Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၂၄</h2> <h2 style="text-align: center;">အုတ်မြစ်ကျောက် ၄ ဘီလီယံနှင့် မသေမျိုးများ စတင်လှုပ်ရှားလာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“အပေါ်က ညီအစ်ကိုပြောတာ မှန်တယ်။ အရင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဒီမသေမျိုး သတ္တဝါတွေကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ခဲ့ကြလဲဆိုတာ ငါတကယ် သိချင်မိတယ်။ အခုလို ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေသာ မရှိခဲ့ရင် အဲဒီအချိန်က အကောင်းဆုံးလက်နက်က မီးခတ်သေနတ်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသေနတ်တွေက အဆုံးမရှိတဲ့ ဒီမသေမျိုးတွေကိုယှဉ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ သေချာသလောက်ပဲ။”</p> <p>“သေချာသလောက်ပဲ မဟုတ်ဘူး။ လုံးဝကို မလုံလောက်တာ။ မီးခတ်သေနတ်တွေက ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ်တွေလို အားမကောင်းသလို တိကျမှုလည်း မရှိဘူး။ ပစ်ခတ်မှုနှုန်းဆိုရင် ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။”</p> <p>“ဒါဆိုရင် အရင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဒီနေရာမှာ အသေအပျောက် အများကြီး ရှိခဲ့မှာပေါ့နော်။”</p> <p>“သေချာတာပေါ့။ သူတို့မျိုးဆက်မှာ ယီရန်ပင်းလို ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပေါ်မလာခဲ့ရင် သေချာပေါက် အထိနာမှာပဲ။”</p> <p>“သူတို့ဆီမှာလည်း ယီရန်ပင်းနဲ့ အဆင့်တူတဲ့ ထိပ်သီးတွေ ရှိခဲ့မှာပါ။”</p> <p>“မျိုးဆက်တိုင်းမှာ ထူးချွန်တဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ ရှိသင့်တာပဲလေ။”</p> <p>“ငါတော့ သံသယရှိနေတုန်းပဲ။ အဲ့တုန်းက ထူးချွန်တဲ့သူတွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ သူဌေးယီလို လူမျိုးကတော့ ထူးချွန်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါတို့နဲ့ လုံးဝကို အဆင့်အတန်းချင်း ကွာခြားနေတာပဲ။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ သူဌေးက ကံကောင်းရုံဆိုရင်တောင် ငါတို့အများကြီးထဲမှာ ကံကောင်းတဲ့သူ အနည်းငယ်တော့ ရှိသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သူဌေးရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့တူတဲ့ လက်နက်မျိုးကို မဖွင့်ဖူးကြသေးဘူး။ ကန့်ကွက်ချင်တဲ့သူရှိရင် သူဌေးထက်သာတဲ့ အဆင့်မြင့်လက်နက်တစ်ခုလောက် ထုတ်ပြကြည့်လေ။”</p> <p>“အဲဒါကိုတော့ ငြင်းစရာ နည်းလမ်းမရှိဘူး ထင်တယ်။”</p> <p>“တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ပါဦး။ သူဌေးရဲ့ ရွက်သင်္ဘောကိုပဲ ကြည့်။ အခုထိ ဘယ်သူမှ အဲဒီလိုမျိုး မဖွင့်ရသေးဘူး ဟုတ်တယ်မလား။ သူဌေးက အဲဒါကို ရှင်သန်ရေး အစောကြီးကတည်းက ရထားပုံပဲ။”</p> <p>“ခြုံပြောရရင်တော့ သူဌေးက ‘Cheat’ သုံးနေတာပဲ။ အဲဒါကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ Cheat မျိုးပဲ။ အရင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဆီမှာ ဒီလိုဟာမျိုးရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ မဟုတ်လား။”</p> <p>“ကောင်းကင်ဘုံပဲ သိမှာပေါ့။ အကယ်၍ သူတို့မှာသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီစစ်မြေပြင်မှာ ကျွန်းဧရိယာတွေနဲ့ လူဦးရေတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့မှာ သေချာတယ်။”</p> <p>“အဲ့ဒါကြောင့် ငါတို့က ယီရန်ပင်းလို Cheat သုံးနေတဲ့လူနဲ့ တွေ့ရတာ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။”</p> <p>လူများက သူ့အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ရှောင်းယီသည် ခေါင်းခါရင်းသာ ကြည့်နေပြီး လက်နက်များ ဆက်လက် ထုတ်လုပ်ရောင်းချနေခဲ့သည်။</p> <p>မကြာမီ ညသန်းခေါင်သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီး ရှောင်းယီ၏ ကုန်သွယ်မှုများမှာလည်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အရောင်းအဝယ် အားလုံးကို သူ သဘောတူလိုက်သောအခါ သာယာသော အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့လေသည်။</p> <p>“လဲလှယ်မှု အောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသော အရင်းအမြစ်များ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၂ ဘီလီယံ။”</p> <p>“နှစ်ဆရိတ်သိမ်းမှုကို အသက်သွင်လိုက်ပါပြီ။ ရရှိသော