Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချီလု၏ အပျော် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>~လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် နေရာလုပွဲက ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်နေပြီ။ ဘယ်ဖက်ကမှ သင့်တော်တဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှာနိုင် ဖြစ်နေကြတာ။ အခုတော့ အဲဒီ အကြောင်းပြချက်ကြီးက မျက်စိရှေ့မှာ ရောက်နေပြီ။ ဝေရူဟန် က ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံပါ့မလား။</p> <p> </p> <p>ချီလု ၏ ဦးနှောက်များ လည်ပတ်နေစဉ်မှာပင် လူတစ်ယောက်က သူ့နားနားသို့ ကပ်ကာ တီးတိုး ပြောကြားလာသည်။</p> <p> </p> <p>“မြို့စားမင်း... ဝမ်းသာစရာ သတင်းကောင်းပဲဗျ...”</p> <p> </p> <p>အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ချီလု လန့်ဖျပ်သွားပြီး ကပျာကယာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ ဝမ်းသာစရာ ရှိလို့လဲကွ... ငါတို့က အခု ကပ်ဘေးကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာကို...”</p> <p> </p> <p>“ဟဲ... ဟဲ... ကပ်ဘေးကနေ ကံကောင်းခြင်းတွေ ဖြစ်လာနိုင်သလို... ကံကောင်းခြင်းတွေကလည်း ကပ်ဘေးဆီ ဦးတည်သွားနိုင်တာပဲလေ...”</p> <p> </p> <p>“လက်ရှိ အခြေအနေက ခင်ဗျားအတွက် ကောင်းကျိုးလား၊ ဆိုးကျိုးလား ဆိုတာ ခင်ဗျားရဲ့ အတွေးပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတော့ ချီလုက ထိုလူကို ဇဝေဇဝါ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်းအောင် ပြောစမ်း...”</p> <p> </p> <p>ထိုလူက ဘေးဘီဝဲယာကို သတိထားကြည့်ရှုလိုက်ပြီးမှ အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ချီ... အခု ကျိုးချင်ချွမ် သေသွားပြီဆိုတော့... ကျုံးဖူမြို့ ကို ဘယ်သူ ထိန်းချုပ်မလဲဗျ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့ ငါပဲ ထိန်းချုပ်ရမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ချီလု စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုပေ။ သူသည် ကျိုးချင်ချွမ်နှင့် အချိန်အကြာကြီး အားပြိုင်လာခဲ့သော်လည်း အနိုင်အရှုံး မကွဲပြားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခု ကျိုးချင်ချွမ် သေသွားပြီဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ ကျုံးဖူမြို့ရဲ့ အာဏာအရှိဆုံးသူက သူ ဖြစ်လာမည်ပေါ့။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် မေးပါရစေဦး မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ချီ... ဆုမိုက ဘယ်သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့... ရွာသားတွေအတွက်...”</p> <p> </p> <p>ချီလု စကားတစ်ဝက်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစပိုင်း၌မူ ရွာသူရွာသားများအတွက် လက်စားချေပေးခြင်းဟု တွေးထင်စရာ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ယခုလေးတင် ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဆုမိုသည် ရွာသူရွာသားများအတွက် လက်စားချေပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကွမ်ချွမ်းတစ္ဆေငါးကောင်အနက် တစ်ယောက်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုတစ်ယောက်မှာလည်း သေလုမြောပါး အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်းက ကျိုးချင်ချွမ်အား တာဝန်ပေါ့လျော့မှုဖြင့် အပြစ်ပေးရန် ဖြစ်သည် ဆိုသော်ငြား... တာဝန်ပေါ့လျော့မှုက သေဒဏ်ပေးလောက်သည်အထိ အပြစ်ကြီးမားပါသလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီလု မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“သူက ဝေ တံဆိပ်ပြား ကို ကိုင်ထားပြီး အခွင့်ကောင်းယူပြီးတော့ ပြဿနာ လာရှာတာပဲ... