Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ပရိသတ်တွေ၏ ဆူညံသံများကြောင့် ဟားဗက်ဇ် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားသည်။ သူ ဆက်ကန်ရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်၌ ချူဖုန်း ချက်ချင်း ကွင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကာ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်လည်း စမ်းကြည့်လို့ရမလား။ ကျွန်တော့်တုန်းက မိတ်ဆက်ပွဲက သိပ်ရိုးရှင်းလွန်းတော့ အိုးထရက်ဖို့ဒ်မှာ ပရိသတ်တွေရှေ့ ဒီလို မကန်ခဲ့ရတာ နောင်တရနေလို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify">ကွင်းကြေညာသူက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">ကွင်းလုံးပြည့် ပရိသတ်တွေက ချူဖုန်းကို တစ်ခဲနက် အားပေးကြတော့သည်။ ချူဖုန်းက ဘောလုံးကို ရင်ဘတ်ဖြင့် ထိန်းကာ ညာခြေဖြင့် အားကုန်လွှဲကန်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဘောလုံးက ဂိုးတိုင်ကို မှန်သွားပြီး ပွဲကြည့်စင်ပေါ်သို့ လွင့်သွားသည်။ ချူဖုန်းက ပခုံးတွန့်ပြကာ ဒုတိယတစ်လုံးကိုလည်း တမင်တကာ စင်ပေါ်သို့ ကန်တင်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက ဟားဗက်ဇ်ကို မျက်မှိတ်ပြကာ ပရိသတ်တွေကို လှမ်းပြောလိုက်၏။ “အခုကန်တဲ့ ဘောလုံးတွေက ခင်ဗျားတို့အတွက် လက်ဆောင်တွေပါဗျာ... အမြဲတမ်း အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဂရီးလစ်ရှ်ကလည်း ပါးနပ်စွာဖြင့် ဘောလုံးတွေကို ပရိသတ်စင်ပေါ်သို့ လိုက်ကန်ပေးတော့သည်။ ထိုအခါမှ ပရိသတ်တွေလည်း ပျော်ရွှင်သွားကြကာ ဟားဗက်ဇ်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">မော်ရင်ညိုကတော့ ဘေးကကြည့်ရင်း တွေးနေသည်။ ဒီကလေးက မြည်းကျောင်းရတာ ဝါသနာ ပါလွန်းတော့ ခေါင်းထဲမှာလည်း မြည်းတွေပဲ ရှိနေတာလား မသိဘူး</p> <p style="text-align:justify">ပွဲအပြီးတွင် ချူဖုန်းက ဟားဗက်ဇ်၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ အားပေးလိုက်သည်။ “လေ့ကျင့်ရေးမှာ ဂိုးမဝင်တာက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို မသတ်မှတ်ပါဘူး။ ငါဆိုရင် ဒေးဗစ်နဲ့ လေ့ကျင့်တုန်းက သုံးလုံးကန်ရင် တစ်လုံး လွဲနေကျပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပွဲထဲကျရင်တော့ ငါ ဂိုးတွေ သွင်းနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">ဟားဗက်ဇ်က မျက်လုံးလေး တောက်သွားကာ မေး၏။ “တကယ်လား...”</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းက မလိမ်မညာဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “တကယ်ပေါ့... အဲဒါ အမှန်တရားပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဒီဂီယာကတော့ ဘေးကနေ မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်နေသည်။ ဒီကောင်... လူတွေကို လိမ်ပြန်ပြီ။ မင်းကန်တဲ့ တစ်လုံးမကျန် ဂိုးထောင့်ထဲကိုပဲ ဝင်နေတာလေ... ငါတောင် မဖမ်းနိုင်တာကို</p> <p style="text-align:justify">——</p> <p style="text-align:justify">ရာသီသစ်အတွက် လူစာရင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မန်ယူအသင်းသည် တရုတ်နိုင်ငံ၊ နန်ကျင်းမြို့သို့ ပျံသန်းခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အင်တာနေရှင်နယ် ချန်ပီယံဖလားပွဲတွင် မန်ယူသည် အင်တာမီလန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားကစားကွင်းတွင် ချူဖုန်းသည် သူငယ်ချင်းဟောင်း လူကာကူနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ လူကာကူကတော့ အဝေးကနေ ချူဖုန်းကို မကြည်ကြည့် ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">မက်ဂွိုင်းယားကတော့ သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ချူဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ချူ... မင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာ ငါသိပါတယ်။ ဒီနေ့ လူကာကူကို ငါ ဘယ်လို ချုပ်ထားမလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့်လိုက်။ မင်းအတွက် ငါ လက်စားချေပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify">မက်ဂွိုင်းယားသည်လည်း လူကာကူက ချူဖုန်းကို အသင်းကနေ ထွက်သွားရအောင် လုပ်ခဲ့သည်ဟု ထင်နေပုံရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းကတော့ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေမိသည်။ လူကာကူ... မင်း ဒီညတော့ မက်ဂွိုင်းယား ပေးတဲ့ ဒုက္ခတွေကို ကောင်းကောင်း ခံစားရတော့မှာပဲ။</p> <p style="text-align:justify">“တရုတ်ပြည်မှာ ချူဖုန်းရဲ့ လူကြိုက်များမှုကတော့ ကြောက်စရာကြီးပဲဟေ့...”