Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ဧရာမ ကျောရိုးရှိပုတ်သင် (စပိုင်နိုဆောရပ်စ်) ကို သုတ်သင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုန်းဖြင့် အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် မြို့ပြန် ကျောက်ကို အသုံးပြုပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အရှေ့ဘက်ကျွန်းသို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်၏။</p> <p>အရှေ့ဘက်ကျွန်း၏ တာဝန်ခံ ဖန်မင်လုံက ရှေ့သို့ထွက်၍ ကြိုဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဒီတစ်ခါ ဧရာမသားရဲကြီးက ကျွန်းရဲ့ မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ ပေါ်လာတာပါ။”</p> <p>“အရင်သွားကြည့်ရအောင်။”</p> <p>ရှောင်းယီက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောပြီး ဖန်မင်လုံနောက်မှ လိုက်ကာ ကျွန်း၏ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ထိုနေရာမှ ဆယ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာတွင် ဧရာမ လှိုင်းလုံးဖြူကြီးတစ်ခုသည် အရှေ့ဘက်ကျွန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေခဲ့သည်။</p> <p>“လေကြောင်းခံတပ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်။ ရေပြင်နဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ချဉ်းကပ်ပြီး အမြောက်ကျည်တွေ ကြဲချဖို့ ပြင်ထား။ ပြီးတော့ ဘယ်အချိန်မဆို အပေါ်ကို ပြန်တက်နိုင်အောင် အသင့်ပြင်ထားကြ။”</p> <p>ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်နေသည့် သားရဲမှာ မည်သည့်အကောင်မျိုး ဖြစ်သည်ကို သိရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်သည် အမြင့်ကို ဂရုတစိုက် လျှော့ချလိုက်ပြီးနောက် ရေအောက်ရှိ ဧရာမအရိပ်မည်းကြီးဆီသို့ အမြောက်ကျည်တစ်လုံး ကြဲချလိုက်လေသည်။</p> <p>ဘုန်း</p> <p>အမြောက်ကျည် ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ထိုအရိပ်မည်းကြီးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လိုက်ရာ သုံးမီတာ၊ လေးမီတာခန့် မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာခဲ့၏။</p> <p>ခဏအကြာတွင် မိကျောင်းနှင့် အလွန်ဆင်တူသော ခေါင်းကြီးတစ်ခု ရေပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>“နောက်ထပ် ဧရာမမိကျောင်းကြီးတစ်ကောင်လား။”</p> <p>ဖန်မင်လုံက ထိုခေါင်းကြီးကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်၏။ ရှောင်းယီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>[ဧရာမ စပိုင်နိုဆောရပ်စ် (SSS အဆင့်): အလျား မီတာ ၄၀ ကျော်၊ အလေးချိန် ၃၉.၆ တန်။ ရေကူးခြင်းတွင် သိပ်မကျွမ်းကျင်သဖြင့် ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပါ။]</p> <p>“ဒါက ဧရာမ စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ပဲ။ ဒိုင်နိုဆော အမျိုးအစားပေါ့။ နောက်ထပ် ခေါင်းခဲစရာ တစ်ခုပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကျုံ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်ရှိ စစ်သည်များကို ဖုန်းခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p>“ဒီအမြင့်ကိုပဲ ထိန်းထားပြီး မင်းတို့ အားရှိသမျှ အဲဒီအကောင်ကို ဗုံးကြဲလိုက်စမ်း။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်ရှိ စစ်သည်များသည် စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ပေါ်သို့ ဗုံးများ အဆက်မပြတ် ကြဲချတော့၏။ ရေမျက်နှာပြင်တွင် လှိုင်းလုံးများ ထကြွနေသော်လည်း စပိုင်နိုဆောရပ်စ်သည် အစပိုင်းတွင်သာ တုံ့ပြန်မှုပြပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ကျွန်းဆီသို့ ဆက်လက် ကူးခတ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအရာကိုမြင်သောအခါ ဖန်မင်လုံ စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် စပိုင်နိုဆောရပ်စ်က ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်သလို တုံ့ပြန်မှု မပြတော့တာလဲ။”</p> <p>ထိုအခါ ရှောင်းယီက တင်းမာနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“အစက သူ ဒီလို အမြောက်ကျည် တိုက်ခိုက်မှုကို မကြုံဖူးလို့ အသံကြောင့် လန့်သွားခဲ့တာပဲ။ နောက်ပိုင်းကျတော့ ငါတို့ရဲ့ ကျည်ဆံတွေက သူ့ကို ထိခိုက်မှု အများကြီး မပေးနိုင်ဘူးဆိုတာ သိသွားလို့ သူ ဂရုမစိုက်တော့တာ။”</p> <p>“ဒါဆို ဒီကောင်ရဲ့ ခံစစ်က တော်တော်ပြင်းထန်တာပဲ။ ဒီလောက် ဗုံးကြဲတာတောင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား။”</p> <p>ဖန်မင်လုံ အံ့သြသွားခဲ့သည်။</p> <p>“သူ့ရဲ့ ခံစစ်အားကောင်းတာကလည်း တစ်ကြောင်းပေါ့။ နောက်တစ်ချက်က ငါတို့ရဲ့ အမြောက်ကျည်တွေက ရေထဲမှာ ပေါက်ကွဲရင် စွမ်းအားက အများကြီး လျော့ကျသွားလို့ပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဖန်မင်လုံ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိသည်။</p> <p>“ဒါဆို တော်ပီဒိုတွေ သုံးလိုက်ရတော့မလား။”</p> <p>“ဒါပေါ့”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေးကောင်းကို စောင့်ရမယ်။ အသားစိမ်းတွေ ပြင်ထားပြီးပြီလား။”</p> <p>“ပြင်ထားတာ ကြာပါပြီ။ အခု ပင်လယ်ထဲ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်ရတော့မလား။”</p> <p>“မလုပ်နဲ့ဦး။ လေကြောင်းခံတပ်ကနေ အရင်ပစ်ချခိုင်းလိုက်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းခါရင်း ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p>ထို့နောက် လေကြောင်းခံတပ်သည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှတစ်ဆင့် အသစ်စက်စက် သတ်ထားသော နွားတစ်ကောင်ကို လဲလှယ်ရယူလိုက်ပြီး အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်၏။</p> <p>သွေးနံ့ရသည်နှင့် စပိုင်နိုဆောရပ်စ်သည် ကျွန်းဆီသို့ ဦးတည်လာရာမှ ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်နေသော နွားဆီသို့ ကူးခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဒီနည်းလမ်းကို သုံးပြီး စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ကို အဝေးကို မျှားခေါ်သွားလို့ ရတာပဲ။”</p> <p>နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ဖန်မင်လုံက ပြောလိုက်သည်။ရှောင်းယီက ထပ်မံ၍ ခေါင်းခါပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက ငါတို့ကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးပါ့မလား။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ဆိုရင် သူ့ကို မျှားခေါ်ဖို့ အသား ဘယ်လောက်တောင် လိုမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ မျှားခေါ်သွားနိုင်ရင်တောင် သူက ပြန်လာဦးမှာပဲ။ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးလိမ့်မယ်။”</p> <p>ဖန်မင်လုံ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိသည်။</p> <p>“ဒါဆို ဒီနည်းလမ်းက ကျွန်းကို တိုက်ခိုက်မယ့်အချိန်ကို နှောင့်နှေးအောင်ပဲ လုပ်နိုင်တာပေါ့။”</p> <p>“မှန်တယ်။ ဒါက ငါတို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးလိုက်တာပဲ။”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်ရှိ စစ်သည်များသည် စပိုင်နိုဆောရပ်စ်က သူတို့ပစ်ချပေးလိုက်သော နွားကို အရိုးပင် မကျန် တစ်လုတ်တည်း ဝါးမြိုလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်မှ တပ်စုခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>“နွားဗိုက်ထဲကို အမြောက်ကျည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထည့်လိုက်စမ်း။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>စစ်သည်များသည် သူတို့တွင်ရှိသော အမြောက်ကျည်အားလုံးကို နောက်ထပ် နွားတစ်ကောင်၏ ဗိုက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး အောက်သို့ကျမည့် အချိန်ကို တွက်ဆကာ ယမ်းကြိုးများကို မီးရှို့လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>“တစ်၊ နှစ်၊ သုံး...ပစ်ချလိုက်တော့။”</p> <p>သူတို့သည် ဗိုက်ထဲတွင် အမြောက်ကျည် ၆၈ လုံး ပါဝင်သော နွားကို မချီ၍ လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်မှ ပစ်ချလိုက်၏။</p> <p>အောက်ဘက်ရှိ စပိုင်နိုဆောရပ်စ်မှာ အစာကျွေးသည်ကို ကျင့်သားရသွားပုံရသည်။ သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ပါးစပ်ကို ဟပေးလိုက်ပြီး နွားကို အမိအရ ဖမ်းစားလိုက်တော့သည်။</p> <p>တစ်ချက်မျှ ဝါးလိုက်သည်နှင့် နွားဗိုက်ထဲရှိ အမြောက်ကျည်များမှာ ဘုန်းခနဲ မြည်အောင် ပေါက်ကွဲသွားရာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး တုန်ဟီးသွားတော့သည်။</p> <p>စပိုင်နိုဆောရပ်စ်၏ ရှည်လျားသော နှာတံကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွား၏။</p> <p>ကံမကောင်းသည်မှာ ပေါက်ကွဲမှုသည် ဦးနှောက်ကို မထိမှန်ခဲ့သဖြင့် စပိုင်နိုဆောရပ်စ်မှာ မသေသေးပေ။ သူသည် ပင်လယ်ထဲတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေတော့သည်။</p> <p>ကမ်းခြေရှိ ရှောင်းယီမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် လေကြောင်းခံတပ် တပ်စုခေါင်းဆောင်ကို ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်ကာ ဆူပူတော့လေသည်။</p> <p>“မင်းကို ဘယ်သူက ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်ခွင့်ပေးလို့လဲ။”</p> <p>တပ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ချက်ချင်း သတိဆွဲလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ကျုပ် မှားသွားပါတယ်။ စပိုင်နိုဆောရပ်စ်က ကျုပ်တို့ ချပေးတဲ့အစာကို မဆိုင်းမတွ ဝါးစားတာကို မြင်တော့ နွားဗိုက်ထဲ အမြောက်ကျည်တွေ ထည့်ပြီး ဖောက်ခွဲလိုက်ရင် ကောင်းမယ်လို့ ထင်မိလို့ပါ။”</p> <p>“မင်း အမှားကို မင်းသိရင် ပြီးတာပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြောသည်။</p> <p>“ပြန်ရောက်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်သုံးသပ်တဲ့စာရေးပြီး နည်းပြကျန်းဆီ အပ်လိုက်။ ဒီကိစ္စကို သေချာ ပြန်သုံးသပ်ပါ။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>တပ်စုခေါင်းဆောင်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် တုံပြန်လိုက်သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်ပြီး စပိုင်နိုဆောရပ်စ်အား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ဟု မဆိုလိုပေ။ အကယ်၍သာ မအောင်မြင်ဘဲ စပိုင်နိုဆောရပ်စ်က သတိထားမိသွားလျှင် ရေအောက်ဒုံးကျည်ဖြင့်ပင် တစ်ချက်တည်း သတ်ပစ်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးကို အထက်သို့ အနည်းဆုံး တင်ပြသင့်ပြီး သို့မှသာ ရှောင်းယီတို့က အရံအစီအစဉ်များ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် အထက်၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များပေသည်။</p> <p>နှာတံပြတ်ထွက်သွားသော စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်းယီက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ရေအောက်ဒုံးကျည်တွေ အကုန်ပစ်စမ်း။ လေကြောင်းခံတပ်ကလည်း သူ့ခေါင်းပေါ်ကို အမြောက်ကျည်တွေ ဆက်ကြဲချပြီး ဒုံးကျည်ပစ်တဲ့အဖွဲ့ကို လမ်းညွှန်ပေးလိုက်။”</p> <p>စပိုင်နိုဆောရပ်စ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေ၏။ ကမ်းခြေမှဖြစ်စေ၊ သင်္ဘောပေါ်မှဖြစ်စေ ဒဏ်ရာ၏ တည်နေရာအတိအကျကို မြင်ရရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် လေပေါ်မှ လူများမှာမူ ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရပေသည်။</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရေအောက်ဒုံးကျည် စုစုပေါင်း ၁၀ စင်းသည် စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့၏။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော သားရဲကြီးမှာ ဒုံးကျည်များ ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုပင် သတိမပြုမိခဲ့ပေ။</p> <p>ဘုန်း...ဘုန်း...ဘုန်း</p> <p>ဒုံကျည်သုံးစင်းမှာ စပိုင်နိုဆောရပ်စ်၏ ဒဏ်ရာကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>စပိုင်နိုဆောရပ်စ်သည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားသော်လည်း သူရုန်းကန်ခဲ့သော ပင်လယ်ပြင်မှာမူ အချိန်အတော်ကြာအောင် လှုပ်ခတ်နေဆဲပင်။</p> <p>စနစ်ကို အသုံးပြု၍ စပိုင်နိုဆောရပ်စ် သေဆုံးသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ရဲ့ အလောင်းကို ပြန်ဆွဲလာခဲ့။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>အားလုံးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူတို့သည် တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်နေသော အလောင်းကို ဆယ်ယူရန် သင်္ဘောဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လေကြောင်းခံတပ်မှ တပ်စုခေါင်းဆောင်သည် ပြတ်ထွက်နေသော စပိုင်နိုဆောရပ်စ်၏ နှာတံမှာ မျက်စိနှင့် မြင်နိုင်သည့်အရှိန်ဖြင့် ပိန်လိမ်ခြောက်ကပ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။ အချို့နေရာများတွင် ဖြူဖွေးသော အရိုးများပင် ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ရေထဲမှာ တစ်ခုခု မှားနေပုံရတယ်။ စပိုင်နိုဆောရပ်စ်ရဲ့ နှာတံက အရိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီ။”</p> <p>တပ်စုခေါင်းဆောင်က ရှောင်းယီထံသို့ ချက်ချင်း အစီရင်ခံလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save