အရင်းအမြစ်များ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၄ ဘီလီယံ။”</p> <p>ထိုအလွန်များပြားလှသော အုတ်မြစ်ကျောက်များကို ကြည့်ရင်း ရှောင်းယီ ဘာမှမခံစားရပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် လူပုများက တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ထရီလီယံချီ ပေးခဲ့ဖူးသလို ရိတ်သိမ်းမှု အဆများစွာသုံးခဲ့သော ကုန်သွယ်မှုများတွင်လည်း ဘီလီယံ ရာနှင့်ချီ ရရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။ ယနေ့ နှစ်ဆတိုးပြီး ၄ ဘီလီယံရသည်မှာ သူ့အတွက် တကယ်ပင် မများလှပေ။</p> <p>“အုတ်မြစ်ကျောက်တွေ ဘီလီယံ ရာနဲ့ချီပြီး ရဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ ခဲယဉ်းတာပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီ ခေါင်းခါရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ ထိုအုတ်မြစ်ကျောက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။ ယခုလောလောဆယ် ကျွန်းကို ချဲ့ထွင်ရန် မလိုအပ်သေးဘဲ ဤကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်းယီ အနားယူတော့မည့်အချိန်မှာပင် ကျန်းယွင်ထျန်းထံမှ ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ကျုပ်တို့ မဟာမိတ်ကျွန်းတွေနဲ့ ထိစပ်နေတဲ့ မသေမျိုးကျွန်းတွေ အကုန်လုံး လှုပ်ရှားလာပြီ။”</p> <p>“လူတွေ ကျွန်းပေါ် တက်သွားလို့လား။”</p> <p>ရှောင်းယီက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အမိန့်တစ်ခုခု ရထားသလိုပဲ။ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် မြေပေါ်တက်လာပြီး ကျုပ်တို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်တွေကို တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ဖုတ်ကောင်ကျွန်းတွေမှာလည်း ဖုတ်ကောင်တွေက ကျွန်းရဲ့ ထောင့်ပေါင်းစုံကနေ ကျုပ်တို့ဆီကို စုပြုံပြီး တိုးဝင်လာနေကြတယ်။”</p> <p>‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါတို့ သွားမနှောက်ယှက်ရင် ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေရမယ်ဆိုတာမျိုး မရှိဘူး။ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက အမြဲတမ်း စစ်ပွဲဖြစ်အောင် ဖန်တီးနေမှာပဲ။’</p> <p>ရှောင်းယီက တွေးတောရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ခုခံနိုင်သေးလား။”</p> <p>“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သေချာပေါက် ခုခံနိုင်တယ်။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် အရင်ဆုံး ခုခံထားလိုက်ပါ။ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး အလှည့်ကျ နားဖို့လည်း သတိရကြဦး။”</p> <p>ရှောင်းယီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ ယီထျန်းဂရုကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ညသန်းခေါင် ဖြစ်သော်လည်း အလွန် စည်ကားနေသည်။</p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ အရိုးစုကျွန်းပေါ်က အရိုးစုတွေက ဘာလို့ သူတို့ဘာသာသူတို့ ထွက်လာကြတာလဲ။”</p> <p>“ငါတို့ဆီမှာလည်း အတူတူပဲ။ အဲဒီကျွန်းပေါ်မှာ အရိုးစုတွေ အပြည့်ပဲလို့ ခံစားနေရတယ်။”</p> <p>“အဲ့လောက်တောင် များတာလား။ ကြောက်စရာကြီး။ သူတို့က ညသန်းခေါင်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ တိုင်ပင်ထားကြတာလား။”</p> <p>“ငါတို့ဘက်က ဖုတ်ကောင်ကျွန်းတွေလည်း အတူတူပဲ။ လက်ပစ်ဗုံး မသုံးလည်း ဖုတ်ကောင်တွေက ကျွန်းအနှံ့ကနေ ထွက်လာပြီး ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်တွေကို အတူတူ လာတိုက်နေကြတယ်။”</p> <p>“ထင်တဲ့အတိုင်း သူတို့က ငါတို့ကို အေးအေးဆေးဆေး ပေးမနေဘူးပဲ။ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ တိုက်ကြတာပေါ့။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ယနေ့ လက်နက်များစွာ ရောင်းချထားသဖြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့အသီးသီးတွင် လက်နက်ခဲယမ်းများ လုံလောက်စွာ ရှိနေကြ၏။ ဤမသေမျိုးများကို တားဆီးရန် ပြဿနာ မရှိသင့်ပေ။</p> <p>ယနေ့ည မည်သူမျှ မအိပ်ကြသော်လည်း ရှောင်းယီသည်မူ ကျန်းယွင်ထျန်းကို ယုံကြည်သည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ပုံမှန်အိပ်ချိန်အတိုင်း အိပ်စက်ခဲ့သည်။ မဟာမိတ်ကျွန်းခွဲများမှ အမြောက်သံနှင့် သေနတ်သံများသည် တစ်ညလုံး မစဲခဲ့ပေ။</p> <p>ကျွန်းခွဲများ၌ နေထိုင်သူများသည် မဟာမိတ် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များ အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း သိသော်လည်း သေနတ်သံများမှာ အလွန်ကျယ်လောင်လွန်းနေသဖြင့် တစ်ညလုံး ကောင်းကောင်း မအိပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၅ နာရီတွင် ရှောင်းယီ နိုးလာခဲ့သည်။ မူလက တရားထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ကျောက်တိုင်မှ အဆက်မပြတ် မြည်နေသော အချက်ပေးသံများကြောင့် ကျောက်တိုင်ကို အရင်စစ်ဆေးလိုက်ရသည်။</p> <p>“သူဌေး ကူညီပါဦး။ ကျုပ်တို့ဆီမှာ ကျည်ဆန်တွေ ကုန်တော့မယ်။”</p> <p>“ကျုပ်တို့လည်း အတူတူပဲ။ ဒီမသေမျိုး သတ္တဝါတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။”</p> <p>“တစ်ညလုံး တိုက်နေရတာ ခဏလေးတောင် မနားကြရသေးဘူး။ အိပ်ချင်လှပြီ။”</p> <p>“ကျုပ်တို့ရဲ့ ခဲယမ်းတွေလည်း ကုန်သလောက် ရှိနေပြီ။ သူဌေး ထပ်ရောင်းပေးပါဦး။”</p> <p>ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ပြီး ကျန်းယွင်ထျန်းထံသို့ ဦးစွာ ဖုန်းဆက်လိုက်၏။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိလို့လဲ။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်း ဖုန်းဖြေရာတွင် ဘေးနားမှ ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ်နှင့် ခြောက်လုံးပြူး သေနတ်သံများကို အတိုင်းသား ကြားနေရလေသည်။</p> <p>“မသေမျိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက မရပ်သေးဘူးလား။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့...ခဏလေးတောင် မရပ်ပါဘူး။”</p> <p>“ငါတို့ရဲ့ ခဲယမ်းလက်ကျန်ကရော လုံလောက်သေးလား။”</p> <p>“ဒီအတိုင်းသာ ဆက်တိုက်နေရမယ်ဆိုရင်တော့ နောက် ၃ ရက်လောက်ဆို ကုန်သွားနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“မြန်လှချည်လား။”</p> <p>ရှောင်းယီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။</p> <p>“အဓိကကတော့ တစ်ဖက်လူက မောပန်းခြင်းမရှိသလို အဆုံးမရှိ ထွက်လာနေလို့ပဲ။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းသည်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့နေခဲ့သည်။ ရှောင်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။</p> <p>“ဦးလေးအန်းကို လက်နက်ခဲယမ်း ထုတ်လုပ်ဖို့ ကုန်ကြမ်းတွေ အကုန်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။ ၃ ရက်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားမဟာမိတ်တွေကိုတော့ ငါ မကူညီနိုင်တော့ဘူး။”</p> <p>ကုန်ကြမ်းများ ရှိနေသရွေ့ ကျောက်တိုင်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ခြင်းမှာ ချက်ချင်း ပြီးစီးနိုင်သဖြင့် ထုတ်လုပ်မှု အချိန်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>သို့သော် ရှောင်းယီ ဖုန်းချခါနီးတွင် ရုတ်တရက် ကျန်းယွင်ထျန်း၏  အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”</p> <p>“တစ်ဖက်လူတွေ ဆုတ်ခွာသွားပုံရတယ်။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက မသေချာသလို ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းဂရုထဲတွင်လည်း ထိုအကြောင်းကို ပြောနေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“ငါတို့ဘက်က မသေမျိုးတွေ ဆုတ်သွားပြီ။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်...။ ငါတို့ဘက်မှာလည်း အတူတူပဲ။ အဲ့ဒီဖုတ်ကောင်တွေ လှည့်ပြန်သွားကြပြီ။”</p> <p>“ငါတို့ဆီက အရိုးစုတွေလည်း မြေကြီးထဲ ပြန်ဝင်သွားပြီ။”</p> <p>“တော်သေးတာပေါ့။”</p> <p>ထိုအခါ ရှောင်းယီသည် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့ ဆုတ်သွားပြီထင်တယ်။ ဂရုထဲက လူတွေလည်း အဲဒါကို ပြောနေကြတယ်။”</p> <p>“ကောင်းလိုက်တာ။ အခုမှပဲ သက်ပြင်းချနိုင်တော့တယ်။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းလည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုအရိုးစုများသည် ခြေမှုန်းရ လွယ်ကူသော်လည်း အရေအတွက်မှာ များလွန်းလှပြီး လူများမှာလည်း အချိန်ပြည့် တိုက်ပွဲဝင်နေရသဖြင့် အလွန်ပင် မောပန်းနေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်းယီ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နံနက်ခင်း၏ ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်သည် ဗီလာ၏ ဝရံတာပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save