Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">စမ်းသပ်ပွဲ ပြီးဆုံးခြင်းနှင့် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ပင်မဌာနချုပ်၏ သတင်းစကား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>~မိမိ၏ မူလဝိညာဉ်အား ဝိညာဉ်အရိပ်အဖြစ် စုစည်းထားနိုင်သော မဟာသူတော်စင် တပိုင်း အဆင့်ရှိ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း</p> <p>မော့စီ မှာ ဤကဲ့သို့ပင် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသလော။</p> <p> </p> <p>အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဘုရင် (၃) ကောင်မှာ အစပိုင်းတွင် ကြောင်အသွားကြသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် မူလနေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေမိကြပြီး၊ ကမ်းပါးယံ အစွန်းမှ လက်လှမ်းထုတ်နေသော ပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>“သောက်ကျိုးနည်း... ဒီမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိနေတာလား...”</p> <p> </p> <p>ထို (၃) ကောင်စလုံးမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း</p> <p>မော့စီ နောက်ဆုံး ပြောသွားသော စကားကိုပင် ထပ်မံ ရေရွတ်လိုက်ကြပြီးနောက် ကိုယ်လွတ်ရုန်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် လက်ဝါးပုံရိပ် (၃) ခုမှာ ကောင်းကင်မှ တရှိန်ထိုး ကျဆင်းလာခဲ့တော့၏။ ၎င်းတို့သည် တားဆီး၍ မရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖိအားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်များကို ပြာအဖြစ် ကြေမွသွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြေပြင်ပေါ်၌ လက်ဝါးပုံရိပ် (၄) ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်း သို့မဟုတ် နက်ရှိုင်းခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးဘုရင်များနှင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိ သတ္တဝါများ၏ အလောင်းများထံမှ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်မှာ ကြည့်ရသူတိုင်းကို ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဘုရင် (၃) ကောင်နှင့် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် နီးပါး ရှိသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တို့မှာ ယဲ့ဖုန်း ၏ လက်ဝါးချက်များအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားကြရတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲဗျာ...”</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးနင် မှာ အမြဲအတိုင်းပင် မြှောက်ပင့်ရာတွင် ရှေ့ဆုံးမှ ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p>“မြေခွေးအိုကြီး...” အခြားသော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များမှာ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသော်လည်း၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ယဲ့ဖုန်း အား ချီးကျူးစကားများ ဝိုင်းဝန်း ပြောကြားလိုက်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ချီးကျူးမြှောက်ပင့်ခြင်းကို ခံယူရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ချမ်းသာစရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း သန်မာနေသေးသည် မဟုတ်ဘဲ အမြန်ဆုံး တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။ ခေတ္တမျှ သာယာကြည်နူးပြီးနောက် သူသည် စိတ်ကို ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းကာ နှိမ့်ချသော အမူအရာကို ပြန်လည် ဆင်မြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေတို့ ..ကျွန်တော့်ကို အရမ်း မြှောက်ပြောနေကြပါပြီ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လက်ဝါးပုံရိပ် (၄) ခုကို ကြည့်ကာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မူလကတော့ သူသည် ကြွားလုံးထုတ်ဘုရင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း</p> <p>မော့စီ နှင့် ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးဘုရင် (၃) ကောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီး မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ များအဖြစ် ထားရှိရန် ကြံစည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုသတ္တဝါများမှာ သတ်မှတ်ချက်နှင့် မကိုက်ညီကြောင်း စနစ်  က အချက်ပြခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>‘ကြည့်ရတာ ငါ အချိန်ပေးပြီး နာမည်ကြီး တောင်တွေ မြစ်တွေဆီ သွားရဦးမယ် ထင်တယ်... ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ တွေကို ရှာပြီး နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် ထဲ ထည့်ရမယ်...