Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၂၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ စမ်းသပ်ချက်နှင့် ဆေးဖော်စပ်မှု အတတ်ပညာများအား သင်ကြားပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုက တကယ်ထူးဆန်းတာပဲ။ သူဌေးက ဒီဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲကို စုပ်ယူလို့ရမှန်း ဘယ်လိုသိတာလဲဆိုတာကို ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ထားတာလား။”</p> <p>“ဟုတ်သားပဲ။ သူဌေးက အရာအားလုံးကို သိနေသလိုပဲ။ တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။”</p> <p>လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးမှုများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှောင်းယီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျုပ်ကိုယ်တိုင်တော့ မစုပ်ယူရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျုပ်ရထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ပဲ။ အကယ်၍ မင်းတို့ စမ်းကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို တာဝန်ယူနိုင်သရွေ့ စမ်းကြည့်လို့ရတယ်။”</p> <p>“ကျုပ်တို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။ သူဌေးသာ ဘာမှမပြောဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့က ဒီလိုဟာမျိုးကို စုပ်ယူဖို့ စိတ်ကူးတောင် ယဉ်မိမှာမဟုတ်ဘူး။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ အခု သူဌေး ပြောလိုက်တော့မှ ကျုပ် စမ်းကြည့်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်လာမိပြီ။။”</p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်လိုက်လေ။ ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ။”</p> <p>“စမ်းမှာပေါ့။ အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ဖို့အတွက် ဂင်းနီဝက်တစ်ကောင်လောက် အရင်ရှာလိုက်ဦးမယ်။”</p> <p>“ချီး... မင်းက တကယ့်ကို ကလိမ်ကကျစ်ကောင်ပဲ။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေအတွက်တော့ ငါ တကယ် စိတ်မကောင်းဘူး။”</p> <p>“ဝှက်သယ်ဟဲလ်...။ ငါက ဂင်းနီဝက်နဲ့ စမ်းသပ်မှာလေ။ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောက်ကျစ်တယ် ဖြစ်သွားရတာလဲ။”</p> <p>“မင်းရဲ့ကျွန်းမှာ ဂင်းနီဝက်တွေ ရှိလို့လား။”</p> <p>“ရှိတာပေါ့။ တိရစ္ဆာန်လေးတွေ အများကြီးကို စမ်းသပ်မှုအတွက် သုံးလို့ရတာပဲလေ။”</p> <p>“မင်းက တကယ် ရက်စက်တာပဲ။”</p> <p>“ချီး... ငါ ဘာပြောပြော မင်းတို့က အကောင်းကိုမမြင်ဘူး မဟုတ်လား။”</p> <p>“အမှန်ပဲလေ။ ဂင်းနီဝက်လေးတွေက ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းတာကို ရှင်က စမ်းသပ်ဖို့ ဘယ်လိုများ ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ။”</p> <p>“လူသားမျိုးနွယ် တိုးတက်ဖို့နဲ့ ငါတို့ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နိုင်ဖို့အတွက် ငါ သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သင်္ဂြိုဟ်ပေးပါ့မယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီသည်လည်း လူသားများ ထိုဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲများကို စုပ်ယူလျှင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို အနည်းငယ် စပ်စုချင်သော်လည်း သူ၏ လူများကိုတော့ စမ်းသပ်မှုအတွက် အသုံးချမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဓာတ်ခွဲခန်းက သုတေသနရလဒ်များကို သေချာပေါက် ထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ပေသည်။</p> <p>ကုန်သွယ်မှုများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။ သုံးနာရီဆက်တိုက် ထုတ်လုပ်ပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် အနားယူရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ညနေပိုင်းတွင်မှ ဆက်လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ရှောင်းယီ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တောင်ဘက်ကျွန်းသို့ တည်နေရာကူးပြောင်းသွားလိုက်သည်။ ရှောင်းယီကို မြင်သည်နှင့် စွန်းယောင်က ချက်ချင်းပင် ရှေ့တက်လာကာ နှုတ်ဆက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်”</p> <p>“အင်း မင်းတို့ဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။”</p> <p>“ဒီဖုတ်ကောင်တွေကို တားဆီးထားဖို့အတွက်တော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။”</p> <p>စွန်းယောင်က ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ရှောင်းယီက ခေါင်းငြိမ့်ကာ သူ့နောက်မှလိုက်၍ ရှေ့တန်းသို့ သွားကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>အသစ်တည်ဆောက်ထားသော မြို့ရိုးပေါ်တွင် လူတိုင်းသည် အပြင်ဘက်သို့ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်နေကြသည်ကို သူမြင်လိုက်ရ၏။ ဖုတ်ကောင်များသည် အရိုးစုများထက် ပို၍ ဦးဆောင်လှုပ်ရှားမှု ရှိကြသည်။ အရိုးစုများမှာမူ မဟာမိတ်ကျွန်းများသို့ အလိုအလျောက် လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဖုတ်ကောင်များကမူ ကွဲပြား၏။</p> <p>ဤနေရာတွင် ကာကွယ်ရေး ခိုင်မာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သွားရအောင်။ မင်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခန်းမှာ ခဏထိုင်ကြမယ်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p>စွန်းယောင်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြီး ရှောင်းယီကို ဆေးဖော်စပ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်းယီသည် စွန်းယောင်ကို ရူးသွပ်ဆေး ဖော်စပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းများကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ တစ်ကြိမ်ပဲ ဖော်စပ်ပြမယ်။ သေချာကြည့်ထား။”</p> <p>ရှောင်းယီက စွန်းယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဗျာ...”</p> <p>စွန်းယောင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ရှောင်းယီသည် ယခင်က ရူးသွပ်ဆေး ဖော်စပ်ရာတွင် လာရောက် လမ်းညွှန်ပေးဖူးသော်လည်း ထိုစဉ်က ရှောင်းယီကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ မလုပ်တတ်သေးပေ။ ၎င်းသည် ရေကူးမတတ်သော ရေကူးနည်းပြနှင့်ပင် တူနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် “သေချာကြည့်ထား” ဟု ပြောလိုက်ခြင်းမှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။</p> <p>ကျွန်းပိုင်ရှင်က လက်တွေ့ကျွမ်းကျင်မှုကို တိတ်တဆိတ် လေ့လာပြီးသွားပြီလား။</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် ဘေးတွင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော စွန်းယောင်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်၏။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် ရှောင်းယီ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်ကို စွန်းယောင် သတိပြုမိလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းယီသည် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်ကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အဟန့်အတားမရှိ ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေပြီး တုံ့ဆိုင်းမှု အလျဉ်းမရှိပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုန်ကြမ်းများ ထည့်သည့် အချိန်နှင့် ပမာဏမှာလည်း အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းလှပေသည်။ စွန်းယောင်မှာ မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် လှုပ်ရှားမှုများသည် အနည်းငယ် အကြမ်းဆန်နေသေးသော်လည်း ရှောင်းယီ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ယခုအခါ အလွန် သဘာဝကျပြီး မွေးရာပါ ပြီးပြည့်စုံမှု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေခဲ့ရလေသည်။</p> <p>မကြာမီ ဖော်စပ်မှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူတို့ ပုံမှန် အချိန်ပေးရသည်ထက် ထက်ဝက်မျှသာ ကြာသော်လည်း ထွက်လာသော ဆေးလုံးပမာဏမှာမူ သူတို့ထက် နှစ်ဆ ပိုများနေ၏။ စွန်းယောင်သည် ဖော်စပ်ပြီးသား ရူးသွပ်ဆေးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူဖော်စပ်ထားသည်များနှင့် ကွဲပြားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဤဆေးလုံးများပေါ်တွင် မှိန်ပျပျ လျှပ်စီးအလင်းတန်းလေးများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>[ရူးသွပ်ဆေး (SSS အဆင့်): အသုံးပြုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို အဆင့်တစ်ဆင့်တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။ ဖော်စပ်သူ၏ နည်းစနစ်မှာ ပြည့်စုံပြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ ပေါင်းစပ်မှုမှာလည်း မျှတသဖြင့် ဆေး၏ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ ရရှိစေသည်။ သောက်သုံးပြီးနောက် နာရီဝက်ခန့် အားအင်ချည့်နဲ့သော ကာလ ရှိလိမ့်မည်။]</p> <p>ရှောင်းယီ ကိုယ်တိုင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်စပ်သော ဆေးလုံးမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံးအဆင့် SSS အဆင့် ဖြစ်နေပြီး သောက်သုံးပြီးနောက် အားနည်းသည့် အချိန်မှာလည်း နာရီဝက်အထိ တိုတောင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>“မဆိုးဘူး။”</p> <p>ရှောင်းယီ အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် စွန်းယောင်က ထိုဆေးလုံးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဒီဆေးလုံးက အနည်းဆုံး A အဆင့်တော့ ရှိမှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>“ဒါက SSS အဆင့်ပဲ။”</p> <p>“ဘာ...SSS အဆင့် ဟုတ်လား။”</p> <p>စွန်းယောင် တုန်လှုပ်သွား၏။ ရူးသွပ်ဆေးကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ စွန်းယောင်နှင့် ဝေပေါ်တို့ ပူးပေါင်းဖော်စပ်ခဲ့စဉ်ကပင် အကောင်းဆုံးအဆင့်မှာ C အဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး SSS