Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့်ခုနစ်၏ သေဆုံးခြင်း၊ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို ကျွမ်းကျင်လာခြင်း (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အားကုန်ထုတ်၍ ရုန်းထွက်လာခဲ့သော မမြင်ရသည့် ရေထောင်ချောက်မှာ သူ့ဘေးနား၌ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွား၍ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ အခြေအနေမှာလည်း ပိုမို ဆိုးရွားလာနေကြောင်း ခံစားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်း တားမြစ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရာတွင် သူ ငယ်ရွယ်စဉ်ကဆိုလျှင် နောက်ထပ် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း ရှိပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ အသက်အရွယ် ရလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ယခင်ကလောက် မကောင်းမွန်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်း တားမြစ်ကျင့်စဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ပိုမို ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေရုံသာမက ချီသွေးကြော လောင်ကျွမ်းမှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရန်ပင် ခက်ခဲလာစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ သူ အသက်ရှူရပ်လုနီးပါး ကန့်သတ်ချက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် သူ ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကပင် ကျန်းနင်တစ်ယောက် သူ့အား ရေထဲသို့ တမင်တကာ မြှူဆွယ် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း အမှန်ပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သူ့ရှေ့တွင် ပေါလောပေါ်နေသော လျူချင်းစုန့်၏ အလောင်းအား တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခု ရင်ထဲ လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဆိုသည်မှာ လော့ရွှေခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့် ချောင်၊ လျူနှင့် ရှဲ့မိသားစုများက လော့ရွှေခရိုင်၏ ထိပ်တန်း မိသားစုကြီး သုံးခုအဖြစ် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြသနည်း။</p> <p> </p> <p>သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကပင် အဓိက သော့ချက် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ ဆေးဘုရင် တောင်ကြားမှ ထိုသတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်မှာ သူ၏ လက်အောက်တွင် အသက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားများလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>[ရေထိန်းချုပ်ခြင်း သိုင်းကွက်] - ရေအရင်းအမြစ်များကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း သဘာဝအတိုင်း ပါရှိသော နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်တစ်မျိုး။</p> <p> </p> <p>သူက ဤထူးခြားချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>"ရေအရင်းအမြစ်တွေကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံလေးနဲ့တင် ရေထဲမှာဆိုရင် မနိုင်တဲ့ ရန်သူကိုတောင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စေတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှတယ်"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျန်းနင်က လျူချင်းစုန့် အနီးသို့ ကပ်သွားပြီး ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများကို ညင်သာစွာ ပိတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေဆုံးရမည့် အချိန်တွင် လျူချင်းစုန့်တစ်ယောက် မည်မျှ မကျေမချမ်း ဖြစ်နေမည်ကို ကျန်းနင် ကောင်းကောင်း သိထား၏။</p> <p> </p> <p>ရေထဲတွင် အသက်ရှူကြပ်၍ အရှင်လတ်လတ် သေဆုံးရခြင်းမျိုးကို မည်သူက တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>လျူချင်းစုန့်ကဲ့သို့ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူ တစ်ယောက်အတွက် ဆိုလျှင်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ပွဲ အပြီးတွင်တော့ ကျန်းနင်မှာ သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်း သိရှိသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကုန်းပေါ်တွင်သာ လျူချင်းစုန့်အား ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါက သူ့အတွက် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လှုပ်ရှားမှု အမြန်နှုန်း၊ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားနှင့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ... မည်သည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်စေကာမူ သူက အဘက်ဘက်မှ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လျူချင်းစုန့်ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရင့် သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်တွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော သိုင်းကွက်ပေါင်း များစွာ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထိုတားမြစ်ကျင့်စဉ်ကိုပါ ထုတ်သုံးလာပါက သူ၏ လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် လျူချင်းစုန့်၏ သိုင်းကွက် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သွားရန်မစသင့်ဘူးပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သူ့ဘာသာ တွေးတောနေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက လျူချင်းစုန့်နှင့် အခြား အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်ထံမှ လက်ရပစ္စည်းများကို စတင် ယူဆောင် သိမ်းဆည်းတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>အလောင်း သုံးလောင်းလုံးအား ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးနှင့် ချည်နှောင်လိုက်ပြီး ထိုကျောက်တုံးက ရေကန် အောက်ခြေသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားသည်နှင့်အမျှ လျူချင်းစုန့်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း မှောင်မိုက်နေသော ကန်ရေပြင်အောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုလုပ်လိုက်တော့ ဘယ်သူမှ ဒီအလောင်း သုံးလောင်းကို ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က မျက်စိတစ်ဆုံး မှောင်မိုက်နေသော ရေကန်အောက်ခြေအား အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင်...</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက် ခြံဝင်းဆီသို့…</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ နေအိမ်မှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူက ကျန်းလီတို့ မိသားစု လေးယောက်အား သိုင်းခန်းမသို့ သွားရောက်ရန် ညွှန်ကြားထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကို မှန်းဆကြည့်ရသလောက် သူတို့ ယခုလောက်ဆိုလျှင် သိုင်းခန်းမသို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျန်းနင် အနေဖြင့် အလျင်လိုနေစရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လျူချင်းစုန့်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ထံမှ ရရှိလာသော လက်ရပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရန်မှာသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျန်းနင်က လျူချင်းစုန့်တို့ထံမှ သိမ်းဆည်းလာသော ပစ္စည်းများအား သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးပုလင်း အချို့၊ ငွေစက္ကူများနှင့် ဒင်္ဂါးပြား အနည်းငယ်... ထိုငွေများကြားတွင် ရွှေပြားငယ် နှစ်ပြားလည်း ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာများအပြင် သိုးရေစာလိပ် တစ်ခုနှင့် ဓားပျော့ တစ်လက်သာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဓားပျော့မှာ လျူချင်းစုန့် အမြဲတမ်း ကိုင်ဆောင်သည့် လက်နက်ပင်။</p> <p> </p> <p>လျူချင်းစုန့်တို့ထံမှ ရရှိသည့် လက်ရပစ္စည်းများမှာ သိပ်မများလှပေ။</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားလာရာတွင် ပစ္စည်းအများအပြား သယ်ဆောင်ရန် မလွယ်ကူသောကြောင့် ဤသည်မှာ ကျန်းနင်အတွက် သာမန်ဟုသာ ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လူအများစုမှာ အပြင်ထွက်လျှင် ငွေကြေး အနည်းငယ်နှင့် လက်နက် ကိုယ်စီ သယ်ဆောင်သွားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူက တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ငွေကြေးများနှင့် လက်နက်များကို ဆက်လက် စစ်ဆေးနေရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဓိက အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုရမည်မှာ ဆေးပုလင်း အချို့နှင့် သိုးရေစာလိပ်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်စိမ်း ဆေးပုလင်း တစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ခွန်အားဖြည့် ဆေးလုံး။</p> <p> </p> <p>ပုလင်းပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုတို့ လှိုင်းထလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဆေးလုံး အကြောင်းကို သူ ယခင်က ကြားဖူးခဲ့ပြီးသားပင်။ ၎င်းမှာ အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား နယ်ပယ်အတွက် အလွန် အသုံးဝင်သော အထောက်အကူပြု ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြွက်သားများ၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို ပြုပြင်သန့်စင်ရာတွင် အံ့မခန်း အာနိသင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဆေးမှာလည်း ဆေးဘုရင် တောင်ကြားမှ ထွက်ရှိခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ တော်တော်လေး အသုံးဝင်မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က အခြား ဆေးပုလင်း အချို့ကိုပါ ထပ်မံ လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင် ခွန်အားဖြည့် ဆေးလုံးများ ပါဝင်သော ပုလင်း လေးပုလင်းထိ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီဟာတွေက ဟိုအဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်အတွက် နေ့စဉ် သောက်သုံးရမယ့် အားဖြည့်ဆေးတွေ ဖြစ်ရမယ်..."