Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၀၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်သွေးကြောကို လုယက်ခြင်း။ နတ်ဘုရားလက်နက်၏ တုံ့ပြန်မှု။ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ကုန်းလွေ့က မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ဖြင့် ဆိုလေ၏။ ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများ ပျောက်ဆုံးနေပြီး အသက်ရှင်သလား သေဆုံးသလား မသိရသည့် ဤကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခကာလတွင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် အကြီးအကဲစူးသာလျှင် ဦးဆောင်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"တခြားတပည့်တွေကို ပြန်စုစည်းလိုက်လို့ရော ဘာထူးမှာလဲ" ဟု စူးချန်ခုန်းက ပြန်မေးခွန်းထုတ်လိုက်ရာ ကုန်းလွေ့မှာ ဆွံ့အသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်တော့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ဂိုဏ်းတံခါးပင် မကျန်တော့သည့်အတွက် တပည့်များက အမိန့်ကို နာခံပြီး ပြန်လာကြလျှင်ပင် သူတို့ နေထိုင်စရာ နေရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ငါ အခု သွားတော့မယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ သတင်းကို ငါ စုံစမ်းကြည့်ပါဦးမယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်တို့ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါမှပဲ တခြားကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့" ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ အပျက်အစီးများကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကုန်းလွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းလွေ့ ဘာမှပြန်လည် မပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူလှည့်ထွက်လာခဲ့ပြီး တောင်တက်လမ်းအတိုင်း ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းလွေ့သည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူ့ကို မတားခဲ့ပေ။ သူက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး "ဒီ အကြီးအကဲစူးက... တကယ်ကို အားကိုးလို့ မရဘူးပဲ။ ဂိုဏ်းဒုက္ခရောက်နေတဲ့အချိန်ကျမှ သူကတော့ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ရှာနေတယ်" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းလွေ့၏ အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းမှာ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ အခြေအနေကောင်းစဉ်ကသာ ပါဝင်ကူညီပြီး ယခုကဲ့သို့ ဂိုဏ်းကြီး ပျက်စီးမည့် ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ ကိုယ်လွတ်ရုန်းခြင်းဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းနှင့်အတူ ဒုက္ခခံရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဟု ယူဆလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကုန်းလွေ့အနေဖြင့် ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ စူးချန်ခုန်းမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ကြီးပြင်းလာသူ မဟုတ်သဖြင့် ဂိုဏ်းအပေါ် သံယောဇဉ် သိပ်မရှိတာက သဘာဝကျပါသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက... တကယ်ပဲ အဆုံးသတ်သွားပြီလား" ကုန်းလွေ့သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပျက်စီးနေသော အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်ကာ အားကိုးရာမဲ့စွာ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ငယ်စဉ်ကတည်းက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအဖြစ်မှန်ကို လက်ခံရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘာမှလုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ဝတ်ရုံနက်နဲ့ လူလေးယောက်က ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဂိုဏ်းနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုး ရှိပုံမရဘူး။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းတင် မကဘဲ တခြား ဂိုဏ်းတွေလည်း ခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟူ၍ လမ်းလျှောက်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုဝတ်ရုံနက်နှင့် လူလေးယောက်သာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအပေါ် ရန်ငြိုးရှိပါက အခြားသူများကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ဖျက်ဆီးရုံတင် မကဘဲ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ယူဆောင်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးရုံသာရှိပြီး မိမိအတွက် အကျိုးမရှိသော လုပ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင်များမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အစဉ်အလာကို ဖြတ်တောက်ရန် သက်သက်မျှနှင့် အချည်းနှီး လာရောက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျုံးလင်တောင်မှ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ယူဆောင်သွားသည်ကိုတော့ စူးချန်ခုန်း မသိပါပေ။</p> <p> </p> <p>သေချာတာကတော့ ထိုလေးယောက်စလုံးမှာ အလွန် အင်အားကြီးသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူမဆို ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ သူတို့က သေချာပေါက် လွယ်ကူသော ရန်သူများ မဟုတ်လောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>"အရင်ဆုံး ဖေးယွမ်မြို့ကို သွားပြီး ထန်းမင်ကတစ်ဆင့် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းချုပ် ချင်းဝမ်ယွီကို ဆက်သွယ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းပေးဖို့ တောင်းဆိုရမယ်။ ငါလည်း ဖေးယွမ်မြို့မှာပဲ ခဏ နေဦးမယ်" ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် စွန့်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ထိုဝတ်ရုံနက်နှင့် လူများသည် ဟေးလျန်ယွမ် အပါအဝင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို ဖမ်းဆီးသွားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေနိုင်သေးသည်။ သူတို့ကို အရင် ကယ်ရမည်။ ပျောက်သွားသော တပည့်များကို ပြန်လည် စုစည်း၍ ဂိုဏ်းပြန်လည် ထူထောင်ရန်မှာ သူ စိတ်ဝင်စားသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ဗဟိုပြည်နယ်အတွင်း၌ပင် အမြစ်တွယ်နေသော ပထမတန်းစား ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်သဖြင့် သတင်းအချက်အလက်ပိုင်းတွင် စူးချန်ခုန်း တစ်ယောက်တည်း စုံစမ်းသည်ထက် ပိုမို အားကိုးရသည်။ ထို့ကြောင့် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို သတင်းစုံစမ်းခိုင်းပြီး သူကတော့ ဖေးယွမ်မြို့တွင် ယာယီနေထိုင်ကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းများကို ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူးရှ်...</p> <p> </p> <p>ကျုံးလင်တောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ ကြိုးကြာဖြူ ပုံရိပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ ကျုံးလင်တောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်မှာ သာမန်လူများ မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ အလောတကြီး မဟုတ်ဘဲ နာရီဝက်ပင် မပြည့်ခင် ဖေးယွမ်မြို့သို့ ရောက်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဖေးယွမ်မြို့၊ ချင်းယွမ်ဆောင်။</p> <p> </p> <p>ခြောက်လခန့် ပျောက်နေသော စူးချန်ခုန်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် တာဝန်ခံ ထန်းမင်မှာ သူ့ကို အလွန်ပင် ထက်ထက်သန်သန် ကြိုဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ဆေးဝါး အစုံတစ်ရာ၊ ဒါက စရန်ငွေ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပါ" စူးချန်ခုန်းသည် စကားများများ မပြောဘဲ မူလချီစွမ်းအင်တစ်မျှင်ကို စရန်ငွေအဖြစ် ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်ကာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူပေးရန် ထန်းမင်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စာပေရနံ့တောင်တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ယခင်က သူ ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများ အားလုံး ကုန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရစေရပါမယ်ဗျ" ထန်းမင်က ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ရက်ရောမှုကို သူ အံ့သြနေမိသည်။ မူလချီစွမ်းအင်ဆယ်ခုကို သုံး၍ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူခြင်းမှာ ဂိုဏ်းကြီးများပင် မလုပ်နိုင်သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ဒီစာကို ချင်းဝမ်ယွီဆီ ပေးပေးပါဦး" ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် စာတစ်စောင်ကိုလည်း ထုတ်ပေးကာ ချင်းဝမ်ယွီထံ ပေးခိုင်းလိုက်သည်။ စာထဲတွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားသည့် အကြောင်းကို ချင်းဝမ်ယွီ သိမသိ နှင့် အခြားဂိုဏ်းများတွင်လည်း အလားတူ ဖြစ်ရပ်များ ကြုံတွေ့ရခြင်း ရှိမရှိကို မေးမြန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာကို ချန်ထားခဲ့ကာ ဖေးယွမ်မြို့ရှိ ကျယ်ဝန်းပြီး တိတ်ဆိတ်သော အိမ်ကြီးတစ်လုံးကို ငှားရမ်း၍ ယာယီ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လေးငါးရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် စာပို့ခိုငှက်များ၏ အမြန်နှုန်းကြောင့် ချင်းဝမ်ယွီက ပြန်စာ ပို့လိုက်ရာ ထန်းမင်ကိုယ်တိုင် စူးချန်ခုန်း၏ နေအိမ်သစ်သို့ လာရောက် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးတာ့၊ ဒါက ညီလေး တောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်က ညီလေး ထပ်မှာမယ်လို့ တွေးထားလို့ ကြိုတင်ပြီး စုဆောင်းထားတာပါ" ဟု ထန်းမင်က ပြောပြသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း တောင်းဆိုထားသော ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အတွက် လိုအပ်သည့် ဆေးဖက်ဝင် အမယ် တစ်ရာကို ထန်းမင် ယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုမှ ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး တစ်လခန့် ကြာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ်ချင်းကို ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါဦး" စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထန်းမင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် ထန်းမင်ပေးသော စာကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။ စာမှာ စူးချန်ခုန်းအား ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ နှုတ်ခွန်းဆက်ခြင်းဖြင့် စတင်ထားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း သိလိုသော အဖြေများကို ဖော်ပြထားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်းမှာ ဗဟိုပြည်နယ်ထဲက ဂိုဏ်း လေးဂိုဏ်းလောက်လည်း အလားတူ ခံခဲ့ရပါတယ်။ အားလုံးဟာ ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားသလို ဂိုဏ်းတွင်း မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေလည်း အရှင်ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပါတယ်။"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save