Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရှိန်အဝါကို အသက်သွင်းခြင်းနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား၏ ဘုန်းတန်ခိုး</h2> <p style="text-align: center;">*</p> <p> </p> <p> </p> <p>~“ဝါး...”</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေပြီး၊ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသော လူပုံရိပ် ရာပေါင်းများစွာကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သော ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီဟေ့။</p> <p> </p> <p>သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲက လူတွေ ဘာကြောင့် လာတိုက်သလဲဆိုတာကို အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ဂရုမစိုက်ပေ။ ရန်သူဖြစ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူကတော့ တိုက်ခိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“သတ်ပြီး ဝင်ခဲ့ကြ... မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ အတိမ်အနက်ကို စမ်းကြည့်ရမယ်...”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် မာန်ပါပါ ရပ်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင် လောလောဆယ် ဝင်မတိုက်သေးဘဲ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲမှ ကျင့်ကြံသူများကိုသာ အရင် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မြူခိုးဂိုဏ်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော ပညာရှင်များ ရှိနေသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း မရှိပါက၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခြေဦးတည့်ရာသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်တော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား မြူခိုးဂိုဏ်း၌ ထူးချွန်သော ပညာရှင်များ မရှိပါကမူ၊ သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းသတ္တိအားလုံးကို အသုံးချကာ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်။ ထို့ပြင် တောင်ကြီး (၄) လုံးကို ရိုက်ခွဲကာ၊ မြူခိုးဂိုဏ်း၏ အုတ်မြစ်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပြီး ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် တစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိ မှန်သမျှကိုပါ သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ကြံစည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ယဲ့ဖုန်း... ငါတို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ကို ရန်စတဲ့ အကျိုးဆက်က ဘယ်လောက် ကြီးမားသလဲ ဆိုတာ မင်းကို သိစေရမယ်...”</p> <p> </p> <p>လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရင်း ဒုတိယ ခန်းမသခင်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p>မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်တွင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်တစ်ထောင် ထင်းရှူးပင်အိုကြီး သည် တိုးဝင်လာသော အစွမ်းထက် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ရာပေါင်းများစွာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ပညာရှင် (၂၀) ကျော် ပါဝင်ပြီး ကျန်သူများမှာ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်များနှင့် တစ်ပိုင်းတစ်စ အသွင်ပြောင်းထားသော နတ်ဆိုးသားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအင်အားသည် သာမန် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစု အများအပြားကို နင်းချေဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဂိုဏ်းချုပ်... အမည်မသိ ရန်သူတွေ ကျုပ်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို လာတိုက်နေပြီ... ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်တော့ မတွေ့သေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် တွေ တော်တော်များတယ်... အသန်မာဆုံး အချို့ဆိုရင် ကျုပ်ထက်တောင် မလျော့ဘူး...’</p> <p> </p> <p>လောင်ဆု သည် နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် မှတစ်ဆင့် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးကွာသော နေရာရှိ ယဲ့ဖုန်း ကို အမြန် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p>ဧည့်ခံပွဲ ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ကောင်းကင်မေးမြန်းကြေးမုံ ကို ထုတ်လိုက်သည်။ လောင်ဆု မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းကို ကြေးမုံပြင်ပေါ်သို့ ပုံဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဘာဖြစ်လို့လဲရှင်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ကို ဝိုင်ခွက်မြှောက်ကာ တိုက်ရန် ပြင်နေသော ရှုဟုန်ယွီ သည် ယဲ့ဖုန်း ၏ လက်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော မှန်နှင့် အေးစက်နေသော မျက်နှာထားကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ရဲတင်းလှတဲ့ အရူးတချို့ ငါတို့ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို လာတိုက်နေကြတယ်...” ယဲ့ဖုန်း က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုမြင်ကွင်းကို ဧည့်ခံပွဲ ခန်းမဆောင် ၏ နံရံပေါ်သို့ ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် လွှင့်တင်ပေးလိုက်ရာ ဂိုဏ်းသားအားလုံး မြင်တွေ့သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ ရာနဲ့ချီ ပါလား...”</p> <p> </p> <p>“ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် တွေတောင် (၂၀) ကျော်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း... ဟိုတစ်နေ့က အကြီးအကဲကုန်း ခုတ်ချလိုက်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေနဲ့ တူတဲ့ ကောင်တွေလည်း ပါလာတယ်... သူတို့ကလည်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်တွေပဲ...”