Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၁၅၆၅</h2> <h2 style="text-align: center;">( ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ခြင်း )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>အရောင်လေးမျိုးပါ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးဆိုသည်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဒြပ်စင်တစ်မျိုး ပိုလာသည့် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး မဟုတ်သလို၊ စိတ်ကြိုက် ပေါင်းစပ်ပြောင်းလဲနိုင်သော ဒြပ်စင်ငါးပါး ပါဝင်သည့် ကပ်ဘေးမိုးကြိုးလည်း မဟုတ်ပါချေ။ ၎င်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားမှာ ကပ်ဘေးမိုးကြိုး အမျိုးအစားတစ်ခုစီတိုင်း၏ စွမ်းအင်များကို ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး အချင်းချင်း အထောက်အကူပြုသည့် သဘောတရားအရ ရွှေက ရေကို ဖြစ်စေပြီး၊ ရေက သစ်သားကို၊ သစ်သားက မီးကို၊ မီးက မြေကို၊ မြေက ရွှေကို ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်။ ကပ်ဘေးမိုးကြိုး လေးမျိုး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ မိုးကြိုးစွမ်းအင်များက အချင်းချင်း အထောက်အကူပြုကာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်နေပြီး အမျိုးမျိုးသော ဒြပ်စင်မိုးကြိုးများ၏ စွမ်းအင်ကို အဆများစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေသည်။ ဤသည်က အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး အချက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p>ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများနှင့် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ကြားတွင် အပြာ၊ ရွှေ၊ အနီ၊ အဝါနှင့် အစိမ်း ဟူသော အရောင်မျိုးစုံရှိ မိုးကြိုးများက တောက်ပစွာ လက်လွတ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်စပ်ပေးထား၏။ ဒြပ်စင်ငါးပါး ကပ်ဘေးမိုးကြိုးစွမ်းအင်များက ရောယှက်ကာ ထပ်နေပြီး လင်းရန်ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံထားလေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မမြင်ရတော့ဘဲ မိုးကြိုးမြွေများနှင့် မိုးကြိုးများသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။</p> <p>လင်းရန်၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ရှန်းနွန်ဆေးအိုးသည် အရောင်လေးမျိုးပါ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရပြီး ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း၊ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခကမူ စိမ်းလန်းပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် လင်းရန်အတွက် အပြာနုရောင် မိုးကြိုးစွမ်းအင် အများစုကို စုပ်ယူပေးနေခဲ့ပေသည်။</p> <p>ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားမိုးမခမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုမို စွမ်းအားကြီးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ </p> <p>"ဟမ့်..."</p> <p>လင်းရန်မှာ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးများထဲတွင် လွှမ်းခြုံခံထားရသော်လည်း အကြောက်အလန့် မရှိဘဲ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ "ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးဆိုတာ ဒီလောက်ပါပဲလား..."</p> <p>ယခုအချိန်အထိ လင်းရန်က သူ့ဝှက်ဖဲများကို အသုံးမပြုရသေးပါချေ။ သူ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်၏ နောက်ဆုံးဒြပ်စင်ဖြစ်သော မြေဒြပ်စင်မီးတောက်အား အားကောင်းစေရန်အတွက် မြေဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် စုပ်ယူရန် မမေ့ခဲ့ပေ။</p> <p>အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်မှ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မီးတောက်အားလုံး အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီးနှင့် မြေ ဟူသော အရောင်ငါးမျိုး မီးတောက်များ၏ ထုထည်မှာ တူညီသော အရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>လင်းရန် ဤအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ့ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်သည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ သန့်စင်မှုနှင့် နှစ်ခြင်းခံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး စွမ်းရည်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"မင်းဆီမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရှိတယ်ဆိုရင်... ငါ့ဆီမှာလည်း ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက် ရှိတယ်ကွ..."