“မဆန်းတော့ပါဘူး... ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးမှာ ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ ငှက်မွေးမျှော်စင်’ကို ခင်ဗျား ဘာလို့ တည်ထောင်ခဲ့တာလဲဆိုတာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်”
သူတော်စင်တစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များသည်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် ချောင်းကြည့်ခြင်း ခံခဲ့ရဖူးသလားဟု သံသယဝင်နေပုံရသည်။
ထိုလူငယ်မှာ အနက်ရောင်သူတော်စင်ဖြစ်ပြီး၊ ငှက်မွေးမျှော်စင်ကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ သူ့ကို သခင်စာကလေးဟု ခေါ်ကြပြီး အလွန် လျှို့ဝှက်လွန်းသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးတွင် ဤသခင်စာကလေးမှာ မည်သည့်သူတော်စင် ဖြစ်နိုင်သနည်းဟု ကောလာဟလများနှင့် ခန့်မှန်းချက်များစွာ အမြဲရှိခဲ့သော်လည်း၊ မည်သူမျှ အဖြေမသိခဲ့ကြပေ။
“ကျွန်မ တစ်ခါက တစ်စုံတစ်ယောက်က ချောင်းကြည့်နေသလို ခံစားခဲ့ရဖူးတယ်၊ အဲဒါ ရှင်လား”
ဆေးသူတော်စင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ ရန်လိုသော အမူအရာဖြင့် ထိုသူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အနက်ရောင်သူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် မဟာသူတော်စင်တွေကို ဘယ်တော့မှ မချောင်းကြည့်ရဲပါဘူး”
သူက ထိုသို့ပြောသော်လည်း မိုမိသားစုမှ မဟာသူတော်စင် အပါအဝင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေကြသည်။ သူတို့လည်း ချောင်းကြည့်ခံခဲ့ရသည်ဟု သိသိသာသာ သံသယဝင်နေကြသည်။
တစ်ဖက်လူသည် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက် မည်မျှကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည် မသိရသော်လည်း၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာမူ တစ်ခါမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။ ၎င်းသည် ငှက်မွေးမျှော်စင်၏ သခင်စာကလေးမှန်း သိသော်လည်း ငှက်မွေးမျှော်စင်မှာ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် သတင်းစုဆောင်းသည်ဟုသာ သူတို့ ထင်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သခင်စာကလေးကိုယ်တိုင်က အိမ်ထဲအထိ တိုက်ရိုက် ချောင်းကြည့်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
“အပိုစကားတွေ တော်ပြီ၊ အပြင်က အခြေအနေကိုပဲ ပြပါတော့။ အခုကစပြီး ဒီကြေးမုံကို အများပြည်သူဆိုင်ရာနေရာမှာပဲ ထားရမယ်၊ ဘယ်သူမှ ကိုယ်ပိုင် ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး”
ယင်ယန်မဟာသူတော်စင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
အနက်ရောင်သူတော်စင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကြမုံကို ထုတ်ပြလိုက်ပါက ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ကပ်ဘေးဒုက္ခရှောင်တိမ်းနေရပြီး အနာဂတ်ရှိမရှိ မသေချာသော အချိန်မျိုးတွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး မပေါ်လာခင်ကသာ ဤမှန်အကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပါက ၎င်းမှာ သူ့အတွက် သေဘေးကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်။
သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ပြဿနာမရှိပါဘူး” ထိုကြေးမုံကို ထုတ်ပြရန် သူ ရွေးချယ်ခဲ့စဉ်ကတည်းက အရာအားလုံးအတွက် သူ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ နောင်တမရပေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာအတွင်း သူ၏ ချောင်းကြည့်မှုများမှာ ယုတ်ညံ့သော လုပ်ရပ်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင်မူ သူသည် အနည်းဆုံးတော့ ပွင့်လင်းရိုးသားနေခဲ့သည်။
“ရွှစ်”
အနက်ရောင်သူတော်စင်၏ လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်သောအခါ ရိုးရှင်းသော ငွေရောင်မှန်လေးတစ်ချပ် ပေါ်လာခဲ့သည်။
လက်ဖဝါးခန့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အနားသတ်များမှာ ငွေရောင်များ စီးဆင်းနေပြီး သဘာဝ တာအိုစည်းမျဉ်းစွမ်းအင်များ ပါဝင်သော ပုံစံများ ရှိနေသည်။
လူတိုင်း ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် မှောင်မိုက်သူတော်စင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ထိုမှန်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းရှိ အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်ပေါ်သို့ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြသလိုက်သည်။
ထို့နောက် အနက်ရောင်သူတော်စင်သည် ယုံကြည်မှုစွမိးအင်လျော့နည်းသွားသော သူတော်စင်များ၏ တရားဟောရာ တည်နေရာကို မှတ်သားကာ ထိုနေရာသို့ ကြေးမုံကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။
ငွေရောင်အလင်းတန်းနှင့်အတူ ထင်ဟပ်လာသော အလင်းထဲတွင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
အလောင်းများမှာ တောအုပ်ကဲ့သို့ တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်နေပြီး သွေးပင်လယ်များမှာလည်း နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ထွက်ပြေးနေကြသူများ၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြသူများ ရှိနေသလို အချို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာမရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်များ စုပ်ယူခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကာ အသက်မဲ့နေသော အလောင်းများ ဖြစ်နေကြသည်။
အနက်ရောင် မြူခိုးများမှာ ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းအောက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ငရဲဘုံနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတော်စင်များစွာ၏ မျက်နှာများမှာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
လီဟောင်သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုပြည်သူများသည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးများ ဆင်းသက်လာကာ နေရာအနှံ့ သတ်ဖြတ်နေရသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။ သူတို့ နေ့စဉ် ကိုးကွယ်ပူဇော်ကြသော ကျော်ကြားသည့် သူတော်စင်များမှာလည်း ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး မည်သူမျှ လာရောက် ကယ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ပေးခြင်း မရှိကြပေ။
