Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1113</h2> <h2 style="text-align: center;">(ဝိညာဥ်တိုက်စားတောင်ကြား)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိလန်ဒေသ၏ ဝိညာဥ်တိုက်စားတောင်ကြားတွင် တစ်ဝက်လောက်ထိ အမည်းရောင် မြူခိုးများ အပြည့်ဖုံးလွှမ်းထား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအမည်းရောင် မြူခိုးအတွင်းမှာ ဝိညာဥ်သဏ္ဍာန်တွေ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး.. မကြာခဏဆိုသလို ခြောက်ခြားဖွယ် သားရဲဟိန်းသံတစ်ချို့ကို ကြားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမည်းရောင်မြူခိုးများ အလွန်တွင် မိုင်သောင်းချီကျယ်ပြန့်သော စွန့်ပစ်နယ်မြေကြီးရှိပြီး ထိုနေရာမှာ သက်ရှိတွေမနေနိုင်သောကြောင့် မြက်ပက်တစ်ပင်တောင် မတွေ့ရပေ။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးက ပျက်ဆီး​ခြောက်သွေ့နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ..</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအထဲမှ လောထျန်းနှင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တို့ အပြင်ထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးလောထျန်း၊ ဒါက ကျိလန်ဒေသရဲ့ သက်ရှိတားမြစ်နယ်မြေဖြစ်တဲ့ ဝိညာဥ်တိုက်စား ချောက်ကမ်းပါးပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါး ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း.အပေါ်မော့ကြည့်လိုက်ရာ အမည်းရောင်မြူခိုးအတွင်းမှ အပြင်ကို ရုန်းထွက်ဖို့ကြိုးစားနေသော ဧရာမသားရဲ အရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသတ္တဝါ၏ခေါင်းက မြူခိုးအစွန်းနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့် မမြင်ရသောအင်အားတစ်ခုက ထိုကောင်ကြီးကို ပြန်ဆွဲခေါ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက..” ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လောထျန်းအနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနောက်က နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ နှုတ်ခမ်းကအနည်းငယ် တွန့်သွားပြီးမှ သက်ပြင်းဖွဖွ ချလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ကျိလန်ဒေသရဲ့ ဆရာသခင်ကြီးပါ.. သူကဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါးကို ဖျက်ဆီးဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်.. ဒါပေမဲ့ ဒီထဲကို ​ခြေချလိုက်တာနဲ့ ဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အရှင်သခင်ဆီမှာ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဥ်ကော ခန္ဓာကော ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိသွားခဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒီအမည်းရောင်မြူခိုးတွေအနောက်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်သခင်ကြီးတွေ အများကြီး ပိတ်မိနေတယ်..လူသားမျိုးနွယ်တွေလဲ ပါတယ်။ ဒီကိုဖျက်ဆီးဖို့လာတဲ့သူတွေလဲ ပါသလို မတော်တဆ ရောက်လာတာတို့.. အပေါ်က တွန်းချခံလိုက်ရလို့ ပြုတ်ကျသွားတာမျိုးလဲ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဒီလောက်လူအများကြီး ပိတ်မိနေခဲ့တာကို ပြန်ကယ်ဖို့ မတွေးကြဘူးလား”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ရှုတ်ထွေးနေတာပင်.. ဘယ်လိုပဲဆိုဆို ထိုသူတွေအားလုံးက ကျိလန်ဒေသ၏ သူရဲကောင်းများဖြစ်သည်။.သူတို့တွေ ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိပြီး မကျွတ်မလွတ်နဲ့ ကစားခံနေရတာကို ဘယ်လိုများ သည်းခံနေကြတာလဲ။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ မေးခွန်းကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်လေကာ</p> <p>“ ကျုပ်တို့က ဘယ်လိုလုပ် မလုပ်ချင်တာ ဖြစ်ရမှာလဲဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့မှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး..”