Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၃၁၉)</h2> <h2 style="text-align:center">သေမိန့် (၂)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဤလူများ၏ ပြောစကားများကို ထောက်ချင့်ကြည့်လျှင် ဂိုဏ်းကြီး (၇) ဂိုဏ်းသည် ထာဝရည တောင်ကြား ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းအချက်ကပင် ညသခင် သည် ထျန်းချူမြို့ အတွင်းပိုင်းအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>'ဒါက ဟန်ပြသက်သက်ပဲ... သူ့ရဲ့  အကွက်ချ ထားတဲ့ အကြံအစည်က ဒီလောက် ရိုးရှင်းပါ့မလား...'</p> <p> </p> <p>ဆုမို၏ ရင်ထဲတွင် သံသယများ မြွေလိမ်မြွေကောက် တွားသွားနေသော်လည်း အတည်ပြုရန် ခက်ခဲနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>'ထားလိုက်ပါတော့လေ... လော့ရှားမြို့  ပြန်ရောက်လို့ ဒီပြက်လုံးထုတ်နေတဲ့ ဈာပနပွဲကြီး ပြီးသွားရင် ဇီယန်ဂိုဏ်း ကို သွားလည်ရမယ်... အဲဒီကျမှ အဖြေက ရှင်းမှာ...'</p> <p> </p> <p>ဆုမို.. စဉ်းစား နေစဉ်မှာပင် နားထဲသို့ အသံတစ်သံ တိုးဝင်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြောရရင်တော့ ထာဝရည တောင်ကြား လုပ်ရပ်က မိုက်မဲလွန်းရာ ကျနေတာပဲဗျာ..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဝိုင်းဖွဲ့နေသူ အများစုက မထီမဲ့မြင် ကဲ့ရဲ့ သလို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက ဘေးလူပါဗျာ... ညသခင်ရဲ့ အတွေးနက်နေ တဲ့ အကြံအစည်တွေကို ခင်ဗျားက ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါ့... ဂိုဏ်းကြီး (၇) ဂိုဏ်းရဲ့ အစီအမံတွေကိုတောင် နားမလည်ဘဲနဲ့ လာပြီး ဆရာကြီး လုပ်နေတယ်..."</p> <p> </p> <p>လူအများက ဝိုင်းဝန်း လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသော်လည်း ထိုလူကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ခပ်ပြုံးပြုံး ဖြင့်ပင် ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့... ကိုယ်တော်ဟုန်ယွင်ကို မေ့နေကြပြီလား..."</p> <p> </p> <p>"ဟုန်ယွင် တာအိုကိုယ်တော်..."</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်သောသူ၏ နှုတ်ဖျားမှ လွှတ်ခနဲ အော်ဟစ် သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအမည်သည် တောလမ်းလောက  သားများ သုံးစွဲလေ့ရှိသော အခေါ်အဝေါ်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် ထိုလူကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး... ဒီကိစ္စနဲ့ ကိုယ်တော်ဟုန်ယွင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲဗျ..."</p> <p> </p> <p>"ဆိုင်တာပေါ့ဗျာ... ကျောက်လုံ ရေတပ်စခန်း ကိစ္စ ဖြစ်ပြီးကတည်းက ဘုန်းကြီးဟုန်ယွင်က ရေလမ်းခရီးက သူခိုးဓားပြတွေကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး  ထွက်ခွာ သွားတာလေ... ကျီယန် ဆိပ်ကမ်း ဘက်ကို ဦးတည်သွားပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်သွားခဲ့တာ..."</p> <p> </p> <p>ထိုလူက အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုကို ပြောပြသကဲ့သို့ ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ မသိကြဘူးလား... တကယ်တော့ ဘုန်းကြီးဟုန်ယွင်က ထျန်းချူမြို့ ဘက်ကို ခရီးနှင်သွားတာဗျ..."</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှိသမျှလူကုန် အသက်ရှူမှားသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထျန်းချူမြို့ ဆိုသည်မှာ တုန်းချန် ဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ လောကကို ကိုင်လှုပ် မည့် တိုက်ပွဲမြေပြင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ဘုန်းကြီးဟုန်ယွင်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေကို တရားချဖို့ သွားတာများလား။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြစဉ် စကားစပြောသူက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် တဟားဟား ရယ်သံ တစ်ချက် ပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ကလည်းဗျာ... ရှင်းနေတာပဲကို... ရေတပ်စခန်းမှာတုန်းက ကျောက်လုံအသင်းထဲမှာ တစ်ခုခုကို တွေ့သွားလို့ သူ့စိတ်အကြံ ပြောင်းသွားတာ နေမှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"လူတွေကို တာအိုဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်ထဲ သွတ်သွင်းချင်ရင်... မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မိစ္ဆာသားပေါက် တွေကို အရင်ဆုံး ပြုပြင်ပေးရမယ်လို့ သူ ယူဆသွားတာ ဖြစ်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"သာဓုပါဗျာ... ကိုယ်တော်ဟုန်ယွင်ရဲ့ စေတနာက တကယ့်ကို အတိုင်းအဆမဲ့ပါပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ဝိုင်းဖွဲ့နေသူများ၏ အသံများ ဆူညံသွား၏။</p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေဆိုတာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ဖို့ ဝန်မလေး ကြဘူးဗျ... သူတို့အုပ်ချုပ်မှုအောက်က ပြည်သူတွေဆိုတာ လောကငရဲ ဖြစ်နေ တာ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့ဗျာ... ယူချွမ်ဂိုဏ်း  ဆိုရင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် လူရှင်တွေကို ဖမ်းတယ်... ထာဝရည တောင်ကြား ဆိုရင် လူကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာတယ်..."</p> <p> </p> <p>" ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော် ဆိုရင် ပိုဆိုးသေး... သူတို့ သဘောကျတဲ့ လူဆိုရင် အိပ်ရာပေါ် ဆွဲတင်ပြီး ရှိသမျှ အတွင်းအား နဲ့ အဆီအနှစ်တွေကို စုပ်ယူပစ်တာ... ပြန်ထွက်လာရင် အရိုးပေါ် အရေတင်ပဲ ကျန်တော့တယ်..."</p> <p> </p> <p>" ကျိလေ ရတနာမျှော်စင် အောက်မှာဆိုရင် အရိုးစုတွေက တောင်လိုပုံနေတာတဲ့... သူတို့ ကျူးလွန် ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေက ရေတွက်လို့တောင် မကုန်နိုင်ပါဘူးဗျာ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက အကောင်းနဲ့ အဆိုးရဲ့ သဘာဝပဲလေ... အခု ကျွန်တော်တို့ ဒီနယ်မြေမှာ အေးအေးဆေးဆေး စီးပွားရှာ၊ ဝတ်နိုင်စားနိုင် နေကြတာကလည်း ဖြောင့်မတ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ ဝိုင်းပြီး ဖေးမ စောင့်ရှောက်ထားလို့ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို နေ့ရက်ကောင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်လိုက်လေဗျာ... ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့... ဆရာတော်ဟုန်ယွင်သာ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ နဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေကို လမ်းမှန်ရောက်အောင် ဆုံးမပေးနိုင်ရင် တကယ့်ကို မဟာကုသိုလ်ကြီးပါပဲဗျာ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ နေပါဦး... အခု ဆရာတော်ဟုန်ယွင် ဘယ်လိုနေသေးလဲဗျ..."</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးမေးခွန်းက အစောပိုင်း စကားစခဲ့သူထံ ဦးတည်လာသည်။ ထိုလူက ခပ်ပြုံးပြုံး လုပ်လိုက်ရင်း...</p> <p> </p> <p>"ဆရာတော်ဟုန်ယွင်က တကယ့်ကို သီလသမာဓိနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ တာအိုကိုယ်တော်းမြတ်ပါဗျာ... သူ ထျန်းချူမြို့ကို ရောက်ပြီး သိပ်မကြာဘူး... မိစ္ဆာဂိုဏ်းလောကမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားတွေ ဖြစ်ကုန်ရော..."</p> <p> </p> <p>" ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော် ရဲ့ ဒုတိယ နန်းတော်သခင်မ ကူပ်ိရန် ဆိုတာ ဗြုန်းစားကြီး ပျောက်ကွယ် သွားတယ်တဲ့ဗျို့..."</p> <p> </p> <p>"ဟေ..."</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ ဒုတိယ သခင်မ ကူပ်ိရန်... ဒီနာမည်က သူတို့အတွက် စိမ်းနေသော်လည်း ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော် ဆိုသည်ကတော့ နာမည်ကြီးလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>"သူက... ဆရာတော်ဟုန်ယွင်နဲ့ တွေ့သွားတာများလား..."</p> <p> </p> <p>"ဆရာတော်က တာအိုဗုဒ္ဓတရားတော်မှာ နှံ့စပ်တယ် ဆိုပေမယ့်... ဒီမိန်းမလှလေးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ ကျရှုံးသွားပြီလား မသိဘူးနော်..."</p> <p> </p> <p>"ပေါက်ကရတွေ မပြောစမ်းပါနဲ့ဗျာ... ဆရာတော်ဟုန်ယွင်က လူဆိုးတွေကို ချွတ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာ... ကူပ်ိရန်လို အဆင့်နိမ့်တဲ့ မိန်းမလောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားပါ့မလား..."