Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထူးခြားသော ဝိညာဉ်သွေးအား ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် လီကျောက်ကျောက်၏ အကောင်အထည်ဖော်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>~ယဲ့ဖုန်းက ဆုလာဘ်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် မြူခိုးဂိုဏ်းရှိ အကြီးအကဲများမှစ၍ တပည့်များအထိ အားလုံး၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်လက် ဆုချမည်တဲ့။</p> <p> </p> <p>တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ တစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံကြည့်လျှင်ပင် ဤမျှလောက် ရက်ရောနိုင်သူမှာ ယဲ့ဖုန်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>'အခု ငါက ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၇) ကို ရောက်နေပြီ... ဆက်ပြီး ကြိုးစားရင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါလည်း အဲဒီလို ဝိညာဉ်လက်နက် ဆုလာဘ်ကို ရနိုင်တာပဲ...'</p> <p> </p> <p>ကုန်းချင်းချိုးက စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>မိုယင်၊ ဟိုယွင်ကျဲ၊ ရှီလေ့၊ လီကျောက်ကျောက်၊ ယန်ရူယွီ၊ ကျားယွိလန်၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့ကဲ့သို့သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်ရှိ တပည့်များမှာလည်း တက်ကြွမှုများ အပြည့် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်၏ အတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်ထားနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်သော အစမှတ်မှ စတင်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင်၊</p> <p> </p> <p>လီဇီလုံသည် သူ့ရှေ့ရှိ မီတာ (၂.၅) ခန့် ရှည်လျားသော နဂါးအရိုးလှံကို မြတ်နိုးစွာဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေမိသည်။ ဤလက်နက်၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေပြီး၊ ကျောရိုးကဲ့သို့ ပြေပြစ်သော အကွေးအဆန့်များ ရှိနေကာ၊ ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်မှာ အံ့မခန်း စွမ်းအားကြီးမားလှပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤ ဝိညာဉ်လက်နက်၏ ပင်မခန္ဓာမှာ ရူးသွပ်မြွေဟောက်ဘုရင်၏ ကျောရိုးကို အသုံးပြုကာ သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လှံသွားမှာလည်း ရှည်လျားထက်ရှလွန်းလှသဖြင့် ခြုံငုံကြည့်လိုက်လျှင် လှံရှည်ကြီးတစ်လက်နှင့် ပို၍ တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် အမည်တစ်ခုကို စဉ်းစားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါကို ‘ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံ’ လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>လီဇီလုံက ထိုအမည်ကို ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရူးသွပ် - ဆိုသည်မှာ ရူးသွပ်မြွေဟောက်ဘုရင်၏ အမည်မှ ယူထားခြင်း။</p> <p> </p> <p>နဂါး - ဆိုသည်မှာ ဤလှံသည် ရှည်လျားသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အရိုး - ဆိုသည်မှာ ဤလှံကို အရိုးများဖြင့်သာ သွန်းလုပ်ထားခြင်းကြောင့်ပါ။</p> <p> </p> <p>လှံ - ဆိုသည်မှာ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လှံရှည်ကြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝီ...”</p> <p> </p> <p>ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး၊ ၎င်းသည် ဤအမည်ကို အလွန်နှစ်သက်ပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>“သူငယ်ချင်းသစ်... ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့က တစ်သက်စာ လက်တွဲဖော်တွေပဲ... နောင်ဆိုရင် ငါနဲ့အတူ စစ်မြေပြင်မှာ ရန်သူတွေကို သုတ်သင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်နော်...”</p> <p> </p> <p>လီဇီလုံသည် လှံသွားဖြင့် သူ့လက်ချောင်းကို အသာအယာ လှီးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးတစ်စက်သည် ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်နှင့်၊ လှံတံတစ်ခုလုံးမှာ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများ လှိုင်းထလျက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့ကြားတွင် မီးပန်းများ ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့သော ထူးခြားဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ အလင်းတန်းများ အားလုံးမှာ အတွင်းဘက်သို့ ပြန်လည် စုစည်းသွားကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>လီဇီလုံသည် သူနှင့် ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ငါ အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီ...”