Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၆၁၄)</h2> <h2 style="text-align:center">ကောက်ရှီယွမ် တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်မှ ထွက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့ ထွက်ခွာသွားစဉ် ၎င်းတို့၏ တည်နေရာကို အချိန်မရွေး သိနိုင်ရန် ခြေရာခံ အင်းကွက်တစ်ခုကို ယဲ့ချူယောင် ထည့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်ရှမြို့တွင် ရပ်တန့်နေသည့် အနီစက်လေးကို ကြည့်ကာ ယဲ့ချူယောင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ရှန်ရှမြို့၏ ဝိညာဉ်ကြောများ ခမ်းခြောက်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ မည်သူမှ မသွားလိုကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ရှန်ရှမြို့သည် အလွန်စည်ကားခဲ့သည့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသလို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကပင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း နည်းဗျူဟာ ပုံစံတစ်ခု ထားရှိခဲ့ရသော ဒေသတစ်ခုဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတော့ ဖုန်ထူ၍ လူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ရှမြို့၌ လုချန်း ဘာများလုပ်နေသနည်း။</p> <p> </p> <p>လုချန်း ယခုတစ်ကြိမ် လောကီနယ်ပယ်သို့ လှည့်လည်ခြင်းက လောကဓံဖြင့် စိတ်နှလုံးကို ပွတ်တိုက်ရန် သက်သက်ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကင်းမဲ့သည့် နေရာမှာတော့ ကျင့်စဉ်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>စိတ်အခြေအနေကိုတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား လိုအပ်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်ရှမြို့တွင် သူအရေးတယူ လုပ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေတာလား။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးတောရင်း သူမ၏ အာကာသလက်စွပ်ထဲမှ အင်းကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>……</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ရှမြို့ရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌။</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးမှိတ်၍ ကျင့်စဉ်ကျင့်နေသည့် ကောက်ရှီယွမ်သည် သူမ၏ ခါးဆီမှ တုန်ခါမှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျင့်စဉ်မှ ထွက်ကာ အင်းကွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။ ခဏအကြာတွင် အင်းကွက်မှ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့ချူယောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်ကို မြင်သောအခါ ကောက်ရှီယွမ် မှင်တက်သွားပြီး ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “စီနီယာအစ်မကို ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင် ကောက်ရှီယွမ်ကို</p> <p>“မင်းတို့ ရှန်ရှမြို့မှာ နေတာ နှစ်နှစ်တောင် ကျော်နေပြီ။  အဲ့ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောရန် ကောက်ရှီယွမ် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှောင်ရွှီရင် မှာကြားထားသည်ကို သတိရသွား၏။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရှန်ရှမြို့ကိစ္စများက လျှို့ဝှက်ထားစရာ မရှိဟု သူမ ထင်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်</p> <p> </p> <p>“ဂျူနီယာမောင်လေး လုချန်းက ရှန်ရှမြို့မှာ မိစ္ဆာနတ်တစ်ပါးကို တွေ့ခဲ့တာပါ။ အဲဒီမိစ္ဆာနတ်ကို နှိမ်နင်းပြီးတဲ့နောက်မှာ မြို့တော်ဝန် အသစ်တစ်ယောက် ရွေးချယ်ပေးဖို့နဲ့ တခြားမိစ္ဆာနတ်တွေ ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်ဖို့ ဒီမှာ ခဏနေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်</p> <p> </p> <p> “မိစ္ဆာနတ် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ရှန်ရှမြို့ကဲ့သို့ လူသူကင်းမဲ့သည့် နေရာမျိုးတွင် မိစ္ဆာနတ် မည်သို့ရှိနေနိုင်မည်နည်းဟုတွေးရင်း ယဲ့ချူယောင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သွေးလင်းယုန်ခန်းမမှ မိစ္ဆာနတ်များ သူလျှိုလွှတ်ချင်လျှင်ပင် ရှန်ရှမြို့ကို ရွေးချယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ကျင့်ကြံသူများရှိ‌သော မြို့များကိုသာ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင် ကောက်ရှီယွမ်ကို</p> <p> </p> <p> “ဒါဆို ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဂျူနီယာမောင်လေးက ဘာတွေလုပ်နေလဲ။”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်</p> <p>“သူလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လုံး ကျင့်စဉ်ပဲကျင့်နေတာပါ။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင် ကောက်ရှီယွမ်ကို</p> <p> </p> <p> “ကောင်းပြီ။ မင်းနဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ရှောင်တို့ သူ့ကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ထားလိုက်ဦး။”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်မ”</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် အင်းကွက်မှ အပြာရောင်အလင်းတန်း ကွယ်ပျောက်သွား၏။ အပြာရောင်အင်းကွက်ကို အာကာသလက်စွပ်ထဲ ပြန်ထည့်ကာ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ကောက်ရှီယွမ် ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ခန်းအပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ကောက်ရှီယွမ် လေကို ဝဝရှူလိုက်၏။ သူမအတွက် နှစ်နှစ်ဆိုသည်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုချန်း ဤနှစ်နှစ်အတွင်း ဘာများလုပ်နေသနည်းဟု သူမ စိတ်ဝင်စားမိသဖြင့် ရှောင်ရွှီရင်၏ အဆောင်ဆီသို့ သွားကာ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရှောင်ရွှီရင်၏ အဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ သူမကို မတွေ့ရပေ။ နတ်အာရုံဖြင့် ရှာဖွေသော်လည်း ရှောင်ရွှီရင်၏ တည်နေရာကို ကောက်ရှီယွမ် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒါက...</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်နေပြီလားဟု ကောက်ရှီယွမ် တွေးကာ မှင်တက်သွား၏။ သူမက ရှောင်ရွှီရင်၏ အဆောင်ရှိ အစေခံကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ကာ</p> <p> </p> <p> “ ညီမလေး ဘယ်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>အစေခံက</p> <p> “နတ်မိမယ်... နတ်မိမယ်ရှောင်က အခန်းထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်၏ အိပ်ဆောင်ဆီသို့ ကောက်ရှီယွမ် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲမှာလား။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နတ်အာရုံဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ရှာမရသနည်း။</p> <p> </p> <p>နတ်အာရုံကို ပိတ်ပင်သည့် နည်းဗျူဟာများ ခင်းကျင်းထားခြင်းလားဟု သူမ တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏလောက် ကျင့်စဉ်ကျင့်တာ‌တောင် နတ်အာရုံကို ပိတ်ပင်ရန် နည်းဗျူဟာ ခင်းကျင်းထားသည့် ညီမလေးရှောင်၏ အစိုးရိမ်လွန်မှုကို ကောက်ရှီယွမ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ အချိန်တို တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်ခြင်းက စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး နစ်မြောသွားခြင်း မရှိသဖြင့် အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလျှင် သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နည်းဗျူဟာများ ခင်းကျင်းရန် မလိုအပ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ် ပြန်စဉ်းစားကာ မောင်လေးချန်းလု ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာကို အရင်သိချင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ် အစေခံကို</p> <p> </p> <p> “ဒါဆို မောင်လေးရော ဘယ်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>အစေခံက</p> <p> </p> <p> “နတ်သားလုလည်း အဲ့ဒီအခန်းထဲမှာပဲ ရှိနေပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ် မှင်တက်သွားပြန်သည်။ သို့သော် မောင်လေးချန်းလုနှင့် ညီမလေးရှောင်တို့ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေသဖြင့် နတ်အာရုံကို ပိတ်ပင်ထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူမ ချက်ချင်း တွေးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အရေးကြီးကိစ္စဆိုလျှင် သူမကိုပါ နှိုးပြီး အတူတူ ဆွေးနွေးသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ် အစေခံကို</p> <p> </p> <p> “သူတို့ အခန်းထဲမှာ ရှိနေတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ။”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စဖြစ်လျှင် သူမလည်း ပါဝင် နားထောင်သင့်သည်ဟု ကောက်ရှီယွမ် ယူဆသည်။</p> <p> </p> <p>အစေခံ ကောက်ရှီယွမ်ကို</p> <p>“သူတို့ အခန်းထဲမှာ ရှိနေတာ တစ်နှစ်တောင် ရှိပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>အစေခံ၏ စကားကို ကြားလျှင် အေးစက်စက် အလှပိုင်ရှင် ကောက်ရှီယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အံ့ဩတကြီး ဟသွား၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နှစ်လုံးတောင်...