Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">စာပေရနံ့အိတ်။ ဝိညာဉ်သွေးကြော ဖြတ်တောက်ခံရခြင်း။ (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မိမိထက် သန်မာသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ထိုရန်သူမှာ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိပါက စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ပျံသန်းနိုင်သည့် အားသာချက်ကို အသုံးပြု၍ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းရတာက ဒီလိုမျိုးပါလား"</p> <p> </p> <p>မျက်နှာကို တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်နေသော လေကို ခံစားရင်း စူးချန်ခုန်းမှာ ဤအံ့ဖွယ် အတွေ့အကြုံကို မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ပေ။ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် မြစ်ချောင်းအသွယ်သွယ်နှင့် တောင်တန်းကြီးများမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှရာ လောကကြီးကို ငုံ့မိုးကြည့်လိုသော ကြီးမားသည့် ရည်မှန်းချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်... ငါ ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်အောင်သွားမယ်" စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားမှာ တက်ကြွမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အခြားသူများ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်နိုင်လျှင် သူလည်း ထိုအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု သူ ယုံကြည်သည်။</p> <p> </p> <p>အစက မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှ ဝူကျိအင်ပါယာသို့ သွားရန် စူးချန်ခုန်းမှာ သုံးလနီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ယခုမူ ကြိုးကြာကျင့်စဉ်၏ "လွတ်လပ်သော ကြိုးကြာဖြူ" ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကြောင့် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ ဗဟိုပြည်နယ်ရှိ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း အနီးအနားသို့ ပြန်ရောက်ရန် သုံးရက်ပင် မကြာခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်အတွင်း ခရီးတစ်ထောက်နား၍ စွမ်းအင်များ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းချိန်လည်း ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ အရပ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို လူမသိအောင် လျှို့ဝှက်ထားတာက ပိုကောင်းမည်ဟု ခံစားမိသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျုံးလင်တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားလေ၏။ တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ... ကျုံးလင်တောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံခံစားမှုတွင် ကျုံးလင်တောင်အတွင်းရှိ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ပါးလျနေပြီး ပြင်ပလောကနှင့် မခြားနားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျုံးလင်တောင်သည် မူလချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သော အလွန်ကောင်းမွန်သည့် မြေထူးမြတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပြင်ပလောကထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုမို သိပ်သည်းပြီး ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ပန်းများ ရှင်သန်ကြီးထွားမှုကို အားပေးသည်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက် ထိုကဲ့သို့သော တည်နေရာမျိုးမှာ သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းများထက်ပင် ပိုမို အရေးကြီးလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အရင်းအမြစ်များ ကြွယ်ဝမှသာ ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် အင်အားကြီး သိုင်းပညာရှင်များကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ ကျုံးလင်တောင်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တောင် တစ်တောင်အဖြစ်မှ သာမန် ခြောက်သွေ့သော တောင်ကုန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကြပ်စွာ တွန့်ချိုးနေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများနှင့် ဝေခွဲမရမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဟု သူ၏ ပင်ကိုယ်သိစိတ်က ပြောနေသည်။ သူသည် သတိဝီရိယ ထားပြီး တောင်ပေါ်သို့ လမ်းလျှောက် တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ခြောက်လခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ တောင်တက်လမ်းမှာ ပေါင်းမြက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်ရာ လပေါင်းများစွာကြာအောင် မည်သူမျှ ရှင်းလင်းထားခြင်း မရှိသည်ကို ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတံခါးအတွင်းသို့ စူးချန်ခုန်း ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ ပျက်ယွင်းသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"အာ့.."</p> <p> </p> <p>ပြိုကျနေသော နံရံများနှင့် အပျက်အစီးများကို နေရာအနှံ့ စူးချန်ခုန်း တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်က ရှေးဟောင်းလက်ရာများဖြင့် ခန့်ညားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ယခုအခါ အမှိုက်ပုံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေတော့သည်။ သက်ရှိများဖြင့် စည်ကားခဲ့သော ဂိုဏ်းကြီးမှာ ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး လူရိပ်လူယောင်ပင် မတွေ့ရတော့ပေ။ စူးချန်ခုန်း၏ ခြေသံကြောင့် အပျက်အစီးများကြားတွင် အစာရှာနေသော ကျီးကန်းတစ်ကောင် လန့်နိုးသွားကာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လျက် ပျံသန်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပဲ... ဒီမှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ပုံရတယ်။ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ တပည့်တွေအားလုံး ရန်သူကို ခုခံခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပုံပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းတံခါး ပျက်စီးသွားပြီ။ ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေက ကျုံးလင်တောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး လွင့်စင်ကုန်ပြီး သာမန်တောင် တစ်တောင် ဖြစ်သွားရတာ။ ဘယ်သူက ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဗဟိုပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အချိန်အများစုကို ထိုနေရာတွင်သာ ကျင့်ကြံရင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သဖြင့် သံယောဇဉ် ကြီးမားလှသည်။ ယခုမူ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရရုံသာမက ၎င်း၏ အမွေအနှစ်များကိုပါ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တည်နေရာမှာ ထိုဂိုဏ်း တည်ရှိမှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။ အုတ်မြစ် ကျန်ရှိနေသရွေ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားသော်လည်း ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဂိုဏ်းတည်ရှိရာ ကျုံးလင်တောင်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ဤအရာမှာ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်သည်ထက်ပင် ပိုမို ရက်စက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲခြေရာအချို့မှလွဲ၍ ဘာမျှ ကျန်မနေတော့ပေ။ နေရာတစ်ခုလုံး ခြောက်ကပ်နေရာ လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တောင်ထိပ်မှနေ၍ ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်တစ်ဦး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတံခါးဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ထိုလူငယ်မှာ တံခါးဝသို့သွား၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>"အ…အကြီးအကဲစူးလား" ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်သည် ဂိုဏ်းတံခါးဝတွင် ရပ်နေသော စူးချန်ခုန်းကို မြင်သောအခါ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ့ကို မှတ်မိသွားကာ ဝေခွဲမရသောအသံဖြင့် လွှတ်ခနဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း... မင်းက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက တပည့်လား"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်မှာ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသဖြင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းဝင် တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ ဂိုဏ်းတွင် အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save