Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၀၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးခြင်း၊ နေလုံးကြီးတွင် ခိုလှုံရာရှာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့... သူ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့၊ ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေနဲ့”</p> <p>မိုမိသားစုမှ မဟာသူတော်စင်သည် လီဟောင်နှင့် စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာမှာ တင်းမာနေခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူပေးမည့်သူမှာ သူတို့ရှေ့ရှိ လူငယ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူတော်စင်များကို ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်ရှိနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ အသက်ရှင်နေပါက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာဖွေနိုင်သေးသည်။ ထိုမျှော်လင့်ချက်မှာ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း အသက်ရှင်မှသာ မျှော်လင့်ချက်ရှိနိုင်သည်။</p> <p>ယင်ယန်မဟာသူတော်စင်နှင့် မိုမိသားစုမှ မဟာသူတော်စင်တို့လည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်နေပါက လီဟောင်နှင့်အတူ သေဆုံးသွားရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အကူအညီမှ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>စစ်ဘက်ဆိုင်ရာသူတော်စင်၏ စစ်ပွဲအစီအရင်များမှာ လီဟောင်ကို များစွာ အထောက်အကူ ပေးနိုင်သော်လည်း ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ အင်မော်တယ်နယ်မြေအောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် မခံနိုင်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုကွဲသွားနိုင်သည်။</p> <p>“ဒါက သေရမယ့် ကံကြမ္မာဆိုရင်လည်း ငါ ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်နဲ့အတူ အဆုံးထိ နေသွားမယ်”</p> <p>“သေခြင်းတရားက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူးဆိုရင်လည်း ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးအတွက် ငါ အသက်ပေးဖို့ အသင့်ပဲ”</p> <p>သူတော်စင် ရာဂဏန်းကြားမှ အချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့သည် အနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် နတ်ဘုရားဘုရင်ကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ပါက သူတို့၏ မတရားစွပ်စွဲမှုကို ခံခဲ့ရသော လီဟောင်မှာမူ ဤကပ်ဘေးဒုက္ခထဲတွင် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဝင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ ရင်ထဲတွင် မချိတင်ကဲ ဖြစ်လာကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ထွက်ပြေးခဲ့ပါက သူတို့၏ အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ သူတော်စင်တစ်ပါးသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရင်မဆိုင်နိုင်ပါက သူတို့၏ သူတော်စင်တာအိုမှာလည်း ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမည်နာမသူတော်စင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “သွားကြစမ်း၊ ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေနဲ့။ မင်းတို့ ဒီမှာရှိနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ အရှက်တကွဲနဲ့ အသက်ရှင်ရတာက သတ္တိရှိရှိသေရတာထက် ပိုပြီး သတ္တိရှိဖို့ လိုအပ်တယ်”</p> <p>“အသက်ရှင်နေတာကပဲ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ” ဟု ဥပဒေမဟာသူတော်စင်ကလည်း လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သေဆုံးသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ဆန္ဒရှိသော သူတော်စင်များမှာ ရုတ်တရက် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ သူတော်စင်တာအိုလမ်းစဉ်သည် အမည်နာမသူတော်စင်၏ စကားကို ငြင်းပယ်၍ မရခဲ့ပေ။ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်နှင့် ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူတို့၏ လောကဦးနတ်ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေလျှင်တောင်မှ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို ထိခိုက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အမည်နာမသူတော်စင်မှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တမင်သက်သက် ဆူညံသံများ ဖန်တီးကာ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသာ သူ့နောက်သို့ လိုက်လာပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ဖြစ်သော်လည်း လီဟောင်အတွက်မူ အချိန်ရသွားနိုင်သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျများကြား၌ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ လီဟောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရှောင်တိမ်းနေရသဖြင့် အခြားသူများကို ဂရုစိုက်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ ၎င်းအတွက်မူ ဤသူတော်စင်အဆင့် လူသားမှာသာ အလွန် ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေပြီး ကျန်ရှိသူများမှာမူ အချိန်မရွေး သတ်ဖြတ်နိုင်သော ပိုးကောင်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဥပဒေမဟာသူတော်စင်နှင့် ယင်ယန်မဟာသူတော်စင်တို့မှာလည်း ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ တစ်ချက်တည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံရစေရန် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။</p> <p>ရွှစ် ရွှစ် ရွှစ်</p> <p>သူတော်စင်များ၏ ပုံရိပ်များသည် ဥက္ကာပျံများကဲ့သို့ပင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲ၌ လီဟောင်နှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p>ကျိုးပဲ့နေသော အင်မော်တယ်ဓား နှစ်လက်မှာ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများနှင့် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများကို ဖန်တီးနေခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အမှောင်ထုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ရှုပ်ထွေးသော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်စီးကြောင်းများအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဝေါင်း”</p> <p>ဆက်တိုက် ရှောင်တိမ်းနေရသော ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသည် လီဟောင်မှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် လက္ခဏာ မပြသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အင်မော်တယ်နယ်မြေဖြင့် လီဟောင်ကို ဖိနှိပ်ကာ ၎င်း၏ ထက်မြက်သော အမြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>၎င်း၏ အမြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး တာအိုဥပဒေသစွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးကာ လီဟောင်၏ ထာဝရတာအိုနယ်မြေကို ထိုးဖောက်၍ လီဟောင်၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လီဟောင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် မတတ်နိုင်ပေ။ ရန်သူ၏ အင်မော်တယ်နယ်မြေအောက်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ် အဆင့်၉မှာ မလုံလောက်တော့ဘဲ သူ၏ ၁၅မိုင်နယ်ပယ် အကန့်အသတ်အဆင့်မှာလည်း ကန့်သတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် ရန်သူက တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် လီဟောင်၏ ဓားနှစ်လက်မှာလည်း ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဖန်တီးလိုက်သည်။ ချောက်ကမ်းပါးထဲမှ တက်လာသော သေမင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသိအာရုံမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို ထပ်မံ တုန်လှုပ်သွားစေပြန်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ကာကွယ်ကာ ကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ လောကဦးနတ်ဝိညာဉ် အရှိန်အဝါကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p>“ဘုန်း”</p> <p>၎င်း၏ အသားစများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်တွင် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ အသားစ အနည်းငယ်မှာမူ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အောက်ဆုံးဖြစ်သော ‘ကိုးလွှာအသူရာချောက်’ ထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ရန်သူသည် ထိုနည်းလမ်းကိုပင် ထပ်မံ အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်သောအခါ လီဟောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ထပ် ကျိုးပဲ့နေသော အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လောကဦးနတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိုဓားပေါ်တွင် စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ လောင်ကျွမ်းသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည့်အတွက် ရွှေရောင်စွမ်းအင်ကြိုးမျှင် (၅) ခုကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြီး ဓားများကို ပြန်လည် ခေါ်ယူကာ နောက်ထပ် ဓားတစ်လက်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>လွင့်မျောနေသော အသားစများကြားတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် စုစည်းလာခဲ့သည်။ အသားစများ ပေါင်းစည်း၍ မူလပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြန်မရောက်မီမှာပင် ကျိုးပဲ့နေသော အင်မော်တယ်ဓားမှာ ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။</p> <p>ဓားမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ်ဖျက်ဆီးနေပြီး တစ်ရှူးများကို ပျက်စီးစေကာ အရိုးပေါင်း ၃၀၀ ကျော်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“တစ်ဦးတည်းသောငါ ဓားသိုင်း”</p> <p>လီဟောင်သည် သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို အဆုံးစွန်အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ဓားတာအို၏ အကူအညီဖြင့် ဓားသွားမှာ ပို၍ ထက်မြက်လာပြီး အရှိန်မှာလည်း အနည်းငယ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ “ဘုန်း” ခနဲ မြည်ဟီးသံနှင့်အတူ အရိုး ၁၀ ချောင်းသာ ကျန်တော့ချိန်တွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုသလိုက်သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပြန်လည်သက်သာသွားခဲ့ပြီး လီဟောင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် နာကျင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နည်းနည်းလေးသာ လိုတော့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ဓားတာအိုမှာ အဆင့်၁၀သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါက ၎င်းကို သတ်နိုင်လောက်သည်။</p> <p>ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ လီဟောင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းမှာ ‘ဧကရာဇ်များ ကျရှုံးခြင်းခေတ်’ တိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အလွန်ရင့်ကျက်သည်။ လီဟောင်သည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တိုက်ခိုက်မည်ကို ကြိုတင်သိထားသဖြင့် ၎င်း၏ အင်မော်တယ်နယ်မြေကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ပါ ပေါင်းစပ်ကာ ထိုအားနည်းချက်ကို ကာကွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save