Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">စာပေရနံ့အိတ်။ ဝိညာဉ်သွေးကြော ဖြတ်တောက်ခံရခြင်း။ (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ငါတို့ နိုင်သွားပြီ... ရှီပုဖော်နဲ့ အဲဒီ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး နှစ်ယောက်လုံးကို သခင်လေးစူး သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>လီစုန့်၊ လီရွှယ်နှင့် အခြားသူများ၏ နှလုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေသည်။ ယနေ့သည် သူတို့မိသားစု မျိုးပြုတ်မည့်နေ့ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော သခင်လေးစူးသည် နတ်ဘုရားစစ်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှီပုဖော်နှင့် အကြီးအကဲအဖွဲ့ဝင် ထန်ယို့တို့ကို မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော အနေအထားဖြင့် နေရာမှာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ... ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ မိသားစုခေါင်းဆောင် သေသွားပြီ..."</p> <p> </p> <p>"ငါတို့... အရှုံးပေးလိုက်ကြမလား"</p> <p> </p> <p>အစိုးရိမ်ဆုံးနှင့် အထိတ်လန့်ဆုံး ဖြစ်နေကြသူများမှာ ရှီမိသားစုမှ သိုင်းပညာရှင် လေးငါးဆယ်ခန့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်... တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားဘူး"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေပြီး ရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များကြားသို့ ဖျတ်ခနဲ ရောက်သွားသည်။ မျောက်ဝံပုံရိပ်ယောင်၏ လက်များဖြင့် ဖမ်းချုပ်ထားသဖြင့် အနီးနားရှိ သိုင်းပညာရှင်များမှာ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းပင် မလှုပ်နိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>"ရွှမ်း...ရွှမ်း...ရွှမ်း"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ဓားကဲ့သို့ စုစည်းသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးဓားဖြင့် တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များ၏ ခေါင်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြတ်ကျသွားကာ သူတို့၏ သွေးများမှာ မြေပြင်ကို နီရဲသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို ပြန်တိုက်ကြမယ်"</p> <p> </p> <p>စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်သော ရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်အချို့မှာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းနေပြီး သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ စူးချန်ခုန်းကို အသေခံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူတို့မှာ ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိပေ။ သူ၏ လက်ဝါးဓား တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်တိုင်း ခေါင်းများ ပြတ်ကျသွားပြီး သက်ညှာမပေးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း ဂရုစိုက်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူတို့ သေဆုံးချိန်တွင် ပေါ်ထွက်လာမည့် သွေးမျိုးဆက် အမှတ်အသားများကို ရှောင်ရှားရန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် အလွန် အလုပ်ရှုပ်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် လီမိသားစုဝင်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း အသတ်ခံရသော ရှီမိသားစုဝင်များအတွက်မူ မည်သည့် သနားစိတ်မျှ မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လီမိသားစုသည် ရှီမိသားစုကို မည်သို့မျှ ရန်မစခဲ့သော်လည်း ရှီမိသားစုမှာမူ သူတို့၏ မျိုးဆက်ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ မရှိလျှင် ထိုရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များမှာ သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာဖုံးများကို ပြသကြမည်မှာ သေချာပါသည်။</p> <p> </p> <p>များမကြာမီ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။ ဤရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များမှာ အခြေခံအားဖြင့် မူလနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျောက်ခဲတောင်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော ရှီမိသားစုတွင် မူလချီစွမ်းအားများ ပေါများနေသဖြင့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားကို မွေးထုတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်မှာ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာဖြင့် မူလချီစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို သန့်စင်နိုင်မည့် စူးချန်ခုန်းအတွက် အကျိုးရှိစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ အရင်က စုဆောင်းထားတဲ့ မူလချီစွမ်းအင်တွေနဲ့ ပေါင်းရင် အခု ငါ့မှာ ခုနစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေပြီ။ ဒါဆိုရင် လိပ်အသက်ရှူနည်းကျင့်စဉ် နဲနဲပါးပါး တိုးတက်နိုင်ပြီ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>မူလချီစွမ်းအင် မည်မျှပင် များပြားနေပါစေ သူ့အတွက်တော့ ဘယ်တော့မှ မလုံလောက်ပေ။ သူ၏ လိပ်အသက်ရှူနည်းကျင့်စဉ်မှာ မူလချီစွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနိုင်ပြီး များစွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ပိုမို တိုးတက်သွားပါက ကြီးမားသော အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းအတွက် မူလချီစွမ်းအင် ရာနှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီ၍ လိုအပ်သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသော အလုပ် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြား စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အရာများမှာ နတ်ဆိုးအမြုတေနှစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ ဝတ်ရုံဝတ် အဖိုးအိုထံမှ ရရှိသော အလယ်အလတ်အဆင့် အမြုတေဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ထန်ယို့ထံမှ ရရှိသော အဆင့်မြင့် အမြုတေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ထိုအဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ လောကီနယ်ပယ်တွင် ရရှိနိုင်သမျှထဲ၌ အကောင်းဆုံး အရည်အသွေး ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ပင် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကိုသာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဤကဲ့သို့သော အမြုတေမျိုးကို ချီးမြှင့်လေ့ရှိသည်။ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်သွားပါက အကြီးအကဲအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးစူး... ဒီနေ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်။ သခင်လေးသာ မရှိရင် ဦးလေးတို့ လီမိသားစုကတော့ ဒီဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လီစုန့်သည် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... သူတို့ထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရန်သူတွေလည်း ပါနေတာပဲ။ လမ်းကြုံနေလို့ ရှင်းလိုက်ရုံပါ"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် ခေါင်းယမ်းကာ အဖြေပေးလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤခရီးစဉ်မှ အကျိုးအမြတ် အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သဖြင့် ကျေနပ်နေမိသည်။ သူသည် ဝူချင်းရှီတွင် အဆင့် ၁၁ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သလို အင်အားကြီးသော ရန်သူဖြစ်သည့် ထန်ယို့ကိုလည်း ရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း စူးချန်ခုန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်လီ၊ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံက အခုဆိုရင် မလုံခြုံတော့ဘူး။ ရှီပုဖော်က ဒီထဲကို ဝင်လာနိုင်တယ်ဆိုရင် ရှီမိသားစုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ရှိနေလို့ဖြစ်မယ်။ လီမိသားစုအနေနဲ့ ဒီကနေ ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်၏ ထိုမျက်လုံးမှာ သာမန်ကျောက်ခဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိနေခြင်းကို ကြည့်၍ စူးချန်ခုန်းက ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော "နတ်ဘုရားစွမ်းရည်" ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်ကို ထိုမျက်လုံး ပေးခဲ့သောသူမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဟုတ်လျှင်ပင် "နတ်ဘုရားမျိုးစေ့" ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လက်ရှိတွင် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အနိုင်အရှုံးကို ခန့်မှန်းရန် ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ချီနဂါးနန်းတော်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့က သူ့ဘာသာ ပေါက်ကွဲခဲ့စဉ်ကပင် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် လွတ်မြောက်ရန်နှင့် အသက်ရှင်နိုင်ရန် အကြီးအကျယ် ကြိုးစားခဲ့ရဖူးသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ၎င်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် အဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင်ပင် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်လောက်သော လွှမ်းမိုးသည့် စွမ်းအားများ ရှိနေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းရည်အပြည့်အစုံကို မသိရဘဲနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာ မိုက်မဲရာကျပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူချင်းရှီ အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထန်ယို့လို အဆင့်မြင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်စရာမလိုဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီဟု ထင်ရလောက်အောင် မာန်တက်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကြီးသို့ ပြန်သွားတာမှာ ပို၍ ပညာရှိရာ ရောက်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာအတွင်း၌ သူသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၊ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတို့နှင့် အဆက်အသွယ်သည်။ သူသည် ဦးစွာ သူတို့၏ အကူအညီကို ယူကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ကောင်းကင်သွေးကြော ၁၂ ခု ပြည့်မီစေရန် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးအချို့ကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း တတ်မြောက်ထားပြီးဖြစ်သော ဓားဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ချီငါးပါးကို ပေါင်းစည်းရန် အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ကာ သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း ပိုမို မြင့်မားလာဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်... ဦးလေးတို့ လီမိသားစု နောက်လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ စာပေရနံ့တောင်ကနေ ထွက်သွားပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>လီစုန့်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤအကျိုးအကြောင်းကို သဘောပေါက်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>လီမိသားစုမှာ ဆုတ်ယုတ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ရှီမိသားစုမှာမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က ဘိုးဘွားဖြစ်သူ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ကျောက်ဘုရင်၏ အမွေအနှစ်များနှင့်အတူ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ရှီပုဖော်နှင့် ရှီမိသားစုမှ ထူးချွန်သူ လေးငါးဆယ်ခန့်မှာ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ရှီမိသားစုမှာ ဤကိစ္စကို ဤအတိုင်း လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွားနယ်မြေမှ အထင်ကရ ပညာရှင်ကြီးများကိုပင် အသိပေးကောင်း ပေးနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသာ ရောက်လာမည်ဆိုပါက လီမိသားစု မျိုးပြုတ်မည့်နေ့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အထုတ်အပိုးများ ပြင်ဆင်ပြီး မိသားစုတစ်ခုလုံးကို စာပေရနံ့တောင်မှ သို့မဟုတ် ဝူကျိအင်ပါယာမှပင် အဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းကာ ခိုလှုံရာ ရှာဖွေခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မျိုးဖြုတ်ခံရသည်ထက်စာလျှင် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသကဲ့သို့ နေထိုင်ရတာက တော်ပါသေးသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save