Book List

<h2 style="text-align: center;">Ch 1114</h2> <h2 style="text-align: center;">(အမည်းရောင်မြူခိုး၏မူလအစ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင် မင်း လျှာရိုးမရှိတိုင်း ပြောချင်ရာ ပြောမနေနဲ့၊ ဒီနေ့မှာ သေချာပေါက် ဒီချောက်ကမ်းပါး ပျက်ဆီးစေရမယ်”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပါတော့၏။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ဒီနေရာမှာရှိနေမှတော့ ဒီတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင် အရင်လို ခေါင်းကြောမာနိုင်ပါအုံးမလား။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ ဒီတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင်ကလည်း နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာသောကြောင့် ဘဝင်မြင့်လာတာပဲဟု ယူဆလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အေးစက်စက်တစ်ချက် ရယ်လိုက်ပြီးမှ ပြောလာ၏။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ၊ ငါမင်းကိုချောက်ကမ်းပါးထဲက စောင့်နေမယ်။ မင်းအထဲကို ခြေတစ်လှမ်းချတာနဲ့ သေမယ်သာမှတ်”</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ပြောပြီးတာနှင့် လောထျန်းကို တစ်ချက်တောင်မကြည့်တော့ဘဲ ဧရာမမျက်နှာကြီးက ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ချက်ချင်းပဲ လောထျန်းကို ပြောလိုက်၏။</p> <p>“သခင်လေး ဘာဆက်လုပ်မှာပါလဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ ပုံစံက ခဏလောက်တွန့်ဆုတ်နေဟန်ရှိသည်.. ထို့နောက် ရုတ်တရက် အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ဖွင့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p>“မင်းတို့တွေ ထွက်ခဲ့တော့”</p> <p> </p> <p>ဝူး..ဝူး..ဝူး</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ လောထျန်းအရှေ့ကို ပုံရိပ်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ်ဆေးလုံး၊ နဂါးကျောက်တုံးနှင့် မြုပ်နှံခံလိုက်ရသောတားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာ့အကာအကွယ်စည်းကို ကျော်ဖြတ်ချိန်မှာ ထိုသူတွေ မခံနိုင်မည်စိုးသောကြောင့် လောထျန်းက အတွင်းအသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ ပစ်ထည့်ထားကာ အခုမှ အပြင်ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အိုး.. နောက်ဆုံးတော့ အပြင်ရောက်ပြီ၊ သခင်လေးရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာက ပျင်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ” ဧကရာဇ်ဆေးလုံးက သားရဲငယ်အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဘာကြီးလဲ” ဘေးမှာရပ်နေသော နေမင်းကိုးသွယ်တစ်ယောက် ဧကရာဇ်ဆေးလုံးကြောင့် လန့်သွားတာပင်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအကောင်ပေါက်၏ အတွင်းမှ ဧကရာဇ်ချီစွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို သူအာရုံခံ၍ ရနေသည်လေ…</p> <p> </p> <p>ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုဧကရာဇ်ချီစွမ်းအင်က မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းရောက်မှ စတင်ကျင့်ကြံနိုင်တာဖြစ်ပြီး များပြားလာလျှင် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီအကောင်ပေါက်ကလည်း မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းလား။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ထိုကောင်၏ အသက်က ဘယ်လောက်မလို့လဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏ အကြည့်က နဂါးကျောက်တုံးအပေါ် ကျရောက်သွားပြန်ကာ ထပ်မံအံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကကော.ဘာကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p>နဂါးကျောက်တုံး၏ ဝိညာဥ်အစွမ်းမှာ ရှေး နဂါးအရိုးတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဝန်းရံထားတာကို သူမြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနဂါးအရိုးကြောင့်လား… ဝိညာဥ်အစွမ်းကြောင့်လားမသိ၊ သူအနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဒါကဧကရာဇ်ချီစွမ်းအင်ပဲ.. ဒါကိုမှ အလွန်သန့်စင်သော ဧကရာဇ်ချီစွမ်းအင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်နည်းပါးသော ပမာဏဖြစ်ပေမဲ့လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဧကရာဇ်ချီအစွမ်းနှင့်မတူပဲ ထိုစွမ်းအင်ကနေ အလွန်ပြီးပြည့်စုံမှုကို ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ် ဘုရင်တစ်ယောက် ခြောက်ခြားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ်ချီစွမ်းအင်ပိုင်ဆိုင်ထားသော မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အကောင်ပေါက်လေးကပင် တော်တော် အံ့သြဖို့ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယတစ်ယောက်က ပိုအံ့သြစရာကောင်းနေမည်လို့ သူလုံးဝ မထင်ထားမိဘူး။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်​ယောက် အလွန်မသက်မသာ ခံစားလာရသောကြောင့် နဂါးကျောက်တုံးကို ဆက်မကြည့်ရဲတော့ပဲ တတိယပုံရိပ်ကို အကြည့်ပို့လိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူထပ်မံ ဆွံ့အရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်.. ဒီကောင်က တားမြစ်နယ်မြေကပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဥ်ပဲရှိတော့တာလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဝိညာဥ်အနေအထားမှာတောင် စိတ်ဝိညာဥ်အစွမ်းက အရမ်းပြင်းထန်တယ်၊ သာမာန်သားရဲမဟုတ်တန်ဘူး.. ဒါတားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တားမြစ်နယ်မြေရဲ့အရှင်သခင်လဲ”</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလောထျန်း၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာ.ဘာတွေ ထည့်ထားတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုသူပုံမှန်လိုမျိုး ဆွဲဲထုတ်လိုက်သည့် သုံးဦးအနက် တစ်ဦးက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး.. ကျန်တစ်ယောက်က မပြီးပြည့်စုံသေးသော မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်တန်ရာက၊ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က တားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီပေါင်းစပ်မှုက တကယ်ကို မတွေးထားစေတာပဲ။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ခဏအကြာမှာ ထိုအရာက ကျိုးကြောင်းသင့်သလို သူခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်အနားမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ရှိနေတာ ပုံမှန်ပဲလေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ.လောထျန်းက နဂါးကျောက်တုံးကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်ကြီး.. ခင်ဗျား ရှေးနဂါးအရိုးရဲ့စွမ်းအင် ရောင်ဝါကို အာရုံခံလို့ရပြီလား”</p> <p> </p> <p>နဂါးကျောက်တုံး၏ စိတ်ဝိညာဥ်အစွမ်းက ဖြတ်ခနဲလင်းသွားပြီး စတင်အာရုံခံတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာမှာ နဂါးကျောက်တုံး၏ သက်ပြင်းချရင်း ပြောသံကိုပဲ ကြားလိုက်ရပါသည်။</p> <p>“ မရှိဘူး၊ ကျုပ်လိုတဲ့နဂါးအရိုး ဒီမှာမရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>သူကခဏရပ်ပြီးမှ ဆက်ပြော၏။</p> <p>“ဒါပေမဲ့နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်ကို အာရုံခံမိတယ်၊ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်ယောက် ဒီနေရာမှာ သေဆုံးဖူးတာလား”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်.ချက်ချင်းပဲ လေသံတိုးလေးနှင့် ရှင်းပြလာသည်။</p> <p>“သခင်ကြီးကိုတင်ပြပါတယ်၊ ဒီအရှေ့ကနေရာက တားမြစ်နယ်မြေပါ။ ဒီနေရာမှာ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက် တကယ်ပဲ သေဆုံးဖူးပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သူ့အရှေ့က ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် မသေမျိုးဧကရာဇ် ပါရမီရှင်ဖြစ်လေသည်..</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်နေသေး၏။</p> <p> </p> <p>နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တွေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေက သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အကြမ်းဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုသူက မသေမျိုးဧကရာဇ်မှန်း မသေချာသေးလျှင်တောင်မှ သူအနည်းငယ်တောင် မလေးမစားမလုပ်ရဲဘူး။</p> <p> </p> <p>နဂါးကျောက်တုံးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“တကယ်ကို နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက် သေဆုံးခဲ့တာပါလား”</p> <p> </p> <p>နဂါးကျောက်တုံး၏ဝိညာဥ်အစွမ်းက နောက်တစ်ချက်လက်သွားခဲ့ပြီး ဆက်ပြောလာ၏</p> <p>“လောထျန်း၊ ကျုပ်မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာထဲဝင်ပြီး ဆက်ကျင့်ကြံနေအုံးမယ်။ နောက်ထပ် တားမြစ်နယ်မြေကိုရောက်မှ နှိုးပါတော့”</p> <p> </p> <p>ပြီးနောက် ထိုသူကချက်ချင်းပဲ အထဲပြန်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘေးမှ ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီးကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါးနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး မင်းဘယ်လောက်ထိ သိလဲ”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်..” ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီးတစ်ယောက် ယာယီ ဆွံ့အသွားချင်ပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလောထျန်းက ဒီအချိန်ကျမှ ဒါမျိုးလုပ်ရသလား။</p> <p> </p> <p>ဒါသူ့ကို နတ်ဘုရားတောအုပ်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် သစ္စာဖောက်ခိုင်းနေတာပဲ။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်၊ မပြောဘူးပေါ့လေ”</p> <p>လောထျန်းက ကြည့်နေရင်းမှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်မှာ လက်သီးကိုတင်းနေအောင်.ဆုတ်လိုက်ကာ ထိုးနှက်ဖို့ အသင့်ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမှသာ ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီးက ကတုန်ကယင်ပြောလာသည်။</p> <p>“မဟုတ်ဘူး…ကျွန်တော် အခုပြောပြပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း လက်သီးဆုပ်ကို ပြန်ဖြေလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါကိုမြင်မှပဲ ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီးတစ်ယောက် အပြည့်အဝ စိတ်သက်သာရာရဟန် ပေါက်သွားလေကာ ဆက်ပြောလာ၏။</p> <p>“ဒီဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါးရဲ့ ထူးခြားချက်က အမည်းရောင်မြူခိုးပဲ။ ဒီမြူခိုးကို ထာဝရတည်မြဲခြင်းအရှင်သုံးပါးထဲက တစ်ပါး ဖန်တီးခဲ့ပြီး မသေမျိုးချီစွမ်းအင်နဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကို အားနည်းစေတယ်”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အံ့သြစွာဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ထာဝရတည်မြဲခြင်းအရှင်သုံးပါးထဲက တစ်ပါးဟုတ်လား။ ဘယ်သူလဲ”</p> <p> </p> <p>ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီးတစ်ယောက် ချက်ချင်းကို အသနားခံလေတော့၏။</p> <p>“သခင်လေးရယ်..ကျွန်တော်ပြောပြလို့ မရလို့ပါ”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်” လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီးကလည်း ငိုချတော့မတတ် ရှင်းပြလာ၏။</p> <p>“ကျွန်တော်တကယ် ပြောပြလို့မရလို့ပါ။ ထာဝရတည်မြဲခြင်းအရှင်သုံးပါးရဲ့ နာမည်ကို နတ်ဘုရားတောအုပ်မှာတောင်မှ တာအိုအစွမ်းနဲ့ ကန့်သတ်ထားတယ်။ သူတို့နာမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်တာနဲ့ သူတို့ အာရုံခံမိသွားကြမှာ”</p> <p> </p> <p>“သူတို့သာအာရုံခံမိသွားရင် သူတို့ဘက်က မတိုက်ခိုက်ချင်ရင်တောင်မှ ကျွန်တော် သေရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီတန်ပြန်အစွမ်းက ကျွန်တော့်ဝိညာဥ်ကို.အပိုင်းပိုင်း ကြေကွဲစေမှာ”</p> <p> </p> <p>ဘေးမှနားထောင်နေသော နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် လုံးဝနားလည်သွားလေပြီ.. ထိုဝိညာဥ်က တကယ်ကို နတ်ဘုရားတောအုပ်က လာတာပဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏စကားကို.နားထောင်နေရင်း လောထျန်း၏ ရှုတ်ထွေးနေသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်မိသောကြောင့် သူဘေးကနေ ဝင်ပြောပေးလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်လေး သူပြောတာမှန်ပါတယ်ဗျ၊ ကျုပ်တို့ ကျိလန်ဒေသရဲ့မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှာလဲ ထာဝရတည်မြဲခြင်းသုံးပါးအကြောင်း မှတ်တမ်းတစ်ချို့ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှ လောထျန်းခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်မေးတော့သည်။</p> <p>“ဒါဆို ဒီအမည်းရောင်မြူခိုးကို ဘယ်လိုဖျက်ဆီးရမလဲ မင်းသိသလား”</p> <p> </p> <p>ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလာလေသည်။</p> <p>“သခင်လေး ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ။ ဒီမြူခိုးက ထာဝရတည်မြဲခြင်းအရှင်သုံးပါး ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အရာပဲ။ ကျွန်တော့်လို သာမာန်တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲဗျာ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ ထိုကောင့်ကို အတွင်းကမ္ဘာထဲ ပြန်ဆွဲထည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါးကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျုပ်အကြမ်းနည်း သုံးရတော့မှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ” နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ချက်ချင်း ထောက်ခံသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ဆေးလုံးကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဧကရာဇ်ဆေးလုံး၊ မင်းဒီနေရာမှာနေခဲ့ပြီး စောင့်ကြည့်နေပါ။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ကျုပ်ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြား”</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ်ဆေးလုံးက လူသားအသွင်ပြောင်းပြီး အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြန်ဖြေလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးလောထျန်း၊ ကျုပ်အရင်သွားမယ်”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ချက်ချင်းပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ နှစ်ယောက်လုံး မြူခိုးထဲ ဝင်သွားပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အထဲဝင်လို​က်သည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကျရောက်လာသော အလွန်ပြင်းသည့်ဖိအားကို ထူးဆန်းစွာခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါကမသေမျိုးချီစွမ်းအင်နဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်အစွမ်းကို လျော့နည်းစေတဲ့ အစွမ်းများလား” လောထျန်း ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို မသေမျိုးချီစွမ်းအင်များ လည်ပတ်စေလိုက်ရာ၊ ပုံမှန်ထက် နှေးသွားသော လည်ပတ်နှုန်းကို တွေ့လိုက်ရပါ၏။</p> <p> </p> <p>ဒီအမည်းရောင်မြူခိုးက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပင်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ လောထျန်း စိတ်မပူပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူ့သန်မာမှုက မ​သေမျိုးချီစွမ်းနဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ပဲ ရှိတာမှမဟုတ်ပဲ။</p> <p> </p> <p>သူ့မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်မာမှုကော.. တာအိုအစွမ်းကော ရှိပါသေးသည်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးချီစွမ်းအင်နဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကို လျှော့ချလိုက်ရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို အများကြီး သက်ရောက်စေမှာမဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ့မှာစနစ်လည်း ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်ကိုအသုံးပြုပြီး သူ့သန်မာမှုကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်ပဲ။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ချက်ချင်းပဲ စနစ်ကိုအသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“စနစ်.. ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသန်မာမှုကို တိုးမြှင့်ပေး” လောထျန်း စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒင်..ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသန်မာမှု တိုးမြှင့်နေပါသည်။ ဒင်.. သန်မာမှုတိုးမြှင့်ပြီးပါပြီ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း တစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဝင်သွားသော အနွေးစီးကြောင်းတစ်ခုကို အာရုံခံမိပြီးသည်နှင့် သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က သိသာစွာ သန်မာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“စနစ်.. ဝိညာဥ်အစွမ်းကိုမြင့်တင်​ပေး”</p> <p> </p> <p>“ဒင်.. ဝိညာဥ်အစွမ်းတိုးမြှင့်နေသည်။ ဒင်.. ဝိညာဥ်အစွမ်းတိုးမြှင့်ပြီးပါပြီ”</p> <p> </p> <p>သန်မာလာသော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကိုပါ သူ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“စနစ်..တာအိုအစွမ်းကော တိုးပေးအုံး”</p> <p> </p> <p>“ဒင်..