုံးပြုံး ရန်စသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှသာ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကလည်း လောထျန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်..</p> <p> </p> <p>သို့သော် လှည့်ကြည့်မိသည်နှင့် ထိုသတ္တဝါကြီးခဗျာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ.. သူ့မျက်လုံးထဲမှာလည်း ရှုတ်ထွေးမှုတစ်ချို့ အရိပ်ထင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေသည့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး၏ မူမမှန်မှုကို သတိမထားမိဘဲ ဆက်လက်ရန်စဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“လောထျန်း၊ မင်းမှာ သေလောက်အောင် ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရှိနေရင်တောင်မှ.. အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးရဲ့ ရှေ့မှာ မင်းက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ပဲ။ ငရဲကိုသွားပေတော့”</p> <p> </p> <p>သူက တဆတ်ထဲမှာ အောင်ပွဲခံသည့်အနေဖြင့် မေးကိုဆတ်ခနဲ မော်ချီပြီး လက်တစ်ဖက်ပင် မြှောက်လိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး၏ လောထျန်းကို တစ်ကိုက်ထဲနှင့် မြိုချမည့်မြင်ကွင်းကို သူ အသင့်စောင့်စားနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ခဲ့သည့်တိုင်အောင် ဘာအသံမှ မကြားရသေး၍ သူ အံ့သြလာကာ မော့ကြည့်ရတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>သူ့အရှေ့မှာ သွေးတစ်စက်မစွန်းသေးဘဲ ရပ်နေသော လောထျန်းကို ထီးထီးကြီး တွေ့လိုက်ရသည်..</p> <p> </p> <p>လောထျန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက အသေကောင်ကြီးလိုမျိုး တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေလေရဲ့..</p> <p> </p> <p>“အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး.. သူ့ကိုသတ်လိုက်လေ၊ ဘာလဲ..ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့သဘောတူညီမှုကို ဖျက်ဆီးချင်တာလား”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မကျေနပ်လွန်းစွာဖြင့် ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက တုတ်တုတ်တောင်မလှုပ်ချေ..</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကတော့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကို ကြည့်နေရင်း မျက်မှောင်တင်းတင်း ကြုတ်သွားကာ အေးစက်စက် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“သွားစမ်း” သူ အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားသံထွက်သွားသည်နှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ချက်ချင်းကို မျက်လုံးတွေ တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကာ အမြန်ဝင်ပြောတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား၊ မင်းကများ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကို စော်ကားရဲတယ်၊ မင်းသေရမဲ့အချိန်ရောက်ပြီကွ”</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက မတိုက်ခိုက်သေးသည့်အတွက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အနည်းငယ် ပူပန်သွားခဲ့တာပင်..</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ တိုက်ရိုက်ရန်စမှုကို ကြားလိုက်ရမှပဲ သူ့နှလုံးသားက စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက ဘယ်သူမလို့လဲ..</p> <p> </p> <p>သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဘယ်သူက သူ့ကို မလေးမစား ပြောရဲလို့လဲ..</p> <p> </p> <p>အခု လောထျန်းက မျက်နှာရှေ့တည့်တည့်မှာ ဆဲရေးလိုက်လေပြီ..</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် လောထျန်းတစ်ကောင် အဆိုးရွားဆုံးနည်းလမ်းနဲ့ မသေမချင်း နှိပ်စက်ခံရပြီး ခပ်ဖြည်းဖြည်း သေဆုံးပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>ဒါကလည်း သူအမြင်ချင်ဆုံးအရာပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို လှုပ်ရှားလာပါ၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အပျော်လွန်သွားလေကာ.. ဒဏ္ဍာရီလာ အရက်စက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၏ အလွန်ကြောက်ဖို့ကောင်းသော တိုက်ကွက်ကို အသင့်စောင့်စားနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခဏချင်းမှာပဲ သူ အကြီးအကျယ် မှင်သက်ရလေသည်..</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာဖျက်ကွက်တွေ ထုတ်သုံးရမည့် အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက လျင်မြန်စွာပဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ဝက်အထိ သေးငယ်စေလိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်အတွင်း ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>လေးလံသော အသံတစ်ချက်အပြီး တံခါးပေါက် ပိတ်သွားသည်နှင့် အစီအရင်ဆယ်ခုကျော်ပါ ချခဲ့သေး၏။</p> <p> </p> <p>မသိလျှင် ရွံစရာကောင်းသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရှောင်ရှားလိုက်သည့်နှယ်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်က မရှိတော့သလို ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အပြင်.. ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးလည်း ပုံမှန်လို ပြန်ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>တကယ်ကို.ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အတိုင်းပဲ။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့လဲ.. ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ” မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်က ရှုတ်ထွေးခြင်းကြီးစွာ ပြူးကျယ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘာလို့လည်း.. သူကသူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဥ်ကိုတောင် စတေးပြီး ဒီမအေဘေး လောထျန်းကို သတ်ဖို့အတွက် အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာလေ..</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက သူ့ကိုဒီတိုင်းပစ်ထားပြီး ထွက်ပြေးလိုက်တာလား..</p> <p> </p> <p>ဘာလို့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးရဲ့ပုံစံက ကြောက်ရွံ့နေသလို ဖြစ်နေရတာလဲ</p> <p> </p> <p>သူဘာကိုကြောက်နေတာလဲ..</p> <p> </p> <p>ဒီစောက်ကျိုးနည်း လောထျန်းကိုလား..</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် နှလုံးသားထဲမှာ အဖြေရှိနေသည့်တိုင် ဝန်မခံချင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘာလို့လဲ.. လောထျန်းက လူသားလေ..</p> <p> </p> <p>သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အထင်သေးခဲ့တဲ့ လူသားမျိုးနွယ်က လူသားတစ်ယောက်ကို အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက ကြောက်နေတာလား။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို သူခစားခဲ့ရတဲ့ အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးကလေ..</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ဘူး..မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါမဖြစ်ရဘူး သူ လက်မခံချင်စွာပဲ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ လောထျန်းကလည်း သူ့ အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး အနောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာ.. အနောက်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ မိစ္ဆာအုပ်လိုက်ကြီးကို မြင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်ပြောမယ်.. မင်းဘာကိစ္စ ဟိုကောင့်ကို သွားဆင့်ခေါ်တာတုန်း၊ ဟိုမှာကြည့်လိုက်၊ မင်းရဲ့ဂိုဏ်းသားတွေ အကုန် သေကုန်ရှာပြီ” သူ ခေါင်းယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ..” မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ထိုမှ လန့်ဖြန့်သွားပြီး အနောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ.. မျိုးဆက်တုံးကုန်ပြီ ဖြစ်သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို တွေ့လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး” သူ နောက်တစ်ကြိမ် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်၏။</p> <p> </p> <p>ဘာလို့ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ကုန်ရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>အနန္တဝိညာဥ်သခင်ကြီးက လောထျန်းကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဘာလို့ သူ့ရဲ့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကိုပဲ ဖျက်ဆီးသွားရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>မြေကြီးပေါ်မှာ အတုန်းအရုံး လဲကျနေသော အလောင်းတွေကိုကြည့်ရင်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားခဗျာ ရုတ်တရက် တငိုငိုတရယ်ရယ် ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေကာ အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ရူးသွားတာလားဟ”</p> <p> </p> <p>သူ စိတ်ဝိညာဥ်အစွမ်းဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်ချိန်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အသိစိတ်ပင်လယ်က တကယ်ကို ရှုတ်ထွေးနေပြီး ရူးသွပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ချို့ ပြနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မတတ်နိုင်စွာ သက်ပြင်းဖွဖွ ချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်ပါသည်လေ.. မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအတွက် ဒီနေ့အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာဆိုတော့ ရူးတာလည်း ဖြစ်သင့်တာပဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဝိညာဥ်က တလှုတ်လှုတ်ဖြစ်လာပြီး တောင်စဥ်ရေမရာ အော်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်ကြီး.. ကျုပ်ကိုမရိုက်ပါနဲ့၊ မရိုက်ပါနဲ့.. ကြောက်ပါပြီဗျ”</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာမှာတော့ သူတကယ်ကို ရူးသွပ်သွားလေပြီ..</p> <p> </p> <p>“ငါကမင်းရဲ့ ဝိညာဥ်သားရဲမဟုတ်ဘူး၊ သွားစမ်း၊ ထွက်သွားကြ”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ယောက် ချက်ချင်းပဲ မြေပေါ်လဲကျသွားပြီး ဘောလုံးတစ်လုံးလို တွန့်လိမ်လာကာ.. တစ်စုံတစ်ခုကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်နှယ် ဝမ်းနည်းတကြီး ငိုကြွေးလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ပွဲကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှသာ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်လဲ လောထျန်းဘေးကို ပြန်ရောက်လာတော့၏။</p> <p>“ဒီကောင်က ကလေးတုန်းက လူသားတစ်ယောက်ဖမ်းတာခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဥ်သားရဲအဖြစ် နှိပ်စက်ခံခဲ့ရတယ်၊ နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေးရလာတော့မှ အဲ့လူသားရဲ့လက်ထဲက လွတ်လာပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ဝင်နိုင်ခဲ့တာ.. အဲ့လိုကနေ တစ်ဆင့်ချင်း အောင်မြင်လာခဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဥ်သားရဲအဖြစ် နှိပ်စက်ခံခဲ့ရတဲ့ အတိတ်က သူ့ဘဝရဲ့ အကြီးဆုံးအမုန်းတရားတစ်ခုလိုမျိုးပဲ.. ဒါကြောင့် သူက လူသားတွေကို မုန်းတီးပြီး အခုလို လိုက်သတ်နေတာလေ”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save