</p> <p> </p> <p>သူ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝီ...”</p> <p> </p> <p>ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံထံမှ ကြည်လင်လှသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တောက်ပသော ရောင်ခြည်များက လီဇီလုံ၏ ပတ်လည်တွင် ဝဲလည်နေသဖြင့် သူ့အား ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးပမာ ထင်မှတ်ရစေ၏။</p> <p> </p> <p>လီဇီလုံသည် ဖူယွင် တောအုပ်နက် အထက်တွင် ပျံဝဲလျက်၊ လှံကို ဝှေ့ယမ်းခြင်း၊ ထိုးစိုက်ခြင်းများကို အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်နေသည်။ သူသည် ဤ ဝိညာဉ်လက်နက်အသစ်ကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ့လက်ထဲတွင် အံဝင်ခွင်ကျ ရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>'ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံ ရှိနေပြီဆိုတော့ လီဇီလုံရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့်ငယ် အနည်းငယ်လောက် တိုးလာတော့မှာပဲ... အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်လက်စီက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်တာပဲဗျာ...' ယဲ့ဖုန်းက ကောင်းကင်ယံရှိ လီဇီလုံကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>လီဇီလုံမှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၁) တွင်သာ ရှိသေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော "ငွေရောင်လှံတံ ဝင်္ကပါခွင်း တိုက်ကွက်" နှင့်အတူ၊ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ရူးသွပ်နဂါးအရိုးလှံကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက၊ သူသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၄) ရှိသူများကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ သူ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နေသော အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံမှာ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းလည်း ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့တာပဲ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မင်းကို အသစ်ပြန်ဖြစ်အောင် သွန်းလုပ်ပေးမယ်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ တစ်ခုလုံးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံကို ဆေးဖော်စပ်အိုး အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အမျိုးမျိုးနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကိုပါ ထည့်သွင်း၍ အလုံးစုံ ပြန်လည် သွန်းလုပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ယဲ့ဖုန်းသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုကိုပါ ရယူလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ စမ်းသပ်ကွင်းတွင် အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်၏ နတ်ဆိုးအမြုတေ နှင့် တန်ဖိုး တူညီလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကြီးမားသော စွမ်းအင်များ၏ အားဖြည့်မှုကြောင့်၊ အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံအား ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ထန်..."</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်အိုး၏ အဖုံးမှာ ကောင်းကင်သို့ ပွင့်ထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အသစ်စက်စက် ဖြစ်သွားသော အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး၊ ယဲ့ဖုန်းက လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအရာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနက်နှင့် အဖြူရောင် စွမ်းအင်တန်းလေးများ လှည့်ပတ်နေကြပြီး၊ ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ တိုးတက်သွားခဲ့တော့၏။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့၏။</p> <p>အကယ်၍သာ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ၏ ဒုတိယ ခန်းမသခင်ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၃) အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ တားဆီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>[အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင် - (၂၅.