“နေထွက်လာလို့လား။”
ရှောင်းယီက ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုမသေမျိုးသတ္တဝါများသည် ယန်လောကနှင့် မသက်ဆိုင်သင့်ပေ။ အထူးသဖြင့် အဆုံးစွန်သော အလင်းနှင့် ယန်စွမ်းအင်ရှိသည့် နေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကဲ့သို့ပင် သူတို့ သက်တောင့်သက်သာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
မသေမျိုးတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု ရပ်တန့်သွားသော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အားလုံးမှာ သတိကို လုံးဝ မလျှော့ရဲကြပေ။ သူတို့သည် မသေမျိုးများကို အကုန်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုသတ္တဝါများသည် အချိန်မရွေး ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။
ယီထျန်းဂရုထဲတွင် လူတိုင်းသည် ရှောင်းယီအား လက်နက်ခဲယမ်းများ ပိုမိုရောင်းချပေးရန် အဆက်မပြတ် တောင်းဆိုနေကြဆဲပင်။
“သူဌေးရေ... အမြန်ထွက်လာပြီး တစ်ခုခုပြောပါဦး။ ကျုပ်တို့ အားလုံး သူဌေးရဲ့ ကျည်ဆန်တွေကို စောင့်နေကြပါတယ်။”
“ဟုတ်တယ် သူဌေး။ နောက်ဆုံးမှာ ကျုပ်တို့ ဒူးလေးတွေ၊ လေးနဲ့မြားတွေတောင် သုံးလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒူးလေးတွေက သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို လုံးဝ မထိုးဖောက်နိုင်ဘူး။”
“ဟူး... ဒီမသေမျိုးတွေရဲ့ အခွံက အရမ်းမာတယ်။ အပူစွမ်းအင်သုံး လက်နက်တွေ မပါဘဲ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလွန်းတယ်။”
ထိုစကားများကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ဂရုထဲတွင် ချက်ချင်း အကြောင်းပြန်လိုက်သည်။
“ကျုပ်တို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့လည်း အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြုံခဲ့ရတာမို့လို့ အခုလောလောဆယ် ကျည်ဆန်တွေ ပြတ်လပ်နေပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အပြင်ကို ရောင်းချပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးတာကို နားလည်ပေးကြပါ။”
အခြားသူများသည် ရှောင်းယီ၏ အကြောင်းပြန်စာကို မြင်သောအခါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အော်ဟစ်ညည်းညူကြတော့သည်။
“သူဌေး... အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့။ ကျုပ်တို့ကို စွန့်ပစ်တော့မလို့လား။”
“သူဌေးရဲ့ လက်နက်တွေ မပါဘဲ နောက်ထပ်လာမယ့် မသေမျိုးလှိုင်းကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ခုခံနိုင်မှာလဲ။”
“သွားပြီ... ငါတို့တော့ ကျွန်းခွဲတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ပြင်ထားရတော့မယ်။”
“မင်းတို့ကလည်း ဘယ်လောက်တောင် အသုံးမကျလိုက်လဲ။ ကျည်ဆန်မရှိတာနဲ့ပဲ တိုက်ပွဲမဝင်တတ်တော့ဘူးလား။ ငါတို့ ဒီနေရာကို ဘယ်လိုရောက်လာလဲဆိုတာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ကြဦး။ အစတုန်းကဆို အပူစွမ်းအင်သုံး လက်နက်တွေ မပြောနဲ့၊ လေးနဲ့မြားတောင် မရှိဘူး။ အဲဒီတုန်းက လှံတွေနဲ့ပဲ ပင်လယ်သတ္တဝါတွေကို တိုက်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“အတိအကျပဲ။ အခု လက်နက်တွေ အများကြီး ရှိနေပါလျက်နဲ့ ကျည်ဆန်မလောက်တာလေးနဲ့တင် လက်လျှော့ချင်နေကြတယ်။ မင်းတို့ ကျွန်းခွဲတွေ ဆုံးရှုံးရတာ ထိုက်တန်တယ်ကွ။”
“လူတွေလည်း ဒီလောက်များ၊ လက်နက်တွေလည်း ဒီလောက်ရှိနေတာကို မီတာ ၁၀၀ တောင်မရှိတဲ့ ကာကွယ်ရေးစည်းကို မထိန်းနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါတော့ မယုံနိုင်ဘူး။”
ရှောင်းယီသည် လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးမှုကို ကြည့်ရှုကာ ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။
