~“စက္ကူယပ်တောင် ရှေ့ဖြစ်ဟော အနေနဲ့ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိတဲ့ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် ခင်ဗျာ... ဒါရှိနေရင် ကျုပ်တို့ အင်အားစု အတော်များများကို နင်းချေဖျက်ဆီးနိုင်မှာပါ...”
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက ရိုသေစွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။
“ဒီ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို ခင်ဗျားပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ... ကျုပ် အပြင်ထွက်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့ ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”
စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက သူ၏ ယပ်တောင်ကို ခပ်ဖွဖွ ခတ်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လိုအပ်သော ညွှန်ကြားချက် အချို့ကို ပေးပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။
“စက္ကူယပ်တောင် ရှေ့ဖြစ်ဟော ကို ပို့ဆောင်ပါတယ်...”
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ (၁၂) ဦးစလုံးမှာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လျက် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးအား ပို့ဆောင်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။
တစ်ဖက်လူ ထိုနယ်မြေအတွင်းမှ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းမှာ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ ရူးသွပ်မတတ် ပျော်ရွှင်မှုများက သူ့မျက်နှာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
“ဒီ အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး က အခုတော့ ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီဟေ့...”
ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းမှာ အားရပါးရ ရယ်နေလေ၏။ ပျော်ရွှင်မှုများမှာ ရုတ်တရက် ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာသည် မဟုတ်ပါလား။
သူသည် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးနှင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၃၀၀) ခန့်ကပင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ အပေါ်ယံတွင် လူသားမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်မှာမူ လွန်ခဲ့သော ကာလကတည်းက အခြားကမ္ဘာမှ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် တစ်ခု၏ ဝင်ရောက် စီးနင်းခံထားရသူ ဖြစ်ပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု ၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း သုတ်သင်ခဲ့သော ရှေ့ဖြစ်ဟော မှာမူ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးနှင့် ရန်ငြိုးရှိနေသူ ဖြစ်နေ၏။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထို ရှေ့ဖြစ်ဟော နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ပြိုင်ဘက်များပင်။
ထို ရှေ့ဖြစ်ဟော မှာ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ထွက်သွားခဲ့သဖြင့်၊ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးမှာလည်း ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း အား ကူညီရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းပင်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သူ၏ ရန်သူဟောင်းကို ရှင်းထုတ်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ မဟာမိတ်များပမာ ဖြစ်နေခဲ့ကြခြင်းပင်။
ဤသို့ဖြင့် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးမှာ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ နောက်ကွယ်မှ အားကိုးရာကြီး ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။
ဤလျှို့ဝှက်ချက်အား အလွန် လုံခြုံစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့လေ၏။
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ (၁၂) ဦးသာ သိရှိထားကြပြီး၊ မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်း မှ မဟာအကြီးအကဲပင်လျှင် ဘာမှ မသိရှိခဲ့ပေ။
ကျောက်မဲ ကန္တာရ မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
“လောလောဆယ်တော့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ပင်မဌာနချုပ်ကို မပြန်သေးပါဘူး... တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ မှာပဲ လျှောက်သွားဦးမယ်... ဖြစ်နိုင်ရင် ကံကောင်းတဲ့ အချစ်ရေးလေး ဘာလေးများ ကြုံမလားလို့ပေါ့...” စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
မကြာမီ သူသည် ယပ်တောင်ကို ခပ်ဖွဖွ ခတ်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။
*
သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ပင်မဌာနချုပ်၊
မြေအောက် ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။
"ဂျွတ်"
ဝိညာဉ်ဆီမီးအိမ် တစ်လုံးမှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားသဖြင့် ၎င်းအား စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ယူထားသော လူအိုကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သို့သော်လည်း ထို ဝိညာဉ်ဆီမီးအိမ် မှာ ချက်ချင်းပင် မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့၏။
“ဘာဖြစ်တာပါလိမ့်...”
တာဝန်ကျသူသည် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ ကြည့်လိုက်ရာ၊ အက်ကွဲသွားသော ဝိညာဉ်ဆီမီးအိမ် မှာ ပြန်လည် ဆက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ကုပ်နေမိတော့သည်။
သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ဆီမီးအိမ် ကောင်းမွန်နေသရွေ့ ဒုတိယ ခန်းမသခင် ဘေးကင်းနေသည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။
‘အိပ်မက်ယောင်တာပဲ ဖြစ်မှာပါ...’ သူ တွေးလိုက်မိ၏။
တာဝန်ကျသူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ မတူညီသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသည့် အစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆီမီးအိမ် ရာပေါင်းများစွာကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေလေတော့သည်။
ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တွင် ၊
ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းသည် မူလနေရာတွင် ရပ်နေသော အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ကို ကြည့်ရင်း၊ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်ကာ တဟားဟား ရယ်လိုက်၏။
“ကျုပ်တို့ဆီမှာ လိပ်ပြာသုံးပါးနဲ့ ဝိညာဉ်ခုနစ်ပါးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်း အပ် ရှိနေလို့ တော်သေးတာပေါ့... ဒီလိုဆိုရင်တော့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် က ဒုတိယ ခန်းမသခင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဆီမီးအိမ် က ဆက်ပြီး လင်းနေမှာပဲ... ဒါဆိုရင် သူတို့ သတိမထားမိနိုင်တော့ဘူး...”
