Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ် ပြန်ထိုးမိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ထိပ်သီး အကြီးအကဲ နှစ်ဦးက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တောင်းပန်လိုက်သည်ကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ အထူးရေးရာဗျူရိုမှ လူများမှာ မှင်သက်မိသွားကြကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အထူးရေးရာဗျူရို ဆိုသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံတွင် တစ်မူထူးခြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးဆိုလျှင် မြို့တော်ရှိ ထိပ်သီးမိသားစုကြီးများ၏ အရှင်သခင်များပင်လျှင် မျက်နှာသာ ပေးရသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှလောက်သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူတို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ ဦးညွှတ်တောင်းပန်ခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ယခုကား သေချာပေါက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤလူငယ်သည် တကယ်တမ်း ဘယ်သူနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်သော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေရသနည်း။</p> <p style="text-align:justify">"အမှားကို သိပြီး ပြင်တတ်တဲ့သူဟာ လူကောင်း တစ်ယောက်ပဲ... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သဘောထားက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် အတော်လေး ကျေနပ်သွားပုံရကာ ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ မှားမှန်း သိပြီဆိုမှတော့ တစ်ခုခု ပြန်ပေးလျော်သင့်တာပေါ့... မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">ဆွန်းချင်းယွမ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် "ယဲ့ပုဖန်... မင်း သိပ်ပြီးတော့ လွန်မလာနဲ့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်က လွန်နေတာလား။ ဒီတောင်းဆိုချက်က အတော်လေးကို ယုတ္တိတန်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော့်မှာသာ ကိုယ်ပိုင်လှည့်ကွက်လေးတွေ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို ခံရပြီး လူသတ်သမားဆိုတဲ့ တံဆိပ် အကပ်ခံရမှာ သေချာနေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြန်ပြီး "ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း ယုတ္တိတန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ သဘောမတူရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့... ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းက စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်နေသော ဆွန်းချင်းယွမ်ကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။ ဒေါသထွက်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို သူ ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ လျှို့ဝှက် သိုင်းဆရာကြီးသာ ထပ်မံ အမျက်ထွက်လာပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ အထူးရေးရာဗျူရို တစ်ခုလုံးပါ ဖြိုချခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ယဲ့ပုဖန်အား မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဘာလျော်ကြေး လိုချင်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်က အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမွန်တဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ ဒီလို ဖမ်းဆီးလိုက်တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့တယ်။ အဲဒီတော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုအတွက် လျော်ကြေးတစ်ခုတော့ ရှိသင့်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆိုလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့မှာလည်း ပိုက်ဆံ သိပ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ထည့်တွက်ပြီး ကျွန်တော် အများကြီး မတောင်းပါဘူး။ ယွမ် ၁၀ သန်းဆိုရင် ရပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ယွမ် ၁၀ သန်း... ဟုတ်လား။ မင်း ငါတို့ကို ဗြောင်ကျကျ ဓားပြတိုက်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ဆွန်းချင်းယွမ်မှာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများမှ မီးများပင် ထွက်မတတ် ဖြစ်နေချေပြီ။ အဆောက်အအုံ နှစ်လုံးလုံး ဖြိုချခံထားရသဖြင့် ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် ငွေများစွာ လိုအပ်နေချိန်တွင် တစ်ဖက်က ယွမ် ၁၀ သန်း ထပ်မံ တောင်းခံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဈေးနှုန်းရှိမှတော့ ဒါက ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးနေကြတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ အဆင်မပြေဘူး ထင်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါ... ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အသာစီးကို အပြည့်အဝ ရယူထားပြီး ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူက သဘောမတူမည်ကို သူ လုံးဝ မကြောက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ကျောက်မင်းကျန်းသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် ပြောလိုက်ရတော့သည်။ "ယွမ် ၁၀ သန်းပဲ မဟုတ်လား... ငါ ပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးကို လှမ်းခေါ်ကာ ချက်လက်မှတ်စာအုပ်ကို ယူ၍ ယွမ် ၁၀ သန်းတန် ချက်လက်မှတ် တစ်ခုတွင် လက်မှတ်ထိုးကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ယဲ့ပုဖန်က ချက်လက်မှတ်ကို ယူ၍ တစ်ချက်ခါကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ် ဤငွေပမာဏမှာ ယခုအခါ သူ့အတွက် နည်းပါးလွန်းသော ငွေပမာဏပင်…။ တစ်ဖက်လူထံမှ ငွေညှစ်ယူရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ အထူးရေးရာဗျူရိုအား ဤသင်ခန်းစာကို မှတ်မိသွားစေရန် ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် သူ့ထံသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လာရောက် ပြဿနာရှာခြင်း မပြုရဲအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်လျှင် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို မရှာတွေ့သေးခင်မှာပင် အထူးရေးရာဗျူရို၏ အနှောင့်အယှက်များကို ခဏခဏ ရင်ဆိုင်နေရမည်မှာ တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆွန်းချင်းယွမ်က "အခုတော့ လုံလောက်ပြီလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"နောက်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုပဲ ရှိပါတော့တယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အဖြေက ကျွန်တော့်ကို ကျေနပ်စေတယ် ဆိုရင် ကျွန်တော် ထွက်သွားပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းက "မေးပါ" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။ သူသည် ယဲ့ပုဖန်ကို အခုချက်ချင်းပင် မြန်မြန် ပြန်ပို့ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် တုန်းမိသားစု စံအိမ်မှာ ရှိနေမှန်း ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို သိတာလဲ။ ပြီးတော့ တုန်းဖုန်းဝူ သတ်ခံရပြီးပြီးချင်း ခင်ဗျားတို့က ဘာလို့ အချိန်ကိုက်ကြီး ရောက်လာရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဆွန်းချင်းယွမ်က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ကျောက်မင်းကျန်းအား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောက်မင်းကျန်းကသာ အဓိက စီမံခန့်ခွဲသူ မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းက ပြောလိုက်၏။ "ဒီကိစ္စက အရမ်းကို ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဖုံးကွယ်ထားစရာလည်း မရှိပါဘူး။ အဖြစ်အပျက် မတိုင်ခင်မှာ ငါ့ဆီကို ဖုန်းတစ်ကောလ် ဝင်လာခဲ့တယ်။ မင်းက တုန်းမိသားစုမှာ ရှိနေပြီး အရှင်သခင် တုန်းဖုန်းဝူကို သတ်လိုက်ပြီလို့ ပြောလာခဲ့တာ။ ငါသာ လက်တုံ့ပြန်ချင်ရင် မင်းကို ဖမ်းဆီးဖို့ လူမြန်မြန် လွှတ်ပါလို့ ပြောခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ တစ်ဖက်လူက အလွန် ရိုးရှင်းစွာ ပြောသွားသော်လည်း ထိုစကားထဲတွင် ပါဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပထမ အချက်မှာ တစ်ဖက်လူသည် သူ တုန်းမိသားစု စံအိမ်တွင် ရှိနေသည်ကို သိထားပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ တုန်းဖုန်းဝူကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည် အထိ သိနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယ အချက်မှာ တစ်ဖက်လူသည် အထူးရေးရာဗျူရိုနှင့် သူ၏ ရန်ငြိုးများကိုပါ သိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ ယခုကိစ္စကို ကျူးလွန်ခဲ့သူ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် များနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။ "ဖုန်းဆက်တဲ့လူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာရော ခင်ဗျား သိလား"</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းက "ငါ မသိဘူး။ တစ်ဖက်လူက ဖုန်းနံပါတ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အထူးနည်းလမ်းကို သုံးထားသလို အသံပြောင်းစက်ကိုလည်း သုံးထားတာကြောင့် ကျား၊ မ ဒါမှမဟုတ် အသက်အရွယ်ကို လုံးဝ ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး" ဟု ဖြေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားတို့ အထူးရေးရာဗျူရိုရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် ဒီလိုဖုန်းမျိုးကို ခြေရာခံဖို့ မခက်ခဲဘူး မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းက ဆက်ပြောလေသည်။ "မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဖုန်းလက်ခံရရှိပြီးတာနဲ့ ငါက ဒုတိယ အကြီးအကဲ ဆွန်းကို တုန်းမိသားစုဆီ လူလွှတ်ခိုင်းလိုက်သလို တစ်ဖက်ကလည်း ဖုန်းခေါ်တဲ့လူကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီဖုန်းက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဖုန်းတစ်လုံး ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရတယ်။ ဖုန်းပိုင်ရှင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပေမယ့် အသုံးမဝင်ခဲ့ပါဘူး။ တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ငါတို့ လုံးဝ မသိခဲ့ရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က တကယ်ကို ပိပိရိရိ လုပ်ခဲ့တာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">အနှီ ခံစားချက်က ယဲ့ပုဖန်ကို အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူသည် သူ့အနီးနားမှာပင် ရှိနေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့် ဖြစ်နေသော်လည်း ရန်သူက ဘယ်နေရာမှာလဲ ဆိုတာကို သူ ရှာမတွေ့သေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းသည် ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို မယုံကြည်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အမြန်အဆန်ပင် ထပ်လောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ငါပြောတာတွေ အားလုံးက အမှန်တရားတွေပါ။ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ငါ တကယ် မသိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ယခုအခါ တစ်ဖက်လူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ကျရောက်နေပြီး အကယ်၍ ယဲ့ပုဖန်သာ မကျေနပ်၍ ဤနေရာတွင် ဆက်နေမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အထူးရေးရာဗျူရို၏ ဂိတ်တံခါးဝတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် စီတုချန်ခုန်းနှင့် အန်းသောက်ချွမ်းတို့သည် ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်မှ လူများနှင့်အတူ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျောက်မင်းကျန်း... မင်းက ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်က လူကို ဘယ်လိုများ ဖမ်းရဲတာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">စီတုချန်ခုန်းက ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာပြီး ရှင်းလင်းချက် တောင်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ တစ်ဝက်မှာတင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အစီးများကို ကြည့်ပြီးနောက် ဘာထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မရဘဲ အကောင်းပကတိ ရှိနေသော ယဲ့ပုဖန်ကို မြင်သောအခါ သူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... မင်းတို့ အထူးရေးရာဗျူရို ဗုံးကြဲခံလိုက်ရတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းနှင့် ဆွန်းချင်းယွမ်တို့၏ မျက်နှာများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စကို ရှင်းပြရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် မိမိတို့ဘာသာ ယဲ့ပုဖန်ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ့်ခြေထောက် ကိုယ် ပြန်ထိုးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။ သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ခါးသီးသော ဝေဒနာကို မျိုသိပ်ထားရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က နောက်ပြောင်သည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။ "စီနီယာစီတု... သူတို့က သူတို့ရဲ့ ရုံးခန်း အခြေအနေတွေက သိပ်မကောင်းဘူးလို့ ခံစားရလို့ အသစ်ပြန်ဆောက်ဖို့အတွက် ဖြိုချလိုက်တာတဲ့ဗျ"</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းနှင့် ဆွန်းချင်းယွမ်တို့၏ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်သောအခါ စီတုချန်ခုန်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး အသံထွက်၍ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်ရတာ အထူးရေးရာဗျူရိုက တကယ်ကို ချမ်းသာပုံရတာပဲ။ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ် ဌာနချုပ်ကလည်း နည်းနည်း ဟောင်းနေပြီဆိုတော့ အသစ်ပြန်ပြင်ချင်တာ... ကံဆိုးတာက ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံ မရှိဘူး ဖြစ်နေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"စီနီယာစီတု... အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲပေါ့။ ခင်ဗျား ဒါကို ယူပြီး သုံးလိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ယွမ် ၁၀ သန်းတန် ချက်လက်မှတ်ကို ထုတ်၍ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ စီတုချန်ခုန်းက ချက်လက်မှတ်ကို ယူကာ အပေါ်ရှိ ကျောက်မင်းကျန်း၏ လက်မှတ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်… မင်းက တော်တယ်ကွာ... မင်းက တကယ်ကို ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်ရဲ့ စတုတ္ထအကြီးအကဲ ပီသပါပေတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး အပေးအယူတည့်စွာ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မင်းကျန်းနှင့် ဆွန်းချင်းယွမ်တို့မှာ ဒေါသကြောင့် သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရတော့သည်။ သူတို့၏ ပိုက်ဆံကို ယူထားရုံသာမက သူတို့၏ မျက်နှာကိုပါ ထပ်မံ ရိုက်နှက်နေခြင်းက ရှင်းလင်းလှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤထက် ပို၍ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းသောအရာ ရှိသေးပါသလား။</p> <p style="text-align:justify">အန်းသောက်ချွမ်းက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး မေးလိုက်၏။ "အဘိုးကြီးကျောက်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ မင်းက ဘာလို့ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်က လူကို ဖမ်းရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မင်းကျန်းမှာ စကားတွေ ဆို့အသွားတော့သည်။ အခြေအနေတွေက ဤအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူ အစောပိုင်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ဆင်ခြေများမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... သူတို့က ကျွန်တော့်ကို စကားစမြည် ပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာပါ။ ပြီးတော့ လမ်းစရိတ် အတွက် ထောက်ပံ့ကြေးလေးတွေပါ ပေးလိုက်သေးတယ်လေ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အန်းသောက်ချွမ်းကို မသိသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မနိမ့်ကျကြောင်း သူ သိနိုင်သည်။ သူက စီတုချန်ခုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးအား ပြောလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီမှာ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ သွားကြရအောင်... ကြာကြာနေရင် သူတို့ အိမ်ဆောက်တာကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေဦးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် အကောင်းပကတိ ရှိနေသည်ကို မြင်လျှင် စီတုချန်ခုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးမှာလည်း နောက်ထပ် ဘာစကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူတို့၏ လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ အထူးရေးရာဗျူရိုမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးကောင်..."</p> <p style="text-align:justify">ဆွန်းချင်းယွမ်သည် ယဲ့ပုဖန်တို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ မုန်းတီးမှုကြောင့် အံကို တင်းတင်း ကြိတ်လိုက်မိသည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးမှာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်မှုကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ </p> <p style="text-align:justify">ဂုဏ်သိက္ခာ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမက ဘဏ္ဍာရေးအရ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကိုလည်း ရင်ဆိုင်လိုက်ရချေပြီ။ ဖြိုချခံလိုက်ရသော အဆောက်အအုံ နှစ်လုံးကို တွေးမိရုံနှင့် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် သွေးထွက်မတတ် နာကျင်နေရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ပြောလိုက်၏။ "အဘိုးကြီးကျောက်... ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါ ဒီဒေါသကို လုံးဝ မျိုမချနိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save