Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၀၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးခြင်း၊ နေလုံးကြီးတွင် ခိုလှုံရာရှာခြင်း (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်၏ ပုံရိပ်မှာ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူတို့အတွက်မူ လေးစားအားကျမှုကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအမြင့်မှ ပြုတ်ကျရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့အပြင် ‘ပန်းပွင့်ခရီးသည်အဖွဲ့အစည်း’ မှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ကျန်းတန်တို့အားလုံးလည်း ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားနေကြရသည်။</p> <p>“သူ ဒီမှာ မရှိတော့တာတောင် ခင်ဗျားတို့က ဘာလို့ ဒီကို လာကြသေးတာလဲ”</p> <p>ကောင်းကင်လှည့်စားသူတော်စင်သည် သူတော်စင်များကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ လီဟောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် သူမ ဝမ်းနည်းနေသော်လည်း ထိုလူငယ်အပေါ် သူမ၏ အထင်ကြီး လေးစားမှုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>မိုမျိုးနွယ်စုမှ မဟာသူတော်စင်သည် ခါးသီးစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ငါတို့က ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်ကို ကူညီဖို့ အင်အား မရှိကြဘူး။ ငါတို့ ဒီကို လာတာက ခိုလှုံရာရှာဖို့နဲ့ အင်အားစုစည်းပြီး နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာဖို့ပါ။ ငါတို့ကို အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ငါတို့က ထွက်ပြေးလာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ ဒီစစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့် မရဘဲ ကြေမွသွားရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ အရင်ဆုံး ရှေ့ထွက် တိုက်ခိုက်မှာ”</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ငါလည်း အတူတူပဲ” ဟု သူတော်စင်များက ဝင်ပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p>“အရင်က ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ အမှားပါ။ အခုတော့ အဲဒီအမှားက ပြင်လို့မရတော့သလို၊ ခွင့်လွှတ်ဖို့ဆိုတာလည်း ငါတို့ မမျှော်လင့်ရဲပါဘူး။ ခွင့်လွှတ်တာ မလွှတ်တာက အခုအချိန်မှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပါဘူး။ ငါတို့ အခု ဆန္ဒရှိတာကတော့ မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေးကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့နဲ့ လူတွေ ပိုပြီး အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ပါပဲ” ဟု သူတော်စင် တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အမှန်ပဲ၊ အခု ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်က စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို နောက်ကွယ်ကနေ တားဆီးပေးနေတာ။ ငါတို့ သူ့ဘေးမှာ အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သေချင်ပေမဲ့လည်း အဲဒါက ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး၊ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ငါတို့ကို သံသယရှိတယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာတဲ့အခါ ငါတို့ အသက်ပေး တိုက်ခိုက်သွားပါ့မယ်။ ဒါကို ငါ့ရဲ့ သူတော်စင်တာအိုနဲ့ ကျိန်ဆိုတယ်”</p> <p>“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခံစားချက်ကို ငါ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု အရေးကြီးတာက ဗျူဟာတစ်ခု ရှာဖို့ပဲ။ ငါတို့ သူတို့ကို စိတ်မပျက်စေသင့်ဘူး”</p> <p>ယင်ယန်မဟာသူတော်စင်သည် ဖုန်းပိုဖျင်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်က ငါတို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးနေတာက ငါတို့အတွက်တင် မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့အတွက်လည်း ပါပါတယ်။ သူက ဘယ်အချိန်မဆို ပြိုလဲသွားနိုင်ပြီး ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကလည်း ဘယ်အချိန်မဆို တိုက်ခိုက်လာနိုင်တယ်။ ငါတို့ အချိန်ဆွဲလို့ မရတော့ဘူး။ ခိုလှုံရာနေရာ တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ စိတ်ကြိုက် ဒေါသထွက်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ခုခု လုပ်ကြပါဦး”</p> <p>ဖုန်းပိုဖျင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် အရိုးချင်း ရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုလူ၏ မျက်နှာကို ထိုးကြိတ်ချင်နေသော်လည်း သူတို့ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူတို့ ယခုအထိ အသက်ရှင်နေနိုင်သည်မှာ လီဟောင်က သူတို့အတွက် နောက်ကွယ်မှ ခုခံပေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>လီဟောင်ပင်လျှင် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ငဲ့ညှာပြီး သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူငယ်ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>ဆေးသူတော်စင်နှင့် မိထျန်းသူတော်စင်တို့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုသူတော်စင်များကို မုန်းတီးနေကြသော်လည်း ယင်ယန်မဟာသူတော်စင်၏ စကားကို သဘောတူကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ လက်ရှိအင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ဟောင်ထျန်းသူတော်စင် မရှိဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်ဆောင်၍လည်း မရနိုင်ပေ။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးက ဖုန်းပိုဖျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖုန်းပိုဖျင်က အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ  “ဒါဆိုရင် အလုပ်စကြရအောင်။ ငါတို့ ‘ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်း’ နဲ့ ပေါင်းစည်းပြီး ခိုလှုံကြမယ်။ အစကတော့ လီဟောင်က ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေ မသိအောင် မြင့်မြတ်နယ်မြေကို သူ၏ လောကဦးနတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားနဲ့ ကာကွယ်ပေးထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အခု စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်အဆင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်းရဲ့ အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်တွေက ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတော်စင်များမှာလည်း ခိုလှုံရာရှာရန် မည်မျှ ခက်ခဲမည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ကြပေ။</p> <p>“သွားကြစို့... ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်းကို” ဟု ဆေးသူတော်စင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဖုန်းပိုဖျင်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူတော်စင်များကို ကြည့်ကာ “လာကူကြဦး၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို စတင်ပြီး မြန်မြန် ရွှေ့ပြောင်းကြရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတော်စင်များမှာ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကြတော့သည်။ သူတို့ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ သို့သော် သေခြင်းတရား၏ အရိပ်အယောင်မှာမူ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံစွာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတော်စင်များ၏ အကူအညီဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ကြပြီး မိုင်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီသော အကွာအဝေးကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>လီဟောင်၏ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ ထိုလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် တစ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်း တည်ရှိရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းတွင် သူတော်စင်များသည် သူတို့၏ နယ်မြေများဖြင့် ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ရွှေ့ပြောင်းမှုအတွင်းမှာပင် လူများအပေါ် ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ကျင့်ကြံခြင်း မရှိသော သာမန်လူများမှာ ဟင်းလင်းပြင်၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကြေမွသွားနိုင်သည်။</p> <p>ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်းတွင်မူ ဥပဒေမဟာသူတော်စင်မှာ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး အခြေအနေများကို ရှင်းပြကာ အစောပိုင်းက တိုက်ပွဲပုံရိပ်များကို ပြသထားခဲ့သည်။</p> <p>ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်း၏ ကျွန်းသခင် ကိုးဦးမှာ အသက်ရှည်သော ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးဘုရင်များ ဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ သူတော်စင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လီဟောင်နှင့်အတူ သူတော်စင်များ တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် ပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတို့ အသည်းအသန် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ သတ်၍ မရနိုင်သလို၊ ၎င်း၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းမှာလည်း သူတို့ထက် များစွာ သာလွန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့အတွက် သေခြင်းတရားကသာ စောင့်ကြိုနေမှာ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟောင်ထျန်း...”</p> <p>မြေခွေးသခင်မ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေခဲ့သည်။ သေမျိုးလောကတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူမ ပြန်လည် အမှတ်ရနေခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေက သူမအား ကျေးဇူးဆပ်ရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးတော့ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူတော်စင်များ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျွန်းသခင်များမှာ လက်ရှိအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။ မြေခွေးသခင်မ တစ်ဦးတည်းသာ ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ငဲ့ညှာကာ ကျန်ရှိသော ကျွန်းသခင် ရှစ်ဦး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာခဲ့သည်။ ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူတို့သည် သူတော်စင်များကို သူတို့၏ အနက်နဲဆုံးသော ‘အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်’ ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ‘အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား ဂူနန်းတော်’ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အတော်အတန် အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းကို ဂူဟု ခေါ်သော်လည်း အတွင်းဘက်မှာ နတ်ဘုရားခန်းမကြီးတစ်ခုနှင့် တူကာ ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်းနှင့် လီဟောင်၏ မြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုလုံးကို ဆံ့လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသည်။</p> <p>ကျွန်းသခင် ကိုးဦးသည် ကျွန်းကိုးကျွန်းလုံးကို ထိုအမွေအနှစ် ဂူနန်းတော်အတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး ထို့နောက် လီဟောင်၏ မြင့်မြတ်နယ်မြေကိုလည်း ထည့်သွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျွန်းတိုင်းတွင် နေရာလွတ်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို ဖုန်းပိုဖျင် မြင်သောအခါ၊ ‘မဟာယု နတ်ဘုရားမင်းဆက်’ မှ ကျန်ရှိနေသော လူများကို ခေါ်ဆောင်လာရန် သူတို့နှင့် ဆွေးနွေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျန်တဲ့ နေရာလွတ်တွေမှာ ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးက ‘တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်’ မှာ ရှိတဲ့လူတွေကို ခေါ်သင့်တယ်။ သူတို့က သာမန်လူတွေထက်စာရင် အသက်ရှင်ဖို့ တန်ဖိုး ပိုရှိတယ်” ဟု ဥပဒေမဟာသူတော်စင်က ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဖုန်းပိုဖျင်က သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး  “ဒါက လီဟောင်ရဲ့ ဆန္ဒပဲ။ တန်ဖိုးအကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင် သူက ခင်ဗျားတို့ထက်တောင် အသက်ရှင်ဖို့ ပိုပြီး အကြောင်းပြချက် ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုရော” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဥပဒေမဟာသူတော်စင်မှာ ခဏမျှ စကားစမဲ့သွားပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p>မိုမျိုးနွယ်စုမှ မဟာသူတော်စင်က သက်ပြင်းချကာ “တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သာမန်လူပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့အားလုံးက အသက်တွေပါပဲ။ ဟောင်ထျန်းရဲ့ ကာကွယ်မှုကြောင့်သာ ငါတို့ ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေရတာပါ။ ဒါက ဟောင်ထျန်းရဲ့ ဆန္ဒဖြစ်တာမို့လို့ စောရသူတော်စင်ရဲ့ အကြံပြုချက်အတိုင်းပဲ လုပ်ကြရအောင်။ ဒါ့အပြင် အဲဒီ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး လက်ကနေ ငါတို့ တကယ် လွတ်မြောက်နိုင်မလားဆိုတာကလည်း မရေရာသေးဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save