“ဒါတွေအားလုံးက စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး ကူညီပေးလို့ပါ...” အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ (၁၂) ဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ကြသည်။
“မှန်တာပေါ့...” ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်၏။
“အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း... နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် တွေအားလုံး အတွင်းက နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို နှိပ်စက်ပြီး မိစ္ဆာချီ တွေ ရအောင် အစွမ်းကုန် လုပ်ကြရမယ်... ကျုပ်တို့ ခဏလောက် ထပ်ပြီး ပုန်းအောင်းနေပြီးမှ တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်ကြတာပေါ့...”
ထိုစဉ်၊ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ တစ်ဦးက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလာ၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း... ဘာလို့ အခု ချက်ချင်း တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ကို မတိုက်တာလဲဟင်...”
“ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစု (၄) ခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေကလည်း မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို မရောက်ကြသေးဘူးလေ... မြူခိုးဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကပဲ ကျုပ်တို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာပါ... ဘာလို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးမချတာလဲဟင်…”
နောက်ထပ် အကြီးအကဲ တစ်ဦးကလည်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
“ဟင့်အင်း၊ ငါ တွက်ချက်ကြည့်ပြီးပြီ... အနာဂတ်မှာ ပိုပြီး သင့်တော်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိလာလိမ့်မယ်... အခုတော့ ဆက်ပြီး စောင့်ကြရအောင်...”
“နားလည်ပါပြီ...”
၎င်းမှာ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း၏ ရလဒ် ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် ရှိနေသော အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲများမှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် ထပ်မံ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုကြတော့ပေ။
...
မြူခိုးဂိုဏ်း တွင် ၊
ယဲ့ဖုန်း နှင့် သူ့အဖွဲ့မှာ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေကြလေ၏။
“အားလုံးပဲ... လူစုခွဲပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သေချာ ကျင့်ကြံကြစမ်း... အချိန်တစ်ခု ကြာတိုင်းမှာ ငါ ကိုယ်တိုင် တာအိုပို့ချပေးမယ်... ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိချင်တာရှိရင် အဲဒီအချိန်ကျမှ မေးကြတော့...” ယဲ့ဖုန်း က တပည့်များကို ပြောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်...”
တပည့်များက ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်ကာ လူစုခွဲသွားကြ၏။
ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပြဿနာ ကြုံလာပါက၊ သူတို့သည် မိုယင်၊ ကျီဇီလင်း နှင့် အခြားသော ပထမမျိုးဆက် စီနီယာ အစ်ကို၊ အစ်မများထံသို့ အရင် သွားရောက် တိုင်ပင်လေ့ ရှိကြသည်။
အကယ်၍ ၎င်းတို့က မဖြေရှင်းနိုင်ပါက ကုန်းချင်းချိုး ထံသို့ သွားကြရသည်။
အကယ်၍ ကုန်းချင်းချိုးပင် မသိရှိပါက၊ မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်တွင် နေထိုင်သော ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ဖုန်း ထံသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် မေးမြန်းကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။
“ဝါး...”
ယဲ့ဖုန်း ကို မြင်သည်နှင့် (၁၀) မီတာခန့် မြင့်မားနေသော အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ခေါင်းကို မော့ကာ မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်ရှိ ယဲ့ဖုန်း ကို ကြည့်လျက် မျက်နှာပြောင်ပြနေတော့သည်။
သူ့ပုံစံမှာ ‘ငါ ပြန်ပြီး သန်မာလာပြီဟေ့... လာစမ်းပါ... တိုက်ကြရအောင်...’ ဟု ပြောနေသည့်နှယ်။
“ဟေ့... ဒီကောင်ကတော့...”
