Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အသုံးမဝင်သော နည်းဗျူဟာပုံစံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို လုချန်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>“သွေးလင်းယုန်ခန်းမရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ကျုပ်တို့ ခံနေရပြီ ထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စကားကို ကြားလျှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလည်း သူတို့၏ နတ်အငွေ့အသက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “စီနီယာတို့ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။ သူတို့က ကျုပ် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကနေ ထွက်သွားပြီလားဆိုတာကို အတည်ပြုဖို့ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်ကို လာပြီး ကင်းထောက်ရုံတင်ပါ။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က ချီယန်ဂိုဏ်းနဲ့ အရမ်းနီးတယ်။ သူတို့ ဒီမှာ လှုပ်ရှားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “ဒါဆို အခု ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ တစ်ဖက်လူက နည်းဗျူဟာ ပုံစံတစ်ခု ခင်းကျင်းထားပြီးလောက်ပြီ။ အပြင်ကိုလည်း သတင်းပို့လို့ မရတော့ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ခဏခန့် စဉ်းစားပြီးနောက် လုချန်းက</p> <p> </p> <p> “ကျုပ်တို့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကနေ ထွက်သွားပြီး သူတို့ကို မျှားထုတ်ရအောင်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>အလျင်အမြန်ပင် ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “မောင်လေး... ဒါတော့ မဖြစ်ဘူးလေ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ တို့ မသိဘူး။ တကယ်လို့ သူတို့က အရမ်း အစွမ်းထက်နေပြီး အစ်မတို့ကလည်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကနေ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ လာကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါဆို တို့တတွေ သေသွားမှာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ထဲ၌ မလှုပ်ရှားခြင်းက တစ်ဖက်လူက အလွန် အစွမ်းထက်နေကြောင်း သက်သေပြနေ၏။ သူတို့သာ လှုပ်ရှားခဲ့လျှင် ချီယန်ဂိုဏ်းမှ စွမ်းအားကြီးသူများ ရိပ်မိသွားနိုင် သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လုချန်းအား လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် ရွှေနတ်ပင် ကျရှုံးသွားခဲ့ရာ ယခုရောက်လာမည့် တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားက အနည်းဆုံး ရွှေနတ်အဆင့်ထက် မြင့်နိုင်ကြောင်း ကောက်ရှီယွမ် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အနေနှင့် ရွှေနတ်ထက် နိမ့်သောသူကို စေလွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ပြုံးလျက် လုချန်းက</p> <p> “စီနီယာ... ကျုပ်ရဲ့ ဆရာ ပေးခဲ့တဲ့ အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် ရတနာကို မေ့သွားပြီလား။”</p> <p> </p> <p>ဒါက...</p> <p> </p> <p>ချန်းလုသည် နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်းဖြစ်ကြောင်း ကောက်ရှီယွမ် သတိရသွား၏။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျောက်နက်တောင်ကြားတွင် ထိုရွှေနတ်ကို သူ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်းတော်သခင်က ချန်းလုအတွက် ပေးခဲ့သည့် နည်းလမ်းက နတ်ဘုရင်အဆင့် စွမ်းအားရှိသူကိုပင် ခုခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း နတ်ဘုရင်တစ်ပါးက ချန်းလုကို ဘာကြောင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပစ်မှတ်ထားရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရင်ကဲ့သို့ ဖြစ်တည်မှုမျိုးက အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်စခန်းဝင်နေသော နန်းတော်သခင်က ရိပ်မိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယခုရောက်လာသူက နတ်ဘုရင် မဟုတ်နိုင်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နတ်ဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခုခံနိုင်သည့် နည်းလမ်း လုချန်းထံ၌ ရှိနေသဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ချန်းလုသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ အနာဂတ် နန်းတော်သခင်လေး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ရှောင်ရွှီရင် ပြောခဲ့သည်ကို ကောက်ရှီယွမ် ပြန်လည် သတိရလိုက်၏။ နန်းတော်သခင်က ချန်းလုကို အလွန်တန်ဖိုးထားသဖြင့် ချန်းလုထံတွင် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည့် ရတနာမှာ တစ်ခုထက်မက ရှိနေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “ကောင်းပါပြီ ... မောင်လေး ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ကောင်းပါပြီ။ ကျုပ်တို့ ကျောက်နက်တောင်ကြားကို