ကောက်ရှီယွမ်က တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်ချင်တာလား။
ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။
သူမ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်သွားပြီဆိုရင် လုချန်းနဲ့ ...
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့၌ သူမနှင့် လုချန်းတို့ လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ အကြောင်းအရာများကို တွေးမိပြီး ရှောင်ရွှီရင်၏ ပါးပြင်ပေါ်၌ ရှက်သွေးတွေ ဖြာတက်သွား၏။
ရှောင်ရွှီရင် ငိုင်နေတာကို မြင်လျှင် ကောက်ရှီယွမ်က
“ညီမလေးရှောင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ဟု နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ရွှီရင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး
“စီနီယာ... စိတ်ချလက်ချ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်ပါ။ မောင်လေးချန်းကို ကျွန်မ စောင့်ရှောက်ထားပါ့မယ်။”
ထို့ပြင် ကောက်ရှီယွမ်က ရှောင်ရွှီရင်ကို အချို့ကိစ္စများ မှာကြားပြီး မြို့တော်ဝန်စံအိမ်ရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုကို ရှာကာ သူမ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။
…….
ညနေခင်း။
ကောက်ရှီယွမ် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် စတင်လိုက်သည်နှင့် လုချန်း၏ ပုံရိပ် ရှောင်ရွှီရင်၏ အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။
လုချန်း ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံမိသောကြောင့် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေကာ ကျင့်ကြံနေသော ရှောင်ရွှီရင်လည်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ လုချန်းကို မြင်သဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ရှက်သွေးများ ဖြာသွားပြန်သည်။
လုချန်းက ပြုံးလျက်
“စီနီယာကောက်က တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်သွားပြီ ထင်တယ်နော်။”
ရှောင်ရွှီရင်က
“အင်း”
ဟု တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
လုချန်း သူမအခန်းထဲ ရောက်လာမှတော့ လုချန်း နောက်ထပ် ဘာလုပ်တော့မည်ကို သူမ မသိပဲ မနေပေ။
မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမှ မရှိပဲ လုချန်းက ရှောင်ရွှီရင်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်တော့သည်။
……..
အမွေးဖြူမြို့။
လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအောက်တွင် အမွေးဖြူမြို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည်။
မြို့၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် အနီးနားရှိ အချို့သော မြို့များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့၏။
ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်နှင့် နီးကပ်သော ဤနယ်မြေတွင် နတ်ဘုရင်အဆင့် အင်အားစုများ မရှိသဖြင့် အတော်အတန် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။
ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အနီးရှိ မြို့များအတွက် လူဦးရေက အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
ယခင်က အမွေးဖြူမြို့၌ လူဦးရေ အစဉ်အမြဲ လျော့နည်းနေခဲ့သဖြင့် အခြားမြို့များက အမွေးဖြူမြို့ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု အနေနှင့် မယူဆခဲ့ကြပေ။
သို့သော် မကြာသေးမီက အမွေးဖြူမြို့၏ ချဲ့ထွင်မှု မြန်ဆန်လာပြီး လူဦးရေလည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် အခြားမြို့များသို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော သာမန်လူ အမြောက်အမြားလည်း အမွေးဖြူမြို့သို့သာ လာရောက်ကြတော့သည်။
အမွေးဖြူမြို့ ပြင်ပရှိ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် ရပ်နေပြီး အမွေးဖြူမြို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သတင်းစုဆောင်းနေသော နောက်လိုက်တစ်ဦး ထိုလူ၏ အနားသို့ ရောက်လာပြီး
“မြို့တော်ဝန်... အခြေအနေကို စုံစမ်းသိရပါပြီ။ လုကျန့်ကျီက အဆင့်တက်မသွားပါဘူး။ သူက အခုထိ ကောင်းကင်နတ် အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် ခရမ်းရောင်လမင်းမြို့၏ မြို့တော်ဝန် ကျားဝမ်ရွှီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး
“သင်္ချိုင်းထဲ ခြေတစ်ဖက် ရောက်နေတဲ့ အဘိုးကြီးက ငါနဲ့ လူလုနေတာပေါ့လေ။”
ခရမ်းရောင်လမင်းမြို့သည် အမွေးဖြူမြို့နှင့် မဝေးလှပေ။
