~“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ပညာရပ်ကလည်း မပြည့်စုံသေးဘူးဆိုတော့... ဒီရုပ်သေးရုပ်ကို ကျုပ်ကိုပဲ ပေးလိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်က အေးစက်စွာ ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
မူလနတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်သည် သူ့အတွက်ပင်လျှင် အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။
အစောပိုင်းကပင် ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မရှိကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ဤ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို သိမ်းပိုက်လိုသော လောဘစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
စကားအဆုံးတွင် သူသည် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။
တစ်ဖက်လူကလည်း ဒုတိယ ခန်းမသခင်အား အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းအား ပူးပေါင်း နှိမ်နင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်၏။
အကယ်၍သာ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် ဤအစွမ်းထက်လှသော အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး မှာ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ၏ လက်တွင်းသို့ အပိုင်ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။
“ဒုတိယ ခန်းမသခင်... ခင်ဗျား ဒါ ဘာဆိုလိုတာလဲ...”
“ပြောတဲ့အတိုင်းပဲပေါ့...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်၏။
စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် သူ၏ ယပ်တောင်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဖွင့်ဟလိုက်၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း... ခင်ဗျားက မဟာသူတော်စင် တပိုင်း အဆင့် ပဲ ရှိသေးတာ... အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကတော့ တကယ့် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကြီးလေ... ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ ထားထားတာက နှမြောစရာကြီးပဲ... စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား... လူတော်ဆိုတာ သူတစ်ပါးကို အကျိုးပြုရတယ်တဲ့... ဒီတော့ ဒီရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ကျုပ်တို့ ဒုတိယ ခန်းမသခင် ဆီကို လွှဲပေးလိုက်ပါလား...”
သူက ဆက်လက်၍ မြှောက်ပင့်လိုက်ပြန်သည်။
“ဒီလို လုပ်ခြင်းအားဖြင့် ခင်ဗျားလည်း ကျုပ်တို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ထဲကို ဝင်ခွင့်ရမှာလေ... ဒါက ပျော်စရာ မကောင်းဘူးလား...”
“ကျုပ်တို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဆိုတာ ကြယ်သုံးပွင့် အင်အားစု ပဲ... ခင်ဗျားတို့ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း အနေနဲ့ ကျုပ်တို့ဆီ ဝင်လာတာက ဂုဏ်ငယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
ဤသို့ ပြောနေစဉ် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး၏ မျက်နှာတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေ၏။
“မင်းတို့က ငါတို့ကို အနိုင်ကျင့်ပြီး လုယူချင်တာပေါ့လေ...”
ကျောက်တိုင်များပေါ်တွင် ရှိနေကြသော ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ များမှာ မျက်နှာများ အေးစက်လျက် ဒေါသနှင့် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။
“ဝုန်း...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် (၁) အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေတော့၏။
အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ (၁၂) ဦးမှာ ထိုဖိအားဒဏ်ကြောင့် နေရာမှာတင် သွေးအန်ကုန်ကြပြီး ကျောက်တိုင်များပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြရှာသည်။
“ဒုတိယ ခန်းမသခင်... ခင်ဗျား.....”
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းမှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေတော့၏။
သို့သော် သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် ဒုတိယ ခန်းမသခင်က အဝေးမှနေ၍ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ တောင်ကြီး ကုဋေပေါင်းများစွာ သူ့ပုခုံးပေါ်သို့ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။
“ပြန်မတိုက်ဖို့ ကြိုးစားစမ်းနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဒီနေ့တင် အစပျောက်သွားလိမ့်မယ်... ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် အောင်နိုင်သူပီပီ အားရပါးရ ရယ်ရင်း သူ့ဘေးရှိ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးအား လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းအား ထပ်မံ အကြံပေးလိုက်ပြန်၏။
“အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်သာ လွှဲပေးလိုက်ပါ... နောက်ဆို ကျုပ်တို့အားလုံး သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်လာမှာပဲလေ... ဒါက ပျော်စရာ ကောင်းမှာပါ...”
“မင်း... ငါက မင်းကို သူငယ်ချင်းလို့တောင် သတ်မှတ်ခဲ့တာ... မင်းကတော့ အိမ်ထဲကို ဝံပုလွေတွေ ခေါ်လာတယ်ပေါ့... သောက်ကျိုးနည်း ကောင်...”
ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို အခုချက်ချင်းပေး... မဟုတ်ရင် မင်းကို သတ်ပြီး ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးမယ်... ပြီးမှ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို ငါ့ဘာသာ သန့်စင်ယူမယ်... အတူတူပဲလေ...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်က ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာ၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း... ပေးလိုက်ပါတော့ဗျာ...”
စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် ယပ်တောင်ကို ညင်သာစွာ ခတ်ရင်း နူးညံ့စွာ ပြုံးနေသည်။
“တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ...”
ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ လက်သည်းများမှာ အသားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။ သူသည် မျက်လုံးများ သွေးစွန်းလျက် ညည်းတွားလိုက်၏။
“ဒါတွေအားလုံးက ငါ လူမှားပေါင်းမိပြီး အိမ်ထဲကို ဝံပုလွေတွေ ခေါ်လာမိလို့ပဲ... သောက်ကျိုးနည်းလှချည်လား...”
သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ပြင်းထန်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဒုတိယ ခန်းမသခင်နှင့် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးတို့မှာမူ အေးစက်သော အမူအရာများဖြင့် ရပ်နေကြ၏။
“သေသေချာချာ ထပ်စဉ်းစားပါဦး...” စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ရော့... ဒါက ထိန်းချုပ်တဲ့ တံဆိပ်ပြားပဲ... ခင်ဗျားကို ပေးနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ယဲ့ဖုန်း ကိုတော့ အစပျောက်အောင် သတ်ပေးရမယ်... ပြီးတော့ ကျုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဝင်တိုက်ချင်တယ်...”
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းမှာ စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် လက်လျှော့လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။
“ကောင်းပြီလေ...” ဒုတိယ ခန်းမသခင်က ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ၎င်းသည် အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ချန်ထားခဲ့သော မူလဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုတံဆိပ်ကို စတင် သန့်စင်လိုက်သည်။
သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး နှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် မျှင်တန်းလေးများသည် အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်းတံဆိပ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကာ ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ မူလဝိညာဉ် နှင့် ရစ်ပတ်သွားကြတော့သည်။
“ဟင်... တစ်ခုခု မှားနေပြီ...”
ရုတ်တရက် ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် အားပြင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်၏။
အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော မျှင်တန်းများသည် သူ၏ မူလဝိညာဉ် ကို ထိန်းချုပ်နေပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်နေသည်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ချေ၏။
“ဟဲဟဲ... အချိန်နှောင်းသွားပြီ..”
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။
သူသည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ရာ၊ အစောပိုင်းက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော နာကြည်းမှု၊ စိတ်ပျက်မှုနှင့် နောင်တရမှု အစရှိသည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများမှာ ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားတော့၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာချီ မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကာ ကျန်ရှိသော စွမ်းအားများက ဒုတိယ ခန်းမသခင်အား ဝါးမြိုလိုက်လေတော့သည်။
“လူယုတ်မာ ကောင်.....”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် သူ၏ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ဖိအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်အသိပင်လယ် ထဲရှိ မူလဝိညာဉ် မှာ တောက်ပသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက်၊ သူနှင့် အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို ချိတ်ဆက်ထားသော ထူးဆန်းသည့် မျှင်တန်းများကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားသည်။
“ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်း အပ်.....”
ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော လူငယ်အသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးမှာ လက်တစ်ဖက်တွင် ယပ်တောင်ကို ကိုင်လျက်၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကမူ ရှေးဟောင်းစာလုံးများ ရေးထိုးထားသည့် ခရမ်းရွှေရောင် အပ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအပ်သည် ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ အကာအကွယ်ကို လွယ်ကူစွာ ထွင်းဖောက်သွားပြီး သူ၏ နဖူးအလယ်ရှိ ဝိညာဉ်အသိပင်လယ် ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားလေတော့၏။
“စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး... မင်းက သစ္စာဖောက်ပဲ.....”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်း အပ် ကြောင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ် ကာကွယ်ရေးမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့၏။ မရေမတွက်နိုင်သော တံဆိပ်ခတ်ခြင်း စွမ်းအားများက မူလဝိညာဉ် အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားများကို အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ၏ (၃၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိသာ ကျန်တော့အောင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားတော့၏။
“ဘုန်း...”
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းသည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ တုတ်ကောက်ဖြင့် ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ ဦးခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်ရာ၊ ဒုတိယ ခန်းမသခင်မှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိသွားပြီး အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ၏ ထူးဆန်းသော မျှင်တန်းများ၏ ဝါးမြိုမှုကို မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်တော့ချေ။
“အ...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“ငါ သရဲဖြစ်ရင်တောင် မင်းတို့ကို အလွတ်မပေးဘူး.....”
“မင်းက အသစ်စက်စက် အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် သန့်စင်ခံရတော့မှာလေ... ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းစောင့် ဖြစ်လာတော့မှာပါ... မင်းက လူပြန်ဝင်စားဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘဲနဲ့ ငါ့ကို အလွတ်မပေးဘူးလို့ ပြောနေသေးတယ်ပေါ့... အိပ်မက်ထဲမှာလား..”
ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက အတိုင်းထက်အလွန် ကျေနပ်နေ၏။
ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ မူလဝိညာဉ် မှာ ဝါးမြိုခံနေရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားများမှာလည်း ပြိုကွဲပျက်စီးနေသဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် စွမ်းအား မရှိတော့ချေ။
“ငါ သိချင်တာက... ငါတို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ရဲ့ ပါရမီရှင် အကြံပေး စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး က ဘာလို့ ဒီလို ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း လို အဖွဲ့အစည်းလေးအတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုနေရတာလဲဆိုတာပဲ...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ဝေခွဲမရမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် ငယ်ရွယ်သော ရုပ်ရည် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မည်မျှကြာအောင် အသက်ရှင်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် သို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ "ပါရမီရှင်" အဖြစ် အမြဲ နာမည်ကျော်ခဲ့ပြီး ပင်မခန်းမသခင်ကြီး ကိုယ်တိုင် အလွန် တန်ဖိုးထားရသော စစ်သေနာပတိ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် မျှသာ ရှိသော်လည်း သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အကွက်ချ စီစဉ်ခြင်းနှင့် တွက်ချက်ခြင်းတို့တွင် ဖြစ်ရာ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် အတွက် အောင်မြင်မှုများစွာ ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သူ ဖြစ်၏။
ပင်မခန်းမသခင်ကြီးကပင်လျှင် နောက်ထပ် ခန်းမသခင် နေရာကို စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးအား လွှဲပေးချင်ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။
အကျိုးအကြောင်းအရဆိုလျှင် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် အပေါ် သစ္စာဖောက်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသာ ဒီအတိုင်း အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းသွားမည်ဆိုပါက အနာဂတ်တွင် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ၏ ပင်မခန်းမသခင်ကြီး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူသားဆေးပေါင်းဖို များနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။
သစ္စာဖောက်တယ် ဟုတ်လား။
ဒါက အရူးလုပ်ရပ် မဟုတ်ဘူးလား။
ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် သူ၏ ယပ်တောင်ကို ပိတ်လိုက်ကာ၊ ဆံပင်ပုံစံပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက် တင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ မ,လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆံပင်အတုကြီး တစ်ခုလုံး ကျွတ်ထွက်သွားခဲ့တော့၏။
ခန့်ညားသော်လည်း အနည်းငယ် ယုတ်မာသော အသွင်ရှိသည့်၊ ဦးခေါင်း ပြောင်ပြောင်နှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။
“ထိပ်ပြောင်...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင် ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
ထို ထိပ်ပြောင်ခြင်းက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူ မသိသလို၊ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက ဘာကြောင့် လူပုံအလယ်မှာ သူ့ဆံပင်အတုကို ချွတ်ပြသလဲဆိုတာကိုလည်း သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရရှာသည်။
“စက္ကူယပ်တောင် ရှေ့ဖြစ်ဟော ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတာကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်.....”
ရိုသေလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာရာ ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ (၁၂) ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ ဝတ်ရုံခေါင်းစွပ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြရာ၊ ပြောင်လက်နေသော ဦးခေါင်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် လက်ထဲမှ တုတ်ကောက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး၏ ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။
“ငါက စက္ကူယပ်တောင် ရှေ့ဖြစ်ဟော ပဲ... ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ဆီကို ဆင်းသက်လာတဲ့ ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကံကြမ္မာပါတဲ့ ကလေးသူငယ်ပေါ့... ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးကို ထွန်းလင်းစေဖို့ပဲ... သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဖြစ်ဖြစ်၊ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဖြစ်ဖြစ်... အားလုံးကို ငါ ပိုင်ဆိုင်ချင်တာ.....”
စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် ဆံပင်အတုကို ပြန်လည် ဆင်မြန်းလိုက်ရာ ကျက်သရေရှိသော သခင်လေးတစ်ဦး အသွင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။
သူသည် စကားလုံးများကို လေးလေးနက်နက် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆုပ်နယ်လိုက်သည့်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်၏။ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးကို သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုသည့်နှယ်။
“ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု... မင်းက လူသား မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ.....”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်သည် အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဤလောကတွင် သူ၏ နောက်ဆုံး စကားကို ပြောကြားလိုက်လေတော့သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ မှာ စတင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး အသိစိတ်များ ဝေဝါးလာကာ လုံးဝ ဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့၏။
“ဝှစ်...”
ဒုတိယ ခန်းမသခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စွမ်းအင်လှိုင်းကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ခြောက်သွေ့နေသော အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားရာ၊ ၎င်းမှာ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့သည်။ ထို မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာနေတော့၏။
အဆုံးမဲ့သော မိစ္ဆာချီ များသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေပြီး အားပြင်းသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
“ထစမ်း.....”
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက သူ၏ တုတ်ကောက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ၏ မျက်လုံးများတွင် အသိဉာဏ်ရှိသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။
၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးအား လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ချိတ်ဆက်မှုနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဖိအားများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကာ အညံ့ခံလိုက်လေတော့၏။
“နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ အောင်မြင်သွားပြီပေါ့...”
စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် ယပ်တောင်ကို ခပ်ဖွဖွ ခတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် ရက်စက်ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုမှာ ကွေးညွတ် ပေါ်ထွက်လာလေတော့၏။