</p> <p> </p> <p>တပည့်များသည် နံရံပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ပဲ...” အကြီးအကဲကုန်း က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအင်အားစု၏ ရုပ်သေးရုပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသဖြင့် သူမ ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော် ပြန်ပြီး စစ်ကူပေးရမလား...” လီဇီလုံ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးတာ... ခင်ဗျား အချိန်မီ ပြန်ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး...” ယဲ့ဖုန်း က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ဗလာနှင့် ဖြစ်နေသော လီဇီလုံ ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖုန်း သတိရသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် လီဇီလုံ ၏ ငွေရောင်လှံတံ ကျိုးသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ ပြီးလျှင်တော့ လီဇီလုံ အတွက် ငွေရောင်လှံတံ အသစ် တစ်လက် သွန်းလုပ်ပေးရမည်ဟု ယဲ့ဖုန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု လောလောဆယ် အရေးကြီးသည်မှာ ကျူးကျော်လာသော ရန်သူကို နှိမ်နင်းရန် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိရင်း ယဲ့ဖုန်း သည် နံရံပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လက်ထဲတွင် နေရာဟင်းလင်းပြင် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပေါ်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>‘မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ခရီးကို မြူခိုးတောင်ထိပ် အထက်ကို လျှပ်တပြက် ရွှေ့ဖို့ဆိုရင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀) ကုန်မှာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အခု ချက်ချင်း သွားသင့်၊ မသွားသင့် စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးကွာသော နေရာ၊ မြူခိုးဂိုဏ်း အထက်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်တစ်ထောင် ထင်းရှူးပင်အိုကြီး နှင့် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား တို့ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံ ၏ ဧရာမ အရိပ်ကြီးသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်လာပြီး မိုင် (၁၀) ပတ်လည် ဧရိယာကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p>အနက်ရောင် စစ်တုရင်နယ်ရုပ် တစ်ရုပ်သည် ခုံပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားရာ ကြောက်မက်ဖွယ် အသံလှိုင်းများ ဖြာထွက်သွားပြီး တစ်ပိုင်းတစ်စ အသွင်ပြောင်းထားသော နတ်ဆိုးသားရဲများ အားလုံးကို မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဘက်မှ အင်အားအများစု ဆုံးရှုံးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“မဆိုးတဲ့ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ ပဲ... အလယ်အလတ်အဆင့် ဝင်္ကပါချပ် ဖြစ်ရမယ်... ငါ ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားရင်တော့ ဘယ်သူမှ ဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ ဒုတိယ ခန်းမသခင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p>နောက်ထပ် အဖြူရောင် စစ်တုရင်နယ်ရုပ် တစ်ရုပ် ပေါ်လာပြန်ပြီး ထက်ရှသော အလင်းဓားသွား အများအပြားကို ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှပ်...”</p> <p> </p> <p>ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာများ နှစ်ခြမ်းကွဲကာ ဖူယွင် တောအုပ်နက် ထဲသို့ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။ ထိုနေရာရှိ နတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြား၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုတ်ကြ... ငါပဲ ရှင်းမယ်...”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လူတွေ အများကြီး ကျဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည် အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံ ၏ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်း ပြိုကွဲသွားမည်ဟု ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p> </p> <p>သူသည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၃) အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ အဆင့်မြင့် သွေးရောင် ဓားရှည်ကြီးကို ကောင်းကင်ယံသို့ မြှောက်ကာ အစွမ်းကုန် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်လွှမ်းမိုး သွေးဓားချက်...”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီတာ တစ်ထောင် ရှည်လျားသော သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာရာ၊ အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံ က အစွမ်းကုန် ခုခံသော်လည်း အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် မှ ကျန်ရှိနေသော အင်အားစုများသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် မြူခိုးဂိုဏ်း ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်လာကြပြီး၊ နှစ်တစ်ထောင် ထင်းရှူးပင်အိုကြီး နှင့် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား တို့ကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝီ...”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် စစ်တုရင်ခုံပေါ်ရှိ ယင်နှင့်ယန် ငါးပုံသဏ္ဌာန် နယ်ရုပ်နှစ်ခုသည် အချင်းချင်း ဆွဲငင်လိုက်ကြ၏။ လေထဲတွင် ယင်ယန်ငါးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လျက် လျှပ်စီးပမာ ဒုတိယ ခန်းမသခင် ကို သွားရောက် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p> </p> <p>သူ့ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသဖြင့် လက်ထဲမှ သွေးဓားမှာ မြေပေါ်သို့ ကျသွား၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ လွင့်စဉ်သွားကာ ဖူယွင် တောအုပ်နက် အလယ်ဗဟိုသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အ...”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားသည်။ သို့သော် အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံ ၏ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံး လက်ကျန် တိုက်ကွက်နဲ့ ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားတာပေါ့... ဟား... ဒီ ဝင်္ကပါချပ် က အသိဉာဏ် ရှိပုံရသားပဲ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့စွမ်းအားက သုံးပုံတစ်ပုံတောင် မကျန်တော့ဘူး... အလှပြရုံပဲ ရှိတော့တာ...”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင် လှောင်ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ ဒဏ်ရာများကို စတင် ကုသနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဒဏ်ရာတွေ တစ်ဝက်လောက် သက်သာသွားတာနဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း ထဲကို အတင်းဝင်ပြီး ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် က လူတိုင်းကို သတ်ပစ်မယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ပေါ့လေ။</p> <p> </p> <p>“အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံ က ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဘုရင်စံအိမ် ဧည့်ခံပွဲ ခန်းမဆောင်ထဲမှ တပည့်များသည် နံရံပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်တောင်များ တဖျပ်ဖျပ် ခတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် က ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် လွှတ်လိုက်တာပဲ... ပြီးတော့ သူ့စွမ်းအားက ကျွန်တော့်ထက်တောင် သာနေသေးတယ်... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ...” လီဇီလုံ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“နည်းလမ်း ရှိပါသေးတယ်...” ယဲ့ဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝါး...”</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက စတင် ကြီးထွားလာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ချက်ချင်းပင် မီတာ (၂) မီတာခန့် မြင့်မားလာ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာပြီး၊ အရေပြားမှာ ထူထဲသော သံချပ်ကာ အရေခွံကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ကျောဘက်တွင် မာကျောသော ဆူးတောင်တန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မျက်လုံးများမှာ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လက်နေကာ၊ ပါးစပ်မှလည်း လက်မဝက်ခန့် ရှည်လျားသော သစ်ခုတ်ကျား စွယ်ကဲ့သို့ စွယ်ကြီးနှစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ့သွေးကြောထဲမှ စွမ်းအားအားလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂါး...”</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် သားရဲရိုင်းတစ်ကောင်ပမာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်ကာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၈) ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထွင်းဖောက်လိုက်သည်။ လက်သည်းဖြင့် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် နောက်ထပ် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၇) ပညာရှင်တစ်ဦးမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီသားရဲကို ဝိုင်းသတ်ကြစမ်း...”</p> <p> </p> <p>သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲမှ ကျန်ရှိနေသော ပညာရှင်များ အားလုံး အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ဆီသို့ စုပြုံတိုးဝင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွန်း... ငါ့ကိုရော မမြင်ကြဘူးလား...” လောင်ဆု အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက အဆင့်နိမ့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်ရှိသော ရုပ်ဆေးများနှင့် ကျင့်ကြံသူများကို ရစ်ပတ် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်သို့ ရောက်နေသော သံချပ်ကာ ဂိုဏ်းစောင့် (၉) ဦးသည်လည်း နွယ်ပင်များပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် တပ်မတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက် သောင်းကျန်းကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်တစ်ထောင် ထင်းရှူးပင်အိုကြီး ၏ ပူးပေါင်းမှုကြောင့် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူသည် ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲမှ ပညာရှင်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>တပည့်များသည် နံရံပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လောက် သန်မာတဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ တွေလဲ...”</p> <p> </p> <p>ရှုဟုန်ယွီ အံ့သြသွားရသည်။ မြူခိုးဂိုဏ်း မှာ အစွမ်းထက် ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ သာမက၊ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်ကိုတောင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တဲ့ အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံ ရှိနေတာတင် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အချိတ်အဆက်မိမိနဲ့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် တပ်မတော်ကို ချေမှုန်းနိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါက...” ဖူယွင် တောအုပ်နက် အထက်တွင် ဒုတိယ ခန်းမသခင် ဆွံ့အသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဒဏ်ရာ ကုသနေတာ ခဏလေးပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေ အကုန်လုံး ဟို ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်ကြောင့် အစပျောက်သွားပြီတဲ့လား။</p> <p> </p> <p>“ဒါက တော်တော် လွန်သွားပြီ...”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင် ဒဏ်ရာတွေကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပေါ်က သွေးရောင် ဓားရှည်ကို ကောက်ယူကာ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝါး...”