၅) ရာခိုင်နှုန်း]</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ဆေးဖော်စပ်အိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ စွမ်းအင်ပမာဏမှာ ထပ်မံ တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“အနက်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခုံ... ထစမ်း...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ဝင်္ကပါကို ပြန်လည် နေရာချလိုက်ပြီးနောက်၊ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ရောင်စုံ အလင်းလုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ မြေအောက်လိုဏ်ဂူရှိ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များ၏ အလောင်းများမှ ထုတ်ယူထားသော ဝိညာဉ်သွေးများ ပင်တည်း။</p> <p> </p> <p>“နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်ဖြစ်တဲ့ ‘ဝိညာဉ်သွေး ပေါင်းစပ်ခြင်း’ ကို စမ်းကြည့်ရအောင်...” ယဲ့ဖုန်းက ဝိညာဉ်သွေး အစုအဝေး နှစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အချင်းချင်း ထိတိုက်မိစေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် တောက်ပသော မီးပန်းများပမာ တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက်၊ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် သန့်စင်လိုက်ကြကာ၊ မကြာမီမှာပင် ယခင်ကထက် သိသိသာသာ သေးငယ်သွားသော ဖျော့တော့သည့် ရွှေရောင် ဝိညာဉ်သွေး အစုအဝေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>[အမည် - ရွှေရောင်အလင်း သွေးကြော]</p> <p>[အဆင့် - အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်]</p> <p>[မှတ်ချက် - အသစ်စက်စက် ပေါင်းစပ်ထားသော သွေးကြော ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စုပ်ယူပါက ထက်ရှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို မှုတ်ထုတ်၍ အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ပါရမီကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်]</p> <p> </p> <p>သိပ်ပြီးတော့တော့ အထင်ကြီးစရာ မကောင်းလှသော ရွှေရောင်အလင်း သွေးကြောကို ကြည့်ရင်း၊ ယဲ့ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်မိပြီး ရွှေမွေး ရှဉ့်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရှဉ့်လေး... ဒီလို ဝိညာဉ်သွေးမျိုးက မင်းနဲ့ တော်တော် သင့်တော်မှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ဖုန်းက လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်အလင်း သွေးကြောမှာ ရွှေမွေး ရှဉ့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု မှုတ်ထုတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထက်ရှသည်၊ မြန်ဆန်သည်၊ စွမ်းအားကြီးလှ၏။</p> <p> </p> <p>“ဂါး...”</p> <p> </p> <p>ဖြတ်ပျံသွားသော ကျီးကန်းတစ်ကောင်မှာ နှစ်ခြမ်းပြတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင်... တကယ်တော့ ဒီသွေးကြောက ငါထင်သလောက်တော့ မအားနည်းပါဘူး...” ယဲ့ဖုန်းက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ် ဆရာကြီးရှင့်...”</p> <p> </p> <p>ရွှေမွေး ရှဉ့်သည် ထင်းရှူးသီးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ လူသားစကားကို ပြောလိုက်ရာ ၎င်း၏ အသံမှာ ကလေးသူငယ်တစ်ဦး၏ အသံနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေပြီး၊ နို့နံ့မစင်သေးသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းလှပေ၏။</p> <p> </p> <p>“သွားပြီး ကျင့်ကြံတော့...” ယဲ့ဖုန်းက ရွှေမွေး ရှဉ့်၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းသည် မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်သွေးများကို ဆက်လက် ပေါင်းစပ်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဝိညာဉ်သွေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထူးခြားသော ဝိညာဉ်သွေး (၈) မျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ အများစုမှာ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်များ ဖြစ်ကြကာ ယဲ့ဖုန်းက အားလုံးကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြီးစီးမှသာ သူ အနားယူလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p>အပန်းဖြေ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည်ခွက် တစ်ခွက် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ အတွင်းတွင် ဆီးသီးနီများနှင့် ဂိုဂျီသီးများကို ရေနွေးဖြင့် စိမ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူက တစ်ငုံ ခပ်ဖွဖွ သောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်တာက ငယ်တုန်းကစမှ ရမှာ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် တကိုယ်တည်း ပြောလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>လီကျောက်ကျောက်သည် ထိုအနီးမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြတ်သွားစဉ်၊ ပန်းပုံစံများ ထွင်းထုထားသော ဖန်ခွက်ထဲရှိ ဆီးသီးနီများနှင့် ဂိုဂျီသီးများကို မြင်တွေ့သွားသဖြင့် တစ်ခုခုကို အလေးအနက် တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်တော့၊</p> <p> </p> <p>လီကျောက်ကျောက်သည် ယဲ့ဖုန်းထံသို့ အငွေ့တထောင်းထောင်းနှင့် လက်ဖက်ရည်ပူ တစ်ခွက် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လှမ်းယူကာ အဖုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အတွင်းတွင် ဆီးသီးနီများ၊ ဂိုဂျီသီးများနှင့် ထူးဆန်းပြီး ရှေးကျလှသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် အချို့ကို စိမ်ထားသဖြင့် မွှေးရနံ့များမှာ လှိုင်လှိုင်ထွက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် ဦးလေး... ဒါက ကျားယွိလန်၊ ယန်ရူယွီ နဲ့ ကျွန်မတို့ သုံးယောက် ပူးပေါင်းပြီး ဖော်စပ်ထားတဲ့ ကျန်းမာရေးအားဖြည့် လက်ဖက်ရည်ပါ... အရသာလည်း ရှိသလို ဂိုဏ်းချုပ်ကိုလည်း နေ့တိုင်း လန်းဆန်းနေစေမှာပါ...” လီကျောက်ကျောက်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ “သြော်... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းသားအားလုံးအတွက်လည်း ကျွန်မ ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်... အားလုံးက သောက်ကြည့်ပြီးတော့ ကောင်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်ရှင်...”</p> <p> </p> <p>သူမက စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လျက်၊ ယဲ့ဖုန်းအနေဖြင့် ဤ ကျန်းမာရေးအားဖြည့် လက်ဖက်ရည်ပူကို သောက်စေလိုသော မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်နှာလေးဖြင့် ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ နေရာမှ ထရပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖေးလိုင်တောင်ထိပ်ဝယ်၊</p> <p> </p> <p>ကုန်းချင်းချိုးသည် တာအိုပို့ချရင်း သံသယများကို ရှင်းလင်းပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ ရေငတ်လာသောအခါ၊ လီကျောက်ကျောက် ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးထားသော အလားတူ ပုံစံရှိသည့် ဖန်ခွက်ကို လှမ်းယူကာ ကျန်းမာရေးအားဖြည့် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်ကို တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>အခြားသော တပည့်များသည်လည်း ပင်ပန်းလာသောအခါ ကိုယ်ပိုင် ဖန်ခွက်များကို ထုတ်ယူကာ အရသာကို မြည်းစမ်းရင်း တစ်ငုံချင်းစီ သောက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲ စင်မြင့် တွင်မူ၊</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြားပင်လျှင် စည်ပိုင်းကြီး တစ်ခုကို မှီလျက်၊ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ကျန်းမာရေးအားဖြည့် လက်ဖက်ရည်ပူများထဲသို့ နှစ်ကာ ‘ဂလု ဂလု’ မြည်အောင် အငမ်းမရ သောက်သုံးနေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး သောက်နေကြတာပဲလား...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ “နှမြောစရာကောင်းတာကတော့ တစ်ယောက်တည်းပဲ သောက်လို့ မရရှာတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>သူသည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဧရာမ နှစ်တစ်ထောင် ထင်းရှူးပင်အိုကြီး ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ၊ ၎င်းသည် နွယ်ပင်တစ်ချောင်းကို အသုံးပြု၍ စည်ပိုင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ပင်စည်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ကျန်းမာရေးအားဖြည့် လက်ဖက်ရည်များကို လောင်းထည့်ကာ အရသာခံ သောက်သုံးနေသည်ကို အံ့သြဖွယ် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“အရသာ ရှိလိုက်တာ.....” လောင်ဆုက ပြုံးလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ တွန့်ချိုးသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်က ကျန်းမာရေးအားဖြည့် လက်ဖက်ရည် သောက်နေတယ် ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>မျက်စိနဲ့ တပ်အပ် မမြင်ရင် ဘယ်သူကများ ယုံမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>“ကျောက်ကျောက်... မင်းကတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး တော်လာတာပဲ...” ယဲ့ဖုန်းက ချီးကျူးလိုက်ပြီး၊ လက်ထဲမှ ကျန်းမာရေးအားဖြည့် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အကုန် မော့သောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီကျောက်ကျောက်က ဤမျှလောက်အထိ ထိရောက်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မနေ့က သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်မိသော စကားတစ်ခွန်းကြောင့်၊ သူမသည် တစ်ညလုံး အိပ်ရေးပျက်ခံကာ ဤမျှ အရသာရှိပြီး အာနိသင်ထက်မြက်သော လက်ဖက်ရည်ကို သုတေသနပြုခဲ့ပြီး၊ နံနက်စောစောမှာတင် လူတိုင်း သောက်နိုင်အောင် ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ချီးကျူးစကားကို ကြားရသောအခါ လီကျောက်ကျောက်မှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် ဦးလေး... ကျွန်မ အောက်ဆင်းပြီး ကျင့်ကြံတော့မယ်ရှင်...”