</p> <p> </p> <p>လူအများက ကိုယ့်ထင်ရာကိုယ် စွတ်ပြောရင်း ပွဲကျနေကြ၏။ ခရီးသွားရသည်မှာ ပျင်းဖို့ ကောင်းလှရာ ဤကဲ့သို့ ကောလာဟလများကို အရက်မြည်းရင်း ပြောဆိုရသည်က အကောင်းဆုံး ဖျော်ဖြေမှုပင်။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုကမူ ဘာမှဝင်မပြောဘဲ ငိုင် ၍ နားထောင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>'ကူပ်ိရန်ကို ဆရာတော်ဟုန်ယွင် တရားချလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး... ဝူတောက်ယို ဖမ်းခေါ်သွားတာ...'</p> <p> </p> <p>ဤ ဒုတိယ နန်းတော်သခင်မ ဆိုသူမှာ နောက်ခံရာဇဝင် ထူးခြားသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက သူမသည် သုံးပါး အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းက ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော် ထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသော လျှို့ဝှက်သူလျှို တစ်ဦး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မထင်မှတ်ထားသည်မှာ သူမ၏ ပါရမီက တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက် လာပြီး သာမန်တပည့်အဆင့်မှ ဒုတိယ နန်းတော်သခင်မ နေရာအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်လည်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်က သူမကို အထင်ကြီး လေးစားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထုန်းယွင် ကိစ္စ ဖြစ်ပြီးကတည်းက သုံးပါး အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းသည် သူလျှိုများအပေါ် သဘောထား ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်က ကူပ်ိရန်ကို အလေးထားသည် ဆိုသော်ငြား လျှို့ဝှက်ချက်များကိုမူ အကုန် ဖွင့်ချမပြခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ သိထားသော အချက်အလက်များသည် လျိုယွင် စာ‌ပေပညာရှင် လောက်ပင် မများပြားပေ။</p> <p> </p> <p>ယခု တာဝန်က အရေးကြီးသဖြင့် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် အစားထိုး လူတစ်ယောက် လိုအပ်လာသည်။ သာမန်လူ ဆိုလျှင်လည်း အရာရောက်မည် မဟုတ်သဖြင့် ကူပ်ိရန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>'ဒီမိန်းမက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်... ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော် ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု ခံလိုက်ရလို့လားတော့ မသိဘူး... အလှအပ မက်မောပြီး ဒုက္ခခံရမှာကို သေမလောက် ကြောက်တယ်...'</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်နှင့် သူမ သိသမျှ အကုန်လုံးကို အန်ချ တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပြောရရင် သူမ၏ ထွက်ဆိုချက်များကြောင့် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ် ရေးပေးလိုက်သော စာရင်းကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ဝူတောက်ယိုက သူမကို အသုံးဝင်သော ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုသဖွယ် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော်သည် တုန်းချန်ဂိုဏ်းများ၏ အဓိက ရန်သူတော်ကြီး ဖြစ်သည်။ ကူပ်ိရန်သာ သူတို့လက်ထဲ ရောက်နေလျှင် အရှေ့ဘက်သို့ ခြေဆန့်ပြီး ညှိနှိုင်းရာ၌ ပိုမို လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ အနေဖြင့် သူတစ်ပါး နယ်မြေကို ကျူးကျော်လိုစိတ် မရှိကြောင်း၊ စီးပွားရေး သက်သက်သာ လုပ်ဆောင်လိုကြောင်း ပြသနိုင်လျှင် ရလဒ်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအထိ ဆုမို ကြားလိုက်ရသည်များက သူ သိပြီးသား ကိစ္စများ၏ နောက်ဆက်တွဲများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဝူရှန်ခန်းမ နှင့် ပတ်သက်သော ကောလာဟလ တစ်ခုကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းသည် ဝူရှန်ခန်းမ မှ ကုန်သည်တစ်ဦး ယူဆောင်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် နောက်ကျနေပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save