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် (၈) ယောက်ကြားမှာ ခေါင်းဆောင် နေရာလုပွဲက မပြီးပြတ်သေးဘူး... တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်ထားကြတယ်... တစ်ကွက်မှားရင် တစ်ပွဲလုံး ရှုံးသွားနိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်သူမှ လက်လွတ်စပယ် မလှုပ်ရှားရဲကြဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဟွာချန်ယွီ ကတော့ ဇူချိုယန် ရဲ့ လျှို့ဝှက်စွပ်စွဲချက်ကို အကြောင်းပြပြီး ဇူချိုယန်ကို ဖယ်ရှားလိုက်တာ... တကယ့်ကို အချိန်ကိုက်ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ထျန်းယွီမြို့ ကို သူတစ်ယောက်တည်း လက်ထဲ အပ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးက ဝေဇီယီ ကို ထည့်ပေးလိုက်တာ... ဘက်ပေါင်းစုံကို ချိန်ညှိပေးလိုက်တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဝေဇီယီက မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ မြေးအရင်း... သူမအတွက် လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ နေရာတစ်နေရာ ရှိကို ရှိရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒီနည်းနဲ့ ဟွာချန်ယွီက မြို့တစ်မြို့လုံးကို တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ခွင့် မရတော့ဘူး... အားလုံးကလည်း ဒီအခြေအနေကို လက်ခံကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လှုပ်ရှားဖို့က တော်တော် ခက်ခဲသွားပြီ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဆုမိုကတော့ မတူဘူး... သူက လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင် မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီးတော့ သိုင်းလောက သစ္စာနာမည်ခံပြီး.. လှုပ်ရှားရင်... ဘယ်သူမှ အပြစ်ပြောလို့ မရဘူး...”</p> <p> </p> <p>သူ စကားတဆက်တည်း ပြောချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘေးနားမှ လူက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တာပေါ့ဗျာ... သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်... ကျိုးချင်ချွမ် သေသွားတော့ ကျုံးဖူမြို့ တစ်မြို့လုံး ခင်ဗျားလက်ထဲ ရောက်လာပြီ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခေါက် သူက ခင်ဗျားကို (၇) ရက်အတွင်း ဝေရူဟန်ဆီ သွားခိုင်းတာက...”</p> <p> </p> <p>“တကယ်ပဲ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးဆီမှာ အပြစ်သွားတောင်းခိုင်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား...”</p> <p> </p> <p>“ဒါက...”</p> <p> </p> <p>ချီလု အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ငါ ကြောင်သွားတော့မလို့... သူ ငါ့ကို အချိန် (၇) ရက်တိတိ ပေးလိုက်တာက... ကျိုးချင်ချွမ်ရဲ့ လက်ကျန်အင်အားတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ အချိန်ပေးလိုက်တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးမှ ဝေရူဟန်ဆီ သွားပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတယ် ဆိုတာက... ဒါ အပြစ်တောင်းတာ မဟုတ်ဘူး... သစ္စာခံ တံဆိပ်ပြား သွားဆက်သခိုင်းတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဝေရူဟန်... ဝေရူဟန်... ခင်ဗျားရဲ့ နည်းဗျူဟာက... တကယ့်ကို...”</p> <p> </p> <p>ချီလု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရက်စက်သည်ဟု ပြောမလို့ လုပ်လိုက် သော်ငြား...</p> <p> </p> <p>ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ တစ်ဖက်လူရဲ့ လုပ်ရပ်က အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံနေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ကွမ်ချွမ်း တစ္ဆေငါးကောင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု မရှိဘဲ ရွာသားတွေ အသတ်ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် ဤအခြေအနေအား ပြီးပြည့်စုံအောင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ဤကိစ္စရပ် ဖြစ်မလာခဲ့ပါက... ဆုမိုသည် အကြောင်းမဲ့သက်သက် ရောက်လာကာ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အား သတ်ဖြတ်မည်ဆိုလျှင်... လော့ဖုန်းအမိန့်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် တိုင်အောင် သူ၏ ရပ်တည်ချက်က ခိုင်မာမည် မဟုတ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ယခုအချိန်၌မူ အခြေအနေက ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကွမ်ချွမ်းတစ္ဆေငါးကောင်သည် ရွာသူရွာသားများအား သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ကျိုးချင်ချွမ်နှင့် ချီလုတို့ပါမကျန်... ကျုံးဖူမြို့စားများအနေဖြင့် ဤကိစ္စရပ်အပေါ် တာဝန်ကင်းလွတ်နိုင်မည် မဟုတ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခု ချီလုရှေ့မှောက်၌ ရွေးချယ်စရာ လမ်းနှစ်သွယ် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပထမတစ်လမ်းမှာ... ဆုမို၏ ဆန္ဒအတိုင်း ကျိုးချင်ချွမ်၏ လက်ကျန်အင်အားစုများကို ရှင်းလင်းကာ... ကျုံးဖူမြို့အား ထိန်းချုပ်ပြီးနောက်... လော့ရှားမြို့သို့ သွားရောက်၍ ဝေရူဟန်ထံ၌ သစ္စာခံယူရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ ဝေရူဟန်၏ အဖွဲ့အစည်းဝင် ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ကာ... ဝေဇီယီအား ရှေ့မှောက်၌ရော ကွယ်ရာ၌ပါ ကူညီထောက်ပံ့ပေးရတော့မည်။</p> <p> </p> <p>ရရှိလာမည့် အကျိုးအမြတ်ကား... မြို့တစ်မြို့လုံးအား ထိန်းချုပ်ခွင့်ရရှိပြီး ဘုရင်တစ်ပါးပမာ စိုးမိုးနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒုတိယတစ်လမ်းမှာ... အကယ်၍ သူ ဝေရူဟန်ထံသို့ မသွားရောက်ပါက... ယနေ့ ဆုမို ပြောဆိုသွားခဲ့သော စကားများအရ... နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လာ၍ သူ့အား သတ်ဖြတ်ပါလျှင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်တော့မည် မဟုတ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆုမို၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်အား ထောက်ရှုရလျှင်... ချီလုနှင့် သူ၏လူများ အားလုံး ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ပါလျှင်တောင် အနိုင်ရရှိရန် မလွယ်ကူနိုင်ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိုသူက ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရောက်လာချင်မှလည်း ရောက်လာမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လာရောက်သတ်ဖြတ်ကာ ပြန်ထွက်သွားမည် ဆိုလျှင် မည်သူက တားဆီးနိုင်ပါမည်လဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လမ်းနှစ်သွယ် ရှိသည်ဟု ဆိုခြင်းထက်... လမ်းတစ်လမ်းတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်ဟု ဆိုခြင်းက ပို၍ မှန်ကန်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည့် အခါ ချီလု သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီအခြေအနေ ရောက်မှတော့... တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပဲ...”</p> <p> </p> <p>“မြို့စားမင်း ဘယ်လို စီစဉ်မလဲ...”</p> <p> </p> <p>ဘေးနားကလူက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အချိန်ဆွဲနေရင် ပြဿနာ တက်လိမ့်မယ်... မြန်မြန် လုပ်ကြ... ကျိုးချင်ချွမ်ပိုင်တဲ့ အရာအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ကြ...”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ကျုံးဖူမြို့ကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးရင် လက်ဆောင်ပဏ္ဍာတွေ ပြင်ဆင်ထား... ကျုံးဖူမြို့ထဲက ကိစ္စတွေ ငြိမ်တာနဲ့ ငါ ချက်ချင်း လော့ရှားမြို့ကို သွားပြီး... မဟာမိတ်</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီးဆီမှာ အပြစ်သွားတောင်းမယ်...”</p> <p> </p> <p>ဘေးနားကလူက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ အကောင်းဆုံးပဲဗျ... ဝေဇီယီက အခုမှ နေရာရကာစ ဆိုတော့ အားနည်းနေသေးတယ်... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးက ရာထူးလွှဲပေးချင်ပေမယ့် ဝေဇီယီက တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရတာ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီအချိန်မှာ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးဆီ သစ္စာခံလိုက်တာက... အပေါ်ယံ ကြည့်ရင်တော့ ဒီမိန်းကလေးကို ကူညီပေးသလို ဖြစ်နေပေမယ့်...”</p> <p> </p> <p>“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံနဲ့... ငါတို့က ဒီမြို့ကို မြဲမြဲမြံမြံ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မှာလေ...”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာကတော့... ငါတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား…”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save