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ့်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>တပည့်သစ်များ၊ အကြီးအကဲများ၊ ဂိုဏ်းစောင့်များ၊ ကြီးကြပ်သူများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲ များကို စုဆောင်းခြင်း။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် များဆီသို့ သွားရောက်ကာ အရှင်မဲ့နေသော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို ဝါးမြိုခြင်း။</p> <p> </p> <p>စကားပုံ တစ်ခု ရှိသည် မဟုတ်ပါလား... ခြင်ခြေထောက် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အသားပင် ဖြစ်သည်ဟူ၍။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် နှင့် ရှေးဟောင်း မြို့တော်တစ်ခုစီမှ ရရှိသော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များသည် သူ့စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် တိုးတက်စေမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>အချိန်တစ်ခုတော့ ပိုပေးရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီစမ်းသပ်ပွဲက ပြီးသွားပြီလားဟင်...” မိုယင် က စူးစမ်းလိုသော စိတ်ဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ စမ်းသပ်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ခုနလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင်တော့ ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် နောက်ကွယ်မှ မည်သည့် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် မှ ထွက်ပေါ်မလာတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒါဆို သူတို့က ဒီမှာ (၃) ရက်တိတိ စောင့်နေရဦးမှာလား။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြမ်းစား.. လေပြင်း တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် နောက်ကွယ်မှ တိုးထွက်လာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များ၏ အလောင်းများကို မ,တင်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် ထိုအလောင်းများသည် မျက်လုံး (၆) လုံးပါသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမ မျက်နှာကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>“အဆွေတော်... မင်းကလည်း မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့... ဘာလို့ ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာကို မငဲ့ဘဲ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ထို ဧရာမ မျက်နှာကြီး၏ အသံမှာ အေးစက်လှပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ ကျောရိုးထဲအထိ အေးစိမ့်သွားကြရပြီး၊ မသိစိတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်ချင်သော စိတ်ဆန္ဒများ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>မူလနတ်ဘုရား အဆင့်...</p> <p> </p> <p>ထို ဧရာမ မျက်နှာကြီး၏ ပိုင်ရှင်မှာ မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ပါး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ရဲ့ ဘုရင်ပဲ... သူ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတုန်းပါလား...” မိုယင် သည် ထိုမျက်နှာကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမ ကလေးဘဝတုန်းက သူမ၏ လူမျိုးစုဝင်များမှာ ထို မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ဘုရင်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးခဲ့ကြသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူမမှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ၏ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်ခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ထို မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ဘုရင်မှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုရန်သူ၏ အသိစိတ်မှာ ဤလောကတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ငါ လုပ်ချင်တာကို ငါ လုပ်တာပဲ... မင်းကို ဘာလို့ ရှင်းပြနေရမှာလဲ...” ယဲ့ဖုန်း က လက်ကို နောက်ပစ်လျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... တကယ်ကို ကောင်းလိုက်လေခြင်း... ငါသာ ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့... မြေအောက်လိုဏ်ဂူ က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး မင်းတို့အားလုံးကို အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်...”</p> <p> </p> <p>မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ဘုရင်၏ ဧရာမ မျက်နှာကြီးမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း က အဝေးမှနေ၍ လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လေထဲရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမ မျက်နှာကြီးမှာ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အပိုစကားတွေ များလိုက်တာ...” ယဲ့ဖုန်း က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်ဝယ်၊ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာ အတွင်း ၊</p> <p> </p> <p>ပျက်စီးနေသော ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု၏ အထက်တွင်။</p> <p> </p> <p>“ဂါး...”