</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>အရောင်ခုနစ်မျိုးပါ မီးတောက်များသည် လင်းရန်၏ ဒန်တျန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အချင်း သုံးမီတာအထိ ကြီးမားလာပြီး လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p>ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ဒြပ်စင်ငါးပါး အချင်းချင်း အထောက်အကူပြုသည့် သဘောတရားကို အသုံးပြုသော်လည်း၊ ယခု လင်းရန်က ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး အချင်းချင်း နှိမ်နှင်းသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ရွှေက သစ်သားကို နှိမ်နှင်းပြီး၊ သစ်သားက မြေကို၊ မြေက ရေကို၊ ရေက မီးကို၊ မီးက ရွှေကို နိုင်နင်းလေသည်။</p> <p>အကျိုးသက်ရောက်မှုက အလွန်တရာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။ ယင်ယန်ဒြပ်စင်ငါးပါးမီးတောက်က လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် မီးတောက်ငါးမျိုးက ချက်ချင်း စတင် အလုပ်လုပ်တော့၏။ မီးတောက်တစ်ခုစီတိုင်းက ယခင်တစ်ခုနှင့် အတိအကျ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဒြပ်စင်မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ အထပ်ထပ် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လင်းရန်၏ ဖိအားများ များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် လင်းရန် လုံးဝ စိတ်အေးသွားခဲ့၏။ သူက ကပ်ဘေးမိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာ စတင်စုပ်ယူလိုက်ပြီး အရောင်လေးမျိုးပါ မိုးကြိုးတိုင်ကြီးများထဲတွင်ပင် စတင် ကျင့်ကြံမိသည်။။</p> <p>လင်းရန်က ရွှေဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို ကျောရိုးထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပြီး မီးဒြပ်စင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို ဒန်တျန်၊ သွေးကြောများ၊ သွေးကြောဆုံမှတ်များနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို သန့်စင်ရန် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။</p> <p>သူ ထပ်မံ မထိန်းသိမ်းနိုင်၊ မစုပ်ယူနိုင်တော့သည့် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကိုမူ အနာဂတ်တွင် ကျင့်ကြံရန် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုရန်အတွက် ရွှေရောင်နဂါးပုံစံ အမှတ်အသားလေးနှင့် မိုးကြိုးကန်ထဲသို့ အားလုံး ပို့ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>စတုတ္ထမြောက် မိုးကြိုးလှိုင်း လုံးဝ မငြိမ်သက်မီမှာပင် လင်းရန်၏ ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆင့်သစ်သို့ သန့်စင်ပြီးဖြစ်ကာ၊ သူ့လက်ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး ဖန်သားကဲ့သို့ ပန်းရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေတော့သည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စတုတ္ထမြောက် မိုးကြိုးလှိုင်း နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ လင်းရန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရခဲ့ရုံသာမက ထပ်မံ၍ တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့၏။ သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အားကောင်းလာပြီး အကာအကွယ်စွမ်းအားမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်..."</p> <p>စတုတ္ထမြောက် မိုးကြိုးလှိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် လင်းရန်က ကိုယ်တွင်းကို စစ်ဆေးရင်း မိမိကိုယ်ကို ခံစားနေခဲ့၏။ ယခုအချိန်တွင် သူ့နတ်ဘုရားအာရုံမှာ ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုလို ကျယ်ပြောနေပြီး အတားအဆီးများမှာလည်း အလွန်တရာ ခိုင်မာနေကာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားလာလေသည်။ ဆဲလ်တိုင်းတွင် ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး သူ့ကို ပြည့်စုံသွားစေတော့သည်။</p> <p>လင်းရန် ဝါကြွားနေခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ သူ ဘာလုပ်နေသည်ကို အတိအကျ သိထားလေသည်။</p> <p>ယခုအခါ လုံတျန်းဖန်ကို မဆိုထားနှင့်၊ ခွန်လွန်မှ ကြီးမြတ်သော အင်မော်တယ်ဆရာသခင် နှစ်ပါး ပေါင်းပါလာလျှင်တောင်မှ လင်းရန်က မည်သည့် မှော်လက်နက် သို့မဟုတ် ဝှက်ဖဲမျှ အသုံးမပြုဘဲ လက်ဗလာဖြင့် သူတို့အားလုံးကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။ လင်းရန်၏ လက်ရှိ စွမ်းအားမှာ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။ အကယ်၍ သူက ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာကြီးမှ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိခဲ့သော အတိတ်က သူကိုယ်တိုင်နှင့် ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင်မှ တစ်ဖက်သတ် ဖိနိုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>"ဒါဆို ပဉ္စမမြောက် မိုးကြိုးလှိုင်း တကယ် ရှိနေတာပေါ့..."