Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၁၅၆၂</h2> <h2 style="text-align: center;">( ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။</p> <p>လူသားဧကရာဇ်စုတ်တံ၏ ဝိညာဉ် စကားပြောမဆုံးမီမှာပင်၊ မြေကမ္ဘာအင်ပါယာစာအုပ်က လင်းရန်၏ ဒန်တျန်ထဲမှ အင်မော်တယ်ချီများကို တစ်ဟုန်ထိုး ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်ပေသည်။ ထိုစွမ်းအင်များက လင်းရန် ယခုလေးတင် ဖွင့်လှစ်ထားသည့် ကြမ်းတမ်းသော မိုးကြိုးကန်ကို တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဒန်တျန်နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်သည် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ယခုအခါ လင်းရန် လုံးဝ စိတ်အေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူ စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။<br /> "ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး... လာချင်သလောက်သာ လာခဲ့စမ်း... လာသမျှ အကုန် သိမ်းကျုံးယူပစ်မယ်..."</p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မီတာဝက်ကျော်ခန့် တုတ်ခိုင်သော ရေဒြပ်စင်မိုးကြိုး ငါးစင်းက ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာ၏။ လင်းရန်၏ ဆံပင်ရှည်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြာရောင် မိုးကြိုးမြွေများက ရစ်ပတ်သွားကာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် လျှပ်စစ်လူသားတစ်ဦးအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။</p> <p>သို့တိုင်အောင် လင်းရန်ကမူ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။ သူက ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူပြီး မိုးကြိုးကန်ထဲသို့ သိုလှောင်လိုက်သည် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ကပ်ဘေး၏ ပထမဆုံး မိုးကြိုးလှိုင်း ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းရန် သိလိုက်၏။ သူ အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရခဲ့သည့်အပြင် သူ့အကျိုးအမြတ်များမှာလည်း ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p>သို့သော် လင်းရန်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ အားလုံးကို အပြည့်အဝ မစုပ်ယူရသေးမီမှာပင်၊ ပင်လယ်ပြင်အထက်ရှိ ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများထဲမှ မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ အပြာနုရောင် မိုးကြိုးတစ်စင်းက ပင်လယ်ရေထဲသို့ ထိုးဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>လင်းရန်သည် ထိုအပြာနုရောင် မိုးကြိုး၏ တိုက်ရိုက်ပစ်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ပင်လယ်ရေအောက်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သစ်သားရုပ်တုတစ်ခုသဖွယ် လုံးဝ တောင့်တင်းသွားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။</p> <p>သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယာယီ မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း သူ့အတွေးနှင့် ဆင်ခြင်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်းကိုမူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါချေ။ ဤအပြာနုရောင် မိုးကြိုးမှာ သစ်သားဒြပ်စင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။</p> <p>ရေဒြပ်စင်မိုးကြိုးများနှင့် မတူဘဲ သစ်သားဒြပ်စင်မိုးကြိုးက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။ သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ရေဒြပ်စင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုးထက် များစွာ သာလွန်လှ၏။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ကပ်ဘေးခံယူသူကို သစ်သားရုပ်တုကဲ့သို့ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ယင်း၏ အခြေခံအကျဆုံး တိုက်ခိုက်မှုပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>မိုးကြိုးအပစ်ခံရပြီးနောက် လင်းရန် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ ထို့နောက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်နွယ်စိမ်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။</p> <p>ထိုသစ်နွယ်များသည် လင်းရန်၏ ကိုယ်တွင်း၌ ဦးစွာ သောင်းကျန်းကြပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ တွားသွားထွက်လာကာ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။ အခြားသူများအမြင်တွင် လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်နွယ်များစွာက ရစ်ပတ်ထားပြီး အပြာနုရောင် လူပုံစံပိုးအိမ်ကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေကာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပေသည်။</p> <p>ဤသစ်နွယ်များမှာ သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်မှ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အစစ်အမှန် အရာဝတ္ထုများကဲ့သို့ မာကျောခိုင်ခံ့လှပေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းတို့က အစစ်အမှန် သစ်နွယ်များထက် အဆတစ်ရာခန့် ပိုမို ခိုင်ခံ့ပြီး လင်းရန်၏ ကိုယ်တွင်းကိုယ်ပတ်လည်၌ ရူးသွပ်စွာ သောင်းကျန်းကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p>လင်းရန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း နတ်ဘုရားအာရုံနှင့် မှော်စွမ်းအင်များကိုမူ ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲ ဖြစ်၏။ သူက နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်များကို အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းစေပြီး မှော်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ မဝင်ရောက်နိုင်စေရန် သူ့မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ဦးစွာ ကာကွယ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>ထို့နောက် လင်းရန်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှိနေခဲ့၏။ သူက နတ်ဘုရားအာရုံကို အသက်သွင်းကာ သူ့မိသားစုအမွေအနှစ်ဖြစ်သော ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယင်းအရွယ်အစား ရုတ်တရက် ကြီးမားလာ၏။ ယင်းက လင်းရန်ကို လျစ်လျူရှုကာ ပင်လယ်ထဲမှ ဖောက်ထွက်သွားပြီး လင်းရန်၏ ခေါင်းပေါ်တည့်တည့်၊ ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများနှင့် ပင်လယ်ပြင်ကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပြီး ကပ်ဘေးမိုးကြိုးများကို လင်းရန်အတွက် ခုခံပေးတော့သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် လင်းရန် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရ၏။ သူ့ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ အပါအဝင် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်၏ ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံနေရသဖြင့် နာကျင်မှုမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်အောင် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍သာ သူ မခံနိုင်ပါက ဤမိုးကြိုးတစ်စင်းတည်းကပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အစစ်အမှန် သစ်တုံးတစ်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေမည်ဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားစေပေမည်။</p> <p>သို့သော် လင်းရန် ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့ပေသည်။ သူ ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာမက သစ်နွယ်စိမ်းများ ရစ်ပတ်ထားသော ပိုးအိမ်ထဲတွင် နာကျင်မှုကြောင့် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည့်တိုင်အောင် သွားဖြီးကာ ပြုံးနေနိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p>အကြောင်းမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးများထဲတွင် လင်းရန် အမျှော်လင့်ဆုံးအရာမှာ သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးသာ ဖြစ်သည်မို့ပင်။</p> <p>ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းတွင် အကြောင်းရင်း ရှိပေသည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် လင်းမိသားစု၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် နတ်ဘုရားသစ်ပင်တစ်ပင် ဖြစ်၏။ ယင်း ကြီးထွားလာရန်အတွက် အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ အသန့်စင်ဆုံးသော သစ်သားဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခ အတွက် သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်မှာ အကောင်းဆုံး အားဆေးတစ်ခွက်ပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် ထပ်မံ၍ အဆင့်တက်သွားနိုင်သည်။</p> <p>ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် လင်းရန် ကျင့်ကြံနေသော သစ်စိမ်းဧကရာဇ်ကျင့်စဥ်က သစ်သားဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အလိုအပ်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ပဉ္စမမြောက် အဆင့်ကြီး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်မှာ အဆင့်တက်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရေဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကဲ့သို့ပင် လင်းရန်က ၎င်းကို နဂါးပုံစံ အမှတ်အသားလေးအား ပျိုးထောင်ရန်နှင့် ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်အား အားကောင်းစေရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။</p> <p>နာကျင်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံရခြင်းမှလွဲ၍ ဒုတိယမြောက် ကပ်ဘေးလှိုင်းမှနေ၍ လင်းရန်သည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကိုသာ ရရှိမည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် နာကျင်မှုမှာတော့ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပါချေ။ သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူက နာကျင်မှုကိုပင် မခံစားလိုလျှင် ယင်းမှာ ရယ်စရာကောင်းလှပြီး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင် ဖြစ်တော့မည်။</p> <p>လင်းရန် ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်ကို အသက်သွင်းကာ သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို အပြင်းအထန် စတင်စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သစ်စိမ်းဧကရာဇ်ကျင့်စဥ်ကို ချက်ချင်း စတင်ကျင့်ကြံလိုက်၏။ သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ သန့်စင်သော သစ်သားဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အကူအညီဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သစ်စိမ်းဧကရာဇ်ကျင့်စဥ်၏ ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် တားဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်သွားတော့သည်။</p> <p>သစ်သားဒြပ်စင် စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည့် သန့်စင်သော မိုးကြိုးစွမ်းအင်သက်သက်ကိုမူ လင်းရန်၏ ဒန်တျန်ထဲရှိ နဂါးပုံစံ အမှတ်အသားလေးက သဘာဝကျကျပင် စုပ်ယူသွားလေသည်။</p> <p>ဤသို့ အဖက်ဖက်မှ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ပထမဆုံး သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်လှိုင်းကို လင်းရန်က အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အကုန်အစင် စုပ်ယူလိုက်နိုင်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သစ်နွယ်များလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p>သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးများက ရူးသွပ်စွာ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လာပြီး ပို၍ပို၍ တုတ်ခိုင်လာပေသည်။ သို့သော် ထိုသစ်သားဒြပ်စင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုးများသည် လင်းရန်ထံ မရောက်မီ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခကို ဖြတ်သန်းသွားရလေသည်။ မီတာဝက်ကျော် တုတ်ခိုင်သော အပြာနုရောင် မိုးကြိုးများသည် ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် မူလအရွယ်အစား၏ သုံးပုံတစ်ပုံအောက်သို့ ချက်ချင်း သေးငယ်သွား၏။ လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာချိန်တွင် လင်းရန်က လုံးဝ ခံနိုင်ရည်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ နာကျင်မှုမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ကပ်ဘေးသည် ယေဘုယျအားဖြင့် မိုးကြိုးလှိုင်း လေးခုသာ ရှိပေသည်။ မိုးကြိုးလှိုင်း တစ်ခုစီတိုင်းက ယခင်တစ်ခုထက် အဆများစွာ ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းပြီး ကြာချိန်ကလည်း ပိုမို ရှည်လျားလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဒုတိယမြောက် မိုးကြိုးလှိုင်းက လင်းရန်အတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့ပေသည်။ သူ တော်တော်လေး အမြတ်ထွက်သွားခဲ့၏။ သူ့ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်မှ သစ်သားဒြပ်စင် မီးတောက်သည် ရေဒြပ်စင် မီးတောက်၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ့သစ်စိမ်းဧကရာဇ်ကျင့်စဥ်ကလည်း အဆင့်ကြီးတစ်ခု ထပ်တက်သွားကာ ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့်ကြီး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခ သည်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ၏ အပြည့်အဝ ပျိုးထောင်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ယခင်နှင့်မတူဘဲ အရည်အသွေးပိုင်းအရ သိသာထင်ရှားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရန်၏ ဒန်တျန်ထဲရှိ ရွှေရောင်နဂါးပုံစံ အမှတ်အသားလေးကလည်း မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို ပိုမို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ကာ ပိုမို ပီပြင်လာတော့သည်။</p> <p>လင်းရန် မစုပ်ယူနိုင်တော့သည့် အခြားသော သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကိုမူ မိုးကြိုးကန်ထဲသို့ အားလုံး စုဆောင်းသိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>သို့သော် ဤဒုတိယမြောက် မိုးကြိုးလှိုင်းမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ဤမျှ ရိုးရှင်းမနေခဲ့ပါချေ။ ဆယ်မိနစ် ကြာပြီးနောက် ကပ်ဘေးမိုးကြိုးများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>အပြာနုရောင် သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးများက ဆက်လက် ကျဆင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ပို၍ပို၍ တုတ်ခိုင်လာ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား မိုးကြိုးတစ်မျိုး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။</p> <p>ကြက်သွေးရောင် မိုးကြိုးများ၊ ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်များကို သယ်ဆောင်လာသော မိုးကြိုးတိုင်ကြီးများ... ဟုတ်ပေသည်။ မီးဒြပ်စင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>လင်းရန်က သစ်သားဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို မဆင်မခြင် စုပ်ယူနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် တုတ်ခိုင်သော မိုးကြိုးတိုင်ကြီးနှစ်ခုက အပြာရောင်နှင့် အနီရောင် ကွဲထွက်ကာ လင်းရန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်လာ၏။ </p> <p>ဒြပ်စင်ငါးပါး အချင်းချင်း အထောက်အကူပြုသည့် သဘောတရားအရ သစ်သားက မီးကို ဖြစ်စေ၏။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော အပြာနုရောင် သစ်နွယ်များက ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းခံရသောအခါ မီးတောက်များက ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး လင်းရန်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မီးလူသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။</p> <p>ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လင်းရန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးချပ်ဝတ်ဖြစ်သော ရွှေနက်ပိုးချည်ဝတ်ရုံမှာ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် အရည်ပျော်ကျသွားပြီး သန့်စင်သော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပါချေ။</p> <p>မြင်ကွင်းမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့၏။ လင်းရန်ကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အစစ်အမှန် မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင်လယ်ရေထဲတွင် ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်များက သောင်းကျန်းနေကာ ပင်လယ်ရေမဟုတ်ဘဲ လိမ့်တက်လာသော ချော်ရည်ပူများအတိုင်း ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>"တော်တော်လေး ခုခံဖို့ ခက်ခဲတာပဲ..."</p> <p>လင်းရန်သည် ကောင်းကင်မီးတောက်၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့အပြင်ဘက် အရေပြားနှင့် အသားစများ လောင်ကျွမ်းသွားသလို ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများလည်း လောင်ကျွမ်းခံရလေသည်။ သူ့အရေပြားနှင့် အသားစများ ထက်အောက် လောင်ကျွမ်းနေသည်ကိုသာ သူ ခံစားနေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၆၂ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save