</p> <p style="text-align:justify">ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အနီရောင် မီးရောင်များနှင့် ပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ ဧရာမ တီဖို ပိုစတာကြီးကို ကြည့်ရင်း မက်ဂွိုင်းယားတစ်ယောက် သူကိုယ်သူ အိုးထရက်ဖို့ဒ်ကွင်းထဲ ရောက်နေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်သေး... အိုးထရက်ဖို့ဒ်မှာတောင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော အားပေးမှုမျိုး မရှိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းသာ ချူဖုန်းလို ချန်ပီယံဆု (၇) ခုလောက် ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် အင်္ဂလန်သားတွေလည်း ဒီထက်မက ရူးသွပ်သွားမှာပေါ့” </p> <p style="text-align:justify">အက်ရှ်လေယန်းက မက်ဂွိုင်းယား၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ကြိုးစားစမ်းပါ”</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ဘဝမှာ အဲဒီလောက်အထိ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလားတောင် မသိဘူး” </p> <p style="text-align:justify">မက်ဂွိုင်းယားက မျက်နှာရှုံ့မဲ့လျက် ဆို၏။ သူက တစ်ခါတလေ အမှားသေးသေးလေး လုပ်မိရုံနှင့်တင် မန်ယူပရိသတ်တွေ၏ ကဲ့ရဲ့မှုကို ခံနေရသူ မဟုတ်ပါလား။ ချူဖုန်းလို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ဆက်ဆံခံရဖို့ ဆိုသည်မှာ အိပ်မက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပွဲမစခင် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဖို့ အချိန်သိပ်မရဘူး။ ဒါကြောင့် အချင်းချင်း စကားပြောပြီး နားလည်မှု ယူထားကြ။ ပြဿနာရှိရင် ချက်ချင်းပြော” ချူဖုန်းက နောက်လှည့်ကာ အသင်းဖော်များကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“စိတ်မပူနဲ့ ချူ... ငါနဲ့ သီယာဂိုနဲ့က အတွဲညီနေပြီ။ ခံစစ်ကတော့ အေးဆေးပဲ” မက်ဂွိုင်းယားက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သီယာဂို ဆေးလ်ဗားကတော့ ဘေးကနေ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေသည်။ မက်ဂွိုင်းယားသည် တစ်ခါတလေ ကြောင်တတ်သည်မှအပ တစ်ဦးချင်း ဖြတ်ထုတ်မှုနှင့် ဝေဟင်ဘောလုံး ဖျက်ထုတ်မှုများတွင် တကယ့်ကို အားကိုးရသူ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူလုပ်ရမည့်အလုပ်မှာ မက်ဂွိုင်းယား၏ နောက်ကနေ လွတ်သွားသည်များကို လိုက်လံ ဖာထေးပေးရုံသာ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ သူ အေစီမီလန်တွင် နက်စတာနှင့် တွဲကစားခဲ့ရသည့် အချိန်များကို ပြန်လည် သတိရစေသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် ယခု မက်ဂွိုင်းယားကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">အဝေးတစ်နေရာတွင်တော့...</p> <p style="text-align:justify">အင်တာမီလန် တိုက်စစ်မှူး လော်တာရို မာတီနက်ဇ်သည် ချူဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အားကျစိတ်နှင့်အတူ စိန်ခေါ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“လူကာကူ... ငါတို့နှစ်ယောက် အနာဂတ်မှာ ကမ္ဘာ့ထိပ်သီးတွေ ဖြစ်လာမှာပါ” လော်တာရိုက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူကာကူသည်လည်း ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ တက်ကြွသွား၏။ လူအများက သူ့ကို မန်ယူမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ချန်ပီယံဆုတွေ ရခဲ့သူ ဟု ကဲ့ရဲ့နေကြသည်ကို သူ အလွန်မုန်းတီးသည်။ သူ အင်တာမီလန်သို့ ပြောင်းလာခြင်းမှာ ချူဖုန်းနှင့် မန်ယူအသင်း မပါဘဲလည်း သူ အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">---</p> <p style="text-align:justify">တီ… တီ…</p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီး၏ ဝီစီသံနှင့်အတူ ပွဲက စတင်လေပြီ။ နန်ကျင်း အိုလံပစ်အားကစားကွင်းကြီးမှာ ပရိသတ်တွေ၏ ဟေးခနဲ အော်ဟစ်သံများကြောင့် တုန်ဟည်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အင်တာမီလန်က ကွင်းအနံကို သုံးပြီး တိုက်စစ်ဆင်နေပြီ။ အက်သလက်တီကို နောက်ခံလူဟောင်း ဂိုဒင်က ဘောလုံးကို ဆွဲတက်လာတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဝမ်ဘစ်ဆာကာကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရာသီကလို စိတ်မလောတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ဂိုဒင်သည် အခွင့်အရေး မရှိသဖြင့် ကွင်းလယ်လူ ဘာရယ်လာထံသို့ ဘောလုံး ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ဘာရယ်လာက