Book List

<h2 style="text-align: center;">​​အပိုင်း ၃၆၀၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>​</p> <p> </p> <p>ဂျင်ချန်မှာ အပြီးသတ် ဒဏ်ရာရရှိထားသည်။ ပြင်းထန်စွာလည်း လှုပ်ခါနေပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သွေးများဖြင့် သွေးများပင် ပန်းထွက်နေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်ကလည်း ဖျော့တော့လာသည်။ အရှိန်အဝါကလည်း အားနည်းလာ၏။ သူက ဂျင်ချန်ကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်သည်။</p> <p>"သေချာပေါက်ကိုပဲ အကန့်အသတ်မဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အင်အားကြီးမားတယ်။ ငါ့ရဲ့ တာအိုဂါထာ သုံးခုစလုံးရဲ့ ဒဏ်ကို တောင့်ခံနိုင်တယ်။ တခြား ကောင်းကင်လွှာ အဆင့် ခြောက် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်တွေသာဆိုရင် သေနေတာ ကြာပြီ"</p> <p>ဒါပေမဲ့ မင်းလုပ်နိုင်တာ ဒီလောက်ပဲဆိုရင်တော့ ညီနောင် ချင်းရန်၊ မင်းက ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် လီရှန်းကို နိုင်ခဲ့တဲ့အပေါ် ငါ သံသယ ဝင်တော့မယ်။</p> <p>ဂျင်ချန်က တိုက်ကွက်များကို တောက်လျှောက်ခံနေရသဖြင့် ဒဏ်ရာများက စုသထက် စုလာသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင် အလင်းက ဖြာထွက်လာသည်။ ထိုအလင်းရောင်အောက်တွင် ဒဏ်ရာများ အားလုံးက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သွေးများ အားလုံးကလည်း ချက်ချင်း တိတ်သွားသည်။ မြန်ဆန်လွန်းလှသော အရှိန်နှုန်းဖြင့်လည်း ဒဏ်ရာ အပေါက်များက ချက်ချင်း စေ့ပိတ်သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အချိန်အတွင်းမှာပင် ချက်ချင်းနီးပါး ပြန်ကောင်းလာသည်။ မှင်သက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပါပေ။</p> <p>​တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်၏ ဂါထာများကလည်း ရပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရစ်သော လေပြင်းက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကျရောက်နေပြီး မိုးကလည်း ဆက်တိုက် ရွာနေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုတိုက်ကွက်များက သူ့ထံ ကျလာသောအခါ မထိခိုက်စေတော့ပေ။ သူ၏ ကုသနိုင်စွမ်းရည်က ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဒဏ်ရာကပင် သေချာ မပေါ်နိုင်ခင် ပျောက်သွားသည်။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p>တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်၏ မျက်လုံးက ကြီးမားသွားသည်။ သူဟာ မယုံကြည်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>"ခင်ဗျား ဒါကို မြင်ပြီလား။ တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်။ ခင်ဗျား ဘာလုပ်လုပ် ငါ့ကို ထိအောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ ရလဒ်အနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ဒီမှာ အဆုံးသတ်ရအောင် နှုတ်ထွက်လိုက်ပါ "</p> <p>ငါတို့ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေရင် ခင်ဗျား ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရတာကနေ မရှောင်နိုင်ဘူး။</p> <p>ဂျင်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ သူဟာ တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်အပေါ် ထင်မြင်ချက်ကောင်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့် ဒဏ်မှ မပေးလိုခြင်းပင်။ တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်၏ မျက်နှာက အလွန်ပင် တင်းမာသွားသည်။ သူက ဂျင်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောသည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဂါထာ သုံးခုက မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်တာ အမှန်ပဲ။ ဒီဂါထာ သုံးခုကလည်း ငါ သိထားသမျှထဲမှာ အခြေခံအားဖြင့် အင်အား အကြီးဆုံးတွေပဲ"။ ငါ့ရဲ့ အင်အား အကြီးဆုံး ဂါထာတွေကသာ မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ရင် အခြေခံအားဖြင့် ကျန်တဲ့အရာတွေက