</p> <p> </p> <p>သူမသည် လူအ မဟုတ်ပေ။ ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် မိန်းမတစ်ယောက် အခန်းထဲတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးနေတာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိ၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က လုချန်းကို အလွန် နီးနီးကပ်ကပ် သင်ကြားပေးနေတာလား...</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း တစ်နှစ်အတွင်းမှာတော့ အခန်းထဲက ထွက်လာသင့်သည် မဟုတ်ပါလား...</p> <p> </p> <p>စုံတွဲကျင့်စဉ် တစ်ခုခု ကျင့်နေကြတာများလား...</p> <p> </p> <p> </p> <p>…..</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းသည် ရှောင်ရွှီရင်၏ အိပ်ဆောင်အတွင်း၌  ကျင့်ကြံနေ၏။ ရှန်ရှမြို့အတွက် မြို့တော်ဝန် ရွေးချယ်ပြီးနောက် ဤနှစ်နှစ်အတွင်း လုချန်းနှင့် ရှောင်ရွှီရင်တို့သည် ညတိုင်းလိုလို အတူတူ ရှိနေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် နည်းဗျူဟာ ခင်းကျင်းလိုက်ပြီးနောက် တစ်နှစ်လုံး အခန်းထဲတွင်ပင် နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။ နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အစားအသောက် မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက အတန်ငယ် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ရှောင်ရွှီရင်ကတော့ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် သည်းခံပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူမသည် လုချန်းကို မြတ်နိုးသူဖြစ်သဖြင့် သူ မည်မျှပင် ရူးသွပ်ပါစေ သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းတွင် အဆင့်မြင့် နတ်ကျင့်စဉ်များ မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ကျင့်ကြံစဉ် နဂါးနှင့်ဖီးနစ် ယင်ယန်ကျင့်စဉ်ကိုသာ သုံးခဲ့၏။ ထို့ပြင် ရှောင်ရွှီရင်ကိုလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူသား ကျင့်ကြံသူများ သုံးသည့် ကျင့်စဉ်များက သူတို့အတွက် အလွန်အကျိုးမများသော်လည်း ထိုအရာက သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် မဟုတ်သဖြင့် ဂရုမစိုက်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကျင့်စဉ်များသည် အပိုဆောင်း အရာများသာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း တကယ် လိုလားသည်က ရှောင်ရွှီရင်ကို ကိုယ်ဝန်ရစေရန် ဖြစ်၏။ ကံဆိုးသည်က နတ်များအဖို့ ရင်သွေးရရှိရန် အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အစိမ်းရောင် လမ်းစဉ် အငွေ့အသက်များက သူတို့နှစ်ဦးကို ဝန်းရံထားသည်ကို လုချန်း သတိပြုမိလိုက်၏။  ထိုအငွေ့အသက်များတွင် အမည်းရောင် မြူခိုးများ ကပ်ပါနေသည်ကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက...</p> <p> </p> <p>ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်၏ အငွေ့အသက်တွင် အဘယ်ကြောင့် အမည်းရောင် မြူခိုးများ ရှိနေသနည်းဟု တွေးတောရင်း လုချန်း မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအမည်းရောင် အရာက ဘာများနည်း။</p> <p> </p> <p>ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်၏ စွမ်းအားကို သုံးကာ ထိုအမည်းရောင် မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားရန် လုချန်း ချက်ချင်း ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အမည်းရောင် မြူခိုးများသည် လမ်းစဉ် အငွေ့အသက်တွင် တွယ်ကပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဖယ်ရှား၍ မရခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေရှိ လူများကို မျိုးဆက်မပြန့်ပွားအောင် ဟန့်တားနေသည့် တရားခံက ဤအမည်းရောင် မြူခိုးများ ဖြစ်ကြောင်း လုချန်း နားလည်သွားပုံ ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ် စွမ်းအားများ တိုက်စားခံနေရပြီး မျိုးဆက်ပြန့်ပွားခြင်း လမ်းစဉ်ပင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်နေသဖြင့် လူသားများနှင့် နတ်များအတွက် ရင်သွေးရရှိရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save