အက်ရှ်လေယန်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ဘောလုံးကို ပါးပါးလေး ပင့်ပေးလိုက်၏။ လူကာကူက အက်ရှ်လေယန်းကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အတင်း တိုးကာ ဖြတ်တင်ဘော တစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အင်တာမီလန်ရဲ့ တိုက်စစ်ဆင်မှု... လော်တာရို ခုန်တက်လိုက်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“ဘုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">“ဝါး... မက်ဂွိုင်းယားက လူကော ဘောလုံးကော ဝင်တိုက်လိုက်တာပဲ။ သူက တိုက်ပွဲဝင် တင့်ကားကြီး အတိုင်းပဲဗျာ”</p> <p style="text-align:justify">လော်တာရိုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်သွားကာ ပုခုံးကို ပွတ်ရင်း မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွား၏။ နာလိုက်တာမှ လွန်ရော။ ထိုလူကောင်ကြီးနှင့် ထိမိလိုက်သည့် ခဏမှာ ကုန်တင်ကားတစ်စီးနှင့် ဝင်တိုက်မိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဟန်ချက်ပင် ပျက်သွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">---</p> <p style="text-align:justify">ပွဲကစားချိန် မိနစ် (၂၀) ကျော်တွင်တော့...</p> <p style="text-align:justify">“ဟားဗက်ဇ်က မန်ယူရဲ့ နံပါတ် (၁၀) ဂျာစီကို ဝတ်ထားတာနော်... အခု သူ ဘောလုံး ရသွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“လှလိုက်တာ”</p> <p style="text-align:justify">ဟားဗက်ဇ်သည် ဘောလုံးကို လက်ခံမည့်ဟန်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လာပြီးမှ ဘောလုံးကို သူ့နောက်သို့ တမင် ကျော်သွားခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဝါရင့်ကစားသမားကြီးများကဲ့သို့ အေးဆေး တည်ငြိမ်လွန်းသည့် အကွက်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">မန်ယူပရိသတ်များ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီ။ ဟားဗက်ဇ်က အတုတော့ မဟုတ်တန်ရာ။</p> <p style="text-align:justify">“ကိုင်…”</p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားမှ ချူဖုန်း၏ အသံထွက်လာသည့်အခါ ဟားဗက်ဇ်က မဆိုင်းမတွဘဲ ဘောလုံးကို ထိုးပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းသည် ဘောလုံးကို လက်ခံရယူပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ထားသည့် ကန်ဒရီဗာကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သူက နောက်သို့ ပြန်ပေးမည့်ဟန်ဖြင့် ညာခြေကို မလိုက်သော်လည်း...</p> <p style="text-align:justify">“ဝှစ်...”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဘောလုံးကို ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဆွဲယူသွားလိုက်သည်။ ခရိုက်ဖ် လှည့်ကွက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင်တော့...</p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">အနီရောင် ဟာရိကိန်း မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ချူဖုန်းသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အင်တာမီလန်၏ ဂိုးဧရိယာထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ သူ့ကို လာရောက်ပိတ်ဆို့သည့် ရှကရီညာကိုလည်း ရပ်တန့်ခြင်းနှင့် အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်ခြင်းတို့ကို တစ်လှည့်စီ သုံးကာ အရူးလုပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နန်ကျင်း အားကစားကွင်းကြီးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ချူဖုန်း၏ လိမ်ခေါက်ကွက်များမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ရက်စက်လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂိုးသမား ဟန်ဒါနိုဗစ်က ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသော်လည်း ချူဖုန်းက ဘောလုံးကို ညာခြေဖြင့် အင်မတန် ခက်ခဲသော ထောင့်စွန်းထဲသို့ တိုးဝင်အောင် ကန်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဂိုး...”</p> <p style="text-align:justify">“လှလိုက်တာ ချူဖုန်းရဲ့ တစ်ကိုယ်တော် ထိုးဖောက်မှုက အင်တာမီလန် ခံစစ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းက ဟားဗက်ဇ်၏ ပုခုံးကို ဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကိုင်... မင်း ငါ့ကို ယုံကြည်မှု ရှိရှိပဲ ဘောလုံး ပေးစမ်းပါ။ ငါတို့ အတူတူ လုပ်နိုင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဟားဗက်ဇ်သည် ချူဖုန်း၏ အားပေးမှုကြောင့် မျက်လုံးများ ပြန်လည် တောက်ပလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save