တာအိုအစွမ်းတိုးမြှင့်နေသည်။ ဒင်.. တာအိုအစွမ်း တိုးမြှင့်ပြီးပါပြီ”</p> <p> </p> <p>တာအိုစွမ်းအင်အပေါ် သူ၏နားလည်မှုတွေ ပိုအားကောင်းလာတာကိုပါ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်က အရှေ့က မြူခိုးထုကို ကြည့်နေသော လောထျန်းမျက်လုံးထဲ အအေးဓာတ်တစ်ချို့ လျှပ်ပြေးသွားလေကာ</p> <p> </p> <p>“ဒီအမည်းရောင်မြူခိုးက မသေမျိုးစွမ်းအင်နဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကို လျှော့ချနိုင်ရင်တောင်မှ ငါ့သန်မာမှုကိုတော့ လျှော့ချလို့မရဘူးပဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ကိုယ့်ဘာသာ ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်ပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သွားစို့”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပြီ”</p> <p>ထိုသူက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့တွေဆက်ပြီး တိုးဝင်သွားလိုက်ကြသည်.. အမည်းရောင်မြူခိုး အနက်ပိုင်းထဲ ရောက်လေလေ၊ မြူခိုး၏အစွမ်းသက်ရောက်မှုက ပိုနက်ရှိုင်းလာလေလေပင်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မရပ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ.ဝိညာဥ်ချောက်ကမ်းပါးအဆုံးထိ သွားရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဒီချောက်ကမ်းပါးထဲကို သူ ရှာဖွေနေသော နဂါးအရိုးရှိမှန်း ခံစားလို့ရထားခဲ့သည်.. ထိုအရိုးက အထဲမှာ ရှိနေနိုင်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏ မျက်လုံးက စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုတို့ အရိပ်ထင်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အရှိန်တင်ပြီး မြူခိုးထဲဝင်သွားလိုက်သည်။ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကလည်း အနောက်မှ နီးနီးလေး ကပ်လိုက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အမည်းရောင်မြူခိုး၏.အစွမ်းကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် ခြောက်ခြားနေပါသော်လည်း လောထျန်းရှိနေ၍ အနည်းငယ် အကြောက်သက်သာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒီချောက်ကမ်းပါးထဲကနေ သူပြန်ထွက်နိုင်လိမ့်မည်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိပါ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် သူတို့တွေ အချိန်အကြာကြီး လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြပြီး တစ်နေရာအရောက် လောထျန်းက ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးလောထျန်း၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဗျ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏မျက်လုံးကအရှေ့ကို ကြည့်နေရင်းမှ အနည်းငယ် ကျဥ်းမြှောင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အရှေ့က မြူခိုးအလယ်မှာ ကျောက်တုံးတံခါးပေါက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုတံခါးပေါက်မှာ ရှေးဆန်ကာ ရေညှိများလည်း ကပ်ညှိနေသည်။ ထူးဆန်းသော ပုံစံကွက်များရှိသည် ထိုကျောက်တုံးတံခါးမှ ရှေးဆန်ကာ တသီးတသန့်ဖြစ်သော အရောင်အဝါကို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက..” နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်တစ်ယောက် ထိုသို့သော တံခါးပေါက်မျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသောကြောင့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လောထျန်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ချို့ ဝင်ရောက်နေခဲ့သည်.. ထိုကျောက်တုံးတံခါးကနေ သူ အရမ်းရင်းနီးသော အရောင်အဝါကို ခံစားနေရပြီး ထိုအရောင်အဝါက ရှေးနဂါးအရိုးနှင့် အလွန်ဆင်တူနေသောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဖြစ်နိုင်တာ” လောထျန်း နှလုံးတစ်ချက် ဆောင့်ခုန်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီကျောက်တုံးတံခါးပေါက်ထဲမှာ နဂါးအရိုးရှိနေတာများလား။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း ချက်ချင်းရှေ့တစ်လှမ်းတိုးကာ တံခါးပေါက်အနား သွားပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်လဲ အမြန်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တုံးတံခါးပေါက်အနားကို ရောက်တဲ့အချိန်မှ လောထျန်း လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်ပြီး ကျောက်ပြားကိုထိကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လက်ဖဝါးကနေ အေးစက်သော အထိအတွေ့ကိုသာ ခံစားလို​က်ရသည်.. လောထျန်း အားသုံးပြီး တွန်းကြည့်တိုင်အောင် ထိုတံခါးပေါက်က နည်းနည်းလေးတောင် မရွေ့သွားဘူး။</p> <p> </p> <p>“ဒါကအရမ်းလေးတာပဲ”</p> <p> </p> <p>သူအားပိုထည့်ပြီး ထပ်တွန်းလိုက်သည်.. သို့ကျောက်တုံးတံခါးက