ယဲ့ဖုန်း က ရယ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ဆီမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရှိန်အဝါ ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ၊ သူသည်လည်း မူလ အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။
အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အားကောင်းသော စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်သွားပြီး၊ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသဖြင့် မှင်သက်စွာ ရပ်နေမိတော့၏။
“ဒါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရှိန်အဝါ ပဲ... ဒါရှိနေရင် မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းမှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အောက်က နတ်ဆိုးသားရဲတွေဆီက စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းတွေကို ခေတ္တ ရယူနိုင်မှာ... အလွန်ဆုံးရှိမှ (၇) ရက်ပဲ ခံမှာနော်... အချိန်ပြည့်သွားရင်တော့ ပျောက်သွားမှာပဲ...” ယဲ့ဖုန်း က ရှင်းပြလိုက်သည်။
ယဲ့ဖုန်း က အသံလွှဲပြောင်းခြင်း ဖြင့်သာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြားမှာ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း နားလည်သလိုလို၊ မလည်သလိုလိုနှင့် ရှိနေသည်။
အရှိန်အဝါကို ရုပ်သိမ်းပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း သည် မြူခိုးတောင်ထိပ် ၏ ကမ်းပါးအစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဂိုဏ်းရင်ပြင်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရူးသွပ်မြွေဟောက်ဘုရင် ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တွေးတောနေမိ၏။
‘ဒီ နတ်ဆိုးသားရဲ ရဲ့ ကျောရိုးကတော့ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် တကယ့် အဆင့်မြင့် ကုန်ကြမ်းပဲ...’
ယဲ့ဖုန်းသည် ဖေးလိုင်တောင်ထိပ် ပေါ်တွင် ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်အချို့ကို ငွေရောင်လှံတံ အသုံးပြုပုံ လေ့ကျင့်ပေးနေသော လီဇီလုံ ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
နောက်တခဏ၌၊
“ရွှပ်...”
ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာတော့၏။ ရူးသွပ်မြွေဟောက်ဘုရင် ၏ အသားများကို ခွဲခြမ်းကာ၊ ၎င်း၏ တစ်ခုလုံး ပြည့်စုံသော ကျောရိုးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အရိုးနဂါးတစ်ကောင်ပမာ လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ရာ၊ လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့၏။
“ဂိုဏ်းချုပ် ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...”
လူအုပ်ကြီးမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။
ယဲ့ဖုန်း မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
သူသည် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဆေးဖော်စပ်အိုး ကို ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဟန် ရေးဆွဲလိုက်ရာ၊ ဖူယွင် တောအုပ်နက် တွင် သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဒုတိယ ခန်းမသခင် ချန်ထားခဲ့သော ပျက်စီးနေသည့် သွေးဓားမှာ ပျံတက်လာနေ၏။ ဆေးဖော်စပ်အိုး အတွင်းသို့ ကျရောက်ကာ အဖိုးတန် ကုန်ကြမ်းများအဖြစ် ပြန်လည် သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် ယဲ့ဖုန်း သည် ရူးသွပ်မြွေဟောက်ဘုရင် ၏ ကျောရိုးများကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲလိုက်ပြီး ဆေးဖော်စပ်အိုး အတွင်း၌ အဆင့်ဆင့် သန့်စင်လိုက်၏။
ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များနှင့် အခြားသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းလိုက်၏။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဆေးဖော်စပ်အိုး အတွင်းသို့ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း မော့စီ နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် (၃) ကောင်ကို ယဲ့ဖုန်း သတ်ဖြတ်စဉ်က၊ သူတို့၏ နတ်ဆိုးအမြုတေ များမှာ ကွဲကြေသွားခဲ့ပါ၏။ သို့သော်လည်း၊ သွေးကြောဆိုင်ရာ စွမ်းအားများနှင့် နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ စွမ်းအားများမှာမူ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ရာ၊ ယဲ့ဖုန်းက လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (၄) မျှင်ဖြင့် တံဆိပ်ခတ် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ခုနလေးတင် ထည့်လိုက်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း
မော့စီ ၏ စုစည်းထားသော စွမ်းအားများပင်။
"ချွင်..ချွင်..."
ဆေးဖော်စပ်အိုး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်မှာ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး သွန်းလုပ်ခြင်း ခံနေရသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ် က အသစ်စက်စက် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်လက်ကို သွန်းလုပ်နေတာပဲ... ပြီးတော့ ရူးသွပ်မြွေဟောက်ဘုရင် ရဲ့ ကျောရိုးတွေကိုတောင် သုံးနေတာဆိုတော့... ဒါက တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုပဲဗျာ...”
လီဇီလုံ မော့ကြည့်ရင်း အံ့သြတကြီး ချီးကျူးလိုက်မိ၏။
ဒီ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သွန်းလုပ်ထားတဲ့ လက်နက်ကို ရမယ့် ကံကောင်းသူက ဘယ်သူပါလိမ့်။
သူ အားကျနေမိတော့သည်။
နေ့ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၊
“ဝီ...”
