Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၁၆ )</h2> <h2 style="text-align: center;">ချန်ဘုရင်၏ သတင်းအစအန</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ် သိသလောက်တော့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နတ်အဆင့်ထက် မြင့်မားသူများသည် အဖော်ရှာသည့် အလေ့အထ အလွန်နည်းပါး၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် သူမနှင့် ရှောင်ရွှီရင်တို့ နှစ်ဦးလုံးနှင့်လည်း ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတော့ ရှောင်ရွှီရင်၌ အဖော်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုသူမှာ နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်၏။ သူမ၏စိတ်ထဲ ငြူစူခြင်းမရှိသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဆောင်အတွင်းသို့ ရှောင်ရွှီရင် ရောက်ရှိလာ၏။ ကောက်ရှီယွမ်ကို မြင်လျှင် ရှောင်ရွှီရင်၏ စိတ်နှလုံးထဲ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင်ပြေပါသည်ဟု လုချန်းက ပြောခဲ့သော်လည်း သူနှင့် လုချန်း၏အကြောင်းကို ယဲ့ချူယောင်အား ကောက်ရှီယွမ်က ပြန်ပြောပြမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က ပြုံးလျက် ကောက်ရှီယွမ်ကို</p> <p> </p> <p> “စီနီယာအစ်မ... ဘာလို့ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်ကနေ ဒီလောက်တောင် စောစောထွက်လာတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်၏ အပြစ်ရှိသည့် မျက်နှာထားကို ကောက်ရှီယွမ် ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်၏။ သူမကို ရှာရန် ရှောင်ရွှီရင် အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာသည်ကိုလည်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “စိတ်မပူပါနဲ့ ညီမလေး... မင်းနဲ့ ဂျူနီယာမောင်လေး ချန်းတို့အကြောင်းကို အစ်မယဲ့ကို အစ်မ ပြန်မပြောပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလျှင် ရှောင်ရွှီရင် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p> ထို့နောက် သူမက</p> <p> </p> <p> “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဆောင်ငယ် အတွင်းရှိ ကျောက်စားပွဲ၌ ရှောင်ရွှီရင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ ထိုစဉ် ကောက်ရှီယွမ်က ဆက်လက်၍</p> <p> </p> <p> “အစ်မ ကျင့်စဉ်ကနေ စောစောထွက်လာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက အစ်မယဲ့က ဆက်သွယ်ရေး အင်းကတစ်ဆင့် အစ်မကို လာရှာလို့ပါ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “အစ်မယဲ့က ဘာပြောလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း ဂျူနီယာမောင်လေး ချန်း ဘာတွေလုပ်နေလဲလို့ပဲ သူက မေးတာပါ။ သူ ကျင့်စဉ်ကျင့်နေတယ်လို့ပဲ အစ်မ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်မှာပင် ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “ဂျူနီယာမောင်လေး ချန်း ရှန်ရှမြို့ကနေ ဘယ်တော့လောက် ထွက်ခွာမှာလဲ။”</p> <p> </p> <p>သူမအနေနှင့် အဆင့်တက်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကောက်ရှီယွမ် ခပ်ပါးပါး ခံစားမိနေ၏။ သို့သော် ရှန်ရှမြို့ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလွန်နည်းပါးလွန်းရာ သူမ၏ အဆင့်တက်မှုအတွက် မသင့်လျော်ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “စီနီယာအစ်မက ရှန်ရှမြို့ကနေ ထွက်သွားချင်လို့လား။”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> “အစ်မ အဆင့်တက်တော့မယ့်သဘော ရှိနေလို့ပါ။”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်၏ ဆိုလိုရင်းကို ရှောင်ရွှီရင် ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်၏။ ကောင်းကင်နတ်အဆင့်မှ စစ်မှန်သောနတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပေါကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ရှမြို့ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ကောက်ရှီယွမ်အား စစ်မှန်သောနတ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိအောင် မပံ့ပိုးပေးနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “ဒါဆို မောင်လေးကို ကျွန်မ နောက်ကျရင် ပြောပြပေးပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “ကျေးဇူးပါ ညီမလေး”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်ဟန်ဖြင့် ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “ညီမလေး... ဒါက မင်းရဲ့ဆန္ဒအရပဲလား”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက် အနည်းငယ် ရဲတက်သွားကာ သူမက</p> <p> </p> <p> “စီနီယာအစ်မ... ဘာလို့ ဒီလိုမေးတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> “ဂျူနီယာမောင်လေး ချန်းက နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်း ဖြစ်နေလို့ပါ။ မင်းကို သူက