မရွေ့သေးပေ။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးလောထျန်း၊ ကျုပ် လုပ်ကြည့်မယ်”</p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်က ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး ကျောက်တံခါးကို အားကုန်သုံးကာ တွန်းလိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုတံခါးက တုတ်တုတ်တောင် မလှုပ်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါကြီးကတကယ်လေးတာပဲ”</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ယောက်၏ အားကုန်သုံးပြီး တွန်းတာတောင် မရွေ့သေးသော ကျောက်တုံးတံခါးကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် အံ့သြစွာပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ လောထျန်းတစ်ယောက် ကျောက်တုံးတံခါးကို ကြည့်ပြီး စတင်စဥ်းစားပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျောက်တုံးတံခါးက အရမ်းလေးပြီး သေချာပေါက် သာမာန်တံခါးမဖြစ်နိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>အထဲမှာ လျို့ဝှက်ယန္တရားများ ရှိနေလား သိနိုင်စေရန်အတွက် ထူးဆန်းသော ပုံစံကွက်များကို သူ သေချာစွာ လှည့်ပတ်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာကိုမှ မတွေ့ခဲ့ပြန်ပေ။</p> <p> </p> <p>ခဏကြာပြီးနောက်မှာ လောထျန်း ရုတ်တရက်  မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တံခါးပေါ်က ထူးဆန်းသော ပုံစံကွက်များကြားထဲမှ အနည်းငယ် ကွဲပြားသော ပုံစံကွက်တစ်ချို့ကို သတိထားမိလိုက်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက..” လောထျန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ​ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံစံကွက်က နဂါးမျိုးနွယ်၏သင်္ကေတနှင့် ဆင်တူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် သက်ဆိုင်နေမလားဆိုသော အတွေးကြောင့် လောထျန်း ချက်ချင်းပဲ နဂါးအရောင်အဝါကို ကျောက်တုံးပေါ် သက်ရောက်စေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တံခါးက ရွှေရောင်တစ်ချက် လင်းသွားလေကာ အထဲမှ အသံတစ်ခုကြားလိုက်ရပြီး ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းနဲ့ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် အချင်းချင်း အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီကျောက်တုံးတံခါးက နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် ဆက်စပ်နေမည်လို့ သူတို့ဘယ်လိုမှ မထင်ခဲ့ကြဘူးလေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ ကျောက်တံခါးက လုံးဝပွင့်သွားပြီး မှောင်မဲမဲလမ်းကြားတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလမ်းကြားရှည်မှ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါတစ်မျိုး ခံစားနေရသောကြောင့် လောထျန်းတို့နှစ်ယောက် မျက်နှာကြီး တည်တံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလမ်းကြားထဲမှာ.ဘယ်လိုအန္တာရယ်တွေ ရှိအုံးမည် မသိ​ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ရှေးနဂါးအရိုးအတွက် သူတို့တွေ ဆက်သွားရအုံးမည်မလား..</p> <p> </p> <p>“သွားမယ်ကွာ” လောထျန်း ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး… ထိုသို့ဖြင့် သူတို့တွေ လမ်းကြားထဲ ခြေချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အထဲကို ခြေချလိုက်မိသည်နှင့် ကျောက်တုံတံခါးက ကျယ်လောင်စွာ ပိတ်သွားလေကာ.. ပြန်လမ်းမရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ လောထျန်း အများကြီးမတွေးခဲ့ပဲ အရှေ့ကိုသာ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရှည်လျားလွန်းသော လမ်းကြားထဲကို ဘယ်လောက်ကြာအောင် လျှောက်လိုက်ရသည်မသိ…  နောက်ဆုံးမှပဲ အဝေးတစ်နေရာက ခပ်ဖျော့ဖျော့အလင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် လှမ်းမြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းတို့ ပျော်ရွှင်စွာပဲ အရှိန်တင်လိုက်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတော့ သူတို့တွေ ဂူအကြီးကြီးတစ်ခု အရှေ့ကိုရောက်လာခဲ့ပြီး ဂူအလယ်တည့်တည့်မှာ ရှိနေသော ရှေးနဂါးအရိုးကိုပါ တစ်ခါထဲ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်ထိုနဂါးအရိုးမှ အလွန်အင်အားကြီးသော အရောင်အဝါတွေ ဖြာထွက်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါ.. ဒါ ရှေးနဂါးအရိုးပဲ”</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ ချက်ချင်းပဲ နဂါးအရိုးကို ထိတွေ့ကြည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနဂါးအရိုးမှ နွေးထွေးပြီး အင်အားကြီးသော စွမ်းအင်တစ်မျိုး ခံစားရပြီး ထိုစွမ်းအင်က သူ၏နဂါးမျိုးနွယ်ရောင်ဝါနှင့် လိုက်ဖက်ညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနဂါးအရိုးကငါ့အပိုင်ပဲ” လောထျန်း စိတ်ထဲမှ ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်လာကာ နဂါးအရိုးကို ဝန်းရံလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးအရိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လောထျန်း၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း သူ၏ပိုမိုသန်မာလာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသန်မာမှုနှင့်အတူ နဂါးမျိုးနွယ်ရောင်ဝါကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီရှေးနဂါးအရိုးက တကယ်အကျိုးထူးတာပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသော သူ့သန်မာမှုက မသေမျိုးဧကရာဇစ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကိုပါ နီးကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်မှာ မျက်လုံးထဲကို ရွှေရောင်အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏သန်မာမှုက မှန်းဆ၍မရနိုင်တော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူကအခု မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ​အဆင့်ရောက်ဖို့ တစ်ဆင့်ထဲလိုတော့တာပင်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်းတစ်ယောက် ဂူအလွတ်ကို ကြည့်ပြီး တစ်ချက် ပြုံးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခု သူလိုချင်တာရသွားပြီဆိုတော့ ထွက်သွားချိန်တန်ပြီပင်.</p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းကြားထဲ ပြန်ဝင်လိုက်ကြပြီး အချိန်တစ်ခုကြာသည်အထိ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက်မှာ ကျောက်တုံးတံခါးပေါက်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတံခါးကို တစ်ချက်ထိလိုက်သည်နှင့် တံခါးချပ်က ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p> အနက်ရောင်မြူခိုးအတွင်း ပြန်ဝင်လိုက်ပြီးနောက် လောထျန်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်လေကာ</p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p> </p> <p>ရှေးနဂါးအရိုးကို ရပြီဖြစ်၍ သူ့တာဝန်ပြီးမြှောက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင် ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်နှင့် လောထျန်းတို့ ဝိညာဥ်တိုက်စား ချောက်ကမ်းပါးအပြင်ကို ထွက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဥ်တိုက်စားချောက်ကမ်းပါး အပြင်ဘက်က ကောင်းကင်ကျယ်ကြီးကို ကြည့်နေရင်း လောထျန်း ပြုံးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခု သူ့တာဝန်ပြီးပြီဆို​တော့ စနစ်ကိုတင်ပြချိန်ရောက်ပြီပဲ။</p> <p> </p> <p>သူချက်ချင်းပဲ နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းပြန်လို့ရပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေးလောထျန်း”</p> <p> </p> <p>ထိုသူက လောထျန်းကို အရိုအသေပေးပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကိုးသွယ်ဘုရင်၏နောက်ကျောကို ကြည့်နေရင်း လောထျန်း ပြုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူက အနာဂတ်မှာ လက်အောက်ခံကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်လေ။</p> <p> </p> <p>“စနစ်၊ ငါတာဝန်ပြီးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဒင်.. တာဝန်ပြီးမြှောက်တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်အနေနဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အခြေခံကျင့်ကြံဆင့်ကို ပေးလိုက်ပါပြီ၊ ထို့အပြင် ဧကရာဇ်ဆေးလုံး ဆယ်လုံး၊ ကောင်းကင်ဘုံနဂါးအရိုးတစ်ခုကို ရရှိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>စနစ်၏အသံများစွာ အဆုံးသတ်မှာ လောထျန်းတစ်ယောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာသော သန်မာမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်ကနေ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်လာပြီမှန်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏သန်မာမှုက တော်တော်တိုးမြှင့်လာပြီပဲဟု ခံစားနေရလေသည်.. သူကအခု မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာလေပြီ။ ထို့အပြင် သူ့လက်ထဲမှာ ဧကရာဇ်ဆေးလုံး ဆယ်လုံး​​တောင် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီဆေးလုံးတစ်လုံးဆီက မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်ကို မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ရောက်အောင် အဆင့်တက်စေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဆယ်ယောက်ကို သူဖန်တီးနိုင်တော့မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ့မှာ ကောင်းကင်ဘုံနဂါးအရိုးပါ ရှိနေခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနဂါးအရိုးက ​ရှေးနဂါးအရိုးထက်တောင် ပိုမိုအဖိုးတန်ပါသေး၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံနဂါးအရိုး၏ အကူအညီဖြင့် သူ့၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်ရောင်ဝါလည်း ထပ်မံတိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်ဘက်က ဒီလောက်ရက်ရောမည် မထင်ခဲ့သောကြောင့် လောထျန်း တော်တော်လေး ကျေနပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆေးလုံးတွေနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနဂါးအရိုးကို သိမ်းလိုက်ပြီး လောထျန်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခု သူက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ..</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် ထာဝရတည်မြဲခြင်းသုံးပါးကို စိန်ခေါ်ဖို့ လုံလောက်သွားခဲ့ပြီ..</p> <p> </p> <p>လောထျန်း၏မျက်လုံးထဲ အေးစက်မှုတစ်ချို့ ဖြတ်ပြေးသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ နောက်ဆုံးတော့ ထာဝရတည်မြဲခြင်းသုံးပါးကို ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းလို့ရတော့မည်။</p> <p> </p> <p>လောထျန်း နတ်ဘုရားတောအုပ်ရှိရာဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ…</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပဲ ပျောက်ကွဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် နတ်ဘုရားတောအုပ်ဆီကို လိုက်သွားခဲ့တာပင်..</p> <p> </p> <p>သူ ထာဝရတည်မြဲခြင်းသုံးပါးကို သွားစိန်ခေါ်နိုင်တော့မည်..</p> <p> </p> <p>သူ ထျန့်ကျီတောင်သခင်ကြီးကိုယ်စား လက်စားချေပေးပြီး ထာဝရတည်မြဲခြင်းသုံးပါးကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လောထျန်း အရှိန်တင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်မြန်လွန်းသောအရှိန်ကြောင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ်သာ ကောင်းကင်မှာ မြင်နေရလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့နှင့် ဇာတ်လမ်းအဆုံးသတ်လေသည်…</p> <p> </p> <p>….</p> <p> </p> <p>ဒီအပိုင်းကစပြီး မူရင်းဝတ္ထုမှာ လောထျန်းရဲ့ ရွှေလက်ချောင်းဖြစ်တဲ့ကောင်းကင်ဘုံသိုင်းကျမ်းနေရာမှာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ ရေရေရာရာမရှိဘဲ စနစ် (System)အဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေနဲ့ ဇာတ်လမ်းတည်ဆောက်ပုံတွေကလည်း အရင်အပိုင်းတွေနဲ့ လုံးဝမတူတော့ဘဲ တစ်မျိုးကြီး ပြောင်းသွားတာကို တွေ့ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>မူရင်းစာရေးဆရာရဲ့ အာဘော်အရဆိုရင် Chapter 1114 ဟာ အတွဲ (၁) ရဲ့ အဆုံးသတ်သဘောမျိုးဖြစ်ပြီး၊ အခန်းအဆုံးမှာ ဇာတ်လမ်းနောက်တစ်တွဲ ဆက်ပါဦးမည်(the story continue )လို့ ရေးသားပိတ်သိမ်းသွားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆက်လာမယ့် အတွဲ (၂) မှာတော့ လောထျန်းရဲ့ ရွှေလက်ချောင်းကို ကောင်းကင်ဘုံသိုင်းကျမ်းအစား စနစ် (System) ကိုပဲ အဓိကထားပြီး ဆက်သွားမယ့်ပုံစံမျိုး မြင်တွေ့ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ အစကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံသိုင်းကျမ်းကိုပဲ သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့ကြတဲ့ စာဖတ်သူတွေအတွက်တော့ ဒီလိုရုတ်တရက်ကြီး ပြောင်းလဲသွားတာက လက်ခံဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။ မူရင်းစာရေးဆရာဘက်ကလည်း ဘာကြောင့်ဒီလိုပြောင်းလိုက်တယ်ဆိုတဲ့ ရှင်းလင်းချက်မျိုး သေချာမပေးထားပဲ စနစ်ကို တန်းပြောင်းလိုက်တာကြောင့်၊ စာဖတ်သူတွေ ဖတ်ရတဲ့ အရသာမပျက်ရအောင် ဒီဘာသာပြန်မူကို ဒီနေရာအတွဲ ၁ အဆုံးသတ်မှာတင်ပဲ ရပ်နားလိုက်ပါတော့မယ်။ အခုလို နားလည်ပေးတဲ့အတွက် စာဖတ်သူတွေကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save