Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၀၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အမျက်ဒေါသ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဟောင် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းပိုဖျင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားရုံသာမက စိတ်သက်သာရာလည်း ရသွားခဲ့သည်။</p> <p>စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လီဟောင်၏ ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်းမှာ ထိုပြဿနာ၏ ခက်ခဲမှုနှင့် အန္တရာယ်ကြီးမားမှုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။</p> <p>“မင်း ဘေးကင်းတာ ကောင်းပါတယ်... တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင် ဒီလောက်အထိ အဆင်ခြင်မဲ့ပြီး အစွန်းမရောက်နဲ့တော့”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဖုန်းပိုဖျင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သူ ခံစားမိသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း အပြစ်မကင်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ “လူတိုင်းကို စိတ်ပူအောင် လုပ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”</p> <p>“ဒါကို မင်းက ဂရုစိုက်နေသေးတာလား။ မင်း ပြန်ရောက်လာတာနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ” ဟု ဓားဆရ သခင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်လှည့်စားသူတော်စင်က လီဟောင်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး “ဒီတစ်ခါတော့ မင်း လူတိုင်းကို တကယ် စိတ်ပူအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ၊ ဖုန်းပိုဖျင်ဆိုရင် မျက်ရည်တောင် ဝဲနေတာ။ သူ ဒီလိုဖြစ်တာကို နောက်ဆုံးမြင်ဖူးတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ ဂိုဏ်းကနေ အနှင်ခံရတုန်းကပဲ...”</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးမှ သူမသည် သူမ၏ ဆရာဟောင်းဖြစ်သူ ‘မိထျန်းသူတော်စင်’ မှာ ဘေးနားတွင် ရှိနေသည်ကို သတိရသွားကာ နောက်သို့ ချစ်စဖွယ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မိထျန်းသူတော်စင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “တကယ်ပါပဲ... အဲဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ အမှားတွေကြောင့်ပါ...”</p> <p>“ဒါတွေက အတိတ်က အကြောင်းအရာတွေပါ၊ ကျွန်မက ဒီအတိုင်း ပါးစပ်ထဲ ရှိတာ ပြောလိုက်တာ” ဟု ကောင်းကင်လှည့်စားသူတော်စင်က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဖုန်းပိုဖျင်သည် သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ အတိတ်က ကိစ္စများမှာ သူနှင့် ဆရာဖြစ်သူကြားတွင် အမာရွတ်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ဤ ‘မိထျန်းကောင်းကင်ဘုံ’ သို့ ခရီးစဉ်က သူတို့နှစ်ဦးကြား ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူတော်စင်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အနားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>“ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်... ခင်ဗျား ဘေးကင်းတာ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပါပဲ”</p> <p>အမည်နာမသူတော်စင်သည် လီဟောင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် လီဟောင်သည် သူတို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးရန် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ကဲ့သို့ အနစ်နာခံလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ နောက်ထပ် အကြီးမားဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တစ်ခု ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဟု သူတို့ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း လီဟောင်မှာ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးထံမှ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ် အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုအချက်သည် လီဟောင်သည် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ထက်ပင် ပိုမို သန်မာနေသည်ကို သွယ်ဝိုက်၍ ပြသနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော သတင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာ ထုံးစံများကို အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖျက်ပြခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံဂုဏ်သိက္ခာတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ ထူးချွန်မှုကို ပြသခဲ့ပြီး ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်မပါဘဲ သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>“ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကရော ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ”</p> <p>ဥပဒေမဟာသူတော်စင်သည် လီဟောင် ပြန်လာသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးအကြောင်းကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး လီဟောင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လီဟောင်၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား ကျွန်တော့်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ၎င်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး အဲတာကို မျက်ခြေဖြတ်ပြီး ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာ။ အခု အဲဒီနတ်ဆိုးက...”</p> <p>သူ ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီးမှ လေးနက်စွာ ဆက်ပြောသည်။ “... ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးမှာ ကျွန်တော့်ကို လိုက်ရှာနေလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့... သတ်ဖြတ်မှုတွေ လုပ်နေလိမ့်မယ်”</p> <p>‘သတ်ဖြတ်မှု’ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတော်စင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်သီးများကို မသိမသာ ဆုပ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဒေါသထွက်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နက်ရှိုင်းသော ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် လာရောက် ခိုလှုံကတည်းက ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူတို့ ကြိုတင် သိထားသော်လည်း သူတို့၏ ခုခံမှု မရှိပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသည် ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးတွင် သောင်းကျန်းကာ အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပျက်စီးခြင်းများကို ဖန်တီးနေနိုင်သည်။ ထိုအမှန်တရားကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့၏ အရေပြားပေါ်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များ တွားသွားနေသကဲ့သို့ မသက်မသာ ဖြစ်ပြီး ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို မြင်သောအခါ လီဟောင်သည် အပြစ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝေဖန်ခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ အမှားများမှာ ကျူးလွန်ပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်စကားကမှ နောက်မကျတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ အင်မော်တယ်တံခါး အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေခဲ့ပါက သူတော်စင်များ၏ လုပ်ရပ်များကို တားဆီးနိုင်စွမ်းရှိလာနိုင်သည်။</p> <p>သူ့ရင်ထဲတွင် နောင်တအချို့ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းရှိ မဟာယုပြည်သူများစွာကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ကို မဟာယုပြည်သူများဟု ခွဲခြားနိုင်ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် သူတို့၏ ဝတ်စုံများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးတွင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်များစွာ ရှိသော်လည်း နိုင်ငံတစ်ခုချင်းစီ၏ ဝတ်စုံများမှာ သိသာထင်ရှားသော ကွဲပြားမှုများ ရှိကြသည်။</p> <p>“အခြေအနေတွေက ဒီအထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဒါဟာ အစကတည်းက မျှော်လင့်ထားသင့်တဲ့ အရာပဲ”</p> <p>ဖုန်းပိုဖျင်၏ အသံမှာ အေးစက်သွားပြီး သူတော်စင်များကို ခဏမျှ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လီဟောင် ထပ်မံ ထွက်သွားပြီး တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သိပ်ပြီး မတွေးပါနဲ့တော့။ ငါတို့ ဒီမှာ ခိုလှုံပြီး ဆယ်နှစ်လောက် ပြန်ပြီး နာလန်ထူဖို့ ကြိုးစားကြမယ်။ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိတယ်၊ ‘မဟာသူတော်စင်’ အဆင့်အထိ တောင် ရောက်သွားနိုင်တယ်။ အဲဒီကျမှ စစ်သူကြီးသူတော်စင်ရဲ့ စစ်ပွဲအစီအရင်နဲ့ဆိုရင် အဲဒီစစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>သူသည် သူတော်စင်များမှတစ်ဆင့် စစ်ပွဲအစီအရင်အကြောင်းကို ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်များမှာ အစပိုင်းတွင် လီဟောင်သည် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ကဲ့သို့ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အခြားတစ်ယောက်ကို စစ်ပွဲအစီအရင်၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် ရွေးချယ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဖုန်းပိုဖျင်၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားသောအခါ သူတော်စင်အပေါင်းမှာ သတိဝင်လာကြပြီး ဖုန်းပိုဖျင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကာ လူအချို့က လီဟောင်ကို စတင် ဖျောင်းဖျကြသည်။</p> <p>အချို့ကမူ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူတို့၏ အမှားကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးရှိ သက်ရှိများမှာ ကပ်ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူတို့သည် လီဟောင်အား ထိုသူများကို စွန့်ပစ်ရန် ဖျောင်းဖျနေရပြန်သည်။ အကယ်၍ ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးအတွက်သာ မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ‘တာအိုနှလုံးသား’ မှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားနိုင်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... မင်း ကျင့်ကြံလာတာ နှစ် ၃၀ တောင် မပြည့်သေးပေမဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကပ်ဘေး၃ပါးအဆင့်တွေကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အခု ရှေးဟောင်းလမ်းပေါ်မှာ ဆယ့်နှစ်နှစ် ကျင့်ကြံပြီးနောက်မှာ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ကိုတောင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ၊ စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ်ဆီကနေတောင် လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ခဲ့သေးတယ်။ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက်သာ မင်း ကျင့်ကြံနိုင်ရင် စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ်ကို အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>အမည်နာမသူတော်စင်က လီဟောင်အပေါ် ခိုင်မာသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာ ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီး၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ အသက် ၃၀ အရွယ် သူတော်စင်ဆိုသည်မှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းဟု ထင်ရသော်လည်း သူတို့ ခက်ခက်ခဲခဲ လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ထပ် ဆယ့်နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားခြင်းမှ။ သူတို့၏ နားလည်မှုကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>လီဟောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူလည်း ထိုအတိုင်းပင် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။</p> <p>ဤခိုလှုံရာနေရာတွင် သူသည် သူ၏ အနုပညာကျွမ်းကျင်မှုများကို ဆက်လက် လေ့လာနိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံရန် မိုးမြေစွမ်းအင် မရှိသော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ မလိုအပ်ဘဲ အဓိကအားဖြင့် ‘စိတ် အခြေအနေ’ ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။</p> <p>ဆယ်နှစ်တာ အချိန်ပေး၍ အလေးအနက် လေ့လာမည်ဆိုပါက စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု လီဟောင် ယုံကြည်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်ကာ သူတို့၏ အမြင်ကို သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>သူတော်စင်များမှာ ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခိုးချလိုက်ကြပြီး မျှော်လင့်ချက်များ တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးထလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဆယ်နှစ်... အကယ်၍ ထိုလူငယ်လေးအား ဆယ်နှစ်တာ အချိန် ထပ်ပေးမည်ဆိုပါက သူသည် နောက်ထပ် မည်ကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်ကိစ္စများကို ဖန်တီးပြနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save