Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှောင်ဖန်ကူ ၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားခြင်းနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">ယဲ့ဖုန်း ကို မြင်ကာ တချိုးတည်း ပြေးသော ကျူးယောင်ဖူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>~“ဒီနေရာမှာ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေ တော်တော်များတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် ကမ်းပါးအောက်ရှိ စမ်းသပ်ကွင်းကို စီးမိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို အသုံးပြုကာ ဤဒေသရှိ အရှင်မဲ့နေသော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို တိတ်တဆိတ် စုပ်ယူနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုထူးခြားဖြစ်စဉ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖုန်း ၏ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိတ်တဆိတ် သန်မာလာနေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြချေ။</p> <p> </p> <p>အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် စမ်းသပ်ကွင်းရှိ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို သန့်စင်ပြီးစီးသွားတော့၏။ သို့သော် ၎င်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၇) ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးစာခန့်သာ စွမ်းအားတိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ သူ့အခြေအနေအတွက်မူ ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန် အားနည်းလှပေ၏။</p> <p> </p> <p>'ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် တွေ့ဖို့က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုခက်လာပြီပဲ...'</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ မိုဝမ်ရှီ သည် ယဲ့ဖုန်း ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒုက္ခပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီ... ဒီနေ့ စမ်းသပ်ကွင်းမှာ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ဦး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်က မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည် ဆိုပါက...၊</p> <p> </p> <p>ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်လာတော့မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ယဲ့ဖုန်း ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်နေချေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ တွေ့နေပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။</p> <p> </p> <p>ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း မှ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ ဖြစ်စေ၊ ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ် မှ နဂါးပြာဘုရင် နှင့် မိုမင်ရှီ ဖြစ်စေ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမဆောင် မှ လျူမင် ဖြစ်စေ... အားလုံးက မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခု အနားသို့ တိုးကပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>'သောက်ကျိုးနည်း...'</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် မိုဝမ်ရှီ ကို အဝေးသို့သာ ကန်ထုတ်ပစ်ချင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>'ငါ ခဏလေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တာကို ဘာတွေ လျှောက်အော်နေတာလဲ...'</p> <p> </p> <p>သူသည် မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့... ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ပြဿနာတော့ ရှိနေတာပေါ့လေ...”</p> <p> </p> <p>သူ့စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ စိတ်သက်သာရာရမည့်အစား ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း လို မဟာတန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်တောင် စိုးရိမ်နေရတယ်ဆိုရင် ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေတို့... စမ်းသပ်ကွင်းကိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်ကြပါ... တပည့်တွေ အထိအခိုက် မရှိစေနဲ့ဦး...”</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း သည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ သူ့မျက်နှာကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်အောင် မြူခိုးပါးပါးလေးဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ပြောတာ မှန်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များ အားလုံး စမ်းသပ်ကွင်းဆီသို့ အမြန် အာရုံစိုက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>လတ်တလော တိုက်ပွဲတွင် လူငယ်ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီရှိသည့်အနက် ရာနှင့်ချီသောသူများမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြပြီး၊ အချို့သော ကံဆိုးသူများမှာမူ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ကြသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ ရင်ထုမနာ ဖြစ်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းပိုင်ကော့၊ မိုယင်၊ ပိုင်ချွန်းဖုန်း၊ ဟိုယွင်ကျဲ၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ပါရမီရှင်များက ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်စစ်ဆင်နေကြသဖြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အများစုကို တားဆီးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့နောက်ကွယ်တွင် အန္တရာယ်များက ဖုံးကွယ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ရှိသူများမှာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရပြီး အထိနာသူနာ၊ ကျဆုံးသူကျဆုံး ဖြစ်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင်... ဟိုမှာ သုံးနေတာ ‘နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ’ မဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ...”