အကျပ်ကိုင်တာမျိုး ဖြစ်မှာ စိုးရိမ်လို့။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မ... ဒါ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒပါ”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> “မင်းရဲ့ဆန္ဒဆိုရင်တော့ ပြီးတာပါပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “စီနီယာအစ်မ ကောက်ကရော... စစ်မှန်သောနတ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီးရင် အဖော်ရှာဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုချန်း၏ ပုံရိပ်က ကောက်ရှီယွမ်၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်လာ၏။ ထို့နောက် သူမက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> “အစ်မက လမ်းစဉ်ထဲကိုပဲ စိတ်နှစ်ထားတာပါ။ ဒီဘဝမှာတော့ အဖော်ရှာဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းထောင်ပေါင်းများစွာက အဖော်တစ်ဦး ရှာဖွေရန် သူမ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် သူမမြတ်နိုးရသည့် အမျိုးသားက သူမကို မချစ်ပဲ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ သူတော်စင်မကိုသာ စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်၏ စိတ်အခြေအနေ ညိုးငယ်နေသည်ကို ရှောင်ရွှီရင် သတိပြုမိသွား၏။ သူမ၌ မြတ်နိုးရသူ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်သွားသဖြင့် ထိုအကြောင်းအရာကို ရှောင်ရွှီရင် ဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>…….</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p>ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်။</p> <p> </p> <p>အန်းယွမ်ဘုရင်၏ နယ်မြေအတွင်း၌။</p> <p> </p> <p>ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်အတွင်းရှိ  ပလ္လင်ပေါ်တွင် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေ၏။ ခန်းမအတွင်း ဒူးထောက်နေသူကို ကြည့်ကာ သူက</p> <p> </p> <p> “ပြောစမ်း... ကျုပ်ကိုတွေ့ဖို့ ခင်ဗျား ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားနေရတာ ဘာကိစ္စလဲ။”</p> <p> </p> <p>“အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စမျိုးသာဆိုရင်တော့... ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိထားသင့်တယ်။”</p> <p> </p> <p>အခုတလော အန်းယွမ်ဘုရင်၏ နယ်မြေအတွင်း၌ လူအချို့က သူနှင့်တွေ့ဆုံရန် အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းနေကြ၏။ သူ စိတ်ဝင်စားမည့်အရာများ ရှိသည်ဟုလည်း ထိုသူများက ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုသူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် အန်းယွမ်ဘုရင်၏ အာရုံစိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိသွား၏။ ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်အတွင်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည့်အတွက် သူနှင့် အခြားသော ဘုရင်များသည် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အလွန် သတိထားနေကြရသော အချိန်လည်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျားဝမ်ရွှီက သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း</p> <p> </p> <p>“မဟာဘုရင်... ကျုပ် ချန်ဘုရင်ရဲ့ သတင်းအစအနကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် အန်းယွမ်ဘုရင် ပလ္လင်ပေါ်မှ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ အငွေ့အသက်များကို အရှိန်ကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကျားဝမ်ရွှီလည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> “ဘာ... ချန်ဘုရင် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လုကျင် မယုံနိုင်သလို ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ဘုရင်သည်လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်း ထောင်ပေါင်းများစွာက  ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုနေရာမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာသူဟူ၍ သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လုကျင်သည် သူ၏ စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်များကိုလည်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက</p> <p> </p> <p> “ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲဆိုတာရော သိရဲ့လား”</p> <p> </p> <p>“ချန်ဘုရင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းထောင်ချီကတည်းက ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့တာ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေဦးမှာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“အခုမှ ဒါကို လာပြောရတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ကျားဝမ်ရွှီက