“ကျုပ်တို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က အရင်က စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီမသေမျိုးတွေကို ထိခိုက်စေဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အဆင့်ထက် အနည်းဆုံး တစ်ဆင့်နိမ့်တဲ့ လက်နက်အေးတွေကို သုံးရမယ်။ ဥပမာ ခင်ဗျားတို့ဘက်မှာရှိနေတဲ့ မသေမျိုးက A အဆင့်ဆိုရင် သူတို့ကို ထိခိုက်ဖို့ အနည်းဆုံး B အဆင့်လက်နက်အေးကို သုံးရမယ်။ အပူစွမ်းအင်သုံး လက်နက်တွေကတော့ အမြဲတမ်းလိုလို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။”
“ကောင်းလိုက်တာ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေး။ ကျုပ်တို့ အခုချက်ချင်း အဆင့်မြင့် လက်နက်အေးတွေ သွားစုဆောင်းလိုက်မယ်။”
“ကြည့်စမ်း... သူဌေးက ကျည်ဆန်တွေ အများကြီး ရှိနေတုန်းကတည်းက ရန်သူကို လက်နက်အေးနဲ့ ဘယ်လိုသတ်ရမလဲဆိုတာ စမ်းသပ်ဖို့ စဉ်းစားထားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း သူဌေးက ဒီလောက်အထိ တိုးတက်နေတာပေါ့။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်းတို့ကို Cheat တွေ ပေးရင်တောင် သေချာ သုံးတတ်ပါ့မလားပဲ။”
“အမှန်ပဲ။ ငါတို့က သူဌေးရဲ့ Cheat တွေအပေါ် အရမ်းအားကိုးနေမိပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါလည်း ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်ရမယ်။”
“စကားပြောမနေကြနဲ့တော့။ ငါတော့ ရှက်လွန်းလို့ မျက်နှာတောင် ဘယ်နားထားရမလဲ မသိတော့ဘူး။ ငါသာ Cheat တွေ ရထားရင် အခုထိ ကျည်ဆန်လုပ်ဖို့နဲ့ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေဦးမှာ။ လက်နက်အေးတွေနဲ့ စမ်းသပ်ဖို့ကို လုံးဝ စဉ်းစားမိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အေးလေ ဘယ်သူက စဉ်းစားမိမှာလဲ။ အပူစွမ်းအင်သုံး လက်နက်တွေ ရှိနေမှတော့ ဘယ်သူက လက်နက်အေး သုံးချင်တော့မှာလဲ။”
“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလက်နက်တွေက ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်။ ကျည်ဆန်သာ ကုန်သွားရင် ငါတို့လက်ထဲက လက်နက်တွေက တုတ်တစ်ချောင်းထက်မပိုတော့ဘူး။”
“ကဲ စကားစ ဖြတ်ကြရအောင်။ ဘယ်သူ့ဆီမှာ A အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်မြင့်တဲ့ လက်နက်အေးတွေ ရှိလဲ။ ငါ အများကြီး ဝယ်ချင်တယ်။”
“ငါလည်း ဝယ်မယ်၊ ငါလည်း ဝယ်မယ်...။”
ရှောင်းယီ ကျောက်တိုင်၏ ထုတ်လုပ်မှုစာမျက်နှာကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူ့တွင် အဆင့်မြင့် လက်နက်အေးအချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဥပမာ လက်မှတ်ထိုးဝင်ရာမှ ရရှိထားသော A အဆင့် သုံးချက်ပစ်လောက်လွှဲစင် ပုံစံခွက်နှင့် ရတနာမြေပုံမှ ရထားသော S အဆင့် ဒူးလေးကြီး၊ S အဆင့် လက်ကိုင်ဒူးလေး ပုံစံခွက်များ ဖြစ်သည်။
ဂရုထဲ၌ လူတိုင်း ထိုအရာများကို အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။
“ကျုပ် A အဆင့် သုံးချက်ပစ် လောက်လွှဲစင်တွေ ထုတ်လုပ်ပေးလို့ရတယ်။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာလည်း အဲ့ဒါတွေ ရှိသင့်တယ်။ လိုအပ်ရင် ကျုပ်ဆီက ထပ်ဝယ်လို့ရသလို S အဆင့် ဒူးလေးကြီးတွေနဲ့ လက်ကိုင်ဒူးလေးတွေကိုလည်း ဝယ်လို့ရတယ်။ ဈေးနှုန်းတွေကတော့ လောက်လွှဲစင် တစ်ခုကို အုတ်မြစ်ကျောက် ၃၀၊ ဒူးလေးကြီး တစ်ခုကို ၅၀ နဲ့ လက်ကိုင်ဒူးလေး တစ်ခုကို ၁၀ ပါ။”
“သူဌေးကတော့ သူဌေးပါပဲ။ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။”
“သူဌေးသာ မပြောရင် ငါ့ကျွန်းပေါ်မှာ လောက်လွှဲစင်တွေ ရှိနေတာတောင် မေ့နေတော့မလို့။”
“ဟုတ်တယ်။ အမြောက်တွေ ရလာကတည်းက လောက်လွှဲစင်တွေက ပစ်ထားလွန်းလို့ ဖုန်တက်နေတာတောင် ကြာပြီ။”
“တကယ်တော့ အခုအချိန်မှာ လောက်လွှဲစင် သုံးရတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမသေမျိုးတွေက အုပ်စုလိုက်ကြီး လာတာလေ။”
“ပြီးတော့ ဒီ S အဆင့် ဒူးလေးကြီးကလည်း သုံးလို့ကောင်းတယ်။ သူက ဧရိယာအလိုက် တိုက်ခိုက်မှု လုပ်နိုင်တယ်။”
“ဟုတ်တယ် မြန်မြန်ဝယ်ထားကြ။ တကယ်တော့ လောက်လွှဲစင်တွေနဲ့ ဒူးလေးကြီးတွေက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါတွေက ကျည်ဆန် ခဏခဏ ဝယ်စရာ မလိုဘူး။ ငါတို့ဘာသာ နေရာမရွေး၊ အချိန်မရွေး ကျည်ဆန် (ခဲလုံး/မြား) တွေကို ထုတ်လုပ်လို့ရတယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေရယ်၊ S အဆင့် လက်ကိုင်ဒူးလေးရယ် ရှိရင်တော့ ငါတို့ အခြေအနေ ပြန်ကောင်းလာမှာပါ။”
