Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">တိမ်တိုက်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် မိုးခေါ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အာနိသင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက အိမ်ထဲမှနေ၍ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျန်းနင်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှာ မသဲမကွဲ လင်းလာကာ နေမထွက်သေးသော်လည်း မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လေထုထဲတွင် ရေကန်ဆီမှ တိုက်ခတ်လာသော စိုစွတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းထဲရှိ ဝါးရွက်များပေါ်တွင်လည်း ယခုအခါ နှင်းစက်များ တွဲခိုနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပုံရိပ်က ဆတ်ခနဲ ခုန်ပျံသွားပြီး နံရံကို လျင်မြန်စွာ ကျော်လွှား ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှ လှမ်းပြီးသည်နှင့် ရှုပ်ထွေးသော ကမ်းခြေအနီးရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီး တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရေကန် မျက်နှာပြင်မှာ မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်နေပြီး မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ကောင်းစွာ မမြင်ရချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းနင်တစ်ယောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး... အချိန်ကောင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ရေကန်ဆီသို့ လက်လှမ်းကာ လက်ချောင်းများကို ဖြန့်ကားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တိမ်တိုက်များ... ထွက်ပေါ်လာစမ်း"</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p>သူ ရေရွတ်လိုက်သော စကားစုလေးမှာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ အမိန့်တော်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေကန် အထက်ရှိ မြူခိုးများမှာ လှုပ်ခတ် ဗြောင်းဆန်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မည် ဆိုပါက အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ မြူခိုးများ အလုအယက် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးများက မီးခိုးရောင်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ဆင့်ကဲ စုပုံလာရင်းမှ တဖြည်းဖြည်း မည်းနက်သော တိမ်တိုက်ကြီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ထိုးခွဲသွားပြီး ၎င်း၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ခွေးနှင့်ကြက်များပင် လန့်ဖြန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမိုးခြိမ်းသံကြီးက လော့ရွှေ ရေကန် ပတ်လည်ရှိ ဒေသခံ အများအပြားကို အိပ်ရာမှ လန့်နိုးသွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင်...</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်များ အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကောင်းကင်ကို ထက်ပိုင်းခွဲပစ်မတတ် နောက်ထပ် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>လူအချို့မှာ အဝေးမှ မည်းနက်နေသော တိမ်တိုက်ကြီးများကို မြင်လျှင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တံငါသည် အချို့မှာလည်း သူတို့အိမ်များထဲမှ ကမန်းကတန်း ပြေးထွက်လာကြပြီး အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံကို အံ့အားသင့်မှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ငေးမောကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>လပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရွာသွန်းမည့် ဤမိုးက လော့ရွှေ ရေကန်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြသလို ထိုကဲ့သို့ မိုးသက်မုန်တိုင်းက ရေပြင်တွင် ငါးဖမ်းရန် မသင့်တော်သောကြောင့် စိုးရိမ်နေကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤရာသီဥတုမျိုးတွင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်လုံးက လူတစ်ယောက်ကို ရေကန်ထဲ လွယ်ကူစွာ ဆွဲချသွားနိုင်ပြီး ရေစာအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ဆိုးရွားသော ရာသီဥတုမျိုးတွင် မည်မျှပင် ရေကူးကျွမ်းကျင်ပါစေ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>လူ့ခွန်အားဖြင့် သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားကို မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>တခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်မှန်း ကျန်းနင် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရေကန်အထက်ရှိ ထူးခြားသော သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်ကို မည်သူမဆို သတိပြုမိကြမည် သေချာသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းပေါ်ရှိ ထူထပ် မည်းနက်နေသော တိမ်တိုက်ကြီးများကို မော့ကြည့်ရင်း ကျန်းနင် ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အပေါ် သူ၏ အမြင်များကို အသစ်တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် တိမ်တိုက်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် မိုးခေါ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စမ်းသပ်ပြီးနောက်တွင်မူ ထိုစွမ်းရည်မှာ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခု၊ ပါရမီတစ်ခု ကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် မိုးခေါ်ခြင်းကို အသက်သွင်းရန်အတွက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ သဘာဝတရား၏ နိယာမကို ဆင့်ခေါ်ရုံဖြင့် တိမ်တိုက်များကို စုရုံးလာစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေအရ ဤတိမ်တိုက်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် မိုးခေါ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက...</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်က စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အနည်းငယ် တွေဝေပြီး ထိုင်းမှိုင်းသွားသလို ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာမှလွဲ၍ အခြားဆိုးရွားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>အထက်မှ တိမ်လွှာများမှာ အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းပြီးသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုက်ခတ်နေသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် မိုးခြိမ်းသံများနှင့် လျှပ်စီးလက်မှုများက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း၍ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လော့ရွှေရေကန် အထက်ရှိ မုန်တိုင်းထန်နေသော မြင်ကွင်းကြီးမှာ သာမန် အဆင့်ရှစ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား နယ်ပယ်မှ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရမှန်း မည်သူမှ ထင်ကြေးပေးမိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စုရုံးလာသော တိမ်တိုက်များက အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လော့ရွှေခရိုင်၏ ဧရိယာ ထက်ဝက်ခန့်ကိုသာ အကြမ်းဖျင်း ဖုံးလွှမ်းထားနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>"နည်းနည်းတော့ သေးပေမဲ့ ဒီလောက်ဆို ရလောက်ပါပြီ" ကျန်းနင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် မိုးခေါ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ရန် သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကိုယ်သူအတွက် အဆင်ပြေစေမည့် ပတ်ဝန်းကျင် အားသာချက်တစ်ခု ဖန်တီးရန်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေထဲတွင် ဆိုပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေမှာ ဘက်စုံ ပြန်လည် နာလန်ထူမှုနှုန်းကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထိုနည်းတူစွာပင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေချိန်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>ရေထဲတွင် သူ၏ အာရုံခံစားမှုများ ပိုမို ထက်မြက်လာသကဲ့သို့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေချိန်တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မိုးရေပေါက်များက သူ၏ အာရုံခံအင်္ဂါများအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်စွမ်းရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ကုန်းပေါ်တွင် သူ၏ ရေထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင် သိသာလွန်းနေပြီး ရေထဲမှာကဲ့သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ် အာနိသင်မျိုး ရှိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေချိန်တွင်တော့ ကွာခြားသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရွာကျလာသော မိုးရေများက သူ့လက်ထဲတွင် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်စွမ်းရှိသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p> </p> <p>ဖျန်း...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင် အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်နှင့် သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလာသော မိုးရေများက ရေကန် မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဂယက်လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ငြိမ်သက်နေသော ရေကန် မျက်နှာပြင်မှာ ရုတ်တရက် ရွာချလာသော မိုးကြောင့် လှိုင်းထန်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ့အပေါ်သို့ မိုးများ ရွာကျလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုစွတ်မှုများ ပေးစွမ်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မဆိုးဘူးပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက ရေထဲမှာ ရှိနေသလို အာနိသင်မျိုး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ ရှိတာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားရင်း ကျန်းနင်တစ်ယောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၃၀ ရာခိုင်နှုန်း အာနိသင် ဆိုသည်မှာ အတော်လေး သိသာထင်ရှားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ ရေထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကိုလည်း ဤမိုးသည်းထန်မှုကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ့ပတ်လည်ရှိ မိုးရေများ စုစည်းသွားပြီး သေးသွယ်သော ရေအပ်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရေအပ်များက သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖျတ်လတ်သော ငါးလေးများကဲ့သို့ လှည့်ပတ် ကခုန်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>"သွားစမ်း..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်သည်းလှသော ရေအပ်များက အနီးအနားရှိ ကျောက်ဆောင် တစ်ခုဆီသို့ သည်းထန်စွာ ရွာချလိုက်သော မိုးစက်များအလား ပစ်လွှတ် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်း... ဖုန်း... ဖုန်း...</p> <p> </p> <p>ကျောက်စများ လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်ဆောင်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာပင် အပေါက်အပြဲများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ ချိုင့်ခွက်အရာများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မဆိုးဘူးပဲ...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူက ရေအပ်များ၏ ထိခိုက်ပျက်စီးနိုင်စွမ်းကို အတော်လေး ကျေနပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဆောင်၏ မျက်နှာပြင်ကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်ခြင်းက သူ၏ ရေထိန်းချုပ်မှု နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အောက်ရှိ ရေအပ်များမှာ အရေပြား ပုံသွင်းခြင်း ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှု အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကိုပင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>အပေါ်ယံကြည့်လျှင် အသုံးမဝင်သလို ထင်ရသော်ငြား...</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ အရေပြား ပုံသွင်းခြင်း အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်ကပင် ကျောက်တုံးတစ်တုံး၏ မာကျောမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>၎င်းအထက်တွင် ကြေးနီကဲ့သို့ မာကျောသော အရေပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အရေပြား ပုံသွင်းခြင်း ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့် ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ကိုး၏ အထက်တွင်လည်း ပို၍ပင် သန်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အဆင့်ရှစ်နှင့် အဆင့်ခုနစ် သိုင်းပညာရှင်များ ရှိနေကြသေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အားနည်းသော နေရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ယောက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က သန်မာပြီး ဓားလှံများ မထိုးဖောက်နိုင်အောင် မာကျောနေလျှင်ပင်...</p> <p> </p> <p>မျက်လုံး၊ နားနှင့် အခြားအပေါက်များမှာမူ ထိုကဲ့သို့ သန်မာမှုမျိုး မရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တုံးများကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိမှတော့ ဤအားနည်းချက်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များကို ရရှိစေနိုင်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်တစ်ယောက် ရှုပ်ထွေးသော ကမ်းခြေမှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ကို လွှမ်းမိုးထားသော တိမ်တိုက်များနှင့် မိုးရေများမှာ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>End</p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save