Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၂၆</h2> <h2 style="text-align: center;">တိုက်ပွဲဝင်ရန် လျှောက်ထားခြင်းနှင့် လူပုမျိုးနွယ်စုများ စစ်စခန်းသို့ ဝင်ရောက်လိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မသေမျိုးမျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျန်းယွင်ထျန်းမှာ တစ်ညလုံး မအိပ်ရသေးပေ။</p> <p>“ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့ဖုန်းကို Call Forwarding (ဖုန်းလွှဲပြောင်းခြင်း) လုပ်ထားလိုက်။ လောလောဆယ် မက်ဆေ့ချ်တွေနဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုအားလုံးကို အစ်မရွှဲ့ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အင်း”</p> <p>ဖုန်းချပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် လူပုဘုရင် ထံသို့ ဖုန်းပြန်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ။”</p> <p>လူပုဘုရင်က အလောတကြီး မေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မကောင်းပါဘူး။ အစ်ကိုကျန်းဘက်မှာ လောလောဆယ် လူအင်အား လုံလောက်နေသေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့တပ်ဖွဲ့တွေ နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်နားထားလိုက်ပါဦး။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။ လူပုဘုရင်သည် မျက်တောင်ခတ်ရင်း အနည်းငယ် တွေးတောကာ နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ကျန်းယွင်ထျန်းက ငါတို့တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ မင်းတို့တပ်ဖွဲ့တွေ ပေါင်းစပ်လို့ မရမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။”</p> <p>“အဲ့ဒါကလည်း အကြောင်းရင်း တစ်ခုပေါ့။”</p> <p>ရှောင်းယီက အရှိကိုအရှိအတိုင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီတစ်ခေါက် မသေမျိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက တော်တော်ပြင်းထန်တယ်။ အမှားအယွင်း တစ်ချက်လေးတောင် အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါကို ခင်ဗျားနားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”</p> <p>“နားလည်ပါတယ်။ နားလည်ပါတယ်။”</p> <p>လူပုဘုရင်၏ လေသံထဲ၌ စိတ်ပျက်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ငါမြင်ဖူးပါတယ်။ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လူပုမျိုးနွယ် စစ်သည်တွေကလည်း ပြင်းထန်ပြီး သန်မာကြပါတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် လူပုဘုရင်၏ စိတ်ပျက်သွားမှုကို ခံစားမိလိုက်သောကြောင့် ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆို ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့တပ်ဖွဲ့တွေကို ကျုပ်တို့ရဲ့ စစ်စခန်းဆီကို တစ်ရက်လောက် လာလည်ဖို့ ခေါ်လာခဲ့ပါလား။”</p> <p>“သဘောတူတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ဘယ်လို လေ့ကျင့်သလဲဆိုတာကို ငါတို့လည်း ကြည့်ချင်နေတာ။”</p> <p>လူပုဘုရင်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်၏။ ထို့နောက် ရှောင်းယီသည်လည်း ကျန်းရွှဲ့ထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“အစ်မရွှဲ့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ။ ကျုပ် လူပုစစ်သည်တွေကို ကြည့်ရှုဖို့ ခေါ်လာခဲ့မယ်။ သူတို့ကို ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခန်းတွေပဲ လုပ်ပြလိုက်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>မကြာမီ လူပုဘုရင် ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ သူ၏တပ်ဖွဲ့များကို စစ်စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။ ရှောင်းယီသည် ထိုနေရာ၌သာ ကြိုတင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>“ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။”</p> <p>ရှောင်းယီက အံ့သြနေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လူသားတွေရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို ငါကိုယ်တိုင်မြင်ချင်လို့လေ။”</p> <p>လူပုဘုရင်က ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် သူတို့ကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်၏။ ကွင်းပြင်ထဲတွင် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုသည် ညီညာဖျတ်လတ်သော အရှိန်အဟုန်၊ တိကျသော အမိန့်နာခံမှုတို့ဖြင့် လေ့ကျင့်နေကြသည်။</p> <p>“ဒါတွေက ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ ငါတို့က စစ်မြေပြင်မှာ အလှအပအတွက် တိုက်ခိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>လူပုအရာရှိတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်းယီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။</p> <p>“အမိန့်ကို ချက်ချင်းမနာခံနိုင်တဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုက စစ်ကို အောင်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်သလား။”</p> <p>လူပုအရာရှိသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>“မထင်ပါဘူး။”</p> <p>“ဒီလို ဖွဲ့စည်းပုံတွေက စည်းကမ်းကို တည်ဆောက်တာပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ဆက်ပြောသည်။ သို့သော် ထိုအရာရှိက မကျေမနပ်ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p>“လေ့ကျင့်မှုဆိုတာ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ခွန်အားအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။”</p> <p>ထိုစဉ်...</p> <p>“တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ခွန်အား ဟုတ်လား။ နင်ကရော ဘယ်လောက်သန်မာလို့လဲ။”</p> <p>ကျန်းရွှဲ့က စိန်ခေါ်သည့် လေသံဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏စကားကိုကြားသောအခါ ထိုအရာရှိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p>“ငါက ငါတို့တပ်ဖွဲ့ထဲမှာ လက်ဗလာနဲ့ တိုက်ခိုက်ရာမှာ အတော်ဆုံးပဲ။ မင်း စမ်းကြည့်ချင်လား။”</p> <p>ကျန်းရွှဲ့က ဟမ့်ခနဲ နှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါနဲ့ မတိုက်ခင် ငါ့ရဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်ကိုပဲ အရင်နိုင်အောင် တိုက်ကြည့်လိုက်ဦး။ လုံချောင်...”</p> <p>“ရှိပါတယ်။”</p> <p>ထိုစဉ် သွယ်လျသန်စွမ်းသော စစ်သည်တစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“သူနဲ့ ပြိုင်လိုက်။”</p> <p>ကျန်းရွှဲ့က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>ထို့နောက် လုံချောင်က ထိုလူပုအရာရှိကို ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး။”</p> <p>လူပုအရာရှိမှာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ငါက အရာရှိတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါကို မင်းက သာမန်စစ်သည်တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ခိုင်းတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။</p> <p>“ကောင်းပြီ...။ ငါ သူ့ကို အရင်ခြေမွပြီးမှ မင်းနဲ့ ဆက်တိုက်မယ်။”</p> <p>ထို့နောက် သူသည် လုံချောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p>အပြန်အလှန် တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လူပုအရာရှိ၏ မျက်နှာအမူအယာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကျွမ်းကျင်သူ အချင်းချင်း ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အဆင့်အတန်းကို သိရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤလူက ပျော့ဖတ်ဖတ်မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရပြီးနောက် အားကုန်သုံးကာ တိုက်ခိုက်တော့လေ။ သို့သော် လုံချောင်၏ အဆင့်ကို သူ မမှီနိုင်ပေ။ လုံချောင်၏ တိုက်ကွက်တိုင်းသည် ပြင်းထန်လှပြီး လူပုအရာရှိမှာ ခုခံနေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>လုံချောင်၏ ကန်ချက်တစ်ခုကြောင့် လူပုအရာရှိမှာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“မင်း ရှုံးပြီ။”</p> <p>လုံချောင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး တပ်စုထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကျန်းရွှဲ့က အရှေ့တက်လာကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“နင် ငါနဲ့ ထပ်တိုက်ချင်သေးလား။”</p> <p>သူမသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားကပင် ဤမျှ တော်နေလျှင် သူမသည် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းမည်ကို သိလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ လူပုအရာရှိမှာ လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာ သူ၏ သိက္ခာအတွက် ပို၍ ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>လူပုဘုရင်က ၎င်း၏မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်၏။</p> <p>“မင်းတို့ လူသားတွေရဲ့ လေ့ကျင့်မှုက တကယ်ထူးခြားတာပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျုပ်တို့မှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ နည်းပြတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တွေ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့က အင်အားနဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုပဲ အားကိုးနေကြတယ်။ အဲ့ဒါက မလုံလောက်ဘူး။ စစ်သည်အသစ်တိုင်းက ကျုပ်တို့ရဲ့ အထူးတပ်သား ကိုယ်ခံပညာကို သင်ယူကြရတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ နတ်သူငယ်တွေနဲ့ သမန်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွေလည်း ပါဝင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>“နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်တွေတောင် ဒီမှာ လာလေ့ကျင့်တာလား။”</p> <p>လူပုဘုရင်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>“ဒါပေါ့။ ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်။ သူတို့ လာနေပြီ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ဆာရာ ဦးဆောင်လာသော အဖွဲ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>လူပုဘုရင်မှာ မှင်တက်သွားခဲ့ရလေသည်။ သမန်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စု ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့်အတူ လေ့ကျင့်နေသည်ကို သူသိသော်လည်း ဤမာနကြီးသော နတ်သူငယ်များပါ ရှိနေသည်လော။</p> <p>ခဏလေး...အလင်းနတ်သူငယ်တွေနဲ့ အမှောင်နတ်သူငယ်တွေက တပ်ဖွဲ့တစ်ခုတည်းလား။ ရှောင်းယီ ဒါကို ဘယ်လိုများ စီမံလိုက်တာလဲ။</p> <p>အလင်းနတ်သူငယ်ဦးရေမှာ နည်းပါးလှသဖြင့် နီးကပ်လာမှသာ သူ သတိထားမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“နည်းပြကျန်း ကျွန်မတို့ ဘယ်တော့ စစ်တိုက်ထွက်ရမလဲ။”</p> <p>ဆာရာက တိုက်ရိုက်မေးလိုက်၏။ ထိုအခါ ကျန့်ရွှေးက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“အခြေခံလေ့ကျင့်ခန်းကို အရင်ဆုံး ပြီးအောင်လုပ်ရမယ်။”</p> <p>“စစ်မျက်နှာကို အစောကြီး သွားလို့မရဘူးလား။”</p> <p>ဆာရာက ထပ်မေးသည်။</p> <p>“မရဘူး”</p> <p>ကျန်းရွှဲ့က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းလိုက်၏။</p> <p>“ဒီလေ့ကျင့်မှုတွေက မင်းတို့ရဲ့ အသက်ရှင်သန်နိုင်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်။ ငါ မင်းတို့အားလုံး အသက်ရှင်နေတာကိုပဲ မြင်ချင်တယ်။ နားလည်လား။”</p> <p>“နားလည်ပါပြီ နည်းပြ။”</p> <p>ဆာရာက စစ်သည်ပီသစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ။ ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ ဒီနေ့ အပြီးသတ်နိုင်လိမ့်မယ်။”</p> <p>ကျန်းရွှဲ့က ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>နတ်သူငယ်အားလုံးက သံပြိုင် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ကျန်းရွှဲ့သည် စစ်သည်တစ်ဦးအား သူတို့ကို လေ့ကျင့်ခန်းများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ပေးလိုက်၏။ လူပုဘုရင်သည်လည်း သူမြင်တွေ့သမျှကို ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ငါတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေ မင်းရဲ့ စစ်စခန်းကို ဝင်ခွင့်ရနိုင်မလား။”</p> <p>“ရတာပေါ့။ ခင်ဗျားတို့ကလည်း ကျုပ်တို့ရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တွေပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတည်း သတိပေးထားမယ်။ စခန်းထဲ ရောက်တာနဲ့ အမိန့်ပေးစနစ် တစ်ခုတည်းအောက်မှာပဲ နေရမယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေါ့။ အမိန့်ပေးစနစ် တစ်ခုတည်းရှိမှသာ ငါတို့ ဘေးရောက်မသွားမှာပါ။”</p> <p>လူပုဘုရင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့လည်း အဲ့ဒီ အထူးသိုင်းပညာတွေကို သင်ယူလို့ ရမလား။”</p> <p>လူပုအရာရှိကလည်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒါက မသင်မနေရပဲ။”</p> <p>ထိုစဉ်....</p> <p>ဘီး...ဘီး...</p> <p>ရှောင်းယီ၏ ဖုန်းမှ အသံမြည်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် ဖုန်းထဲမှ ထိတ်လန့်တကြား အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် နောက်ထပ် ဧရာမသားရဲတစ်ကောင် ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ မဟာမိတ် အရှေ့ဘက်ကျွန်းမှာပဲ။”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save