Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၂၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ဗိုင်းရပ်စ် တကယ်ရှိနေခြင်း၊ တင်းကျပ်သော ကပ်ရောဂါ ကာကွယ်ရေးနှင့် ဒါက ရိုးရှင်းလို့လား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက အဲ့ဒီလိုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးမလား။ ဗိုင်းရပ်စ်သာ ပျံ့နှံ့သွားရင် မင်းကျွန်းပေါ်က အခုရှိနေတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ တားဆီးနိုင်မယ် ထင်လို့လား။”</p> <p>“မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။”</p> <p>“မျှော်လင့်နေရုံနဲ့ မရဘူး။ မဖြစ်ခင်ကတည်းက ကြိုတင်ကာကွယ်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်း သေချာအောင် စစ်ဆေးသင့်တယ်။ တကယ်လို့ မသေချာရင် သူဌေးဆီက ဟိုဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စက်ရုပ်ကို လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်။ မဟုတ်လို့ ကပ်ရောဂါသာ တကယ်ပေါက်ကွဲသွားရင် မင်းတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တော့ သေချာပေါက် သွားပြီပဲ။”</p> <p>“ချီးပဲ... ငါ တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီ။ သူဌေးဆီ အမြန်ဆုံး သီးသန့်စာပို့ပြီး အကူအညီ တောင်းရမယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ထိုသူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရရှိသောအခါ နာ့နာကို သူတို့ထံ ချက်ချင်း ငှားရမ်းပေးလိုက်၏။ ငှားရမ်းခမှာ တစ်နာရီလျှင် အုတ်မြစ်ကျောက်တစ်ထောင် ဖြစ်သည်။ စျေးကြီးသော်လည်း အခြားနည်းလမ်းမရှိသဖြင့် သူတို့ အသုံးသာပြု လိုက်ကြရတော့သည်။</p> <p>နာ့နာသည် ထိုသူ၏ ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် နေရာတွင် အခြေခံ ဗိုင်းရပ်စ် စစ်ဆေးမှုများကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်ခဲ့၏။ မကြာမီမှာပင် စမ်းသပ်ခန်းအတွင်းရှိ လေထုထဲတွင် ဗိုင်းရပ်စ်များ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်းနှင့် ယုန်တွင် ဗိုင်းရပ်စ် ပမာဏ အလွန်မြင့်မားနေကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p>နာ့နာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် စမ်းသပ်ခန်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုးသတ်ခြင်းလုပ်ငန်းများ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့လေသည်။ ထိုစမ်းသပ်ခန်းထဲသို့ ယခင်က ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့သူ အားလုံးကိုလည်း ဗိုင်းရပ်စ် စစ်ဆေးရန်အတွက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p>စစ်ဆေးမှုများအပြီးတွင် လူတစ်ဦး၌ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုး အမှန်တကယ် ကူးစက်ခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတော့လေသည်။ အခြားလူများအားလုံး ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>“ဒီအတောအတွင်းမှာ မင်း တခြားဘယ်သူတွေနဲ့ ထိတွေ့ခဲ့သေးလဲ။ အကုန်လုံးကို ရှာလိုက်။”</p> <p>နာ့နာသည် ကူးစက်မှု လမ်းကြောင်း ရှာဖွေရေး အရာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်နေခဲ့သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ထိတွေ့ခဲ့သူ အားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး စစ်ဆေးပြီးနောက် အားလုံးမှာ Negative အဖြေသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုရလဒ်ကြောင့် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့သော်လည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့ကို သီးသန့်ခွဲထားပြီး နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ ထပ်ပြီးစစ်ဆေးသင့်သလား။”</p> <p>“မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်မက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို နာနိုစက်ရုပ်တွေ ထည့်ပြီး စစ်ဆေးတာမို့ တိကျမှုက တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဗိုင်းရပ်စ် ရှိနေသရွေ့ ကျွန်မ သေချာပေါက် ရှာဖွေနိုင်တယ်။”</p> <p>နာ့နာက အလွန်ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကူးစက်ခံရသူက သူထိတွေ့ခဲ့တဲ့လူကို ဖုံးကွယ်မထားဖို့တော့ လိုတယ်။”</p> <p>ထိုအခါ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ကူးစက်ခံရသူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံး အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးနဲ့ ဆိုင်တယ်။ မင်း တခြားထိတွေ့ခဲ့တဲ့လူရှိရင် သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး။”</p> <p>“မရှိပါဘူး ခေါင်းဆောင်။ ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုကျိိန်ရဲပါတယ်။”</p> <p>ကူးစက်ခံရသူမှာ ငိုချမိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော် သေရတော့မှာလား။ ဖုတ်ကောင် ဖြစ်သွားမှာလား။”</p> <p>“ကျွန်မ ရှိနေသရွေ့ ရှင် မသေပါဘူး။ ဖုတ်ကောင်လည်း ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်ကျန်းမာလာဖို့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုတော့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။”</p> <p>နာ့နာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“တော်သေးတာပေါ့။ တော်သေးတာပေါ့။”</p> <p>ထိုသူသည် သူ မသေဘူးဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ မျက်ရည်များပင် ကျလာခဲ့၏။</p> <p>အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် နာ့နာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ရှောင်းယီသည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မိုဘိုင်းဖုန်းဂရုထဲတွင် ချက်ချင်း အသိပေးချက်တစ်ခု ပေးပို့‌လိုက်လေသည်။</p> <p>“လူတိုင်း ဖုတ်ကောင်တွေဆီက ပါလာတဲ့ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်ကို သတိထားကြပါ။ ရှေ့တန်းက စစ်သည်တွေ အားလုံး နှာခေါင်းစည်း တပ်ထားဖို့ ညွှန်ကြားပါတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုမှာ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးပြီ။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>အရိုးစုများ၊ ဖုတ်ကောင်များ သို့မဟုတ် အခြား မည်သည့် မသေမျိုး သတ္တဝါများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ဖြစ်စေ စစ်သည်အားလုံး နှာခေါင်းစည်း တပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရပါက မျက်နှာကာများပါ ဝတ်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်းယီ၊ ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် ယခင်က ကျွန်းထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သွားရောက်ခဲ့သူများ အားလုံးကိုလည်း နာ့နာက ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးပေးခဲ့၏။</p> <p>“နှာခေါင်းနှိုက်ပြီး စစ်စရာမလိုလို့ တော်သေးတာပေါ့။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ယခင်ကမ္ဘာ၌ ကပ်ရောဂါ ဖြစ်ပွားမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ သူသည် နိုင်ငံခြားမှ မစ်ရှင်အပြီး ပြန်လာသောအခါ ရက်ပေါင်း (၃၀) တိတိ သီးသန့်ခွဲ၍ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး နေ့တိုင်း နှာခေါင်းနှိုက်ကာ အစစ်ဆေးခံခဲ့ရသည်။ ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော သူနာပြုဆရာမလေးမှာ စစ်ဆေးသည့် ဂွမ်းတံကို သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်အထိ ရောက်အောင် ထိုးထည့်ချင်နေသည့်ပုံပင်။ ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် “လန်းဆန်း” လှသည်။</p> <p>နာ့နာသည် ရှောင်းယီနှင့် အခြားသူများကို စစ်ဆေးခဲ့ရာ ပြဿနာမရှိပေ။ ရှောင်းယီက စိုးရိမ်သေးသဖြင့် ရှေ့တန်းရှိ စစ်သည်များ အားလုံးကိုပါ စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်၏။ နာ့နာ၏ စစ်ဆေးမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ရလဒ်များကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့လေသည်။ ရလဒ်အားလုံး ကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့ရမှသာ ရှောင်းယီ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် လက်နက်များ ဆက်လက် ရောင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p>“လက်ပစ်ဗုံးက သုံးရတာ ပိုအားရဖို့ကောင်းတယ်။ သေနတ်နဲ့ ပစ်နေရတာက အရမ်းနှေးလွန်းတယ်။ လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံးဆိုရင် ဖုတ်ကောင်တွေ တစ်ပုံကြီး လေထဲကို လွင့်သွားရောပဲ။”</p> <p>“ညီအစ်ကို မလိုအပ်ဘဲ လက်ပစ်ဗုံးတွေ မသုံးဖို့ ငါအကြံပေးချင်တယ်။”</p> <p>“ဘာလို့လဲ။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်လေ...လက်ပစ်ဗုံး သုံးရတာ ဘယ်လောက် အားရစရာကောင်းလဲ။ အဝေးကနေ တစ်လုံး ပစ်ထည့်လိုက်ရင် ဘုန်းခနဲဆို အုပ်စုလိုက် သေသွားရော။”</p> <p>“မင်းကတော့ အားရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီပေါက်ကွဲသံက အရမ်းကျယ်လွန်းတယ်။ ဒါက မသေမျိုးကျွန်းပေါ်က တခြားနေရာက ဖုတ်ကောင်တွေကိုပါ ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”</p> <p>“မင်းတို့ ခဏတာ အားရမှုကိုပဲ ကြည့်မယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဖုတ်ကောင်တပ်ဖွဲ့ကြီးကို ခုခံဖို့ လက်ပစ်ဗုံးတွေ အများကြီး ပိုပြီးလိုအပ်လာလိမ့်မယ်။”</p> <p>“ချီးပဲ... ဟုတ်တယ်ဟေ့။ ဖုတ်ကောင်တွေက ပိုပိုများလာပြီ။ သွားပြီ...သူဌေး ကျုပ်ကို လက်ပစ်ဗုံး နောက်ထပ် တစ်ရာ၊ မဟုတ်ဘူး တစ်ထောင်လောက် ပေးပါဦး။”</p> <p>“တွေ့လား...။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ။”</p> <p>“ညီအစ်ကိုရာ...ဒီလိုဆိုလည်း အစောကြီးကတည်းက ပြောရောပေါ့။”</p> <p>“မင်း အခုချက်ချင်း လက်ပစ်ဗုံးတွေ ပစ်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုတာ ငါက ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ လက်ပစ်ဗုံးက ရန်သူတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရှိနေတဲ့အချိန်မှာပဲ သုံးသင့်တာ။”</p> <p>“ဟူး... တကယ်ဆိုရင် အဲဒီကျွန်းပေါ်က ဖုတ်ကောင်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သတ်သွားလို့ ရတာကို။ အခုတော့ မင်း လက်ပစ်ဗုံးတွေ ဆက်သုံးပြီး အတင်းခုခံရတော့မှာပဲ။”</p> <p>“ကျုပ်ကတော့ မသုံးဖို့ပဲ အကြံပေးချင်တယ်။ သေနတ်ပဲ သုံးကြည့်ပါ။ သေနတ်သံက ကျယ်ပေမဲ့ လက်ပစ်ဗုံးထက်စာရင်တော့ တော်ပါသေးတယ်။”</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။ ကျုပ် သူဌေး စကားကိုပဲ နားထောင်တော့မယ်။ ကျုပ်ကို ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ် နောက်ထပ် နှစ်ရာလောက် ပေးပါဦး။”</p> <p>“အပေါ်ကလူ မင်းမှာ အဲဒီလောက်တောင် အုတ်မြစ်ကျောက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်ပေါ့။”</p> <p>“ကျုပ် ကံကောင်းပြီး အုတ်မြစ်ကျောက် အပိုရထားတာတွေ ရှိလို့ပါ။ အဆင်ပြေပါတယ်။”</p> <p>“ဒါက ‘အဆင်ပြေပါတယ်’ ဆိုတာထက်ကို ပိုနေပြီ။ ဒီနှစ်မိနစ်အတွင်းမှာတင် မင်း အုတ်မြစ်ကျောက် နှစ်သောင်းကျော် သုံးသွားတာပဲ။ လန်းလိုက်တာ။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ယခုအချိန်အထိ အမြောက်ခြောက်သိန်းကျော်၊ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး ဒုံးကျည် တစ်သိန်းကျော်၊ ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ် ဆယ်သန်းကျော်၊ လက်ပစ်ဗုံး သန်းသုံးဆယ်နီးပါး၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ် တစ်သိန်းကျော်နှင့် ဘက်စုံသုံး စစ်သည်တင်ယာဉ် ရှစ်သောင်းကျော် ရောင်းချခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်းယီကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကျွန်း၊ များပြားသော ကျွန်းခွဲများနှင့် အဆင့်မြင့် စက်ကိရိယာများ ရှိမှသာ ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီးအတွက် လက်နက်များ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရှောင်းယီထံမှ အုတ်မြစ်ကျောက်များ ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ လဲလှယ်ထားသူများပင်လျှင် လက်နက်များ ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းများကို ဤမျှအထိ မပံ့ပိုးပေးနိုင်ကြပေ။</p> <p>သူတို့တွင် အုတ်မြစ်ကျောက်များစွာ ရှိပြီး ကျွန်းဧရိယာ ကြီးမားသော်လည်း ရှောင်းယီ၏ ကျွန်းကို မမီကြသေးပေ။ ထို့အပြင် သူတို့တွင် အဆင့်မြင့် စက်ကိရိယာများ မရှိသဖြင့် သတ္တုတူးဖော်ခြင်းနှင့် အရည်ကျိုခြင်း လုပ်ငန်းများကို ထိရောက်စွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပေ။</p> <p>လူတိုင်းက ဤကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်စမ်းသပ်မှုသည် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အတော်အတန် လွယ်ကူနေသည်ဟု ခံစားနေကြရလေသည်။ ရှောင်းယီ ပေးထားသော အဆင့်မြင့်လက်နက်များကို အားကိုးကာ သူတို့ အေးဆေးပင် ကိုင်တွယ်နိုင်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p>“ဒီကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်က သာမန်ပါပဲ။ ငါက အခက်အခဲတွေ တိုးလာမယ်လို့ ထင်နေတာ။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ငါဆိုရင် နှစ်ရက်လောက် အလကားနေရင်း စိုးရိမ်နေခဲ့ရတာ။ ဒါက လုံးဝ မခက်ခဲဘူး။”</p> <p>“အပေါ်က ညီအစ်ကိုတို့ ကြွားနေတာတွေ ခဏလောက်ရပ်ထားလို့ ရမလား။ စမ်းသပ်မှုက အခုမှ စတာလေ။ စကားကို အရမ်းစောစော မပြောနဲ့ဦး။ နောက်မှ အခက်အခဲတွေ တိုးလာရင် မငိုမိအောင်ပဲ သတိထားကြပါ။”</p> <p>“အခက်အခဲတွေ တိုးလာတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ လက်နက်တွေ ရှိနေတာပဲ ကြောက်နေရဦးမှာလား။”</p> <p>“အားလုံးပဲ အရမ်းကြီး အကောင်းမမြင်ကြပါနဲ့ဦး။ ဒီနေ့က ပထမဆုံးနေ့ပဲ ရှိသေးတယ်။ အခြေအနေတွေ အများကြီး ပေါ်လာပြီးပြီ။ သေမင်းအငွေ့အသက်တွေ၊ ဗိုင်းရပ်စ် စတာတွေပေါ့။ အကယ်၍ ဆရာကြီး ယီရန်ပင်းရဲ့ အထောက်အပံ့သာ မရှိရင် မင်းတို့ ခုခံနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား။”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save