</p> <p> </p> <p>သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ကျိလန်ဒေသရဲ့ သမိုင်းကြောင်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မသေမျိုးဘုရင်ခြောက်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး ဝိညာဥ်တိုက်စားတောင်ကြားကို အတင်းအကျပ် ဝင်ခဲ့ကြတယ်.. ဒါပေမဲ့ လေးယောက်က အထဲမှာပိတ်မိသွားပြီး လွတ်လာတဲ့နှစ်ယောက်တောင်မှ ဒဏ်ရာပြင်းလွန်းလို့ မကြာဘူး.. သေသွားတာပဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အံ့သြစွာပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဒီနေရာက ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးတာလား”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေကာ</p> <p>“တကယ်အင်အားကြီးတာက အမည်းရောင်မြူခိုးဗျ”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်” လောထျန်း အံ့သြစွာပဲ ထိုအမည်းရောင်မြူခိုးကို တဖန်ထပ်ကြည့်လိုက်ပါသည်.. သို့ပေမဲ့ ဘာထူးခြားတာမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ဒီအမည်းရောင်မြူခိုးက နတ်ဘုရားတောအုပ်ရဲ့ အဆိပ်တစ်မျိုး ဖြစ်မယ်.. သူတို့အပေါ် မသက်ရောက်ပေမဲ့ အပေါ်ကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူတွေကို အများကြီးထိခိုက်စေတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုထိခိုက်စေတာလဲ.. ဘာလဲ ရှုမိတာနဲ့ တန်းအဆိပ်တက်ပြီး သေတာမျိုးလား”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေကာ</p> <p>“ဒါဆို ဒီလောက်ဒုက္ခများမှာမဟုတ်ဘူး၊ ကျုပ်တို့အသက်အောင့်လိုက်ရင် ဖြစ်နေတာပဲ။.အသက်အောက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ မသေမျိုးချီစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းနဲ့ ကျုပ်တို့ မသေမျိုးဘုရင်တွေက နှစ်တစ်ရာနှစ်ရာလောက် ရှယ်တိုက်ခိုက်ပေးလိုက်မှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့လဲဗျ”</p> <p> </p> <p>“ဒီအမည်းရောင်မြူခိုးက စိတ်ဝိညာဥ်အစွမ်းနဲ့ မသေမျိုးချီကို အားနည်းစေတယ်။ ကျင့်ကြံမှုဘယ်လောက်မြင့်​မြင့် အကျိုးမထူးဘူး၊ ပြီးဒီအမည်းရောင်မြူခိုးက တားလို့ကိုမရဘူး။ ဘယ်လိုအတားအဆီးမျိုးလုပ်လုပ် ဒီကောင်က အလွယ်တကူ ဖြတ်လာနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒီမြူခိုးထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ကျုပ်တို့အစွမ်းက ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလျှော့ခံလိုက်ရတော့ ကျန်တဲ့တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ပဲ တိုက်ခိုက်ရတယ်၊ တစ်ခါတစ်လေ.. အဲ့ထက်တောင်.နည်းသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ဆက်ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီတော့ဗျာ.. ဒီတားမြစ်နယ်​မြေရဲ့ အရှင်သခင်ကလည်း အချဥ်မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့တော့ ကျုပ်တို့ဘက်က လူက ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင် သေရတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်တစ်​ယောက်က ဘယ်လောက်စွမ်းမှာမလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ထိုမှပဲ သဘောပေါက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမြူခိုးက တော်တော်ဆိုးဝါးတာပဲ။ ဒီလိုဆိုမှတော့ တားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင်က ဒီမြူခိုးတွေကို ကျိလန်ဒေသတစ်ခုလုံးဆီ ဘာကြောင့် မလွှတ်ပေးတာလဲ.. ဒါဆို ကျိလန်ဒေသတစ်ခုလုံး ပြီးပြီလေ”</p> <p>လောထျန်း သိချင်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ် ဘုရင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောပြ၏။</p> <p>“ဟုတ်တယ်..ဒီမြူခိုးတွေသာ ပျံ့သွားလို့ကတော့ ကျိလန်ဒေသတစ်ခုလုံး ပျက်ဆီးပြီပဲ..