</p> <p> </p> <p>သူ့ဘာသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ဆေးပုလင်း တစ်လုံးကို ဖွင့်ကာ ဆေးလုံး နှစ်လုံးအား ထုတ်ယူ၍ ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး သကြားလုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဝါးစားပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အရသာ မဆိုးဘူးပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ခွန်အားဖြည့် ဆေးလုံး ပုလင်း လေးလုံးအား သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အခြားပုလင်းများပေါ်ရှိ တံဆိပ်များကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အနာကျက်ဆေးတွေလား... သိပ်တော့ တန်ကြေး မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က အနာကျက်ဆေးများကို ဘေးသို့ ဖယ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ သိုးရေစာလိပ်ကို ကောက်ယူကြည့်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>[ပေါင်းဖိုဆေးစပ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်]</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သိုးရေစာလိပ်ပေါ်ရှိ ထင်ရှားသော စာလုံးကြီး အချို့ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ့အကြည့်များက အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>စာလိပ်ပေါ်တွင်တော့ အနက်ရောင် မှင်ဖြင့် ရေးသားထားသော ဖားလောင်းကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသည့် စာလုံးများက သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>[စာပေ ဗဟုသုတနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အတွေ့အကြုံ +၁]</p> <p> </p> <p>[စာပေ ဗဟုသုတနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အတွေ့အကြုံ +၁]</p> <p> </p> <p>[စာပေ ဗဟုသုတနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အတွေ့အကြုံ +၁]</p> <p> </p> <p>[...]</p> <p> </p> <p>လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်သောက်ချိန်၏ ထက်ဝက်ပင် မကြာလိုက်။ သူက စာလိပ် တစ်ခုလုံးကို အစအဆုံး ဖတ်ရှု ပြီးစီးသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်တို့က စာလိပ်၏ အောက်ခြေတွင် ရေးဆွဲထားသော ပေါင်းဖိုပုံ တစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်နှင့် ပေါင်းဖို၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထာဝရ စွဲထင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သိုးရေစာလိပ် တစ်ခုလုံးအား ဖတ်ရှုပြီးချိန်တွင်တော့ ထိုစာလိပ်ထဲ၌ မည်သည့်အရာများ မှတ်တမ်းတင်ထားကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ဆေးဘုရင် တောင်ကြားမှသာ သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်မျိုး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်အား လေ့ကျင့်ရန်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှ၏။ စာလိပ်ပေါ်ရှိ ပေါင်းဖို၏ ပုံရိပ်ကို မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ပုံဖော်နိုင်သည်နှင့် အောင်မြင်မှုမှာ သူ့အလိုလို လိုက်ပါလာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ရိုးရှင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ဆေးလုံးများ၏ ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို ပြောင်းလဲ သန့်စင်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ စုပ်ယူနိုင်ရန် အကူအညီ ပေးခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>လိုအပ်လာသည့် အချိန်တွင် စာလိပ်ပေါ်ရှိ ပေါင်းဖိုကို စိတ်ထဲ၌ ပုံဖော်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မိမိ၏ ချီသွေးကြောကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြု၍ ပေါင်းဖိုအား အသက်သွင်းကာ ဆေးလုံးများကို ပြောင်းလဲ သန့်စင်ရမည်။</p> <p> </p> <p>ဤနည်းအားဖြင့် ဆေးလုံးများကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲ သန့်စင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဆေးစွမ်းအာနိသင်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်၏ အထူးခြားဆုံး အချက်မှာ ဆေးလုံးများ၏ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို တိုးမြင့်စေပြီး ဆေး၏ အဆိပ်အတောက်များကို လျော့ကျစေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် ဆေးတစ်လုံး၏ ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူများ အနေဖြင့် (၂၀) ရာခိုင်နှုန်းမှ (၃၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး ထိုပမာဏကပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဟု ဆိုရမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မွေးရာပါ ပါရမီ ပိုမို ကောင်းမွန်သူများ အဖို့မူ ဆေးလုံးများသာမက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဖိုးတန် ရတနာများကိုပါ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ပိုမို မြင့်မားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ဆေးလုံးများကို သန့်စင်လိုက်ခြင်းဖြင့် စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေရုံသာမက အဆိပ်အတောက် စုပုံလာမှုများကိုပါ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်အတောက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆိုရလျှင် ဆေးတိုင်းတွင် သူ့အဆိပ်နှင့်သူ ရှိကြစမြဲပင်။ ထို့ကြောင့် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပြီး အဖိုးတန်သော ဆေးဝါးမျိုး ဖြစ်စေကာမူ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ အကြွင်းအကျန် အဆိပ်အတောက်အချို့ ကျန်ရစ်နေမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော အမှန်တရား တစ်ခုသာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုကဲ့သို့ ရေရှည် စုပုံလာမှုများက ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကြီးမားသော ဆိုးကျိုးများ သက်ရောက်စေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သိုးရေစာလိပ်မှ ဤလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်အား နားလည် သဘောပေါက်သွားချိန်တွင်တော့ ကျန်းနင်မှာ များစွာ ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် ပေါင်းဖိုဆေးစပ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်မှာ အလွန်တရာ လက်တွေ့ကျပြီး အသုံးဝင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>"တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ရအောင်..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ပင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် သိုးရေစာလိပ်ပေါ်ရှိ ပေါင်းဖို၏ ပုံရိပ်က ချက်ချင်းဆိုသလို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူ၏ အရာအားလုံးကို အလွတ်မှတ်မိနိုင်သော စွမ်းရည်မှာ အပြည့်အဝ အသုံးဝင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများအတွက် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်နေမည့် အရာက သူ့အဖို့တော့ ရေသောက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူ ရိုးရှင်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဤလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်၏ နောက်ထပ် လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည့် မိမိကိုယ်ကို အတွင်းပိုင်း ပြန်လည် မြင်တွေ့နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်မှာလည်း ကျင့်စဉ်၏ အခြေခံ သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းနင်မှာ ထိုလိုအပ်ချက် နှစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ပေါင်းဖိုကို စတင် ပုံဖော်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>စိတ်အာရုံပုံဖော်မှုထဲတွင် ပေါင်းဖို၏ အောက်ခြေ၌ ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်များ ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာပြီး ပြင်းထန်သည့် အပူရှိန်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်၌ အနီးအနားတွင်သာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့မည် ဆိုပါက ကျန်းနင် တစ်ယောက် တောက်လောင်နေသော မီးပုံကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ အံ့မခန်း အပူရှိန်များ ဖြာထွက်နေသည်ကို ခံစားမိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအပူလှိုင်းများကြောင့် လေထုမှာပင် နွေရာသီ အလယ်ခေါင် ကဲ့သို့ အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားသယောင် ထင်မှတ်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်များမှာ အသက်ရှူကြိမ် တစ်ကြိမ်ပြီး တစ်ကြိမ် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အသက်ရှူကြိမ် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းနင်က ပေါင်းဖိုအား ပုံဖော်နေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဆတ်ခနဲ ဖွင့်ကြည့်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တော်တော်လေး စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ တိတ်ဆိတ်စွာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ချီသွေးကြော စွမ်းအင်များ သိသိသာသာ ကုန်ခမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းသွားမှုမှာ သိုင်းပညာကို နာရီပေါင်းများစွာ အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်ထက်ပင် လျော့နည်းခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အတွင်းပိုင်းမှ အပြောင်းအလဲများကို အတည်ပြုရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အတွင်းပိုင်း အာရုံခံ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ အစောပိုင်းက ခွန်အားဖြည့် ဆေးလုံး နှစ်လုံး မြိုချထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ထိုဆေးလုံးများ ပေါင်းဖိုဆေးစပ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်အောက်တွင် မည်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲ သန့်စင်သွားသည်ကို သိရှိလိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းပိုင်းသို့ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ထဲ၌ သန့်စင်နေသော ဆေးရည် အစုအဝေး တစ်ခုကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ခွန်အားဖြည့် ဆေးလုံးတွေကို သန့်စင်လို့ ရလာတဲ့ ဆေးရည်တွေများလား..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က အတွေးနက်စွာ ရေရွတ်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>"ဟိုဟာက ဘာကြီးလဲ..."</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်ခုန်သံများ ရုတ်တရက် မြန်ဆန် တင်းကျပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>End</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save