</p> <p>လင်းရန် ခေါင်းပေါ်ရှိ ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများကို မော့ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>မိုးကြိုးလှိုင်း လေးခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများ၏ ဧရိယာမှာ ယခုအခါ မူလအရွယ်အစား၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်သာ ရှိတော့ပြီး အချင်း မီတာ ၁၀၀ ရှိသော အလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေတော့လေသည်။ ယင်းက လင်းရန်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ မိုးကြိုးအသစ်များကို ဆက်လက် ပျိုးထောင်နေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ... အစစ်အမှန် ဒြပ်စင်ငါးပါး ကပ်ဘေးမိုးကြိုးပဲ..."</p> <p>လင်းရန် မားမားမတ်မတ် ရပ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်အသစ်တစ်စုံကို အရင်ဆုံး ထုတ်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ဝတ်ဆင်လိုက်၏။ ထို့နောက် အဆင့်ခုနစ် ဗာဂျရာအဆောင်တစ်ခုနှင့် အကာအကွယ်အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။</p> <p>ယခုအခါ အဆင့်ခုနစ် အကာအကွယ်အဆောင်များက လင်းရန်၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သိပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့သော်လည်း အနည်းငယ်လေးဖြစ်စေ အထောက်အကူ ပြုနိုင်သေးရာ အသုံးပြုရန် လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစစ်အမှန် ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှာ လုံးဝ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း လင်းရန် သိထားသောကြောင့်ပင်။ ယင်းမှာ ကပ်ဘေးမိုးကြိုး ငါးမျိုး ပေါင်းစပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးစွမ်းအင်များမှ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်လာသော မိုးကြိုးတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>မူလက အရောင်လေးမျိုးပါ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးမှာ လင်းရန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်သော မိုးကြိုးလေးမျိုးဖြစ်ပြီး ထိုမိုးကြိုးလေးမျိုး၏ စွမ်းအင်များက ထပ်နေကာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှာ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ အတိအကျ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ကပ်ဘေးမိုးကြိုးစွမ်းအင် ငါးမျိုးသည် အရင်ဆုံး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အစစ်အမှန် ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျဆင်းလာပြီး လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း သက်ရောက်မည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အရောင်လေးမျိုးပါ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးထက် အဆငါးဆကျော် ပိုမို ကြီးမားလှ၏။ ခံနိုင်ရည်ရှိပါက ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မခံနိုင်ပါက သေဆုံးကာ အသက်ပျောက်သွားမည်သာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လင်းရန်က သတိထားမှ ရပေမည်။</p> <p>ဝုန်း... ဒိုင်း...</p> <p>ရုတ်တရက် တိမ်မည်းများ လှိမ့်တက်လာခဲ့၏။</p> <p>ကောင်းကင်ယံရှိ ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများမှာ အပြင်းအထန် ကျုံ့ဝင်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အချင်း ဆယ်မီတာရှိသော တိမ်မည်းဘောလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ယင်းက လင်းရန်၏ ဒန်တျန်ထဲတွင် ဖွင့်လှစ်ထားသော မိုးကြိုးကန်နှင့် အတိအကျ တူညီနေပြီး အပေါက်နက်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေတော့သည်။</p> <p>တိမ်မည်းဘောလုံးကြီးထဲတွင် အပြာနု၊ ရွှေ၊ အနီ၊ အဝါနှင့် အပြာ ဟူသော ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးစွမ်းအင်များက တစ်လှည့်စီ လက်လာပြီး အပြင်းအထန် ရောယှက်ပေါင်းစပ်သွားကာ ကောင်းကင်တာအို၏ ဖိအားကို ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ရုတ်တရက် တိုးလာစေတော့သည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>လင်းရန်လည်း အတူတူပင် အညံ့မခံပါချေ။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး၏ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပြီး သူ့အစစ်အမှန် ဝှက်ဖဲကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့သည်။</p> <p>သူက နတ်ဘုရားအဆီအနှစ် အစက်ပေါင်း လေးထောင့်ရှစ်ရာကို ကန့်သတ်ချက်အထိ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်တွင်းရှိ ရွှေရောင် အင်မော်တယ်စိတ်ဝိညာဥ်ချီကို ဖိသိပ်စုစည်းရန် အမြုတေ စုစည်းခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင် အင်မော်တယ်အဆီအနှစ် တစ်စက် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>လင်းရန်သည် ရွှေရောင် အင်မော်တယ်အဆီအနှစ် တစ်စက်ကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပကာ အင်မော်တယ်စွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်နေသော လောကဦးချီအကာအကွယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ဖြန်း...