အနက်ရောင် မြူခိုးများအတွင်း၌ ရုပ်ဆိုးသော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပျံသန်းနေပြီး၊ လီဟောင်မှာ ၎င်းကို သူ ယခင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှန်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ အောက်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပျံသန်းဆင်းသက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်များကို အဆက်မပြတ် ရိတ်သိမ်းနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မြို့တစ်မြို့ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူများကို နင်းခြေ သတ်ဖြတ်ပစ်သည်။ ထိုသူများထဲတွင် အဖိုးအိုများ၊ ကလေးငယ်များ၊ သူတောင်းစားများနှင့် ချမ်းသာသော သူဌေးများ အားလုံး ပါဝင်ပြီး၊ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အသားပုံများသာ ဖြစ်သွားကြရသည်။
ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတော်စင်အားလုံးမှာ အလွနိ လေးနက်သွားကြသည်။
လီဟောင်၏ မျက်နှာမှာလည်း လျင်မြန်စွာပင် မှောင်မည်းသွားပြီး သူ၏ လက်သီးများကို မသိမသာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးတွင် သတ်ဖြတ်မှုများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူသော အချက်ကို သူ လက်ခံထားသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသတရားများ လောင်ကျွမ်းလာပြီး၊ ထိန်းချုပ်မရသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးအချိန်တွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ထိုမျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းစရာ ကောင်းလှသည်။
ဤသည်မှာ မြို့တစ်မြို့တည်းသာ ရှိသေးသည်။ လောကငယ်လေး တစ်ခုတွင် ထိုကဲ့သို့သော မြို့ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၊ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။
စိတ်ကူးဖြင့် တွေးကြည့်သော ဘေးဒုက္ခနှင့် မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ရသော ဘေးဒုက္ခမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။
“ဒီ တိရစ္ဆာန်ထက် ယုတ်ညံ့တဲ့ကောင်”
သူတော်စင်အားလုံးမှာ ဒေါသနှင့် နာကျင်မှုများဖြင့် အံကြိတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို မုန်းတီးကြသလို သူတို့ကိုယ်သူတို့လည်း ပြန်လည် ရိုက်နှက်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေကြသည်။
“ဟမ်”
အနက်ရောင်သူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ပုံရိပ်ယောင်ထဲရှိ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသည် ကောင်းကင်ကြေးမုံ၏ ချောင်းကြည့်မှုကို သတိထားမိသွားပုံရပြီး ပုံရိပ်ယောင်ရှိရာသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်ကျော်၍ လီဟောင်နှင့် သူတော်စင်အားလုံးကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနီရဲပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးအစုံကြောင့် သူတော်စင်များ၏ နှလုံးသားများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး... ၎င်းက ငါတို့ ချောင်းကြည့်နေတာကို သိသွားပြီ”
အနက်ရောင်သူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဧကရာဇ်လက်နက်မှာ ကပ်ဘေး၃ပါးအဆင့်ရှိသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ခုခံရေးပိုင်းတွင်မူ အထွတ်အထိပ် ရတနာများကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ၎င်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များ မရှိဘဲ ချောင်းကြည့်နိုင်သော စွမ်းရည်တစ်ခုသာ ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မဟာသူတော်စင်များကို ချောင်းကြည့်စဉ်ကပင် သတိမပြုမိခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးက ချက်ချင်း သိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပုံရိပ်ယောင်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ဟောက်လိုက်ပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ပုံရိပ်ယောင်မှာ ပြတ်တောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ “ခရက်” ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ကြေးမုံ၏ အလယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
အနက်ရောင်သူတော်စင်မှာ နာကျင်စွာဖြင့် ထိုကြေမုံကို ကောက်ယူကာ အက်ကွဲကြောင်းကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။
“၎င်းက ငါတို့ တည်နေရာကို သိသွားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား” ဟု သူတော်စင်တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အနက်ရောင်သူတော်စင်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အခြားသူတော်စင်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ နှလုံးသား နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “မသိနိုင်ပါဘူး... အဲဒီကြေးမုံက ပျက်စီးမသွားခင်မှာ ‘ပြောင်းပြန်ခြေရာခံခြင်း’ ကို တားဆီးပေးခဲ့တယ်လို့ သူ့ရဲ့ တာအိုဝိညာဉ်က ကျွန်တော့်ကို အသိပေးခဲ့ပါတယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါမှ သူတော်စင်များမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချနိုင်တော့သည်။
“ခုနက တကယ် အန္တရာယ်များသွားတာပဲ”
“ဒါဟာ စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ်ပဲ၊ အလွယ်တကူ ချောင်းကြည့်လို့ မရဘူး”
သူတော်စင်အားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် မသက်မသာ ဖြစ်နေကြသည်။
လီဟောင်၏ မျက်နှာမှာမူ မှောင်မည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ မြင်ကွင်းများမှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
ဆယ်နှစ်... ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးမှာ ပျက်စီးခြင်း အမှိုက်ပုံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။
လူပေါင်း မည်မျှ သေကြရဦးမည်နည်း။
အဖိုးအိုများ၊ ကလေးငယ်များ၊ အမျိုးသမီးများ၊ သာမန်အရပ်သားများ၊ ဧကရာဇ်များ... အားလုံး သေကြရပေလိမ့်မည်။
***