</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အလျဉ်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့အတွက်တော့ ဒီ သွေးရောင်ဝတ်စုံနဲ့ သွေးဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ လူက လက်ဝါးတစ်ချက်နဲ့ ဖိချေလို့ရတဲ့ အရာလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>နှစ်ဦးသား လေထဲတွင် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ၏ မာကျောသော ဆူးတောင်တန်းများကြောင့် ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ လက်မောင်းမှာ ထုံကျဉ်သွားပြီး မီတာ ဒါဇင်ချီ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား မှာမူ ဥက္ကာခဲ တစ်လုံးပမာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အကြိမ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လိမ့်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ ပြန်ထလာသည်...။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်နှာတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“မသေဘူးလား...” ဒုတိယ ခန်းမသခင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက် ကာကွယ်ရေးနဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကတော့ တကယ့်ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်လိုပဲ။</p> <p> </p> <p>အဝေးတစ်နေရာမှ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ယဲ့ဖုန်း က အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား အနေနဲ့ ဒုတိယ ခန်းမသခင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဟုတ်ပြီ... နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရှိန်အဝါ ပဲ...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး၊ နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် ၏ အမြင့်ဆုံး အခွင့်အာဏာကို အသုံးပြုကာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရှိန်အဝါ ကို အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ထံသို့ ယာယီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တီ..တီ.. နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရှိန်အဝါ ကို လွှဲပြောင်းနေပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင် မြင်ကွင်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဝေဝါးနေသော ရွှေရောင် နတ်ဆိုးပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး ပြင်းထန်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အားပြင်းသော ဘုရင်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံထားသော အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် ဆက်လက် ကြီးထွားလာ၏။ နောက်ဆုံးတွင် (၁၀) မီတာခန့် မြင့်မားလာကာ၊ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော နတ်ဆိုးပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု အစဉ်အမြဲ ပျံဝဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသည်မှာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်ကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးသွားရာ၊ နတ်ဆိုးသတ္တဝါ အားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မသိစိတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းလိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များထဲမှ နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ စွမ်းအားမျှင်တန်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာအားလုံးသည် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ကြီးထွားလာသော အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းသည် အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဘုရင်  အဆင့်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းသည် ဒုတိယ ခန်းမသခင်ကိုသာ ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ၊ အဝေးမှ ကြည့်နေသော မြူခိုးဂိုဏ်း သားအားလုံးကိုလည်း အသက်ရှူမှားသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ပါရမီလား...” လီကျောက်ကျောက် က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မည်သူမျှ ပြန်မဖြေအားကြပေ။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အားပြင်းသော အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဒုတိယ ခန်းမသခင် ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့ သားရဲ... အနားမလာနဲ့...” ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး ဓားဖြင့် အမြန် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p>သွေးဓားမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်သော်လည်း၊ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ၏ ဧရာမ ခြေထောက်အောက်တွင် စက္ကူစုတ်တစ်ခုလို ကြေမွသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင်ပင်လျှင် မြေပြင်ပေါ်၌ နင်းခြေခံလိုက်ရပြီး၊ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ၏ ပြင်းထန်သော နင်းခြေမှု တစ်ချက်အောက်မှာတင် “ဂျွတ်” ခနဲ အသံနှင့်အတူ အသက်ပျောက်သွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး...”</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်း အေးစက်သော လေတစ်ချက်ကို ပြိုင်တူ ရှူသွင်းလိုက်မိကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၃) အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ခြေထောက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ နင်းသတ်လိုက်တာပါလား။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား... တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်လေခြင်း။</p> <p> </p> <p> </p>


Save