Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၄၄) </h2> <h2 style="text-align: center;">နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်၊ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ထွက်ခွာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရတနာများအားလုံး မှော်ရတနာစံအိမ်တော်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသောအခါ ဤနေရာလွတ်၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူထပ်သော အင်းကွက်သင်္ကေတများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာလွတ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ ကျယ်ပြန့်လှလေသည်။ ဟွီယင်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဒါက လီဟန်အရှင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"လီဟန်အရှင်ဆီမှာ ဒီလို ပြောင်မြောက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဟွီယင်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအရာက ရှားပါးလို့လား"</p> <p> </p> <p>အန်းယန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အရမ်းကြီး ရှားပါးတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်ပမာဏကို လိုအပ်တယ်၊ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တောင်မှ ဒီလို ဧရာမ အစီအရင်ကြီးကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>"ယောက်ျား... ဒါဆို ဒီနေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်ရဲ့ တစ်ဖက်အစွန်းက ဘယ်နေရာကို သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p> အန်းယန်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ပြန်သည်။ ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက... အဲဒီကို ရောက်သွားရင် သိလာလိမ့်မယ်၊ ကဲ... အခု မှော်ရတနာစံအိမ်တော်ထဲကို အရင်ပြန်ဝင်သွားကြတော့"</p> <p> </p> <p>အန်းယန်သည် လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ဟွီယင်းမှာမူ နှုတ်ခမ်းဆူလျက် ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p> "အာ... အစ်ကိုရွှယ်ကလည်း၊ အထဲမှာ အရမ်းအိုက်တာပဲ၊ နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့အထဲ ကျွန်မကို အဖော်လိုက်ခွင့်ပြုပါနော်၊ နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်နဲ့ ခရီးမသွားရတာ အရမ်းကြာနေပြီမို့လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>ဟွီယင်းကို အမြဲအလိုလိုက်လေ့ရှိသော ရွှယ်အန်းသည် ဤကိစ္စတွင်မူ ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး သူမကို စံအိမ်တော်ထဲသို့ ပြန်ပို့လိုက်လေသည်။ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ ရွှယ်အန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု လက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေဟောင်းကြီး... မင်းရဲ့ နယ်မြေကို ငါရောက်သွားတဲ့အခါ ယုတ္တိတန်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့... ငါ့ကို ရိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း!</p> <p> </p> <p>ပဲ့တင်ထပ်သွားသော တုန်ခါမှုကြီးနှင့်အတူ ရွှယ်အန်း၏ လက်ဝါးဗဟိုချက်မှနေ၍ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပြန့်ထွက်သွားလေသည်။ နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင် တစ်ခုလုံး အသက်ဝင်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်နှင့် လေဟာနယ် လှိုင်းတံပိုးများ၏ ကြမ်းတမ်းသော ရိုက်ခတ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားစေလေသည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်း၏ ခြေဆယ်လှမ်းအကွာသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် အရာအားလုံးမှာ ဗလာနတ္ထိအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်သည် ဖိအားဒဏ်ကြောင့် ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှံကျလာသော အလင်းတန်းများသည် လေဟာနယ်တွင် ဧရာမ အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ အချိန်-လေဟာနယ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ ရွှယ်အန်းသည် ဤတံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အစီအရင်အတွင်းရှိ အင်းကွက်သင်္ကေတတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် လိမ်ကောက်သွားသည်။ ထိုခဏ၌ နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်တစ်ခုလုံးသည် အက်ကွဲကြောင်းများနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး တံခါးပေါက်မှာလည်း ပြိုကျပျက်စီးသွားလေတော့သည်။ ၎င်းမှာ လီဟန်အရှင် ချန်ထားခဲ့သော ကောက်ကျစ်သည့် စိတ်ဆန္ဒ အရိပ်အယောင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချိန်-လေဟာနယ် လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းနေသော ရွှယ်အန်းသည် ဖိအားများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်ထဲမှာ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဖုံးကွယ်ထားတာ တော်တော် ကောက်ကျစ်တာပဲ၊ ဒါတွေအကုန်လုံးက နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အစီအရင်ကို သုံးတဲ့သူတွေကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့အတွက် သက်သက်ပဲပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> "နှမြောစရာပဲ... မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က သိပ်ကို နုံအလွန်းနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာလေသည်။ ၎င်းမှာ ရွှယ်အန်း သိမ်းပိုက်ရရှိထားသော သမုဒ္ဒရာဖြတ် ကြယ်တာရာသင်္ဘောကြီးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သင်္ဘောထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း!</p> <p> </p> <p>အချိန်-လေဟာနယ် လမ်းကြောင်းကြီး ကွဲကြေသွားပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော လှိုင်းတံပိုးများသည် လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လေတော့သည်။ သမုဒ္ဒရာဖြတ် ကြယ်တာရာသင်္ဘောကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည် သင်္ဘော၏ ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော လေဟာနယ်ကို ငေးကြည့်နေလေသည်။ အခြားသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် အချိန်-လေဟာနယ် ကိုဩဒိနိတ်များ မရှိဘဲ စကြဝဠာ၏ အက်ကွဲကြောင်းများထဲတွင် ထာဝရ လေလွင့်သွားရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ချန်ထားလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာသင်္ဘောကြီးကို ထိန်းချုပ်ကာ မြူခိုးလွှာများကို ခွဲခြမ်းလျက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်သွားလေတော့သည်။ အချိန်ဆိုသည့်အရာသည် အက်ကွဲကြောင်းများအတွင်း၌ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြေမွပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သင်္ဘောကြီးသည် ရုတ်တရက် အရုဏ်ဦး အလင်းရောင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ချိန်မှာပင် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်ရာ သမုဒ္ဒရာဖြတ် ကြယ်တာရာသင်္ဘောကြီးသည် ညည်းတွားသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လောင်ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ ထိုအရုဏ်ဦးအလင်းရောင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save