ယခင်က အမွေးဖြူမြို့မှ လူဦးရေသည် ခရမ်းရောင်လမင်းမြို့ထဲသို့ စီးဝင်ခဲ့သော်လည်း မကြာသေးမီက အမွေးဖြူမြို့သည် အကြောင်းရင်းမရှိပဲ ဒုက္ခသည်များကို လက်ခံလာပြီး လူထုအတွက် အကျိုးရှိမည့် မူဝါဒအမျိုးမျိုးကို ချမှတ်လာကာ သာမန်လူများကိုပင် ကျင့်စဉ်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ခရမ်းရောင်လမင်းမြို့သို့ လာရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဒုက္ခသည်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများလည်း အမွေးဖြူမြို့ကိုသာ ရွေးချယ်သွားကြတော့သည်။
လုကျန့်ကျီ ဘာလုပ်ချင်နေမှန်း ကျားဝမ်ရွှီ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။
အားလုံး သိထားသည့်အတိုင်း လုကျန့်ကျီသည် သေခါနီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သလို သူနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့ကြားတွင်လည်း အမွေဆက်ခံမည့်သူ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အမွေးဖြူမြို့ကို စီမံခန့်ခွဲရန် မည်သည့်နေရာမှ တွန်းအားများ ရနေမှန်း ခန့်မှန်း၍မရ ဖြစ်နေ၏။
အမွေးဖြူမြို့ ယခင်က မည်သည့် အခြေအနေမျိုး ဆိုတာကို သူတို့ ကောင်းကောင်းသိထား၏။
“လုကျန့်ကျီက အဆင့်တက်သွားပြီး သက်တမ်း တိုးလာလို့။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သွားလို့ အမွေးဖြူမြို့ကို စီမံဖို့ ဇွဲတွေ ရှိလာပြီး ဒီလို မူဝါဒတွေကို ချမှတ်နေတာလား”
ဟု ကျားဝမ်ရွှီ တွေးမိခဲ့သည်။
ကျားဝမ်ရွှီသည် အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်ရန် လူအချို့ကို ကုန်သည်များ အနေနှင့် ဟန်ဆောင်ခိုင်းကာ အမွေးဖြူမြို့ထဲသို့ ခိုးဝင်စေပြီး သတင်းစုဆောင်းခိုင်းခဲ့သည်။
သို့သော် ရရှိလာသော သတင်းများအရ လုကျန့်ကျီ အဆင့်တက်မသွားကြောင်း သိရသည်။
ဒီအဘိုးကြီး လုကျန့်ကျီက အဆင့်မတက်ပဲနဲ့ လာပြီး ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက် လုပ်နေတာလား။
နေပါဦး...
ကျားဝမ်ရွှီ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး
“လျောင်ရှောင်ရွှမ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား”
ဟု လှည့်မေးလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူတို့တွင် အမွေဆက်ခံမည့်သူ ရှိလာခဲ့လျှင် ကလေးအတွက် အရင်းအမြစ်အချို့ ချန်ထားပေးလိုသဖြင့် လုကျန့်ကျီက အမွေးဖြူမြို့ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ စီမံခန့်ခွဲခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှင်းပြနိုင်သည်။
သူလျှိုက
“သခင်ကြီး... လျောင်ရှောင်ရွှမ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေတဲ့ လက္ခဏာ ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး။”
သူလျှို၏ အဖြေကို ကြားလျှင် ကျားဝမ်ရွှီ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွား၏။
အဆင့်တက်တာလည်း မဟုတ် ကလေးကြောင့်လည်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင် လုကျန့်ကျီက ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ရှုပ်အောင် လုပ်နေတာလဲ။
ကျားဝမ်ရွှီက
“မြို့တော်ဝန်စံအိမ်က စစ်သားတစ်ယောက်ကို ကျုပ်ဆီ ခေါ်လာခဲ့။”
“ဟုတ်ကဲ့ မြို့တော်ဝန်”
နောက်တစ်ခဏတွင် သူလျှို ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ကျားဝမ်ရွှီ၏ မျက်လုံးများကတော့ အမွေးဖြူမြို့ပေါ်၌သာ စူးစိုက်မြဲ ရှိနေသည်။
“သေခါနီးလူက ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းထဲမှာပဲ နေသင့်တာ။ ဒါမှ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ပိုအသက်ရှည်မှာ”
ဟု တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
မကြာမီတွင် သူလျှိုသည် အမွေးဖြူမြို့ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်မှ စစ်သားတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး
“မြို့တော်ဝန်... လူကို ခေါ်လာပါပြီ”
ကျားဝမ်ရွှီထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသည်နှင့် အမွေးဖြူမြို့ စစ်သားက ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး
“ကျုပ်ကို ချမ်းသာပေးပါ စီနီယာ”
ကျားဝမ်ရွှီသည် ရှေ့မှ သာမန်စစ်သားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမှ မရှိပဲ ထိုစစ်သားအပေါ် ဝိညာဉ်ရှာဖွေ စစ်ဆေးခြင်း အတတ် အသုံးပြုလိုက်၏။
ဤစစ်သားကို မေးမြန်းနေမည့်အစား သူ၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ မြန်ဆန်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုစစ်သား၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အရာများစွာကို ကျားဝမ်ရွှီ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
နတ်ဘုရင် တစ်ပါးနှင့် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော လူတစ်ယောက်ကိုလည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။
နေဦး...
အဲဒီလူက...