နှင့် အလှမ်းဝေးလွန်းလှပေသည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။”</p> <p>စွန်းယောင်က သူ၏အံ့သြမှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ ဆေးဖော်စပ်နည်းစာအုပ်တစ်အုပ် ရထားလို့ စမ်းကြည့်လိုက်တာ။ ရလဒ်က ဒီလောက်အထိ ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။”</p> <p>အမှန်စင်စစ် ရှောင်းယီ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အတတ်ပညာမှာ တာအိုကျမ်းစာမှ သင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခါ စွန်းယောင်သည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ကာ တောင်းဆိုတော့သည်။</p> <p>“ကျုပ်ကိုလည်း သင်ကြားပေးပါ ကျွန်းပိုင်ရှင်။”</p> <p> ရှောင်းယီက သူ့ကို ထူပေးလိုက်၏။</p> <p>“အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ငါ အခု ဒီကို ရောက်လာတာပေါ့။ ငါလုပ်တာကို မင်းတစ်ခါ မြင်ပြီးသွားပြီ။ မင်းမှာ သိချင်တဲ့ မေးခွန်းတွေရှိရင် အခု မေးတော့။”</p> <p>စွန်းယောင်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဆေးဖော်စပ်မှုအတွင်း သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲများကို ရှောင်းယီအား တစ်ခုချင်း မေးမြန်းလေတော့သည်။ ရှောင်းယီကလည်း သူ့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးခဲ့၏။</p> <p>စွန်းယောင်သည် ရုတ်တရက် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“မင်းမှာ အခု သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာ မရှိတော့ပေမဲ့ ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းက မင်းရဲ့ အဆီအနှစ်၊ ချီနဲ့ စိတ်စွမ်းအားတို့ တသားတည်း ကျဖို့ လိုအပ်တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် မင်းက ဆရာဝန်တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်ရဲ့ သင်ကြားမှုကို ကျုပ် မှတ်သားထားပါ့မယ်။”</p> <p>စွန်းယောင်က ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အင်း...ကျန်တာကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ မင်းရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပြီး ဆေးဖော်စပ်နည်းတွေကို လေ့ကျင့်ပါ။”</p> <p>ရှောင်းယီ မတ်တပ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>ရှေးစကားရှိသည် မဟုတ်လား...။ ဆရာက တံခါးဝအထိ လမ်းပြပေးနိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုကတော့ မိမိအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ကျန်ရှိသော လမ်းစဉ်ကို စွန်းယောင်ကိုယ်တိုင် လျှောက်လှမ်းရမည်ဖြစ်၏။</p> <p>ရှောင်းယီသည် SSS အဆင့် ရူးသွပ်ဆေးလုံးများကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ ဗီလာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ညစာကို အမြန်စားပြီး ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် လက်နက်များ ဆက်လက် ရောင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p>ယီထျန်းဂရုထဲ၌ စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်ခဲ့သူမှာလည်း ရလဒ်ကို စတင် အစီရင်ခံနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“ငါ အဲဒီဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲကို ယုန်တစ်ကောင်ကို ကျွေးလိုက်တယ်။ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ကြစမ်း။”</p> <p>“ယုန်လေးတွေက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာကို။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ယုန်လေးနဲ့ စမ်းသပ်ရတာလဲ။ ယုန်လေးခင်ဗျာ သနားစရာပဲ ဟီးဟီးဟီး။”</p> <p>“ငါ အဲ့ဒီ တဟီးဟီးအော်နေတဲ့ ကောင်တွေကို တစ်ချက်စီ ထိုးပစ်ချင်လာပြီ။ မြန်မြန်ပြောပါဦး ရလဒ်ကို။ ဟိုကောင်တွေကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ငါဆို ဒီည ယုန်ခေါင်းချက်စားမှာ။”</p> <p>“ယုန်က ရူးသွားတယ်။ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက သွေးနီရောင်ဆိုးထားသလို နီရဲလာပြီး တွေ့တဲ့သူမှန်သမျှကို လိုက်ကိုက်တော့တာပဲ။”</p> <p>“ငါ ကြောက်ကြောက်နဲ့ မေးပါရစေ။ အဲဒီဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲကို အရိုးစုဆီက ရတာလား၊ ဖုတ်ကောင်ဆီက ရတာလား။”</p> <p>“ဖုတ်ကောင်ဆီကလေ။ စောစောက ပြောပြီးသားပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”</p> <p>“မင်း အဲဒီယုန်ကို တခြားသတ္တဝါတွေကို ကိုက်ခိုင်းမိသေးလား။”</p> <p>“မကိုက်မိပါဘူး။ မင်းက ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ။”</p> <p>“ငါ စိုးရိမ်တာက အဲဒီယုန်က ဖုတ်ကောင်အသွင် ပြောင်းသွားမှာကိုပဲ။ အကယ်၍ အဲ့လိုသာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ရင် မင်းတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ။”</p> <p>“ဘာ... မင်းက ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်မှုကြီး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား။”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save