Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၃၅) </h2> <h2 style="text-align: center;">ယောက်ျား... ခဏလောက် လာခဲ့ပါဦး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် မှော်ရတနာစံအိမ်တော်အတွင်း၌ လူအများဖြင့် စည်ကားလှုပ်ရှားနေလေသည်။ ဆွေ့မန်၊ ယုရန်နှင့် ကျန်းရွှင်းနန်တို့အားလုံး ဤနေရာတွင် စုရုံးနေကြရာ သူစိမ်းများကို မြင်တွေ့ရခဲသော ရှန်းရှန်းနှင့် နျန်နျန်တို့အတွက် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မမကျန်း... မမက ခွေးလေးကနေ တကယ်ပဲ လူပြောင်းထားတာလား"</p> <p> </p> <p>နျန်နျန်က ခေါင်းလေးစောင်းကာ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အခြားသူတစ်ယောက်သာ ထိုကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို မေးရဲမည်ဆိုလျှင် ကျန်းရွှင်းနန်သည် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားလောက်ပေသည်။ သူမသည် ကျင်းချွမ်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ခွေးတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခံရခြင်းကို အမုန်းဆုံးပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် သူတို့နှင့် အချိန်အတန်ကြာ အတူနေထိုင်ပြီးနောက် ကျန်းရွှင်းနန်သည် အမြွှာညီအစ်မနှစ်ဦး၏ စိတ်သဘောထားကို နားလည်လာခဲ့ပြီး သူတို့တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်းကို သိရှိလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရွှင်းနန်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဟုတ်တယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ မမက ခွေးလေး မဟုတ်ပါဘူး၊ မမက ကျင်းချွမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မင်းသမီးလေးပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဘာကွာလို့လဲ၊ ညီမလေးကတော့ အကုန်တူတူပဲလို့ ခံစားရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>နျန်နျန်မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>"သေချာပေါက် ကွာတာပေါ့၊ ခွေးလေးတွေက အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေလေ၊ ကျင်းချွမ်မျိုးနွယ်စုကျတော့ ရှေးခေတ်ကတည်းက ဆင်းသက်လာတဲ့ အစွမ်းထက် မျိုးစိတ်တွေ အများကြီးပါဝင်တဲ့ စွမ်းအားကြီး မျိုးနွယ်စာတစ်ခုပေါ့"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယုက ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>နျန်နျန်၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝါး... အရမ်းမိုက်တာပဲ၊ မမကျန်း... မမရဲ့ မူလပုံစံကို ညီမလေးတို့ကို ပြလို့ရမလာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရွှင်းနန် ပြန်မဖြေမီမှာပင် ရှန်းရှန်းက နျန်နျန်၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ခေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အာ့... မမက ဘာလို့ သမီးကို ရိုက်တာလဲ"</p> <p> </p> <p> နျန်နျန်မှာ သူမ၏ခေါင်းကို ပွတ်ကာ မကျေမနပ် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟွန့်... လျှောက်ပြောနေလို့ အရိုက်ခံရတာမှတ်၊ မမကျန်းကို မူလပုံစံပြခိုင်းနေရအောင် မမဗိုက်ထဲမှာ ကလေးလေး ရှိနေပြီဆိုတာ နင် မသိဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ရှန်းရှန်းက အစ်မကြီးတစ်ယောက်၏ အာဏာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>နျန်နျန်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကျန်းရွှင်းနန်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မမကျန်း... တကယ်ကြီးလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရွှင်းနန်သည် မျက်နှာရဲသွားပြီး အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဝါး... မိုက်လိုက်တာ၊ အခုဆို ညီမလေးတို့နဲ့ အတူဆော့ဖို့ ညီမလေးတစ်ယောက် ရလာတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟင်... ညီမလေး ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ နင်က ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယုက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်လေသည်။ နျန်နျန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သမီး အဲဒီလို ခံစားရလို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>သို့သော် မည်သူမျှ မသိခဲ့သောအရာမှာ နျန်နျန် စကားပြောလိုက်ချိန်တွင် ကံကြမ္မာတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆွေ့မန်နှင့် ယုရန်တို့အတွက်မူ ဤမှော်ရတနာစံအိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်လေရာ သဘာဝတရား၏ လက်ရာမြောက်လှသော ဤသီးသန့်ကမ္ဘာငယ်လေးကို ကြည့်ကာ အံ့ဩမှင်တက်နေကြလေသည်။ အန်းယန်သည် အိမ်ရှင်မတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ စွမ်းအားနှင့် အလှတရားတို့ဖြင့် ကျက်သရေရှိနေပြီး