အလျင်အမြန်ပင်</p> <p> “မဟာဘုရင်... ကျုပ်က ချန်ဘုရင်ရဲ့ နောက်လိုက်ဟောင်း တစ်ယောက်ပါ။ ကျုပ် မလိမ်ပါဘူး။ ချန်ဘုရင်ရဲ့ သတင်းအစအနကို တကယ် တွေ့ခဲ့တာပါ။”</p> <p> </p> <p>ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေသော ကျားဝမ်ရွှီကို ကြည့်ကာ လုကျင် တွေးတောမိ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအမျိုးသားက လိမ်လည်နေသည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ သို့သော် ချန်ဘုရင်က ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှ မည်သို့ ပြန်ထွက်လာနိုင်ပါသနည်း။ ချန်ဘုရင်၏ အမည်ကို အသုံးချကာ ပြဿနာရှာရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် အတုအယောင် တစ်စုံတစ်ဦးလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်ဘုရင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်း ထောင်ချီကတည်းက ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤနေရာတွင် သူ၏ ဩဇာအာဏာလည်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> သူ၏ အမည်ကို အသုံးပြုရုံဖြင့် အဘယ်အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> မည်သူကမှ ပြဿနာရှာရန်အတွက် ချန်ဘုရင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုကျင်က</p> <p> “ပြောစမ်း... ချန်ဘုရင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား ဘယ်လို သိတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ကျားဝမ်ရွှီက စကားများများမပြောတော့ပဲ အမွေးဖြူမြို့ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်ရှိ စစ်သား၏ ဦးနှောက်ထဲမှ ထုတ်ယူထားသော မှတ်ဉာဏ်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ထုတ်ပြလိုက်၏။ ထိုအခိုက်မှာပင် အမွေးဖြူမြို့၌ရှိစဉ်က လုချန်း၏ ပုံရိပ် ခန်းမကြီးအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လျှင် လုကျင် တုန်လှုပ်သွားမိ၏။ ထိုသူ၏ အဆင့်သည် နတ်ဘုရင် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ရုပ်ရည်ကတော့ လုချန်းနှင့် အတိအကျပင် တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>အတန်ကြာပြီးနောက် လုကျင်က</p> <p> </p> <p> “လုချန်းနဲ့ ရုပ်တူတဲ့လူ တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဒါနဲ့တင် သူက လုချန်းပါလို့ သက်သေပြဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး။”</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေသည် အလွန်ကျယ်ပြောလှပြီး လူပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။ လုချန်းနှင့် ရုပ်ချင်းဆင်တူသူ ရှိနေခြင်းက မဆန်းပေ။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လုပ်ကြံခံရမှုမှ ကာကွယ်ရန် သူနှင့် ရုပ်တူသူ အမြောက်အမြားကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>ကျားဝမ်ရွှီက</p> <p> </p> <p> “သခင်... ဒါတစ်ခုတည်းဆိုရင်တော့ ချန်ဘုရင်လို့ သက်သေပြဖို့ မလုံလောက်တာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူ အမွေးဖြူမြို့ကို ရောက်လာကတည်းက မြို့တော်ဝန်က အရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းပြီး မြို့ကို အင်တိုက်အားတိုက် တိုးချဲ့လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အားကိုလည်း သိသိသာသာ ချဲ့ထွင်နေပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>“အရင်က အမွေးဖြူမြို့ မြို့တော်ဝန်က အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေခဲ့တာပါ။ အခုလို တက်ကြွနေတာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါက ချန်ဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p> တွေးတောခြင်းထဲသို့ လုကျင် နစ်မြောသွား၏။ ဧကရာဇ် အဆင့် တစ်ဦးပင်လျှင် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ပြန်ထွက်မလာနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်းကတော့ နတ်ဘုရင် အဆင့်မျှသာ ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> သူက ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှ မည်သို့ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က လုချန်း ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို အင်အားစု အမြောက်အမြား မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ထွက်လာခဲ့သနည်း။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပင်...</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲသို့ လုံးဝ ဝင်မသွားခဲ့ပဲ ရုပ်တူသူ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပွား တစ်ဦးကိုသာ လွှတ်ခဲ့ခြင်းများလား။ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ တစ်နေရာရာတွင် လုချန်းအစစ် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်းလား။ </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save