</p> <p>ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ တိမ်မည်းဘောလုံးကြီးသည် အချင်း သုံးမီတာရှိသော အရောင်မျိုးစုံ မိုးကြိုးတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် မိုးကြိုးတန်းကြီးက ဆက်သွယ်ပေးထား၏။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>လင်းရန်သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။ အရောင်ငါးမျိုးပါ မိုးကြိုးတိုင်ကြီးက လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော အရောင်မျိုးစုံ မိုးကြိုးမြွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>သူ့ချီအကာအကွယ်မှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြောင့် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားပြီး သူ ယခုလေးတင် ဝတ်ဆင်ထားသော တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်မှာလည်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြောင့် ကောင်းကင်မှ ပင်လယ်ထဲသို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး ရေအနက် မီတာ ၅၀၀ ရှိ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်သို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့၏။ အရှေ့ပင်လယ်၏ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင်လည်း အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်သွားပြီး လင်းရန် ထိုအထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားရသည်။</p> <p>မကြာလိုက်... ကောင်းကင်ယံရှိ ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်တာအို၏ ဖိအားလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ အရောင်ငါးမျိုးပါ မိုးကြိုး တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကာ ပင်လယ်ပြင်မှာလည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေတော့သည်။</p> <p>နံနက် ငါးနာရီခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ပင်လယ်ပြင်အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ စတင် လင်းထိန်လာပြီး အရှေ့ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် အဖြူရောင်ဖျော့ဖျော့ ပြောင်းလဲလာကာ ပင်လယ်ပြင်မှတစ်ဆင့် ပန်းရောင်တိမ်တိုက်များကို မှိန်ဖျော့စွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။</p> <p>"လင်းရန်..."</p> <p>ရီရှင်းချန်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပြီး ရေကာပုလဲကို ကိုင်ရင်း လေထဲတွင် အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ အနောက်ရှိ လေထုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လင်းရန် ရေထဲကျသွားသည့် နေရာအထက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p>ရီရှင်းချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ဤသည်မှာ လင်းရန် ရေထဲကျသွားသည့် နေရာဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်၏။ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ သူမ ပင်လယ်ထဲသို့ တန်းဝင်သွားလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤပင်လယ်နယ်မြေ၏ အနောက်မြောက်ဘက် မီတာ ၃၀,၀၀၀ အကွာအဝေးတွင် လူငါးယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီက အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ကာ လေထဲမှ ပျံသန်းလာကြပြီး အားလုံးက အသံထက် နှစ်ဆပိုမြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရီရှင်းချန်က ရေကာထားသည့် ဧရိယာကို အမြင့်ဆုံးအထိ ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အချင်း သုံးမီတာရှိသော အပေါက်နက်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဝိုး... မိန်းမချောလေး... မင်းက တော်တော် ပွင့်လင်းတာပဲ... အောက်ကို ဒီလောက် အမြန်ဆင်းလာတာ... ကိုယ်နဲ့ အတူ ရေချိုးမလို့လား..."</p> <p>ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ရှိ အပေါက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေတွင် ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော လူတစ်ယောက်က တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း ရီရှင်းချန်ကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြကာ မြူဆွယ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>တကယ့်ကို အရှက်မရှိလွန်းလှပေသည်။</p> <p>ဤအရှက်မရှိသော ကောင်လေးမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လင်းရန်ပင်။ သူ လုံးဝ အထိအခိုက်မရှိဘဲ ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၆၅ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save