</p> <p> </p> <p>“သူတို့ ဝတ်စုံတွေကို ကြည့်ရတာ... မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်တွေ မဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယွင်ဟွာ ကျန်းရန် နှင့် ထိုဓားဝင်္ကပါအကြောင်း သိထားသူ အချို့မှာ အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော အုပ်စုများကို ညွှန်ပြကာ အံ့သြတကြီး ပြောဆိုလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရွှီတာလေ၊ လေရှောင်ဟု၊ နင်ရှန်ရှန်၊ လန်တယ် နှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များသည် (၇) ယောက် တစ်ဖွဲ့စီ ဖွဲ့ကာ အဆင့်နိမ့် ချင်ဖုန်းဓား များကို ကိုင်ဆောင်လျက် နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ ကို ပေါင်းစပ် ထုတ်ဖော်နေကြသည်ကို တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် (၇) ယောက် တစ်ဝိုင်းဖွဲ့ကာ ချင်ဖုန်းဓား (၇) လက်ကို မိမိတို့ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်စေလျက် သေသပ်လှပသော ဓားဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖန်တီးထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ စုပေါင်းစွမ်းအားကြောင့် ဓားတစ်လက်စီ၏ အစွမ်းမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး၊ ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၇) ခန့်သာ ရှိသော်လည်း တစ်ပိုင်းတစ်စ အသွင်ပြောင်းထားသော နတ်ဆိုးသားရဲ များနှင့် တန်းတူ စွမ်းအားများကို ပြသနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးစစ်သည် အဆင့် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များမှာ မမည်သို့မျှ မတောင့်ခံနိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>“သူတို့က ဒီဓားဝင်္ကပါကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်နေတာပဲ... ဉာဏ်ရည် ပါရမီက တကယ့်ကို မြင့်မားတာပဲနော်...”</p> <p> </p> <p>ယွင်ဟွာ ကျန်းရန် အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်သစ်ကူး ဧည့်ခံပွဲတွင် သူနှင့် ကုန်းချင်းချိုး တို့သည် နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ဤအစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ ကို ရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွင်ဟွာ ကျန်းရန် ကိုယ်တိုင် လေ့လာခဲ့လျှင်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ မနည်း လေ့ကျင့်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ဟွာဂိုဏ်း မှ တပည့်များမှာမူ အခြေခံ သို့မဟုတ် အသင့်အတင့် အဆင့်မှာတင် တစ်နေကြပြီး မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်များကို မမီကြချေ။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးများကြားတွင် ၊</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နေကြသော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်လျက် ပြုံးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ဤဓားဝင်္ကပါမှာ သူ ကိုယ်တိုင် ငွေကြေးအကုန်အကျခံကာ အပြည့်အဝ တတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးမှ ဂိုဏ်းသားများကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အချိန်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသွားမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။</p> <p> </p> <p>စမ်းသပ်ကွင်း အတွင်း၌ ၊</p> <p> </p> <p>ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်များသည်လည်း စုရုံးလျက် ရှိကြပြီး၊ ပိုင်မင်လု၊ ရှောင်ဖန်ကူ နှင့် ရှီးရှင်းယွီ တို့ကဲ့သို့သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အမွေခံတပည့်များ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ရန်သူများကို အသည်းအသန် ခုခံနေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>'တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ...'</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်ကူ သည် အဝေးတစ်နေရာရှိ ဟိုယွင်ကျဲ ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၍ ဟိုယွင်ကျဲ ကို ပြန်လည် စိန်ခေါ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။ ခုနလေးတင် ဟိုယွင်ကျဲ သုံးလိုက်သည့် ဓားထုတ်ခြင်း နည်းစနစ် တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အချို့ အပါအဝင် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ရာပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဒီလို စွမ်းအားမျိုးက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကြီးပင်။</p> <p> </p> <p>“ဂျူနီယာ ညီလေး ရှောင်... မင်း ဟိုယွင်ကျဲ ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူးလို့ ငါ အစကတည်းက ပြောသားပဲ...” ပိုင်မင်လု က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း ဓားထုတ်ခြင်း နည်းစနစ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကျက်သရေရှိလှသော ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် တစ်ကောင်ကို သုတ်သင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပါးစပ်ထဲမှ မြက်ပင်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ပိုင်မင်လု ဆက်ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“အခု မြင်ပြီလား... မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က ပိုပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် ရှောင်ဖန်ကူ ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ပိုင်... ဂျူနီယာ‌ မောင်လေး ရှောင် ကို ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲဟင်...” ဘေးတွင် ရှိနေသော ရှီးရှင်းယွီ မှာမူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရရှာ၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်မင်လု သည် ရှီးရှင်းယွီ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ‘အချစ်မူးနေတဲ့မလေး’ ဟု စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်ကာ ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ ရန်သူများကိုသာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>'ဟွန်း... ငါ ဟိုယွင်ကျဲ ကို မမီတာ ထားလိုက်ပါတော့... ရှီလေ့ နဲ့ လီကျောက်ကျောက် ကိုတောင် မမီဘူးလို့ ဆိုချင်တာလား...' ရှောင်ဖန်ကူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် အဝေးမှ လေးလံသော အသံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ရှီလေ့ ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် လက်ကွက်များကို ဖော်လိုက်ရာ သူ့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အုတ်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် တစ်ကောင်ပေါ်သို့ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂါး...”