မဟုတ်ဘူး၊ ဒေသကိုးခုလုံးသေမှာ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီမြူခိုးကထိန်းချုပ်လို့မရဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒီတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးဗျာ။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီကောင်က ဒီထဲမှာဆိုလုံးဝဆရာကြီးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အပြင်ရောက်လာလို့ကတော့ အခွင့်အရေးတစ်ခုတောင် မရစေရဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် သူလဲအပြင်မထွက်ရဲသလို.. ကျုပ်တို့လဲ မဝင်ရဲဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ကျုပ်တို့ကြား နားလည်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်သွားပြီး အချင်းချင်း ဘယ်သူမှ မကျူးကျော်ကြတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ..</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>အဝေးက အမည်းရောင်မြူခိုးများက ရုတ်ချည်းအရှေ့တိုးလာကာ.. အထဲကနေ ဧရာမမျက်နှာကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၊ မင်းဘာကိစ္စ ရောက်လာတာလဲ.. ဘာလဲမင်းလဲ သူတို့လို အလောင်းလာလှူတာလား”</p> <p> </p> <p>ထိုဧရာမမျက်နှာကြီး၏ သြရှရှအသံကြီးကြောင့် လောထျန်း သွားတွေပင် ကြိမ်းလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကလည်း အေးစက်စက်ပြန်တုံ့ပြန်၏။</p> <p>“ဒီတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင်၊ စောက်ပိုတွေပြောမနေနဲ့၊ မင်းငါ့ရဲ့ ကျိလန်ဒေသကို အနိုင်ကျင့်လာတာကြာပြီ။ အခုမင်းရဲ့ပျက်ဆီးချိန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ထိုဧရာမမျက်နှာက ပထမတော့ အံ့သြသွားပြီးမှ လှောင်ပြောင်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားဟန်ရပြီး စိတ်ပျက်စွာ မေးလိုက်လေ၏။</p> <p>“မင်း…မင်းက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာပြီလား”</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် ထိုသူက မမျှော်လင့်ထားဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ပြုံးသွားလေကာ</p> <p>“အမှန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ဒီတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင်က မျက်လုံးအနည်းငယ် ကျဥ်းမြှောင်းကာကြည့်လိုက်ပြီးမှ အံကြိတ်သံဖြင့် ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ​ဖြစ်လာရင်တောင်မှ ဘာဖြစ်သလဲ။ ဒီဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါးထဲကို မင်းခြေတစ်လှမ်းချတာနဲ့ သေရမှာပဲ။ ငါ့ချောက်ကမ်းပါးအောက်မှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကို မမြုပ်နှံဖူးတာလဲ မဟုတ်ဘူး.. ငါက ကြောက်စရာလား”</p> <p> </p> <p>ဒီတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင်၏ စကားတွေက အမှန်ဖြစ်နေသောကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် မျက်မှောင်တင်းတင်းကြုတ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိလန်ဒေသမှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရောက်အောင် ကျင့်​ကြံနိုင်သော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးပါသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပါရမီရှင်ကလည်း ဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါးကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် ချောက်ကမ်းပါးထဲဝင်ပြီး အသေအကြေတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကာ.. အဆုံးမှာ နောင်တတရားတွေအပြည့်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပဲ ကျိလန်ဒေသ၏ နောက်မျိုးဆက်မသေမျိုးဘုရင်တွေက ချောက်ကမ်းပါးတစ်ဝိုက် ခြေမချရဲတော့တာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ဒီနေ့ကမတူတော့ဘူးလေ..</p> <p> </p> <p>ဒီနေ့အတွက် ဒီချောက်ကမ်းပါးကို ရှင်းလင်းဖို့ရောက်လာတဲ့သူက သူမှမဟုတ်တော့ပဲ…</p> <p> </p> <p>ဒီနေရာမှာ အဓိကဇာတ်ကောင်က လောထျန်းသာဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save