အသုံးဝင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ "</p> <p>ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီတိုင်း နှုတ်ထွက်လိုက်ဖို့ကတော့ လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ ချင်းရန်။ မင်း ဘာလုပ်နိုင်သလဲ ဆိုတာကို ထုတ်ပြပါဦး။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သိမှ ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် လီရှန်းကို မင်း နိုင်ခဲ့တာကို ငါ ယုံကြည်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>ဒီလိုဆိုရင်တော့ ခွင့်လွှတ်ပါ။</p> <p>ဂျင်ချန်မှာ ရုတ်တရက် ဓားသဏ္ဌာန်နှင့်အတူ ခုန်ထွက်လာပြီး အရိပ်မဲ့ အသက်ယူ ရိုက်ချက်ကို ထုတ်လာသည်။ တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်ကလည်း ဂျင်ချန်ကို အထင်မသေးရဲတော့ချေ။ သူဟာ အင်အားကြီးမားသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ ပြုမူပြီး စွမ်းအားများ အားလုံးကိုလည်း ဆူနာမီ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ စုစည်းပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို သတိအပြည့် ကပ်ထားသည်။</p> <p>သို့သော် ထို့နောက် တစ်ခဏချင်းတွင် အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူဟာ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။ သွေးမြူက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အနည်းငယ်ကိုပင် သယ်ဆောင်လာခဲ့လေရာ ထိုအရာက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကိုပင် ချဉ်ချဉ်ရဲရဲ ဖြစ်စေသည်။</p> <p>ထို့နောက် တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်၏ အရှိန်အဝါက နိမ့်ပါးစွာ ထိုးကျသွားသည်။ သူဟာ သူ၏ ကိုယ်အတွင်း၌ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းလုံးတစ်လုံးကိုသာ မြင်နိုင်လိုက်သည်။ အလွန်ပင် စူးရှသော ထိုအလင်းတန်းက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ဆုတ်ဖြဲပြီး အတွင်းဘက်မှနေ၍ တောက်ပ ထိန်လင်းနေသည်။ အရိပ်မဲ့ အသက်ယူ ရိုက်ချက် အရှေ့တွင် မည်သည့် ခုခံမှုကမှ အမှန်တကယ် အသုံးမဝင်ခဲ့ပါချေ။</p> <p>ထို့နောက် တစ်ခဏချင်းတွင် ဂျင်ချန်က တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်၏ ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ သူက လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောသည်။</p> <p>"တာအိုဆရာသခင်၊ ကံကြမ္မာကို လက်ခံပြီလား။ "</p> <p>တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်က ချောင်းဆိုးလိုက်သေးသည်။ သွေးများလည်း ထွက်လာ၏။ သူ၏ မျက်နှာက ဖြူစုတ်နေသည်။ သူက ခေါင်းကို ခက်ခဲစွာ မော့ပြီး ဂျင်ချန်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်သည်။ အော်ဟစ်သော အသံနှင့်လည်း မေးသည်။</p> <p>"ဒီလိုနဲ့ မင်း ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် လီရှန်းကို နိုင်ခဲ့တာလား"</p> <p>ဂျင်ချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p>"အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် လီရှန်းက ခင်ဗျားထက် အခြေအနေ အများကြီး ပိုဆိုးတယ်။ ငါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာ"</p> <p>"ဘာ... လီရှန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဖျက်ဆီးခံရတာလား"</p> <p>တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်က အံ့ဩသွားပြီးနောက် အော်ဟစ် ရယ်မောသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီ ဆိုရင် လီရှန်းအနေနဲ့ အချိန်တိုအတွင်း အထူးတလည် အခြေအနေကို မရောက်နိုင်တော့ဘူး။</p> <p>"ဟားဟားဟား... ကောင်းပြီ ညီနောင် ချင်းရန်၊ ငါ နှုတ်ထွက်တယ်"</p> <p>​အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်က ထိုနေရာမှ ပျောက်သွားသည်။ သူဟာ ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့၏ စွမ်းအားကြောင့် အဝေးသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရ၏။</p> <p>ထို့နောက် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုတစ်ယောက်က ဂျင်ချန်၏ ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ ထိုမိန်းမပျိုမှာ အသက် ၂၀ အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး ဖော်ပြရ ခက်ခဲလောက်အောင် လှပပါသည်။ သူမ၏ အေးစက်သော အပြုအမူပုံက ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသော နတ်မိမယ် တစ်ပါးနှင့် တူသည်။ ထိုမိန်းမပျိုမှာ ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့မှ လက်နက်ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်နက်ဝိညာဉ်က ဂျင်ချန်ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်သည်။ သို့သော် သူ့ကို ကြည့်နေသည်နှင့် မတူဘဲ အတွင်းမှ အသက် အရည်အသွေးကို ကြည့်ပုံရသည်။</p> <p>"အဲဒါနဲ့သာ ဆိုရင် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာ အဆင့်မြင့် ဘုရင်ကို မသတ်နိုင်ဘူး။"</p> <p>အဆုံးသတ်တွင် ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့မှ လက်နက်ဝိညာဉ်က ပျောက်သွားသည်။ ဂျင်ချန်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်ခံရသည်။ ထိုအချိန်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသောသူများ အနက်၌ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပြန်သည်။ အခြားသော ၂၀ လုံးက တိုက်ခိုက်နေကြသေး၏။</p> <p>ဒီတစ်လှည့်က ယခင် အလှည့်များထက် ပိုကြာသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲကဆိုလျှင် တစ်လနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သုံးလနီးပါး ခန့်ကြာပြီးမှသာ တစ်ဖက်က အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သုံးလခန့်ကြာပြီးနောက် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်များ အားလုံးက ထွက်လာကြသည်။ ဂျင်ချန် အပါအဝင် အားလုံးမှ ၁၁ ယောက် ရှိသည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ဂျင်ချန်က ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် နိမ့်သည့်တိုင်အောင် နောက်ဆုံးအထိ တောင့်ခံနိုင်တာ မြင်လိုက်ရလေရာ အားလုံးက မျက်လုံးပြူးသွားကြပြန်သည်။</p> <p>" တာအိုဆရာသခင် ရှန်းချင်က ငါက ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် လီရှန်းကို အလဲထိုးခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အချက်ကြောင့် သူက အရှုံးပေးသွားလို့ပါ။ "</p> <p>ဂျင်ချန်က မေးသမျှ မေးခွန်းတိုင်းကို အပြုံးနှင့်သာ ဖြေသည်။ ရှင်းလင်းစွာ မည်သူကမှ ထိုအကြောင်းပြချက်ကို မယုံကြပေ။</p> <p>သို့ရာတွင် ဂျင်ချန်က မည်သည့် ဒဏ်ရာမှ မရဘဲ အကောင်းတိုင်း ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်နေ့ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မသေချာ မရေရာသလို ဖြစ်လာကြသည်။ ရှိသမျှသော ပြိုင်ဘက် ၁၁ ယောက်အနက် ဂျင်ချန် တစ်ယောက်တည်းကသာ ဒဏ်ရာ မရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ နောက်တစ်လှည့်မှာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လိုအပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ထိပ်ဆုံး ၆ ယောက်ထဲကို တန်းဝင်သွားမှာ။ ထိပ်ဆုံး ၆ ယောက်ကို ရောက်သွားပြီးရင် အနိုင်ရတဲ့သူကိုလည်း နောက်ဆုံးအကြိမ် အမတ တစ်ထောင် သုံးယောက်ထဲက ရွေးလိမ့်မယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ဒီတစ်လှည့်ကို အသာလေး ကျော်တက်သွားနိုင်တဲ့သူက အခွင့်အရေး ကြီးတယ်"</p> <p>ရှားမင်ထျန်းက ပြောသည်။ သူသည်လည်း ဒဏ်ရာရထားပြီး သူ၏ စွမ်းအားများလည်း အများကြီး ကုန်ဆုံးနေသည်။ သူဟာ နောက်တစ်လှည့်တွင်သာ ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ရင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ကျော်ဖြတ်သွားရန်လည်း ဆန္ဒရှိသည်။</p> <p>"၁၁ ယောက်ထဲက တစ်ယောက်၊ လူတိုင်းက တူညီတဲ့ အခွင့်အရေးကို ရမှာပဲ"</p> <p>ကျိဟွာ လော့ ကလန်မှ ကျိဟွာယွီက ပြောသည်။ သူမက သက်တမ်းရင့် မိန်းမကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမက ဒီ ၁၁ ယောက်ထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့ အထက် ရွှေအဆင့် သတ်မှတ်ချက်က ပေါ်လာသည်။ အစပိုင်းတွေတုန်းက အမည်အမျိုးမျိုး ပြည့်နှက်နေ၏။ ယခုမူ ၁၁ ယောက်သာ ကျန်သည်။ ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် ၁၁ ယောက်က ယခုအချိန်အထိ ကျန်ရစ်သော သူတိုင်း၏ အမည်ကို ရေးထိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ချင်းရန်၊ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ၊ ကောင်းကင်လွှာ အဆင့်ခြောက် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်။ "</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နိမ့်သောကြောင့် နောက်ဆုံးနေရာတွင်သာ ရှိနေသည့်တိုင်အောင် လူတိုင်းက အာရုံစိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်လွှာ အဆင့် ကိုး အပြည့်ရှိနေသော တိုက်ပွဲတွေ နောက်ဆုံးအထိ တောင့်ခံနိုင်သည့်အတွက် သူ့ကို အာရုံမစိုက်ရန် ခက်ခဲသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် မြို့ထဲမှာ ပို၍ များပြားသောသူများက ဂျင်ချန်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ရိုသေလေးစားလိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့ဟာ ထိပ်ဆုံး ၆ ယောက် ပြိုင်ပွဲ မစတင်ခင် ထို ၁၁ ယောက်လုံးကို နားချိန်ပေးထားသည်။ နားချိန်ကလည်း နှစ်ဝက်ဖြစ်သည်။ ယှဉ်ပြိုင်သူ ၁၁ ယောက်လုံးက ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့သို့ ယာယီအားဖြင့် ပြန်သွားကြသည်။ အချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်ပင် များပြားလှသော ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာဘုရင်များက ရိုသေလေးစားလိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>ထို ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာဘုရင်များ အားလုံးမှာ ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် ၁၀ ယောက်၏ နောက်မှ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ အားလုံးမှာ သူတို့နှင့်အတူ အဆင့်မြင့် အရည်အသွေးရှိသော နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံ အရည်အမြစ်များ၊ ကုသရေး ဆေးလုံးများကို သယ်လာကြပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစား၍ သူတို့၏ လူများ အကောင်းဆုံး သက်သာလာအောင် ကူညီပေးကြသည်။</p> <p>အချို့သော ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာ ဘုရင်များဆိုလျှင် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်သိုင်းများကိုပင် သုံးပြီး သူတို့၏ ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ ဒဏ်ရာများကို သက်သာအောင် ကူညီပေးကြသည်။ ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံ မြို့ကလည်း ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာဘုရင်များအတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့သည်လည်း ဒီအခွင့်အရေးကို သေချာပေါက် ရယူကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ အကြိမ်တစ်သန်းလျှင် တစ်ကြိမ်သာ ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်သွားခဲ့ပါက နောက်ထပ် ကာလ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းရပေလိမ့်မည်။ ထိုအခြေအနေက ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာဘုရင်နှင့် ရရှိသွားသော သူအတွက် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့ရာတွင် သူတို့က ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာ ဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသောသူများ ဖြစ်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းအတွက်မဆို သက်တမ်းရှည်ကြာသော သမိုင်းဝင်နေသော ကောင်းကင်ဘုံ ခုံရုံးများ၊ ခုံရုံးများတွင် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာဘုရင် တစ်ယောက် အပိုထည့်ရခြင်းက အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သည့် အကူအညီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ၃၆၀၁ ပြီး၏။</p> <p style="text-align: center;">​ ***</p>


Save