ဟွီယင်းမှာမူ ဆွေ့မန်တို့အတွက် ပို၍ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေလေသည်။ ဤအလွန်တရာ လှပသော အမျိုးသမီးငယ်လေးသည် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ထုတ်ဖော်ပြသတတ်သော သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက တကယ်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းနှင့် ယန်မေရှူတို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ ယန်မေရှူသည် ဤနေရာတွင် လူအများကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သောကြောင့် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေသည်။</p> <p>ရှန်းရှန့်နှင့် နျန်နျန်တို့သည် စပ်စုလိုသော မျက်နှာများဖြင့် အနီးသို့ ရောက်လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖေဖေ... ဒီအစ်မက ဘယ်သူလဲဟင်"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ကောင်မလေးနှစ်ယောက်၏ ပါးပြင်များကို အသည်းယားစွာ နမ်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအစ်မက ဖေဖေ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းလေ၊ သူ့ကို တခြားတစ်ယောက်က အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်လို့ ဖေဖေက သူ့ကို ဆေးကုပေးပြီး အနားယူဖို့ ဒီကို ခေါ်လာတာ"</p> <p> </p> <p>နျန်နျန်က ယန်မေရှူကို ရေကဲ့သို့ကြည်လင်နေသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မ... မကြောက်နဲ့နော်၊ သမီးရဲ့ ဖေဖေက အရမ်း အစွမ်းထက်တာ၊ တစ်ယောက်ယောက်က အစ်မကို အနိုင်ကျင့်ရင် ဖေဖေက သေချာပေါက် ကူညီပေးလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုကောင်မလေးနှစ်ယောက်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖေဖေ ဟူသည့် စကားလုံးလေးက ယန်မေရှူ၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖေဖေတဲ့လား...</p> <p> </p> <p>ဒါဆို သူက ဒီလောက်အရွယ် သမီးနှစ်ယောက်တောင် ရှိနေခဲ့ပြီပေါ့၊ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် မဖြစ်နိုင်တဲ့ အိပ်မက်တွေ မက်နေခဲ့တဲ့ သူမက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်...</p> <p> </p> <p>ယန်မေရှူးသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အထီးကျန်ဆန်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူမ၏ဖခင်နှင့် မိသားစုဝင်များအားလုံး၏ ဖယ်ကြဉ်မှုကို ခံခဲ့ရစဉ်က တစ်ခါမှ မငိုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နျန်နျန်၏ ဂရုစိုက်မှုက ယန်မေရှူကို ပြိုလဲသွားစေကာ အထိန်းအကွပ်မရှိ ငိုကြွေးသွားစေခဲ့လေသည်။ ဤသည်က နျန်နျန်ကို အလွန်အမင်း လန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> "အစ်မ... မငိုနဲ့လေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒဏ်ရာက နာနေလို့လား"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် ညင်သာစွာ ကျရောက်လာပြီး ယန်မေရှူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အံ့မခန်းလှပလွန်းသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ မည်မျှအထိ လှပသနည်းဆိုလျှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော ယန်မေရှူးကိုယ်တိုင်ပင် မှင်တက်သွားရလေသည်။ အန်းယန်သည် ညင်သာသော အပြုံးဖြင့် နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲပါ... မငိုနဲ့တော့နော်၊ ညီမက အစ်မ ယောက်ျားရဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုတော့ ဘာမှမကြောက်နဲ့၊ ဒီမှာ အရင်ဆုံး အနားယူပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>ယောက်ျားတဲ့လား၊ ဒါ အရှင်ရွှယ်ရဲ့ ဇနီးလားပေါ့၊ တကယ်ကိုပဲ... အရမ်းလှတာပဲ၊</p> <p>ယန်မေရှူမှာ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် အရှက်ရမှုတို့ကြောင့် ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်လေသည်။ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၌ သူမကိုယ်သူမ လုံးဝ ယှဉ်မရအောင် နိမ့်ကျနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး မနာလိုစိတ် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကိုမျှပင် မမွေးမြူဝံ့တော့ချေ။ မိန်းမတစ်ယောက်က သူမ၏ အချစ်ပြိုင်ဘက်ကိုတောင် မနာလိုမဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အလွန်တရာ လှပနေသည်ဆိုလျှင် သူမမှာ ဘယ်လောက်တောင် ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင် ယန်မေရှူကိုလည်း ဤနေရာတွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်လေသည်။ အခြားသူများအားလုံး လူစုကွဲသွားပြီးနောက် အန်းယန်သည် ရွှယ်အန်းကို သဲ့သဲ့လေး ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယောက်ျား... ဒီကို ခဏလောက် လာခဲ့ပါဦး”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save