ထိုလက်နက်အေးများအတွက် တောင်းဆိုမှု များပြားနေသည်ကို ကြည့်ကာ ရှောင်းယီ တွေးလိုက်မိသည်။
“ဒီလက်နက်အေးတွေရဲ့ ဒုတိယမြောက်နွေဦးကာလကို ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။”
ထိုစဉ် ရှောင်းယီ၏ ဖုန်းမှ အသံမြည်လာခဲ့သည်။ သူ ကြည့်လိုက်ရာ အမှောင်နတ်သူငယ်ဘုရင်မ ဆာရာထံမှ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
“ဟယ်လို ဘာလို့ ဒီလောက် စောစောကြီး ဖုန်းဆက်တာလဲ။”
ရှောင်းယီက မေးလိုက်သည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း စစ်စခန်းက စစ်သည်တွေ အကုန်လုံး လှုပ်ရှားနေတာ ကျွန်မ သတိထားမိတယ်။ ရှင် အခက်အခဲ တစ်ခုခု ကြုံနေရတာလား။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ အခု ကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်ထဲ ရောက်နေတယ်။ မသေမျိုးကျွန်းတစ်ခုက ငါတို့ကျွန်းနဲ့ လာတိုက်မိနေလို့ သူတို့ကို တားဆီးဖို့ စစ်သည်တွေ အလှည့်ကျ ကင်းစောင့်နေရတယ်။”
ရှောင်းယီက အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ကိုကျ ဘာလို့ သွားခွင့်မပေးတာလဲ။ ကျွန်မတို့လည်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲလေ။”
ဆာရာက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ရှောင်းယီ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။
“ငါ ဒါကို အစ်ကိုကျန်းနဲ့ တိုင်ပင်ပြီး သူ ဘယ်လို စီစဉ်မလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်မယ်။”
“ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်မ စစ်စခန်းမှာ သတင်းစောင့်နေပါ့မယ်။”
ဖုန်းချပြီးသည်နှင့် လူပုဘုရင်က ဖုန်းဆက်လာခဲ့ပြန်သည်။
“အမြောက်သံတွေကလည်း တစ်ညလုံးပဲနော်။”
လူပုဘုရင်က ရယ်ရင်းမောရင်း ပြောလာခဲ့သည်။
“ငါတို့ကိုလည်း ပါဝင်ခွင့် ပေးပါဦး။”
“မဖြစ်နိုင်တာ...ခင်ဗျားတို့ နန်းတော်ထဲကနေ အဲ့ဒီအသံကို ကြားရမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။”
ရှောင်းယီက သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မဟာမိတ်ကျွန်းခွဲများသည် ပင်မကျွန်းနှင့် အလွန်ဝေးကွာလှပေသည်။
“ငါ ပင်လယ်နားမှာ ရပ်နေတုန်း ကြားလိုက်ရတာပါ။ တိုက်ပွဲက တော်တော် ပြင်းထန်ပုံပဲ။”
လူပုဘုရင်က ဆိုသည်။
“ကောင်းပြီ။ ကျုပ် အစ်ကိုကျန်းနဲ့ ဆွေးနွေးပြီး ခင်ဗျားတို့အတွက် ဘယ်လို စီစဉ်ပေးရမလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပါ့မယ်။”
ရှောင်းယီ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် ကျန်းယွင်ထျန်းထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်ကာ နတ်သူငယ်များနှင့် လူပုများ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုသည့် တောင်းဆိုမှုကို ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။
ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။
“နတ်သူငယ်တွေကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို ခံယူထားပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ လူပုတွေကတော့ အဆင်မပြေဘူး။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို မရထားတော့ ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးစည်းထဲမှာ သူတို့လို အဖွဲ့မျိုးကို ထည့်လိုက်ရင် ပြဿနာတက်ဖို့ လွယ်သွားလိမ့်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ နတ်သူငယ်တွေကိုတော့ မင်းပဲ စီစဉ်လိုက်ပါ။ ဒါနဲ့ သမန်းဝံပုလွေတွေကိုလည်း ထည့်လိုက်ဖို့ မမေ့နဲ့။ မဟုတ်ရင် သူတို့လည်း ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်လာမှာ သေချာတယ်။”
“နားလည်ပါပြီ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငါ နောက်သုံးနာရီလောက် နားလိုက်ဦးမယ်။ ကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင် ကျန်းရွှဲ့ ကို အရင်ရှာလိုက်ပါ။”
***