</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ထိုနတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>'ရှီလေ့ က ဒီလောက်တောင် သန်မာသွားတာလား...' ရှောင်ဖန်ကူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>'ရပါတယ်... လီကျောက်ကျောက် ကတော့ ငါ့ကို သေချာပေါက် မမီနိုင်ပါဘူး...'</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်ကူ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“လီမိသားစု ရဲ့ ဓားချက် (၁၃) ချက်...”</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ရင်းနှီးပြီး ချိုလွင်သော အော်ဟစ်သံလေး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်ကူ မျက်တောင်များ တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားပြီး အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လီကျောက်ကျောက် သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ လေဝိညာဉ် ခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုလျက် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်ရှိသော မျက်လုံးသုံးလုံးပါ နွားရိုင်းမိစ္ဆာ ၏ တိုးဝင်မှုကို ရှောင်တိမ်းကာ ဓားများကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဓားပညာမှာ အလွန် သေသပ်လှပလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားချက်တိုင်းမှာ နွားရိုင်းမိစ္ဆာ ၏ အားနည်းချက်များကိုသာ ထိမှန်၏။</p> <p> </p> <p>ဓားချက် (၁၃) ချက် အပြီးတွင်တော့ နွားရိုင်းမိစ္ဆာကြီးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားပြီး၊ ၎င်း၏ အရိုးများမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်မှ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အသက်မှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားပညာကတော့.....”</p> <p> </p> <p>ရှိနေသူ အားလုံးမှာ အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်ကူ မှာမူ ဆွံ့အသွားရတော့၏။</p> <p> </p> <p>လီကျောက်ကျောက် သည် ဟင်းချက်ရာတွင် သုံးသော နည်းစနစ်များကို မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အာနိသင်မှာလည်း အံ့မခန်း ထိရောက်လှသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့ဆိုလျှင် သူတို့လို လူတွေက ဘယ်လို ဆက်နေကြမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်တဲ့ ငါက အခုတော့ စားဖိုမှူး တစ်ယောက်ကိုတောင် မမီတော့ဘူးတဲ့လား။</p> <p> </p> <p> ဒါက တကယ့်ကို အရှက်ရစရာ၊ စိတ်ပျက်စရာနဲ့ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိရင်း ရှောင်ဖန်ကူ ၏ စိတ်ဓာတ်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြိုလဲသွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂျူနီယာ ညီလေး ရှောင်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ဦးနော်...” ပိုင်မင်လု က ရှောင်ဖန်ကူ ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်ပြီး၊ ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရန်သူများကို ဆက်လက် သုတ်သင်ရန် ပြေးထွက်သွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p>စမ်းသပ်ကွင်း ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်း…</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ရှိရာ ကျောက်နံရံနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီး (၁၀) မိုင်ခန့်သာ ဝေးတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးတစ်ခု ကွဲအက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်၊ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မြေတွင်းထဲမှ တွားထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>'ပြီးခဲ့တဲ့ အချိန်တွေတုန်းက ငါ တွက်ချက်ခဲ့ရသလောက်ဆိုရင်... ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးပေးနိုင်မယ့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂူက ဒီနေရာ ဖြစ်ရမှာပဲ မဟုတ်လား...'</p> <p> </p> <p>ကျူးယောင်ဖူ ခေါင်းပြူကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ရှေးဟောင်း မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်များကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ပုစွန်စာတွင်းထဲ ပုန်းနေသော လယ်ကြွက်တစ်ကောင်ပမာ တွင်းထဲသို့ ခေါင်းကို အမြန် ပြန်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထို မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များမှာ သူ့ကို သတိမထားမိကြဘဲ စမ်းသပ်ကွင်း အလယ်ဗဟိုရှိ မိုယင်၊ ချောင်ကျားရှီး နှင့် အခြားသော တပည့်များ ရှိရာဆီသို့သာ ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“တိုက်ပွဲက တော်တော် ပြင်းထန်တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ကျူးယောင်ဖူ ခေါင်းပြန်ပြူကြည့်ကာ စမ်းသပ်ကွင်း အလယ်ရှိ တိုက်ပွဲကြီးကို စောင့်ကြည့်နေမိ၏။ ထိုနေရာတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အမြင့်ပိုင်း ပညာရှင်များပင် ပါဝင်နေသဖြင့် သူ့မျက်နှာထားမှာ ပျက်ယွင်းသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>'ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုက မမှားဘူးပဲ... ဒီနေရာမှာ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်နေတာပဲ... ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မိစ္ဆာချီ တွေကို စုပ်ယူတာဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဆိုးအမြုတေ တွေကို စုဆောင်းတာဖြစ်ဖြစ် လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို အမြန် မြှင့်တင်ရမယ်...' ကျူးယောင်ဖူ စိတ်ထဲမှ တခိခိ ရယ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် သူသည် မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ဝေးကွာသော ကမ်းပါးယံထိပ်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးများကြားတွင် ဖုံးကွယ်နေသော ဝေဝါးနေသည့် ရင်းနှီးသော အရိပ် တစ်ခုကြောင့် သူ့မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားရပြီး လွှတ်ခနဲ ရေရွတ်လိုက်မိလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“သောက်ပလုတ်တုတ်... အဲဒါ ယဲ့ဖုန်း ပါလား...”</p> <p> </p> <p>ကျူးယောင်ဖူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး တွင်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ငုပ်လျှိုးသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save