မြို့တော်ဝန်စံအိမ်သို့ ဆင်းသက်လာသော ထိုလူကို မြင်လိုက်ရလျှင် ကျားဝမ်ရွှီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။
ထို့နောက် လုကျန့်ကျီတစ်ယောက် အခုနှစ်ပိုင်းအတွင်း အမွေးဖြူမြို့ကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် ဘာ့ကြောင့် အသည်းအသန် လုပ်နေသည်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားပုံရသည်။
“သူပဲ... သူ ပြန်လာပြီ”
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ သေသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ။”
ကျားဝမ်ရွှီသည် ထိုလူကို ကျုပ်တိုင် မမြင်ဖူးသော်လည်း သူ၏ အဘိုးနှင့် အဘွားသည် ယခင်က ချန်ဘုရင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ခဲ့ကြဖူးပြီး ပုံရိပ်ဖမ်း ကျောက်တုံးများမှတစ်ဆင့် ချန်ဘုရင်၏ ရုပ်သွင်ကို မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ချန်ဘုရင်ကို အမွေးဖြူမြို့တွင် နှစ်သန်းပေါင်းရာချီ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း သူ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှ ပြန်ထွက်မလာခဲ့သဖြင့် ကျားဝမ်ရွှီ၏ အဘိုးအဘွားများလည်း ချန်ဘုရင် သေဆုံးသွားပြီဟု ယူဆကာ အမွေးဖြူမြို့မှ ထွက်ခွာသွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
အမွေးဖြူမြို့တွင် သူပြန်လာသည်အထိ စောင့်ရန် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ချန်ဘုရင်က အမိန့်ပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် အမွေးဖြူမြို့မှ ထွက်ခွာခြင်းက ချန်ဘုရင်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းဟု ယူဆနိုင်သည်။
ကျားဝမ်ရွှီ ထိတ်လန့်သွားရခြင်းက ချန်ဘုရင်က ထွက်ခွာသွားသူများကို စာရင်းလိုက်ရှင်းမှာ စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ကျားဝမ်ရွှီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
သူ တကယ် ပြန်လာတာဆိုရင် ဒီသတင်းကို လူအများကြီး စိတ်ဝင်စားကြမှာ အသေအချာပင်။
သူသည် ချန်ဘုရင်၏ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းများ၏ မျိုးဆက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ချန်ဘုရင်အပေါ် မည်သည့် သစ္စာစောင့်သိမှုမှ မရှိချေ။
အကယ်၍ သူသာ ချန်ဘုရင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည့် သတင်းကို လူအချို့ထံ ရောင်းချလိုက်ပါက ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များစွာ ရရှိနိုင်ပြီး အဆင့်တက်ရန် ပို၍ နီးစပ်သွားလိမ့်မည်ဟု ကျားဝမ်ရွှီ တွေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက သူလျှိုကို
“သူတို့ကို ဆက်စောင့်ကြည့်ထား”
ထိုစကားနှင့်အတူ ကျားဝမ်ရွှီ လှည့်ထွက်သွားပြီး မည်သူ့ကို သတင်းရောင်းရမည်၊ စိတ်ဝင်စားသူများနှင့် မည်သို့ ဆက်သွယ်ရမည်ကိုသာ စဉ်းစားနေတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။
နောက်ထပ် နှစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဤနှစ်နှစ်အတွင်း ယဲ့ချူယောင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လျို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သည် ချီယန်ဂိုဏ်းနှင့် မဟာမိတ် စာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။
စာချုပ်အရ လျို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် သို့မဟုတ် ချီယန်ဂိုဏ်းကို သွေးလင်းယုန်ခန်းမက တိုက်ခိုက်လာလျှင် တစ်ဖက်မှ မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မှ မရှိပဲ ကူညီရမည် ဖြစ်သည်။
ဤမဟာမိတ်စာချုပ်သည် ခုခံကာကွယ်ရေး သဘောတူညီချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးလင်းယုန်ခန်းမတွင် နတ်ဘုရင် သုံးပါး ရှိပြီး လျို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ နတ်ဘုရင်ကတော့ အခုထိ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
လျို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နှင့် ချီယန်ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားဖြင့် သွေးလင်းယုန်ခန်းမကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သွေးလင်းယုန်ခန်းမမှ မိစ္ဆာနတ်များကို ခုခံနိုင်ရန် ခုခံကာကွယ်ရေးများကို အားကောင်းအောင် လုပ်ပြီး နည်းဗျူဟာ ပုံစံများကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။
……
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။
လျို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်။
အပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ယဲ့ချူယောင်သည် ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု၏ အစွန်းတွင် ရပ်နေပြီး ရှန်ရှမြို့ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ငေးကြည့်နေ၏။
သူမ၏ ရှေ့တွင် အပြာရောင် ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ရှန်ရှမြို့ တည်ရှိရာနေရာတွင် အနီရောင် အစက်ကလေး တစ်စက် ပြနေသည်။
***