နောက်တစ်ခေါက် ပြန်သွားကြတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ကျောက်နက်တောင်ကြားသည် အခြားသူများအတွက် သတ်ဖြတ်ရန် ကောင်းမွန်သော နေရာဖြစ်သကဲ့သို့ လုချန်းအတွက်လည်း ထို့အတူပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သူ့ထံ၌ နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာကို အသုံးပြုခွင့် တစ်ကြိမ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်၊ ကောက်ရှီယွမ်တို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှ လုချန်း ချက်ချင်း ထွက်ခွာလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှ လုချန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက သူ၏တည်ရှိမှုကို သိသွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်နေသည်ဟု တွေးကာ နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင် စိတ်ထဲ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လူမိုက်တွေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သာ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ထဲတွင် ရှိနေပါက သူ လှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ချီယန်ဂိုဏ်းမှ လူများကို ဆွဲဆောင်မိသွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့ မြို့ပြင်ထွက်လာပြီဖြစ်သဖြင့်  စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်ဆိုင်းမနေတော့ပဲ လုချန်းတို့ သွားရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင် တိုက်ရိုက် လိုက်လံ လိုက်ပါသွား၏။</p> <p> </p> <p>နတ်လှေကို ထိန်းကျောင်းကာ ကျောက်နက်တောင်ကြားသို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် လုချန်း ဦးတည်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ နတ်လှေ အရှိန်ကို မြင်လျှင် လုချန်းနှင့် အပေါင်းအပါများ သူလိုက်လာတာကို ရိပ်မိသွားပြီး လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းနေသည်ဟု နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင် ပို၍ပင် ယုံကြည်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် နတ်ဘုရင်ခံ တစ်ပါး ဖြစ်၏။ သူတို့၏ နတ်လှေ မည်မျှ မြန်စေကာမူ သူ့ထက်တော့ မြန်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ကျောက်နက်တောင်ကြား၏ အထက်တွင် လုချန်း၏ နတ်လှေ ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင် သူ၏ နတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ယခု ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှ ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ သတ္တိများလည်း ပို၍ကောင်းလာပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ နတ်လှေ ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်လျှင် နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤသုံးယောက်က ဘာကြောင့် ဆက်မပြေးတော့တာလဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်အား သတိထားမိစေသဖြင့် ကျောက်နက်တောင်ကြားကို သူ၏ နတ်အာရုံဖြင့် အသေအချာ စူးစမ်းလိုက်ရာ အောက်ဘက်တွင် နည်းဗျူဟာ ပုံစံတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့က နည်းဗျူဟာ ပုံစံကို အသုံးပြုပြီး သူ့အား တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေကြသည်ဟု သိ လိုက်ရသဖြင့် နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း နည်းဗျူဟာ ပုံစံ ခင်းကျင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဇဝေဇဝါဖြင့် ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “မောင်လေး... မောင်လေးရဲ့ နည်းဗျူဟာ ပုံစံက အဲ့ဒီလူကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မှာလား။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း ခင်းကျင်းနေသည့် နည်းဗျူဟာ ပုံစံသည် အဆင့်နိမ့် နည်းဗျူဟာ ပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ရွှေနတ်ကိုပင် ပိတ်လှောင်နိုင်စွမ်း မရှိရာ နတ်ဘုရင်ခံကို ဆိုလျှင်တော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p>“သူ့ရဲ့ သတိကို လျှော့ချသွားအောင် ကျုပ် ဒီလို လုပ်နေတာပါ။”</p> <p> </p> <p>သူတို့သာ ဆက်တိုက် ထွက်ပြေးနေပြီး ဘာမှ မလုပ်ပါက ကြံစည်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်သည်ဟု တစ်ဖက်လူစိတ်ထဲ သံယက ဝင်သွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ နည်းဗျူဟာ ပုံစံ ခင်းကျင်းနေသည်ကို တစ်ဖက်လူ သိ သွားပါက သူ့အား ပိတ်လှောင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သတိလျော့သွားမည်ဖြစ်၏။ </p> <p>ထို့ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အသုံးမဝင်နိုင်သော နည်းဗျူဟာပုံစံတစ်ခုကို လုချန်း ခင်းကျင်းပြနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် မလှမ်းမကမ်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူတို့သုံးဦး ခံစားမိလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်နှင့် ရှောင်ရွှီရင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများလည်း ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအငွေ့အသက်က...