ဆေးဖော်စပ်အိုး ၏ အဖုံးမှာ ပွင့်ထွက်သွားသည်။
နှင်းပမာ ဖြူစင်သော နဂါးလှံတစ်လက်မှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ ထက်ရှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ထိုးလိုက်ရုံနှင့်ပင် ဖူယွင် တောအုပ်နက် အတွင်း၌ မီတာ (၁၀၀) ခန့် နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့၏။
“ဟူး...”
ဤသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ပင့်သက်ရှိုက်မ်ိသွားရသည်။
“ဒါ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ပဲ.....”
ကုန်းချင်းချိုး၊ မိုယင်၊ ချူယွင်အာ၊ လီဇီလုံ နှင့် အခြားသူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး၊ ထိုလက်နက်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ရင်ခုန်သံမြန်စေသည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အံ့သြမှင်သက်သွားကြလေတော့၏။
“မဆိုးဘူးပဲ...”
ယဲ့ဖုန်း ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။
လက်နက် မသွန်းလုပ်မီက ဆေးဖော်စပ်အိုး က အသိစိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ပြောကြားခဲ့ရာတွင်၊ ဤတစ်ခေါက် သွန်းလုပ်မှုသည် အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်လက်နက်များထဲတွင် အဆင့်မြင့် အမျိုးအစားတစ်ခု ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါတွင်မူ ၎င်းထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
‘ကြည့်ရတာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း မော့စီ ရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ရရှိလိုက်တာကြောင့်ရယ်၊ ပျက်စီးနေတဲ့ သွေးဓားရဲ့ အားဖြည့်မှုတွေကြောင့်ရယ် ပေါင်းစပ်ပြီး အဆင့်တက်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်...’
ယဲ့ဖုန်း အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းလိုက်မိ၏။
[အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင် - ၂၂.၅ %]
ဆေးဖော်စပ်အိုး အတွင်းရှိ စုစည်းမိနေသော စွမ်းအားများကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယဲ့ဖုန်း သည် စွမ်းအင် ငါးပုံတစ်ပုံခန့် ပြည့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
မူလက (၁၀) ပုံ (၁) ပုံ ရှိနေခဲ့ပြီးသားဖြစ်ရာ၊ အထွတ်အထိပ် အဆင့် နဂါးလှံကို သွန်းလုပ်ခြင်းက အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင် (၁၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ထပ်တိုးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းအား ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် မြှင့်တင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော စွမ်းအင်ပမာဏ ပြည့်ရန်မှာမူ ဝေးပါသေးသည်။
"ဝှစ်..."
ယဲ့ဖုန်း က လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်ရာ၊ အထွတ်အထိပ် အဆင့် နဂါးလှံသည် လေထုကို ခွဲခြမ်းကာ ပျံသန်းသွားပြီး လီဇီလုံ ၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွား၏။
“ဒါက အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ပဲ... အကြီးအကဲ ဇီလုံ အတွက် ဆုလာဘ်ပေါ့... ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါ... ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အပျက်မခံပါနဲ့ဦး...”
ယဲ့ဖုန်း က ကျယ်လောင်စွာ အသိပေးလိုက်ရာ သူ့အသံသည် မြူခိုးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။
“ဝါး... ဒါ အမှန်တကယ်ပဲ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ကြီးပါလား...”
“အဟင့် ..အားကျလွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ထွက်တယ်...”
တပည့်များမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။
သူတို့သည် လီဇီလုံ ကို အားကျလေးစားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းမှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှသော အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကြီးလေ။
ဂိုဏ်းချုပ် က အကြီးအကဲ လီဇီလုံ အား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။
“ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်အတွက်လား ခင်ဗျာ...”
လီဇီလုံ သည် ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော ကံထူးမှုကြီး တစ်ခု ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ခုနလေးတင် သူက ဒီကံကောင်းသူက ဘယ်သူပါလိမ့်ဟု တွေးနေခဲ့မိသည် မဟုတ်ပါလော။၊ တကယ်တမ်းကျတော့ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေခဲ့ပါလား။
“ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်က ပေးတာပဲ... ယူလိုက်စမ်းပါ...”
ယဲ့ဖုန်း က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
“ဒီ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် မှာ နာမည် မရှိသေးဘူး... အကြီးအကဲ ဇီလုံ ပဲ ကိုယ့်ဘာသာ နာမည်ပေးလိုက်တော့... နောင်ဆိုရင်လည်း ဆက်ပြီး ကြိုးစား ကျင့်ကြံဦးပေါ့...”
“ဒါ့အပြင်... ဒီအချိန်ကစပြီး ဘယ်သူမဆို ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်လက်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်သွားပါမယ်...”
ယဲ့ဖုန်း က သူ့အသံကို မြှင့်ကာ ထပ်မံ ကြေညာလိုက်ပြန်၏။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပည့်များမှာ အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး၊ ကျင့်ကြံလိုစိတ်များမှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာကြလေတော့၏။