Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တာ့ဝူဖုန်း၏ အရှိန်အဝါနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">အနှိုင်းမဲ့သိုင်းကျင့်စဉ်၏ အောင်မြင်မှု။ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>"နောက်ဆုတ်ကြ"</p> <p> </p> <p>လျန်ထျန်းလုနှင့် အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး ဘေးဘက်သို့ အမြန်ရှောင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ထွက်ပေါ်လာသော လေပြင်းမှာ အဆင့် ၁၂ ရှိသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျောက်သားမြေပြင်ကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်စေကာ ရွာထိပ်ရှိ ကာရံထားသော ခြံစည်းရိုးများကိုပါ မြေလှန်ပစ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရွှီး..."</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရသော ထွမ်မုထောင်သည် အားချင်းမတုံ့ပြန်ဘဲ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး မီးခိုးရောင် အရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ကာ ဧရာမလက်ဝါးကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် ဘေးသို့ ဝဲပျံကာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသော အနီရင့်ရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှဲ့ခွေ၏ ဘေးဘက်ကို ဖြတ်ခနဲ ခုတ်ချက်တစ်ချက် သွင်းလိုက်သည်။ သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်မိသည့် အသံနှင့်အတူ မီးပွင့်များ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ရှဲ့ခွေကို တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီရှဲ့ခွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းက ရှီပုဖော်ထက်တောင် ပိုအံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။ ရှီပုဖော်က သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီနဲ့ သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အားကိုးတာ။ ဒါပေမဲ့ ရှဲ့ခွေကတော့ အပတ်တကုတ် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကနေ ရလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။ ရှဲ့ခွေသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှပြီး မွေးရာပါ ပါရမီကို အားကိုးသူများထက်ပင် ပိုမိုတောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ရရှိအောင် ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှဲ့ခွေကို ဌာနချုပ်မှူးပဲ ကိုင်တွယ်ပါစေ။ ကျန်တဲ့ သုံးယောက်ကို ငါတို့ ရှင်းကြမယ်" ဟု လျန်ထျန်းလုက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ရှဲ့ခွေသည် သာမန် အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များထက် များစွာ အစွမ်းထက်လှသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထွမ်မုထောင်မှာလည်း အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ လုပ်ဖို့ လိုတာက ကျန်ရှိသော ဝတ်စုံနက်နှင့်လူသုံးယောက်ကို ကိုင်တွယ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဝတ်စုံနက်နှင့်လူ သုံးဦးမှာလည်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာတံခါးများမှ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးစီတွင် ထူးခြားသော အစွမ်းများ ရှိကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် လျန်ထျန်းလုသည် မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ဆောင့်နင်းကာ အနီးဆုံး အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရှိနေသည့် ဝတ်စုံနက်ဝတ် အမျိုးသားထံသို့ အမြောက်ကျည်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုသူမှာ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါရှိသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းနဲ့ ကစားပေးရတာပေါ့။"</p> <p> </p> <p>အေးတိအေးစက် ဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသားသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဖွင့်လိုက်ပြီး စူးရှသော အော်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂါး..."</p> <p> </p> <p>ထိုအော်သံမှာ အလွန်စူးရှလွန်းသဖြင့် ကြားရသူတိုင်း မူးဝေအော့အန်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ သူသည် သူ၏ ညာလက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရင်း ပြန့်ကျဲနေသော အသံလှိုင်းများကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်သီးကို ပစ်သွင်းလိုက်ရာ စူးရှသော လေတိုးသံနှင့်အတူ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>လျန်ထျန်းလု၏ လက်သီးနှင့် ထိုသူ၏ လက်သီးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြသည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ရပ်နေသော သစ်သားအိမ်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားကာ သစ်သားစများ အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအေးစက်သော အမျိုးသားမှာလည်း လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သည့် လျန်ထျန်းလု၏ ခွန်အားမှာ ချီကန်းထက်ပင် သာလွန်သည်။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် လျန်ထျန်းလု၏ ခွန်အားမှာ ထိုသူထက် ပိုမိုကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လွင့်ထွက်သွားသော သစ်သားစများကြားမှ ဝဖြိုးသော ဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး လျန်ထျန်းလုကို တောဆင်ရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝတ်စုံမှာ လေမှုတ်သွင်းထားသကဲ့သို့ ဖောင်းကားနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဖယ်စမ်း"</p> <p> </p> <p>လျန်ထျန်းလူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရင်း မြူများကိုဖြတ်လျက် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုလေးလံသော လက်သီးချက်ကြောင့် ဝဖြိုးသော အမျိုးသားမှာ ပေအနည်းငယ်အကွာသို့ ရော်ဘာဘောလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ပြန်လည်သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။ လျန်ထျန်းလု၏ လက်သီးချက်မှာ သူ့ကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"အားလုံး ဝိုင်းကြ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ သိုင်းပညာရှင် လေးဦးစလုံး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှေ့သို့တိုးကာ ကူညီရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သတိထား" ရုတ်တရက် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အနီးရှိ အိမ်တစ်လုံးအတွင်းမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝေးဝေးမှာနေ နောက်ဆုတ်ကြ"</p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာရှင်များ၏ "ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်"နယ်ပယ် အာရုံခံစားမှုကြောင့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို သိရှိလိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖောင်းကားလာပြီး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ နဂါးရိုင်းများကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ အနီးနားရှိ အိမ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ပေတစ်ရာပတ်လည်အတွင်းရှိ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီး ရွာ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားလေ၏။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ အချိန်မီ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ခွဲခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းကို ပိုမိုထိတ်လန့်စေသောအရာမှာ ရွာ၏ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ရုပ်သေးရုပ်ကဲ့သို့သော လူပုံသဏ္ဍာန်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့မှာ အရေအတွက် ၃၀ ကျော်ရှိပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေကာ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက... မူလချီစွမ်းအင်တွေကို နှိုးဆွလိုက်တာလား။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို နည်းလမ်းတစ်ခုခုနဲ့ ထိန်းချုပ်ပြီး ဖောက်ခွဲနေတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မူလစွမ်းအင်များ ရှိကြပြီး ၎င်းမှာ သဘာဝစွမ်းအင်၏ ပုံစံတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်တစ်ဦးသည် ထိုစွမ်းအားများကို နှိုးဆွ၍ ပေါက်ကွဲစေကာ ရန်သူကို ဒုက္ခပေးမည့် ဗုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီ ဝတ်စုံနက်နဲ့ လူတွေက မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေကို ဖမ်းဆီးပြီး လူသားဗုံးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာလား။ ဒါဆိုရင်..."</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ရာ ရွာပတ်လည်တွင် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာအချို့ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူများမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ဟေးလျန်ယွမ်၊ ချမ်ရွေ့ကဲ့သို့သော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုင်းမှိုင်းနေပြီး အသက်မဲ့နေသကဲ့သို့ပင်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း မမြင်ရသော ကြိုးဆွဲသူ၏ အမိန့်အတိုင်း ရွာအတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်လာနေကြပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... ဒီ 'သွေးရုပ်သေးရုပ်အတတ်' ရဲ့ အရသာကို ကောင်းကောင်း မြည်းစမ်းကြည့်ကြစမ်း။"</p> <p> </p> <p>ရွာနှင့် နှစ်မိုင် သုံးမိုင်ခန့် အကွာတွင် ဝတ်စုံနက်နှင့် အဖိုးအိုတစ်ဦးသည် ရုပ်သေးများကို ကြိုးဆွဲနေသကဲ့သို့ သူ၏ လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားရင်း ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်သူ လေးဦးအနက် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ "သွေးရုပ်သေးရုပ်အတတ်" မှာ အလွန်ထူးခြားသည်။ သူသည် သူ၏ သွေးတစ်စက်ကို အခြားသူ၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ထိုသူကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သဘာဝမကျသော်လည်း ထိုသွေးတစ်စက်ကို အသုံးပြုကာ ထိန်းချုပ်ခံရသူ၏ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအားများကို ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်ပြီး ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးအားကို ရရှိစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ဖမ်းဆီးလာသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်မည့်အစား "သွေးရုပ်သေးရုပ်" များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူသားဗုံးများအဖြစ် အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save