</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရင်ခံ အဆင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လုချန်းထံတွင် နန်းတော်သခင် ပေးထားသည့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည့် ရတနာ ရှိနေကြောင်း သတိရလိုက်သောအခါ သူတို့ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရ သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဆံပင်နီနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ကျောက်နက်တောင်ကြား၏ အထက်တွင် ပေါ်လာပြီး လုချန်းအား အေးစက်စွာ ပြုံးကြည့်လျက်</p> <p> </p> <p> “ဘာလို့ ဆက်မပြေးတော့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက တွန့်ဆုတ်မနေပဲ</p> <p> </p> <p>“နည်းဗျူဟာ ပုံစံ... အသက်ဝင်စေ”</p> <p> </p> <p>ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် အပြာရောင် အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခုက နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်အား ဝန်းရံသွား၏။ ထိုနည်းဗျူဟာ ပုံစံကို မြင်လျှင် နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> “ဒီနည်းဗျူဟာ ပုံစံက ကျုပ်ကို တားဆီးနိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက အချိန်ဆွဲရန်အတွက် ထိုနည်းဗျူဟာ ပုံစံကို အသုံးပြုသည်ဟု ထျန်းရှောင် ထင်မှတ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် လုချန်းက အချိန်ကုန်ခံရန် စိတ်ကူးမရှိပဲ နည်းဗျူဟာပုံစံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး  အသက်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်‌ကြောင်းကိုတော့ သူ မသိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွား၏။ နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်အတွက် အချိန်ဖြုန်းရန် သူ့တွင် အစီအစဉ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာကို သူ အသက်သွင်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသော စွမ်းအားတစ်ခု လုချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် တိုးဝင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံသည် အမှောင်အတိကျသွားပြီး တိမ်တိုက်များကြားတွင် လျှပ်စီးများ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားကာ လုချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်၏ အပြုံး ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်က</p> <p> </p> <p> “နတ်... နတ်ဘုရင်”</p> <p> </p> <p>သူ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ကို သိလိုက်သော်လည်း ထိုနတ်ဘုရင် စွမ်းအားက လုချန်း ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား မဟုတ်သည်ကို ခံစားမိသောအခါ စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး</p> <p> “ခင်ဗျားမှာ အဲ့ဒီစွမ်းအား ရှိနေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ လျှို့ဝက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုပင် နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်က  သူ၏ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးစွမ်းအားများ ပျံ့လွင့်သွား၏။ အစောပိုင်းက လုချန်း၏ နတ်ဘုရင် အငွေ့အသက်ကြောင့် သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း စိတ်ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာသောအခါ ခေါင်းအေးအေးနှင့် တွေးနိုင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ဖြင့်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရင်အစစ်တစ်ပါး ပေါ်လာလျှင်ပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု သူ တွေးမိလိုက်‌သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိုနတ်ဘုရင် စွမ်းအားက လုချန်း၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား မဟုတ်သလို တည်ငြိမ်မှုလည်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူအနေနှင့် ဘာကြောက်နေစရာ ရှိမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်က သူ၏ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငရဲဘုံနတ်ဆိုး သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်ဝါး။”</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရင်ခံ ထျန်းရှောင်က ရိုက်နှက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ လုချန်းတို့ ဆီသို့ ဆင်းသက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို မြင်လျှင် နတ်အလင်း မီးအိမ်တစ်ထောင်ကျမ်းစာကို လုချန်း အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။ တစ်ဖက်လူက မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ရာ ထိုကျမ်းစာက သူ့အား နှိမ်နင်းရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save