</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် လီကျောက်ကျောက်သည် ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူမ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖုန်းသည် နေရာမှ ထရပ်ကာ တောင်အောက်ခြေရှိ ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခေါင်းလောင်း ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း၊ ဂိုဏ်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ကြီးမားသော အစီအစဉ်များကို တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ စတုတ္ထအဆင့် တာဝန်ဖြစ်သော ဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုး (၁၀) သန်း ရယူခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ၏ လူဦးရေကို (၃) သန်း ပြည့်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင်။</p> <p> </p> <p>‘ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် က တိုက်ပွဲသတင်း ပျံ့သွားပြီးကတည်းက၊ ငါတို့ မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက တစ်ရှိန်ထိုး တက်သွားခဲ့တာ... မိသားစုတွေကလည်း ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ဆီကို တဖွဲဖွဲ ပြောင်းရွှေ့လာကြတယ်... အခုဆိုရင် မြို့ထဲကို နေ့တိုင်း လူ ရာနဲ့ချီ တိုးလာနေတာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ဒီအရှိန်အတိုင်း ဆိုလျှင်တော့ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ လူဦးရေက မကြာခင်မှာ (၂) သန်းကို ကျော်ဖြတ်သွားပါတော့မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်းအနေဖြင့်မူ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသေးသည်ဟု ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကုန်းချင်းချိုးကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ၏ လူဦးရေကို မြှင့်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ဆွေးနွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... စိတ်ချပါရှင်... ကျွန်မ အစီအစဉ်တွေ အားလုံး လုပ်ထားပြီးပါပြီ...”</p> <p> </p> <p>ကုန်းချင်းချိုးက မှတ်တမ်းဖိုင် တစ်ခုကို ဖြန့်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ ကျွန်မက ဒုတိယ မြို့တော်ဝန်၊ နီရှန်နန်းတော် သခင်မ နဲ့ အခြားသူတွေကို စုရုံးခဲ့ပါတယ်... သူတို့ကို အနီးနားက နယ်မြေတွေဆီ သွားခိုင်းပြီး၊ ရွှေ့ပြောင်းလို့ရတဲ့ ကျေးရွာတွေနဲ့ ရှေးဟောင်း မြို့ငယ်လေးတွေကို ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ဆီကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ညွှန်ကြားထားပါတယ်ရှင်...”</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲကုန်းကတော့ ကျွန်တော့်စိတ်ကို တကယ် သိတာပဲဗျာ...” ယဲ့ဖုန်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းချင်းချိုး၏ မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို လျှော့ချပေးဖို့ ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ပါရှင်...”</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မ တပည့်သစ်တွေ ထပ်ပြီး စုဆောင်းဖို့ လိုမလားဟင်...” ကုန်းချင်းချိုးက ထိုအချက်ကို သတိရသွားသဖြင့် ကပျာကယာ ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ၊ ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း အလင်းရောင် တစ်ခု ဝင်းလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစု အဖြစ် တက်လှမ်းရန်အတွက်မူ တပည့်အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး (၁၀၀၀) ကျော် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် မြူခိုးဂိုဏ်း၌ တပည့် (၁၆၆) ဦးသာ ရှိသေးသဖြင့် များစွာ လိုအပ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>တပည့်သစ်များ စုဆောင်းရေး ကိစ္စကိုလည်း မကြာခင်မှာပင် အကောင်အထည်ဖော်ရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save