</p> <p> </p> <p>ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင် အထက်တွင် နောက်ထပ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမ မျက်နှာကြီး ပေါ်လာ၏။ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“မြေပြင်ပေါ်က လူသားမျိုးနွယ်တွေက ပိုပြီးတော့တောင် သန်မာလာပါလား... ငါတို့ရဲ့ ဒီအစီအစဉ်မှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိတဲ့သူနဲ့ တိုးနေတာပဲ... ကြည့်ရတာတော့ ငါ ထိုလမ်းစဉ်ကိုပဲ ရွေးချယ်ရတော့မယ် ထင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ထို ဧရာမ မျက်နှာကြီးသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး၊ ခြောက်သွေ့နေသော ရှေးဟောင်းလမ်းမကြီး တစ်ခုဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ မူလစွမ်းအားများကို ပြန်လည် ရရှိရန်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မြှင့်တင်ရန်အတွက်မူ ထိုလမ်းကို ရွေးချယ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အောင်မြင်သွားသည်နှင့် သူ့စွမ်းအားမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကမ်းပါးယံထိပ်တွင်၊</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ဗလာကျင်းနေသော စမ်းသပ်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်နှလုံးများ လေးလံနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် တွေထဲမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိတဲ့သူ ရှိနေတာပဲ... ဒါက နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲသွားပြီ...” ခန်းမသခင် လျူမင် က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အင်အားချင်း ယှဉ်လာရင် အင်အားနဲ့ပဲ ပြန်တိုက်ရမှာပေါ့... ရေလာရင် မြေနဲ့ တားရမှာပဲလေ...” ယဲ့ဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စိုးရိမ်နေရုံနှင့် ဘာမှ ထူးလာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ စိုးရိမ်နေရုံဖြင့် ရန်သူက ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့ လုပ်ရမည်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြန်ဆုံး သန်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>စကားပုံတစ်ခု ရှိသည် မဟုတ်ပါလား... တိုက်ခိုက်ချင်လျှင် ကိုယ်တိုင်က သန်မာနေမှ ရမည်ဟု။ လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးနေသရွေ့ အရာရာကို ရိုက်ခွဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စမ်းသပ်ကွင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ကျောက်နံရံဆီမှ အက်ကွဲသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ကြီးမှာ ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ မူလရှိခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် (၁၀) ခုအဖြစ် ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ပြန်လည် နေရာယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် အက်ကွဲသံ တစ်ချက်။</p> <p> </p> <p>ညာဘက်အစွန်ဆုံးမှ တံခါးပေါက် တစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော တံခါးပေါက်များ အားလုံး ပြိုကွဲသွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် တွေ ပြိုကွဲသွားတာကတော့ သတင်းကောင်းပဲဗျ...”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်... အခု နောက်ဆုံး တံခါးပေါက် တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တာဆိုတော့ သူတို့တွေ ထပ်ပြီး ပေါင်းစည်းလို့ မရတော့ဘူး... အချိန်အကြာကြီး ဖွင့်ထားရင်တောင်မှ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ရဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ် တွေပဲ ဖြတ်လာနိုင်မှာလေ...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင်တော့ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ဘုရင် တိုက်ခိုက်လာမည့်ပုံ မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဘုရင် သာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် မှာ ဘေးကင်းနေဦးမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဝီ...”</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိသော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် မှာ ဝေဝါးလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်နံရံပေါ်၌ မှေးမှိန်သော အရိပ် တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ တစ်နေ့တွင် ပြန်လည် နိုးထလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆိုရင်တော့ ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားမှ ရတော့မယ်...” ယဲ့ဖုန်း က ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ၏ အရိပ်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မှန်ပါတယ်...” လျူမင် က ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အတိတ်တုန်းက ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် များမှာ အရိပ်ပင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ ရှိသော်လည်း၊ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ ထူးခြားမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်ပွင့်လာမည်ကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သဖြင့် တစ်ဦးဦးကို စောင့်ကြပ်ခိုင်းရန်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ စောင့်ကြပ်မည့်သူမှာလည်း လုံလောက်သော စွမ်းအားရှိသည့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲမို... ဒီအချိန်ကစပြီး ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ခင်ဗျားကို တာဝန်ပေးပါတယ်... ထူးခြားမှု တစ်ခုခု ရှိလာရင် ချက်ချင်း သတင်းပို့ပါ...” လျူမင် က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ...” မိုဝမ်ရှီ ခေါင်းညိတ် လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၁) သို့ တက်လှမ်းထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် မှ ထွက်လာမည့် မည်သည့် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ကိုမဆို လွယ်ကူစွာ သုတ်သင်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကဲ... စမ်းသပ်ကွင်းကို ရှင်းလင်းကြစို့... ဒီစမ်းသပ်ပွဲကတော့ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ...” လျူမင် က ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“တက်ကြဟေ့...”</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့်များသည် စမ်းသပ်ကွင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ထို မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များ၏ အလောင်းများကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့သည် ဖြစ်စေ၊ မသတ်ခဲ့သည် ဖြစ်စေ တွေ့သမျှကို သိမ်းဆည်းကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိုယင်၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် အခြားသူများသည်လည်း အောက်သို့ ပျံသန်းသွားကြပြီး နတ်ဆိုးအမြုတေ များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>‘နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် သွေးကြောတွေ တော်တော်များတာပဲ... သန့်စင်လိုက်ရဦးမယ်...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်ရှိသော မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် အလောင်းအချို့ကို ရွေးချယ်ကာ၊ ဝိညာဉ်သွေး လွှဲပြောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် ဝိညာဉ်သွေး များကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လျှင် ပေါင်းစပ်ရန်အတွက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျုပ်တို့ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ...” အင်အားစု အသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များက ဆက်လက် မြှောက်ပင့် ပြောဆိုနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး အားနာစရာကြီးဗျာ...” ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ စမ်းသပ်ကွင်းကို ရှင်းလင်းပြီးစီးသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် အလောင်းအားလုံးကို အင်အားစု အသီးသီးက ခွဲဝေယူလိုက်ကြရာ၊ လူတိုင်းမှာ အကျိုးအမြတ်ကိုယ်စီ ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ မိုဝမ်ရှီ သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်ရှိသော ပညာရှင် (၄) ဦးနှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ အခြားသူများမှာမူ လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရင်ပြင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီ နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ကျုပ်က ဧည့်ခံပွဲကြီးတစ်ခု ကျင်းပပေးပါ့မယ်... အားလုံးပဲ ကြွရောက် ချီးမြှင့်ပေးကြပါဦး...” လျူမင် က လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်နှင့်၊ ချက်ချင်းပင် အစေခံမလေးများမှာ စားပွဲများကို ခင်းကျင်းကာ နေရာများ ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ လူတိုင်းမှာ မျက်နှာတွင် အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် ဝင်ထိုင်ကာ အားရပါးရ စားသောက်ကြလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးကွာသော နေရာ၌ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးနီရောင် မြူခိုးများ ဖုံးကွယ်နေသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင်၊</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ရှေးဟောင်း ဘုရားကျောင်းများစွာကို တည်ဆောက်ထား၏။ တစ်ခုစီတွင် အမျိုးသမီးများကို လူသားဆေးပေါင်းဖို များအဖြစ် အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းထားကာ ရက်စက်စွာ ဝါးမြိုနေသည့် ပုံများကို ထွင်းထုထားသဖြင့် ကြည့်ရသူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုရားကျောင်း အချို့အတွင်းမှ အမျိုးသမီးများ၏ ငိုကြွေးသံ သဲ့သဲ့နှင့်အတူ၊ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျိန်ဆဲသံ၊ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးနီရောင် ဘုရားကျောင်းများ အတွင်း၌ ၊</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p> </p> <p>ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော လူပုံရိပ်တစ်ခုသည် ခုနလေးတင် ရောက်ရှိလာသော သတင်းစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျောက်စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မြူခိုးဂိုဏ်း က ငါတို့ တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ အခြေစိုက်ထားတဲ့ ခန်းမသခင်ကို သုတ်သင်ပစ်ရဲတယ်ပေါ့... တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ တောင်ကြီးများဖြင့် ဖိထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင် အများအပြားမှာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲကြဘဲ မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်လျက် တုန်ခါနေကြရှာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်၊</p> <p>“ဒုတိယ ခန်းမသခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသကို ထိန်းပါဦး...”</p> <p> </p> <p>ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်မှ နေ၍ အသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save